Share

บทที่ 6

Author: อวินจงมี่
วันรุ่งขึ้น

เมื่อเฟิงถิงเซินมาถึงบริษัทก็บังเอิญเจอกับหรงฉือพอดี

หรงฉือไม่รู้ว่าเฟิงถิงเซินและเฟิงจิ่งซินได้กลับประเทศแล้ว

จู่ๆ ก็เจอกับเฟิงถิงเซินที่บริษัทโดยไม่ทันตั้งตัว หรงฉือถึงกับหยุดชะงักในทันที

เมื่อเฟิงถิงเซินเห็นหรงฉือ นัยน์ตาก็ฉายแววตาประหลาดใจเล็กน้อย แต่เขาก็คิดเพียงว่าหรงฉือคงเพิ่งกลับมาจากไปทำธุระ จึงไม่ได้คิดอะไรมาก

เขามีสีหน้านิ่งเฉย เดินผ่านเธอไปอย่างเย็นชาเหมือนเธอเป็นคนแปลกหน้าแล้วหมุนตัวเดินเข้าไปในบริษัท

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เมื่อรู้ว่าเขากลับประเทศอย่างกะทันหัน หรงฉือจะรู้สึกประหลาดใจมาก

ในสถานการณ์เช่นนี้ แม้ว่าเธอจะไม่สามารถวิ่งเข้าไปกอดเข้าได้ แต่เธอก็จะมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและมีความสุข เริ่มกล่าวทักทายเขาว่าสวัสดีตอนเช้าด้วยรอยยิ้มก่อนแม้ว่าเขาจะเย็นชาก็ตาม

ทว่าตอนนี้ หรงฉือกลับหลบตาลงทันทีที่มองเห็นใบหน้าอันหล่อเหลาของเขา และบนใบหน้าก็ไม่แสดงความตื่นเต้นและความสุขเหมือนที่ผ่านมาอีกต่อไป

แต่เฟิงถิงเซินไม่ทันได้สังเกตก็เดินจากไปก่อนแล้ว

หรงฉือมองตามแผ่นหลังที่มั่นคงและสง่างามของชายหนุ่ม และไม่รู้ว่าเขากลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ในเมื่อเข้ากลับมาแล้ว งั้นเรื่องหย่าร้างก็คงจะถูกนำมาคุยกันในเร็วๆ นี้ไหมนะ?

ในเมื่อตัดสินใจแน่วแน่ที่จะหย่าร้าง หรงฉือจึงไม่ได้ซีเรียสเรื่องของเฟิงถิงเซินอีกต่อไป เธอกลับเข้าสู่โหมดทำงานทันทีที่เมื่อกลับมาถึงโต๊ะทำงาน

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เจียงเจ๋อได้โทรศัพท์สั่งเธอว่า “ชงกาแฟสองแก้วแล้วเอาไปเสิร์ฟที่ห้องทำงานของท่านประธานเฟิง”

แรกเริ่มตอนที่เธอได้รู้ว่าเฟิงถิงเซินชอบดื่มกาแฟ เธอจึงใช้ความพยายามอย่างมากในการศึกษาการชงกาแฟเพื่อทำให้เฟิงถิงเซินชอบเธอ

และแล้วความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น

หลังจากดื่มกาแฟที่เธอชงแล้ว ไม่ว่าจะอยู่ที่บ้านหรือที่บริษัท เฟิงถิงเซินก็ระบุว่าต้องดื่มกาแฟที่เธอชงเท่านั้น

ตอนนั้นเมื่อรู้ว่าเฟิงถิงเซินชอบกาแฟที่เธอชงจริงๆ เธอก็ตื่นเต้นอยู่นานมาก และคิดว่านี่คือก้าวแรกสู่ความสำเร็จ

แต่ในความเป็นจริง เธอประเมินความเกลียดและความระแวงของเฟิงถิงเซินที่มีต่อเธอต่ำเกินไป

