Partager

บทที่ 7

Auteur: อวินจงมี่
เพื่อนร่วมงานสองคนที่ยืนข้างหรงฉือแอบมองหลินอู๋ในขณะเดียวกันก็รีบถอยหลังสองก้าวจนติดกับกําแพง

หลินอู๋ก็มองเห็นหรงฉือเช่นกัน

แต่กลับละสายตาหนีอย่างเย็นชาในทันที เห็นได้ชัดว่าไม่เห็นเธออยู่ในสายตา จากนั้นเข้าไปในลิฟต์ท่ามกลางการล้อมรอบของผู้จัดการหลายคน

หลังจากประตูลิฟต์ปิดเพื่อนร่วมงานสองคนของหรงฉือก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันที แล้วเริ่มซุบซิบกันอย่างตื่นเต้นอีกครั้ง

“เมื่อกี้คนนั้นน่าจะเป็นแฟนของท่านประธานเฟิงใช่ไหม โอ้โห สวยมากเลย เธอใส่แบรนด์เนมทั้งตัว คงจะแพงมากน่าดู? สมกับที่เกิดมาในตระกูลที่ร่ำรวย มีความมั่นใจ สุขุม และมีอำนาจ มีออร่าแตกต่างจากคนธรรมดาอย่างพวกเราจริงๆ ด้วย”

“ใช่ ใช่”

ทั้งสองคนพูดคุยกันเสร็จแล้วก็ถามหรงฉือเสียงเบาๆ ว่า “หรงฉือ เธอคิดว่าไง?”

หรงฉือก้มมองต่ำ และพูดเบาๆ ว่า “ใช่แล้ว”

ความจริงแล้วหลินอู๋เป็นลูกสาวนอกสมรสของพ่อเธอ

แต่จะพูดว่าเป็นลูกนอกสมรสอาจไม่ถูกต้องนัก

เพราะอย่างไรเสีย ตอนเธออายุแปดขวบ พ่อของเธอก็ยืนกรานว่าจะหย่ากับแม่ของเธอเพื่อไม่ให้หลินอู๋และแม่ของเธอน้อยเนื้อต่ำใจ แล้วแต่งงานใหม่กับแม่ของหลินอู๋

หลังจากที่พ่อแม่หย่าร้างกัน เธอได้อาศัยอยู่กับแม่ที่มีอาการทางจิตไม่ปกติ คุณยายและลุงของเธอ

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ธุรกิจของลุงเธอแย่ลงเรื่อยๆ ในขณะที่ธุรกิจของตระกูลหลินกลับเจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อยๆ

ได้ยินมาว่าพ่อของเธอให้สิ่งที่ดีที่สุดทุกอย่างกับหลินอู๋เพื่อชดเชยที่หลินอู๋ได้รับความทุกข์ระทมในวัยเด็ก อีกทั้งยังใช้เงินจำนวนมากในการเลี้ยงดูเธอ

และหลินอู๋ก็ไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง ได้ยินมาว่าเธอก็ยอดเยี่ยมมากเช่นกัน

ดังนั้นลูกสาวนอกสมรสอย่างหลินอู๋ในตอนนั้น ตอนนี้กลายเป็นคุณหนูจากตระกูลร่ำรวยมีชื่อเสียงอย่างถูกต้องตามกฎหมายแล้ว

เป็นคุณหนูมาสิบกว่าปี ออร่าคุณหนูของหลินอู๋ในตอนนี้ ยังดูมีเสน่ห์มากกว่าเธอตอนที่เป็นคุณหนูตัวจริงเสียอีก

เดิมทีเธอคิดว่าเธอกับหลินอู๋คงจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกแล้วหลังผ่านชีวิตในวัยเด็ก

แต่ดูเหมือนว่าสวรรค์จะโปรดปรานหลินอู๋เป็นพิเศษ

เธอกับเฟิงถิงเซินถือได้ว่าเป็นคู่รักที่มีใจให้กันตั้งแต่เด็กๆ แต่ไม่ว่าเธอจะพยายามแค่ไหน เฟิงถิงเซินก็ไม่เคยเห็นเธอในสายตาเลย แต่กลับรักหลินอู๋อย่างหมดหัวใจตั้งแต่แรกพบ——

