LOGINShare
บทที่ 52
publish date:
2026-11-02 11:16:39หลิงหนานรู้สึกหัวใจเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง นางรีบหลุบตา “ถ้าเช่นนั้นท่านก็ไปพักเถอะ”
Latest chapter
คุณหนูหู ไยจึงเป็นแค่คนใช้ บทที่ 77
ช่วงเย็น หลิงหนานกลับจากเรือนใหญ่ด้วยความเหนื่อยล้า แม่สื่อซ่งใช้เวลาหลายชั่วยามพูดเรื่องชุดเจ้าสาวและธรรมเนียมการแต่งงาน นางแทบไม่ได้ฟังเพราะในใจเอาแต่คิดถึงอาเซียง สีหน้าของเขาตอนเห็นตราประจำจวนโหวยังคงติดอยู่ในความทรงจำ เขาจำอะไรได้หรือไม่ เหตุใดจึงดูเปลี่ยนไป หลิงหนานเดินกลับเรือนเล็กเมื่อถึงลานหน้าเรือน นางเห็นเสี่ยวชิงกำลังกวาดใบไม้“เสี่ยวชิง”เด็กสาวเงยหน้า “คุณหนู!”หลิงหนานถามทันที “อาเซียงอยู่ไหน”เสี่ยวชิงชะงัก “ข้านึกว่าเขาอยู่กับคุณหนูเสียอีก”หัวใจของหลิงหนานกระตุกวูบ “อะไรนะ”“ตั้งแต่ช่วงบ่าย ข้าไม่เห็นคุณชายอาเซียงเลยเจ้าค่ะ”หลิงหนานขมวดคิ้ว “เขาอาจอยู่ในห้อง”นางรีบเดินเข้าไป ประตูห้องของอาเซียงเปิดอยู่ ภายในเงียบสงบ เตียงถูกจัดเรียบร้อย เสื้อผ้าบางส่วนหายไป ดาบที่เคยวางข้างเตียงก็ไม่อยู่แล้ว หลิงหนานหยุดยืนกลางห้อง หัวใจเริ่มเต้นแรง“อาเซียง?”ไม่มีเสียงตอบนางเดินไปเปิดหีบไม้ ของใช้ส่
คุณหนูหู ไยจึงเป็นแค่คนใช้ บทที่ 76
“อาเซียง” หลิงหนานเรียกอีกครั้ง “ท่านเจ็บตรงไหน”ชายหนุ่มหันมองนาง ใบหน้าของหญิงสาวอยู่ใกล้เพียงคืบ ดวงตาเต็มไปด้วยความห่วงใย ภาพหลายวันที่ผ่านมาแล่นผ่านความทรงจำ วันที่นางช่วยชีวิตเขา วันที่ตั้งชื่อให้ว่าอาเซียง วันที่แบ่งอาหารให้ วันที่คอยเตือนเรื่องบาดแผล และคืนที่นางพูดถึงอนาคตที่อยากมีร้านค้าของตัวเองหัวใจของเขาอ่อนลงชั่วขณะแต่ทันใดนั้น เสียงของแม่สื่อซ่งก็ดังขึ้น“คุณหนูใหญ่ เรื่องชุดเจ้าสาว…”อาเซียงชะงัก ชุดเจ้าสาว? เขาหันไปมองกล่องไม้ มองเอกสารหมั้นหมาย แล้วมองหลิงหนานอีกครั้ง“เจ้าตกลงแล้วหรือ” คำถามนั้นทำให้หลิงหนานนิ่งไป“ท่านหมายถึงอะไร”“เรื่องแต่งงาน” ชายหนุ่มถามซ้ำนางหลุบตา ความเงียบเพียงชั่วครู่กลับทำให้หัวใจของเขาหนักอึ้ง“หลิงหนาน ตอบข้ามาตามตรงเจ้าตกลงแล้วใช่หรือไม่” น้ำเสียงของเขาเย็นลงนางกำมือแน่น ไม่อาจตอบว่าไม่เพราะนางตกลงไปแล้วจริง ๆ แต่ก็ไม่อาจบอกเหตุผลต่อหน้าคนของเจินจี้“ข้า&hellip
คุณหนูหู ไยจึงเป็นแค่คนใช้ บทที่ 75