จริงอยู่ที่เขาชอบกาแฟที่เธอชง

แต่แค่ชอบกาแฟที่เธอชงเท่านั้น

และยังคงมีท่าทีห่างเหินและเย็นชากับเธอเหมือนเช่นเดิม

ดังนั้นเขามักจะสั่งให้เจียงเจ๋อติดต่อเธอทุกครั้งที่เขาต้องการดื่มกาแฟที่เธอชง หลังจากที่เธอชงกาแฟเสร็จแล้ว พวกเจียงเจ๋อก็จะมารับกาแฟ

เขาไม่เปิดโอกาสให้เธอเข้าใกล้เลยสักนิด

มีเพียงบางครั้งเท่านั้นที่เจียงเจ๋อและคนอื่นๆ ไม่ว่าง เธอถึงมีโอกาสเอากาแฟไปเสิร์ฟถึงห้องทำงานของเขาด้วยตัวเอง

และครั้งนี้ จากที่ฟังความหมายของเจียงเจ๋อในโทรศัพท์ น่าจะต้องการให้เธอชงเสร็จ แล้วเอาไปเสิร์ฟให้เฟิงถิงเซินเลย

หลังจากที่หรงฉือชงกาแฟเสร็จ จากนั้นก็วางลงบนถาดแล้วเอาไปเสิร์ฟให้เฟิงถิงเซิน

ประตูใหญ่ของห้องทำงานของเฟิงถิงเซินเปิดอยู่

เมื่อเดินไปถึงหน้าประตูห้องทำงานของเฟิงถิงเซิน ขณะที่เธอกำลังจะเคาะด้วยความสุภาพก็เห็นหลินอู๋นั่งอยู่บนตักของเฟิงถิงเซิน และดูเหมือนว่าทั้งสองคนกําลังจูบกัน

หรงฉือหยุดชะงัก และหน้าซีดขาวในทันที

เมื่อหลินอู๋เห็นเธอก็รีบลงจากตักของเฟิงถิงเซิน

เฟิงถิงเซินมีสีหน้าไม่ดีมากๆ พูดเสียงเย็นชาว่า “ใครอนุญาตให้คุณเข้ามา?!”

หรงฉือกําถาดในมือแน่น “ฉันมาเพราะเอากาแฟมาให้คุณ——”

“พอได้แล้วเลขาหรง” เฉิงหยวน เลขาคนสนิทอีกคนของเฟิงถิงเซินมาถึงพอดี

เขาเป็นคนรู้ที่ความสัมพันธ์ระหว่างหรงฉือและเฟิงถิงเซิน

เขาพูดว่า “มันค่อนข้างน่าเบื่อจริงๆ ที่คุณเป็นแบบนี้”

เฉิงหยวนไม่ได้พูดตรงๆ แต่ทันใดนั้นหรงฉือพลันเข้าใจความหมายแฝงของเขา

เขาคิดว่าเธอรู้ว่าหลินอู๋มาที่บริษัท จึงปรากฏตัวที่นี่โดยใช้ข้ออ้างว่ามาเสิร์ฟกาแฟเพื่อที่จะขัดจังหวะการอยู่ด้วยกันระหว่างเฟิงถิงเซินและหลินอู๋...

และดูจากสีหน้าของเฟิงถิงเซิน ดูเหมือนเขาจะคิดแบบเดียวกัน

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เธออาจจะทำแบบนี้จริงๆ

แต่ตอนนี้เธอกำลังจะหย่ากับเขาแล้ว เธอยังจะทำเรื่องแบบนี้ได้ยังไง

แต่พวกเขาไม่ให้โอกาสเธอได้อธิบายเลย

เฉิงหยวนพูดอย่างเย็นชา “กรุณาออกไปเดี๋ยวนี้”

หรงฉือตาแดงก่ำ มือที่ถือถาดสั่นเล็กน้อยจนกาแฟในแก้วหกออกมาลวกนิ้วมือของเธอ หรงฉือรู้สึกเจ็บปวด แต่กลับหันหลังแล้วเดินจากไป โดยไม่ส่งเสียงใดๆ

แต่เพิ่งเดินไปได้สองก้าว เสียงของเฟิงถิงเซินก็ดังออกมาจากห้องทำงานอีกครั้งว่า “ถ้ามีครั้งหน้า คุณก็ไม่ต้องมาที่บริษัทอีก”