“หรงฉือ เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม”

เมื่อเห็นหรงฉือหน้าซีด เพื่อนร่วมงานทั้งสองคนก็รู้สึกกังวล

หรงฉือได้สติอีกครั้ง “ฉันไม่เป็นไร”

เธอกับเฟิงถิงเซินกำลังจะหย่ากันในเร็วๆ นี้ เฟิงถิงเซินจะรักใครก็ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเธออีกต่อไปแล้ว

วันนั้น หรงฉือไม่ได้สนใจเรื่องระหว่างเฟิงถิงเซินและหลินอู๋อีกเลยหลังจากนั้น

เธอทำโอทีจนเกือบสามทุ่ม ขณะที่ทำงานใกล้จะเสร็จ จู่ๆ โทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้น เป็นสายจากฉู่จื่อหลาน ซึ่งเพื่อนสนิทของเธอ

ทันทีที่หรงฉือรับสายก็ได้รับแจ้งว่าฉู่จื่อหลานดื่มหนักจนเมามาก ให้เธอไปที่ร้านอาหารเพื่อไปรับเพื่อนกลับบ้าน

หรงฉือจึงรีบจัดการเอกสารในมือให้เรียบร้อยก่อนจะหยิบกุญแจรถแล้วออกจากบริษัททันที

ยี่สิบนาทีผ่านไป หรงฉือก็มาถึงจุดหมาย

หลังจากลงจากรถ ขณะที่เธอกำลังจะเดินไปที่ประตูทางเข้า ก็เห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเดินออกมาจากอีกด้านของลานจอดรถ

หรงฉือถึงกับหยุดชะงักไปชั่วขณะเมื่อเห็นใบหน้าด้านข้างของเด็กหญิงตัวน้อยชัดเจน

ซินซิน?

เธอควรไปเข้าเรียนอยู่ที่ประเทศเอนาวาไม่ใช่เหรอ? เป็นไปได้ยังไง... หรือว่าเธอกลับประเทศพร้อมเฟิงถิงเซิน?

แม้ว่าสถานะและตำแหน่งของเธอไม่สามารถเข้าถึงเอกสารลับบางอย่างของบริษัทได้ แต่เธอก็รู้ว่างานขยายตลาดในประเทศเอนาวาของเฟิงถิงเซิน จำเป็นต้องใช้เวลาสักระยะหนึ่งกว่าจะเสร็จสิ้นอย่างสมบูรณ์ได้

เธอคิดว่าครั้งนี้เฟิงถิงเซินแค่กลับประเทศชั่วคราวเพื่อจัดการเรื่องบางอย่างเท่านั้น

เธอไม่คิดเลยว่าลูกสาวจะกลับมาด้วย...

เธอไม่รู้แน่ชัดว่าพวกเขากลับประเทศตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่จากที่เธอเจอเฟิงถิงเซินเมื่อเช้านี้ก็สามารถสรุปได้ว่า จนถึงตอนนี้ไม่ว่าพวกเขาจะพูดยังไงก็กลับมาได้หนึ่งวันแล้ว

แต่ลูกสาวกลับไม่เคยโทรหาเพื่อบอกเรื่องที่พวกเขากลับประเทศกับเธอเลย

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หรงฉือก็บีบกระเป๋าในมือแน่นพลางมองไปที่เงาเด็กที่กระโดดโลดเต้นอย่างมีความสุขอยู่ข้างหน้า หรงฉือเดินตามไปอย่างเงียบๆ

เมื่อเดินมาถึงทางโค้งของล็อบบี้ เพื่อนๆ ของหลินอู๋และเฟิงถิงเซินก็ปรากฏตัวขึ้นตรงสุดทางเดิน

หรงฉือจึงตะแคงตัวหลบไปข้างๆ ทันที จากนั้นก็ได้ยินเสียงลูกสาวเรียก “น้าอู๋อู๋” อย่างดีใจพร้อมกับวิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วแล้วพุ่งเข้าไปในอ้อมกอดของหลินอู๋