“เหตุใดต้องพบกับนาง?” รอยยิ้มของเจินจี้ชะงัก“เพราะต้องวัดตัวและสอบถามเรื่องชุดเจ้าสาวเจ้าค่ะ”เจินจี้นิ่งคิดก่อนพยักหน้า“ได้ ไปตามหลิงหนานมา” นางหันไปหาป้าหวังหลิงหนานกำลังตรวจสมุดบัญชีอยู่ในเรือนเล็กเมื่อป้าหวังมาถึง“คุณหนูใหญ่ ฮูหยินให้ไปเรือนใหญ่เจ้าค่ะ” นางยอบกาย“อีกแล้วหรือ ช่วงนี้ฮูหยินเรียกข้าบ่อยนะ” หลิงหนานขมวดคิ้ว“แม่สื่อจากจวนโหวมาเจ้าค่ะ”มือที่ถือพู่กันของหลิงหนานหยุดชะงัก เสี่ยวชิงซึ่งนั่งคัดรายการสินค้าอยู่ด้านข้างเงยหน้าทันที“แม่สื่อ?”“เจ้าค่ะ” ป้าหวังพยักหน้าหลิงหนานวางพู่กันลงก่อนสูดลมหายใจลึก “ข้าจะไป รอสักครู่หนึ่ง”“ฮูหยินบอกว่าให้เร่งหน่อยเจ้าค่ะ” ป้าหวังมองนางหลิงหนานตอบเรียบ ๆ “ข้าได้ยินแล้ว”เมื่อป้าหวังออกไป เสี่ยวชิงก็รีบเดินเข้ามา“คุณหนู…”หลิงหนานยกมือห้าม “ไม่ต้องพูด ข้ารู้ว่าต้
คุณหนูหู ไยจึงเป็นแค่คนใช้ บทที่ 74
แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านช่องหน้าต่างเข้ามาภายในเรือนเล็กของสกุลหู เสียงนกร้องดังแว่วจากต้นเหมยข้างกำแพง แต่บรรยากาศภายในเรือนกลับเงียบผิดปกติหูหลิงหนานนั่งอยู่หน้าโต๊ะไม้เก่า บนโต๊ะมีหนังสือรับรองที่เจินจี้ประทับตราไว้เมื่อวานวางอยู่นางอ่านมันซ้ำเป็นครั้งที่สาม ข้อความทุกบรรทัดดูเหมือนจะเป็นหลักประกันความปลอดภัยของอาเซียง แต่หลิงหนานรู้ดีว่าคำรับรองจากคนอย่างเจินจี้เชื่อถือได้เพียงใด หญิงสาวถอนหายใจ ก่อนพับเอกสารเก็บเข้าซองผ้าเมื่อคืนแทบไม่ได้นอน ทุกครั้งที่หลับตา ภาพอาเซียงก็มักปรากฏขึ้น บางครั้งเขากำลังนั่งกินข้าวต้มอยู่ตรงข้ามนาง บางครั้งเขายืนขวางเหวยตานด้วยสีหน้าเย็นชา และบางครั้งเขากลับมายืนอยู่ใต้แสงจันทร์ พร้อมคำพูดที่ทำให้หัวใจนางเต้นแรง ไม่ว่าเจ้าจะไปที่ใด ข้าก็อยากติดตามไปด้วย หลิงหนานยกมือแตะหน้าอก“คนบ้า” นางพึมพำเบา ๆ “พูดเช่นนั้นแล้วจะให้ข้าตัดใจได้อย่างไร”เสียงเคาะประตูดังขึ้น “คุณหนูเจ้าคะ”“เข้ามาเถอะ”เสี่ยวชิงเปิดประตูเข้ามาพร้อมอ่างน้ำอุ่น “วันนี้คุณหนูจะไป
คุณหนูหู ไยจึงเป็นแค่คนใช้ บทที่ 73
ตอนนี้ยังไม่เพียงพอ นางไม่มีพยานยืนยัน ไม่มีตราประทับต้นฉบับที่ตรวจสอบครบถ้วนและยังไม่รู้ว่าเงินเหล่านั้นถูกนำไปใช้ทำอะไร หลิงหนานวางกระดาษลง ก่อนหยิบพู่กันขึ้นมาเขียนชื่อคนที่อาจช่วยได้จ้าวฝูเฉินจงหมอเฉินนางหยุดพู่กันตรงชื่อสุดท้าย หมอเฉินรู้เรื่องบาดแผลของอาเซียง หากจำเป็น อาจขอให้เขาช่วยหาที่พักปลอดภัยได้แต่จะปลอดภัยได้นานเท่าไร? หากเจินจี้ส่งคนตามล่า