เธอลาออกแล้ว

ถึงแม้ว่าจะไม่มีเรื่องนี้เกิดขึ้น แต่เมื่อหาคนมาทำงานแทนเธอได้แล้ว เธอก็จะไปจากบริษัททันที

แต่เธอรู้ว่าที่นี่ไม่มีใครสนใจเรื่องของเธอ

พูดออกมาก็ไม่มีความหมายอะไร

หรงฉือเงียบงัน ถือถาดแล้วหันหลังเดินจากไป

ก่อนที่จะจากไป เธอยังได้ยินหลินอู๋พูดปลอบเฟิงถิงเซินอย่างอ่อนโยนว่า “พอแล้วน่าถิงเซิน ฉันคิดว่าเธอคงไม่ได้ตั้งใจ ดังนั้นคุณอย่าโกรธอีกเลยนะ…”

หรงฉือเทกาแฟทิ้ง แล้วเอานิ้วที่แดงเพราะโดนลวกไปล้างน้ำที่ก๊อก จากนั้นเปิดกระเป๋าหยิบยามาทาให้ตัวเองอย่างชำนาญ

อย่ามองเพียงว่าตอนนี้เธอทำอาหารเก่ง เธอยังชงกาแฟได้ดีมากอีกด้วย

ในความเป็นจริง ก่อนที่เธอจะแต่งงานกับเฟิงถิงเซิน เธอทั้งทำงานบ้านไม่เป็นและทำอาหารไม่เป็น ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังไม่เคยดื่มกาแฟมาก่อนเลย

แต่หลังจากแต่งงาน เธอทำเป็นหมดทุกอย่างเพื่อเฟิงถิงเซินและเพื่อลูก

เธอใช้เวลาอย่างมากเพื่อเรียนรู้สิ่งเหล่านี้ จากตอนแรกที่น่าเวทนาเกินกว่าที่จะทนดูได้จนตอนนี้สมบูรณ์แบบมาก

ความระทมขมขื่นจากการนี้ มีเพียงเธอคนเดียวเท่านั้นที่เข้าใจ

ส่วนยารักษาบาดแผลในกระเป๋า จะมีแม่คนไหนที่เลี้ยงลูกเองไม่ติดนิสัยพกยารักษาบาดแผลติดตัวไปด้วยบ้าง

เพียงแต่หลังจากที่เฟิงจิ่งซินตามเฟิงถิงเซินไปอยู่ที่ประเทศเอนาวา ยารักษาบาดแผลที่เธอเตรียมไว้ก็แทบจะไม่ได้ใช้เลย

โชคดีที่มันยังไม่หมดอายุ

หลังจากทำแผลเสร็จ หรงฉือก็พยายามข่มความเจ็บปวดที่ราวกับถูกเข็มทิ่มแทงบริเวณหัวใจ แล้วกลับไปทำงานที่โต๊ะต่อ

เธอเพิ่งจัดการเอกสารที่อยู่ในมือเสร็จ จู่ๆ ได้ยินเสียงคนพูดว่า

“ฉันได้ยินมาว่าแฟนของประธานเฟิงมาที่บริษัท”

“แฟนเหรอ? ท่านประธานเฟิงมีแฟนแล้วเหรอ ใครอ่ะ เป็นใครมาจากไหน สวยหรือเปล่า”

“ฉันไม่รู้ที่มาที่ไปแน่ชัด แต่ได้ยินจากพนักงานต้อนรับข้างล่างพูดว่าครอบครัวของเธอก็มีฐานะร่ำรวยเหมือนกัน หน้าตาก็สวย บุคลิกก็ดีมากสุดๆ”

ขณะเพื่อนร่วมงานสองคนนั้นกำลังคุยกันอยู่ พอเห็นหรงฉือยืนขึ้นก็นึกขึ้นได้ว่ายังต้องลงไปประชุมกับหรงฉือ จึงรีบหุบปากแล้วเดินมาพร้อมยิ้มหน้าบานและพูดว่า “ไปทำงานก่อนนะ เดี๋ยวค่อยกลับมาเม้าท์ใหม่”