หรงฉือนั่งลงบนโซฟาข้างๆ โดยหันหลังให้พวกเขา และใช้ต้นไม้เขียวขจีและพนักพิงเก้าอี้ปิดบังร่างกายของเธอ

“ซินซินก็กลับประเทศด้วยเหรอ”

“เพราะว่าน้าอู๋อู๋กลับประเทศแล้ว หนูกับคุณพ่อไม่อยากห่างกับน้า คุณพ่อก็เลยทำงานเสร็จก่อนกำหนด และพาหนูกลับประเทศค่ะ แล้วเราก็ตั้งใจกลับมาล่วงหน้าก่อนวันเกิดคุณน้าหนึ่งวันด้วยนะ จะได้ไม่พลาดวันเกิดของคุณน้าไง”

“นี่คือสร้อยคอที่หนูกับคุณพ่อทำให้น้าเองกับมือ สุขสันต์วันเกิดนะคะน้าอู๋อู๋”

“ว้าว ซินซินกับคุณพ่อทําเองกับมือเลยเหรอ ทำอันนี้ทั้งเปลืองแรงทั้งเหนื่อยมาก ซินซินเก่งมากเลย น้าชอบมาก ขอบใจนะซินซิน”

“น้าอู๋อู๋ชอบก็พอแล้วค่ะ~”

เฟิงจิ่งซินกอดหลินอู๋พร้อมทำเสียงออดอ้อน “ไม่ได้เจอคุณน้ามาหนึ่งสัปดาห์แล้ว หนูคิดถึงมากเลยค่ะ ถ้าไม่ใช่เพราะสามารถโทรหาคุณน้าได้ทุกวัน หลายวันมานี้หนูก็คงอยู่ประเทศเอนาวาไม่ได้เลยด้วยซ้ำ..."

“น้าก็คิดถึงซินซินเหมือนกันค่ะ”

ในขณะนั้นเองเสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นจากอีกด้าน

หรงฉือถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ

เพราะนั่นคือเฟิงถิงเซิน

ถึงแม้ว่าหรงฉือจะไม่เห็นตัว แต่แค่ได้ยินเสียงฝีเท้าก็แทบจะยืนยันได้เลย

และเหตุผลที่เธอมั่นใจเช่นนั้นก็เพราะเธอแทบจะรอเขาทุกวันในช่วงหกเจ็ดปีหลังแต่งงาน

เสียงฝีเท้าของเฟิงถิงเซินก็เหมือนกับเขา ไม่ช้าไม่เร็ว มั่นคงและสงบเสงี่ยม

เขาสุขุมแม้แต่กับสมาชิกในตระกูลเฟิงที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดสนิทสนมกับเขามาก เขายังคงมีสีหน้าเรียบเฉย ดูเหมือนไม่ใส่ใจอะไรเลยแม้ว่าฟ้าจะถล่มลงมา

เธอเคยคิดว่าในโลกนี้ไม่มีใครและไม่มีสิ่งใดที่จะทำให้จิตใจของเขาวุ่นวายได้

แต่ในเวลานี้ หลินอู๋ปรากฏตัวขึ้น

ทันใดนั้นเรื่องนี้ก็มีข้อยกเว้น——

เมื่อนึกถึงอดีต หรงฉือยังไม่ทันคิดอย่างละเอียด แต่แล้วเธอก็ได้ยินลูกสาวตะโกนว่า “คุณพ่อ”

จากนั้นเพื่อนของเฟิงถิงเซินก็ทักทายเขาทีละคนเช่นกัน

เฟิงถิงเซินตอบอืมคำหนึ่งแล้วพูดกับหลินอู๋ว่า “สุขสันต์วันเกิด”

หลินอู๋ยิ้ม “อืม”

“คุณพ่อเตรียมของขวัญวันเกิดชิ้นอื่นให้น้าอู๋อู๋ด้วยไม่ใช่เหรอคะ รีบเอาให้น้าอู๋อู๋สิค่ะ”