หมอธรรมดาคนหนึ่งจะปกป้องเขาได้หรือหลิงหนานถอนหายใจก่อนขีดเส้นใต้ชื่อเฉินจง อดีตหัวหน้าผู้ดูแลของบิดาอาจรู้เรื่องพินัยกรรมแต่การตามหาเขาต้องใช้เวลาและนางยังออกจากจวนไม่ได้หญิงสาววางพู่กันลงก่อนมองแสงตะเกียงที่สั่นไหว“ข้าต้องมีอำนาจมากกว่านี้” นางพึมพำ “ไม่เช่นนั้นก็จะถูกบีบบังคับอยู่เรื่อยไป”หลิงหนานค่อย ๆ เก็บเอกสารกลับเข้าที่ก่อนปิดหีบไม้ นางยังไม่ยอมแพ้แต่ตอนนี้ต้องรักษาชีวิตอาเซียงไว้ก่อนรุ่งเช้า เจินจี้ส่งคนมาตามหลิงหนานอีกครั้ง คราวนี้เหวยตานนั่งอยู่ในห้องด้วย บนโต๊ะมีเอกสารหนึ่งแผ่นวางอยู่ หลิงหนานเดินเข้ามาก่อนมองกระดาษนั้นอย่างระม
คุณหนูหู ไยจึงเป็นแค่คนใช้ บทที่ 72
หลิงหนานพยายามคิดหาทางออก หากพาอาเซียงหนีออกจากเมืองเล่าแต่ประตูจวนถูกเฝ้าอยู่ เหวยตานมีคนรู้จักตามโรงเตี๊ยมและบ่อนพนัน หากส่งคนติดตามจริง การเดินทางกับผู้บาดเจ็บย่อมเสี่ยงเกินไป หากไปขอความช่วยเหลือจากจ้าวฝูเล่า ผู้จัดการร้านเป็นคนดี แต่เขามีครอบครัวและยังทำงานภายใต้สกุลหู นางไม่อาจดึงเขามาเสี่ยงชีวิตด้วย หากไปร้องเรียนทางการ? นางไม่มีหลักฐานว่าเจินจี้จ้างคนทำร้ายอาเซียง คำขู่ทั้งหมดเกิดขึ้นในห้องส่วนตัว ป้าหวังเป็นคนของเจินจี้ ส่วนเหวยตานย่อมไม่มีทางยอมเป็นพยาน นางยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนที่เคยดักทำร้ายตนในป่าหินดำเกี่ยวข้องกับเจินจี้มากเพียงใดหลิงหนานกำมือแน่น ข้ายังอ่อนแอเกินไป ความจริงข้อนี้เจ็บปวดกว่าคำดูถูกใด ๆ เพราะนางเคยคิดว่าตนเองสามารถใช้ความรู้จากโลกเดิมเปลี่ยนชะตาชีวิตได้แต่ความสามารถหาเงินไม่อาจหยุดคมดาบที่กำลังจะฟันลงบนร่างคนสำคัญ นางต้องการเวลา เวลาในการรวบรวมหลักฐาน เวลาในการทวงคืนทรัพย์สิน และเวลาในการสร้างอำนาจของตัวเองแต่เจินจี้กลับไม่ยอมให้นางมีเวลานั้นเสียงฝีเท้าเบา ๆ ดังขึ้นด้านหลัง “คุณหนู”หลิงหนานเงยหน้าเสี่ยวชิงเดินเ
You May Also Like
หนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ89.6K viewsเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด127.2K viewsHow Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์104.8K viewsเพื่อนเกย์สอนกาม
อลิซาเบธ ลี82.0K viewsยามความรักมอดไหม้เหลือเพียงเถ้าธุลี
เพลิงพนา1.5K viewsนางร้ายจากเรื่องไหนไม่รู้ แต่เรื่องนี้ฉันคือนางเอก
เด็กหญิงพุงกลม227 viewsสถานะลับ...ฉบับคู่อริ
Ladyporn113 viewsหอบลูกหนีคุณสามีใจร้าย
คิมฮานึล160 views