หรงฉือรู้ว่า “แฟนท่านประธานเฟิง” ที่พวกเขาพูดถึง จริงๆ แล้วหมายถึงหลินอู๋

แต่พอเธอได้ยินแล้วกลับไม่มีสีหน้าใดๆ เลย หันหลังกลับแล้วออกจากห้องทำงานทันทีก่อนจะเข้าไปในลิฟต์พร้อมกับเพื่อนร่วมงานสองคน

เมื่อออกจากลิฟต์ ขณะที่พวกเธอกำลังจะเดินไปยังห้องประชุมก็เห็นหลินอู๋และผู้บริหารระดับสูงสี่คนของบริษัทเดินมุ่งหน้ามาทางพวกเธอพร้อมกัน

ผู้บริหารระดับสูงทั้งสี่คนล้อมรอบหลินอู๋ด้วยท่าทางระมัดระวัง และประจบประแจงเอาใจ

แต่ได้ยินเพียงหลินอู๋เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ให้ผู้จัดการทุกท่านมาเยี่ยมชมบริษัทเป็นเพื่อนฉัน ลำบากทุกท่านจริงๆ”

หลินอู๋สวมใส่แบรนด์เนมทั้งตัว ทุกการเคลื่อนไหวของเธอแสดงให้เห็นถึงความสง่างามของคุณหนูจากตระกูลผู้ดีอย่างชัดเจน

แม้เธอจะพูดจาสุภาพ แต่กลับดูเหมือนว่าเธอคิดว่าตัวเองเป็นภรรยาเจ้าของบริษัทไปแล้ว ในความสุภาพแฝงด้วยความแปลกแยกเล็กน้อย ทำอย่างกับว่าผู้จัดการทุกคนเป็นลูกน้องของเธอ

พวกผู้จัดการหัวเราะแห้งๆ “ด้วยความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับท่านประธานเฟิง สิ่งที่พวกเราทำก็เป็นเพียงหน้าที่ของเราเท่านั้น คุณหลินเกรงใจเกินไปแล้ว”

“ใช่ ใช่”

ขณะที่พวกเขาพูดคุยกันก็เห็นพวกหรงฉือเดินออกมาจากลิฟต์ แม้ว่าพวกเธอจะยืนแยกกันเป็นสองข้าง ไม่ได้ขวางทางพวกเขาเลย แต่เมื่อพวกผู้จัดการเห็นพวกเธอก็ขมวดคิ้วขึ้นมาทันที

“เดินยังไง? ถ้าชนคุณหลินจะทำยังไง ไม่มีมารยาทเลยจริงๆ !”

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Comments (10)
goodnovel comment avatar
Neeni Oranee
อ่านถึงตอน 883 แล้ว พอกลับมาอ่านอีกครั้ง เกลียดบักเฟิงเป็นสองเท่า
goodnovel comment avatar
Pojana Po
กลับมาอ่านเกลียดเฟิงถิงเซินมาก ไม่คู่ควรกับความรักที่หรงฉือมอบให้ รู้สึกเจ็บแทน อิเฟิงสมควรตาย ตกเครื่องบินตาย คือจุดจบของเฟิง
goodnovel comment avatar
Aom
นางเอกที่น่าเวทนา
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 886