ที่นั่นจู่ๆ ก็เงียบลง จากนั้นเพื่อนคนหนึ่งของเฟิงถิงเซินก็หัวเราะออกมาเบาๆ ก้มหน้าไปบีบแก้มของเฟิงจิ่งซินแล้วพูดว่า “นั่นเป็นของขวัญที่พ่อหนูเตรียมไว้ให้น้าอู๋อู๋โดยเฉพาะ คาดว่าคงจะมอบให้น้าอู๋อู๋เป็นการส่วนตัว เราอย่าไปยุ่งเลยนะ ฮ่าๆ~”

จากนั้นคนอื่นๆ ก็หัวเราะอย่างมีเลศนัย

ในขณะเดียวกันเฟิงถิงเซินก็พูดว่า “เอาให้แล้ว”

“หา? ตอนไหนคะ” เฟิงจิ่งซินพูด แล้วพูดต่อว่า “คุณพ่อแอบไปหาน้าอู๋อู๋ ไม่พาหนูไปด้วยอีกแล้ว ฮึ!”

เพื่อนของเฟิงถิงเซินยิ่งหัวเราะดังขึ้น

แต่หรงฉือกลับนึกถึงเรื่องที่หลินอู๋ไปเฟิงซื่อกรุ๊ปเมื่อเช้านี้

เดาว่าคงเอาให้ตอนนั้นละมั้ง

หลินอู๋ยิ้มอย่างเขินอายก่อนพูดว่า “เราอย่ายืนอยู่ที่นี่กันเลย รีบขึ้นไปข้างบนกันเถอะ”

จากนั้นเสียงฝีเท้าก็ค่อยๆ ไกลออกไป

ในหัวของหรงฉือกลับมีแต่ความว่างเปล่า

รู้สึกเจ็บปวดไปทั่วอกอยู่นานหลังจากนั้นถึงมีสติกลับมา แล้วเข้าไปในลิฟต์อย่างเงียบๆ เพื่อขึ้นไปชั้นบนประคองเพื่อนลงมา

จริงๆ แล้วห้องส่วนตัวของฉู่จื่อหลานอยู่ชั้นเดียวกับห้องส่วนตัวที่พวกหลินอู๋นัดรวมตัวกัน

ในขณะที่หรงฉือกำลังประคองฉู่จื่อหลานเข้าไปในลิฟต์ ฉีอวี้หมิง ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของเฟิงถิงเซิน จู่ๆ ก็หยุดเดินกะทันหัน

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Commentaires (4)
goodnovel comment avatar
Prasertsuk Kheawsang
ไม่ชอบเฟิง ไม่ให้เกียีติเมียเลย
goodnovel comment avatar
Pojana Po
เฟิงควงเมียน้อยฉ่ำๆ นะ รักกันดีจัง ไปหย่าให้ไวๆเถอะ
goodnovel comment avatar
ใบเตย บีอาร์
งานเข้ามั้ยนะ
VOIR TOUS LES COMMENTAIRES

Dernier chapitre

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 888

    เธอครุ่นคิดเล็กน้อย หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ก่อนจะโทรหาฉีอวี้หมิงฉีอวี้หมิงก็กดรับสายอย่างรวดเร็ว “หลินอู๋? มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”หลินอู๋ยิ้มเล็กน้อย “พวกเราได้ยื่นอุทธรณ์อย่างเป็นทางการแล้ว เรื่องนี้ถือว่าจบลงชั่วคราว ช่วงนี้คุณกับฉางปั่วก็ช่วยเหลือไม่น้อย เลยอยากเลี้ยงข้าวพวกคุณสักมื้อ พวกคุณพอจะมีเวลาว่างไหม?”เรื่องเลี้ยงข้าวอะไรนั่นเป็นแค่ข้ออ้าง ทั้งยังเป็นความคิดที่เกิดขึ้นกะทันหัน จุดประสงค์ที่แท้จริงของเธอคืออยากรู้ว่าฉีอวี้หมิงจะรับโทรศัพท์เธอหรือไม่ และท่าทีที่เขามีต่อเธอยังคงเหมือนเมื่อก่อนหรือเปล่า“กินข้าวเหรอ? ฉันมีเวลาอยู่แล้ว แต่ฉางปั่วอาจจะไม่มีเวลา ฉันต้องถามเขาก่อน” พูดจบ จู่ ๆ ฉีอวี้หมิงก็นึกอะไรขึ้นมาได้ “ว่าแต่ ช่วงหลายวันมานี้ถิงเซินกำลังยุ่งอยู่ไม่ใช่เหรอ? คุณคริสก็ยังไม่กลับหรือเปล่า? เขาจะมีเวลามากินข้าวกับพวกเราเหรอ?”หลินอู๋ได้ยินก็ชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงเป็นปกติว่า “อ้อ เขาเหรอ? ฉันไม่รู้ว่าเขามีเวลาว่างหรือเปล่า ฉันติดต่อเขาไม่ได้เลย เป็นฉันที่อยากเลี้ยงข้าวพวกคุณเอง ไม่เกี่ยวกับเขา”ฉีอวี้หมิงได้ยินก็ชะงักไปเล็กน้อย “นี่พวกคุณ...ทะเล