    แต่เธอเพิ่งจะหันหลัง หลินอู๋ก็ดึงแขนเธอไว้อีกครั้ง “ซินซิน ให้โอกาสน้าสักครั้ง...”เธอพูดยังไม่ทันจบ คนขับรถของเฟิงจิ่งซินก็ลงมาจากรถ “คุณหลิน กรุณาปล่อยมือด้วยครับ”หลินอู๋ไม่ปล่อยมือ มองเฟิงจิ่งซิน ฝืนยิ้มแล้วพูดว่า “ซินซิน นี่หนูคิดจะตัดขาดกับน้าเหรอ?”เฟิงจิ่งซินไม่พูดอะไร เพียงยื่นมือมาปัดมือของเธอออกเท่านั้น หลินอู๋เห็นจึงจับแขนเธอแน่นขึ้นเล็กน้อย “ซินซิน...”เธอยังพูดไม่ทันจบ คนขับรถก็เดินเข้ามา ปัดมือของเธอออก เฟิงจิ่งซินไม่แม้แต่จะหันกลับมาก็หันหลังขึ้นรถไปทันที หลินอู๋จะเดินตามไป กลับถูกคนขับรถขวางทางไว้เห็นเฟิงจิ่งซินขึ้นรถไปต่อหน้าต่อตา ไม่หันกลับมามองเธอแม้แต่น้อย เธอมองไปทางคนขับรถแล้วพูดว่า “ลุงโจว ฉันแค่อยากคุยกับซินซินเท่านั้น ไม่ได้คิดจะทำร้ายเธอเลย คุณให้ฉันขึ้นรถไปคุยกับซินซินหน่อยได้ไหม? ถ้าคุณกลัวมีปัญหา จะโทรหาถิงเซินก็ได้”ลุงโจวกลับพูดเสียงเรียบว่า “ตั้งแต่วันที่ผมได้เป็นคนขับรถของซินซิน คุณเฟิงก็กำชับให้ผมจำหน้าที่ข้อแรกไว้ให้ขึ้นใจ นั่นก็คือทำตามคำสั่งของซินซิน ต่อให้คุณเฟิงอยู่ด้วย ผมก็ต้องทำตามคำสั่งของซินซินก่อนครับ” หนึ่งในหน้าที่ของเขาคือการทำตา

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 885

    ที่หรงฉือและอวี้มั่วซวินไปเข้าร่วมงานเลี้ยงอาหารเย็นมื้อนี้ ก็เพื่อสืบข่าวพวกเขาเชื่อว่าที่คุณคริสเชิญพวกเขาไปเข้าร่วมงานเลี้ยงอาหารเย็นมื้อนี้ ก็เป็นเพราะจุดประสงค์นี้ระหว่างงานเลี้ยง พวกเขาพูดคุยกันเรื่องเอไอและอนาคตของอุตสาหกรรมการผลิต รวมทั้งโปรเจกต์ที่บุคคลผู้ทรงอิทธิพลคนหนึ่งเพิ่งสร้างเสียงฮือฮาไปเมื่อไม่นานมานี้พวกเขาต่างหยั่งเชิงกันและกัน แต่เมื่อมองจากภายนอกกลับยังคงดูปรองดองกลมเกลียวกันดี หลังรับประทานอาหารเสร็จ คุณคริสยังถ่ายรูปร่วมกับพวกเขาทีละคน และถึงขั้นรีบแชร์ข่าวที่พวกเขามาร่วมรับประทานอาหารด้วยกันลงแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียอย่างรวดเร็วอีกด้วยงานเลี้ยงอาหารเย็นมื้อนี้ กินเวลานานถึงสองสามชั่วโมงกว่าจะจบลงหลังงานเลี้ยงจบลง เมื่อขึ้นรถแล้ว อวี้มั่วซวินคลายเนกไทออกเล็กน้อย “แต่ละคนเล่นละครเก่งกันจริง ๆ”หรงฉือยิ้มเล็กน้อย “นั่นสิ”หรงฉือนวดไหล่ที่ปวดหนึบเล็กน้อย ตั้งใจว่าหลังกลับถึงบ้านแล้วจะรีบเข้านอนส่วนเนื้อหาที่คุณคริสแชร์ลงแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียในคืนนี้ เธอและอวี้มั่วซวินต่างก็ไม่ได้สนใจจะเข้าไปดูแต่คนที่ติดตามคุณคริสกลับมีอยู่ไม่น้อย พวกเขาไม่ดู แต่ก็มีค

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 884

    เมื่อใกล้ถึงช่วงเที่ยง หลินอู๋โทรศัพท์ไปหาเฟิงถิงเซินอีกครั้งทางเฟิงถิงเซินยังคงไม่มีคนรับสายหลินอู๋มองดูแล้วก็หยุดไปเล็กน้อย ก่อนจะเปลี่ยนไปโทรศัพท์หาเฉิงหยวนแทนทว่าสายที่โทรไปหาในครั้งนี้ เฉิงหยวนกลับไม่รับหลินอู๋เห็น สีหน้าไม่แสดงอาการใด ๆ ก่อนจะกดโทรหาเฉิงหยวนต่ออีกครั้งเมื่อเธอโทรไปถึงสายที่สาม ในที่สุดเฉิงหยวนก็รับสาย “คุณหลิน”หลินอู๋เปิดประเด็นสำคัญทันที “ถิงเซินกับคุณคริสจะไปทานอาหารกลางวันกันที่ไหน?”เพราะเฉิงหยวนเดาได้ถึงจุดประสงค์ที่หลินอู๋โทรมา เขาถึงไม่รับสายเธอเขาพูดว่า “ขอโทษครับ ผมไม่สามารถบอกอะไรคุณได้จริง ๆ”ทันทีที่พูดจบ ไม่รอให้หลินอู๋พูด เขาก็วางสายแล้วหลินอู๋เม้มริมฝีปาก แต่ไม่ได้กดโทรหาเฉิงหยวนอีก กลับเปลี่ยนไปโทรหาฉีอวี้หมิงแทน “เที่ยงนี้คุณจะไปกินข้าวกับถิงเซินและคุณคริสหรือเปล่า?”“ไม่นะ” ถึงแม้ฉีอวี้หมิงจะไม่เข้าใจว่าเธอถามแบบนี้ทำไม แต่ยังคงพูดว่า “พวกเขาคุยเรื่องงาน ผมไม่ใช่คนของเฟิงซื่อสักหน่อย แล้วผมจะไปทำไม? อีกอย่าง ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นข่าว จนถึงตอนนี้ผมยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าถิงเซินกลับมาจากการไปทำงานต่างเมืองแล้ว”ทันทีที่พูดจบ ก็ถามเธออ

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 883

    หลังกลับถึงบ้าน หรงฉือก็ส่งข้อความหาเฟิงถิงเซิน“พรุ่งนี้ว่างไหม?”เรื่องหย่าของพวกเขา ก่อนหน้านี้เพราะเฟิงจิ่งซินอยู่ เธอจึงไม่มีโอกาสได้พูดถึงข้อความนี้ เธอเชื่อว่าต่อให้เธอไม่ได้อธิบายอย่างละเอียด เฟิงถิงเซินก็พอจะเข้าใจความหมายของเธอข้อความส่งออกไปได้พักใหญ่แล้ว แต่เฟิงถิงเซินก็ยังไม่ตอบกลับหรงฉือจึงเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำตอนที่เธออาบน้ำเสร็จออกมา เฟิงถิงเซินก็ส่งข้อความตอบกลับมาแล้ว“ขอโทษด้วย ช่วงหลายวันมานี้ตอนเช้าผมมีธุระสำคัญทุกวัน เลื่อนออกไปไม่ได้ เรื่องหย่าคงต้องเลื่อนออกไปอีกสองสามวัน”หรงฉือเห็นข้อความก็คลึงหว่างคิ้วเบา ๆ หลังจากนั้นพักใหญ่จึงจะตอบข้อความกลับไปว่า “เข้าใจแล้ว”หลังจากส่งข้อความเสร็จและวางโทรศัพท์ลง เธอลังเลเล็กน้อย ก่อนจะส่งข้อความไปหาเฟิงถิงเซินอีกหนึ่งข้อความ “เรื่องที่พวกเราหย่ากัน คุณบอกซินซินแล้วหรือยัง?”เพราะจากท่าทีของเฟิงจิ่งซินในช่วงนี้ ที่ไม่ได้ออดอ้อนให้เธอกลับไปอยู่กับทางเฟิงถิงเซินแล้วนั้น...เธอเพิ่งนึกถึงตรงนี้ ข้อความของเฟิงถิงเซินก็ส่งกลับมาแล้ว“ยัง”อาจเป็นเพราะรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ เฟิงถิงเซินจึงส่งข้อความหาเธออีกคร

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 882

    เฟิงจิ่งซิน “ขอบคุณค่ะคุณแม่”ส่วนเฟิงถิงเซินนั้น เธอกลับไม่สนใจเฟิงถิงเซินไม่พูดอะไร แต่กลับถามว่า “ข้าง ๆ นี้มีโรงหนังด้วยนะ อีกเดี๋ยวกินข้าวเสร็จแล้ว อยากไปดูหนังไหม?”เฟิงจิ่งซินก็อยากเมินเฟิงถิงเซินเหมือนเมื่อครู่ แต่นึกถึงว่าพวกเขาสามารถไปดูหนังด้วยกันได้ เธอ...เธอเงียบลงเล็กน้อย ก่อนจะมองไปทางหรงฉือ “คุณแม่ว่างไปดูหนังด้วยกันไหมคะ?”ความคาดหวังในแววตาของเฟิงจิ่งซินนั้นไม่อาจซ่อนไว้ได้เลยหรงฉือเห็นอยู่ในสายตา จึงใจอ่อนปฏิเสธไม่ลง “แม่ว่างจ้ะ”เฟิงจิ่งซินยิ้มด้วยความดีใจขึ้นมา “งั้นพวกเรากินข้าวเสร็จก็จะไปดูหนังกันค่ะ”“โอเค”เฟิงถิงเซินส่งโทรศัพท์ให้เธอ “อยากดูเรื่องอะไรเลือกเองเลย”ครั้งนี้เฟิงจิ่งซินไม่ได้พูดว่าอยากดูหนังกับหรงฉือแค่สองคนอีกแล้ว เธอกินไปด้วย พลางเลื่อนดูรายการหนังไปด้วย ไม่นานก็เลือกหนังที่อยากดูได้แล้ว เฟิงถิงเซินจึงซื้อตั๋วทันทีหลังกินข้าวเสร็จ พวกเขาก็ไปโรงภาพยนตร์เนื่องจากไม่ใช่วันหยุด ในโรงภาพยนตร์จึงมีคนไม่เยอะ เฟิงถิงเซินไปรับตั๋ว หรงฉือพาเฟิงจิ่งซินไปซื้อป๊อปคอร์นกับชานม ก่อนจะไป หรงฉือยังถามอีกว่า “อยากดื่มอะไร?”“น้ำเปล่าก็พอ ขอบคุณ”

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 881

    เฟิงถิงเซินเดินเข้ามา โน้มตัวลงอุ้มเฟิงจิ่งซินขึ้น จากนั้นก็มองไปทางหรงฉือ “ตัดสินใจได้หรือยังว่าจะไปกินข้าวที่ไหน?”หรงฉือได้สติกลับมา “ยัง”“งั้นขึ้นรถผมไหม? อยากกินอะไรอีกเดี๋ยวพวกเราค่อยปรึกษากันบนรถ?”หรงฉือคิดไม่ถึงเลยว่าเฟิงถิงเซินจะกลับมาจากการไปทำงานต่างเมืองแล้ว แถมยังบังเอิญมารับเฟิงจิ่งซินหลังเลิกเรียนอีกข้อเสนอของเฟิงถิงเซินทำให้เธออยากปฏิเสธโดยสัญชาตญาณ และอยากหาข้ออ้างเพื่อขอตัวกลับ แต่เธอเพิ่งพูดกับเฟิงจิ่งซินไปว่าวันนี้ไม่ยุ่ง ทั้งยังรับปากว่าจะไปกินข้าวเป็นเพื่อนเธอด้วย...เมื่อคิดถึงตรงนี้ คำปฏิเสธที่จ่ออยู่ตรงปากก็ไม่สามารถพูดออกไปได้ ทำได้เพียงพูดว่า “...โอเค”หรงฉือเอากุญแจรถให้คนขับรถของเฟิงถิงเซิน จากนั้นก็ขึ้นรถของเฟิงถิงเซินหลังขึ้นรถแล้ว เฟิงจิ่งซินจึงจะได้สติกลับมาเธอและหรงฉือนั่งอยู่ด้านหลังด้วยกัน มองเฟิงถิงเซินที่ขับรถอยู่ด้านหน้า เม้มริมฝีปากเล็กน้อย “กลับมาตั้งแต่เมื่อไรคะ?”“เพิ่งลงจากเครื่องน่ะ” พูดจบ เฟิงถิงเซินก็มองไปทางเฟิงจิ่งซินผ่านกระจกมองหลังในรถ “ตั้งแต่เมื่อกี้จนถึงตอนนี้หนูยังไม่ยอมเรียกพ่อเลย เรียกพ่อสิ”เฟิงจิ่งซินเม้มริมฝีปาก

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status