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 887

    พูดจบ ไม่รอให้เฟิงถิงเซินพูด เฟิงจิ่งซินก็วางสายแล้ว......หลินอู๋พยายามทุกวิถีทางแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้รับการติดต่อจากเฟิงถิงเซิน วันรุ่งขึ้นคนตระกูลหลินทำได้เพียงใช้หลักฐานและข้อมูลที่รวบรวมยื่นอุทธรณ์ต่อศาลผ่านมานานขนาดนี้แล้ว เฟิงถิงเซินยังคงไม่ยอมพบหลินอู๋ คนตระกูลหลินและตระกูลซุนยิ่งรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้นเรื่อย ๆ หากไม่ใช่เพราะตอนนี้หลินอู๋ยังสามารถเข้าออกเฟิงซื่อได้อย่างอิสระ ฉีอวี้หมิงและคนอื่น ๆ ก็ยังติดต่อกับเธออยู่ตลอด ส่วนเฟิงถิงเซินก็ไม่เคยพูดเรื่องขอเลิกกับหลินอู๋ ไม่อย่างนั้น หลังจากรู้ว่าตอนนี้เฟิงถิงเซินมีท่าทีต่อหลินอู๋แบบนี้ พวกเขาคงไม่มีทางนั่งนิ่งเฉยได้อย่างแน่นอนในใจหลินอู๋จะไม่รู้สึกไม่สบายใจเหมือนคนอื่นๆ ได้อย่างไรกัน?แต่ถึงแม้เฟิงถิงเซินจะหลีกเลี่ยงไม่ยอมพบ แต่การที่เขาไม่เอ่ยถึงเรื่องเลิกรา ก็ทำให้เธอคลายความกังวลลงได้บ้างตอนนี้บัญชีและสิทธิผู้ถือหุ้นของพวกเขาถูกอายัด ในมือของพวกเขาไม่มีเงินสดเหลืออยู่เลย แต่การดำเนินงานของซวิ่นตู้ก็ต้องใช้เงินทุนคอยประคับประคอง...ตอนนี้ภายในซวิ่นตู้มีพนักงานลาออกไปแล้วหนึ่งในสี่ นอกจากเงินทุนแล้ว การดำเนินโปรเจกต์

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 886

    แต่เธอเพิ่งจะหันหลัง หลินอู๋ก็ดึงแขนเธอไว้อีกครั้ง “ซินซิน ให้โอกาสน้าสักครั้ง...”เธอพูดยังไม่ทันจบ คนขับรถของเฟิงจิ่งซินก็ลงมาจากรถ “คุณหลิน กรุณาปล่อยมือด้วยครับ”หลินอู๋ไม่ปล่อยมือ มองเฟิงจิ่งซิน ฝืนยิ้มแล้วพูดว่า “ซินซิน นี่หนูคิดจะตัดขาดกับน้าเหรอ?”เฟิงจิ่งซินไม่พูดอะไร เพียงยื่นมือมาปัดมือของเธอออกเท่านั้น หลินอู๋เห็นจึงจับแขนเธอแน่นขึ้นเล็กน้อย “ซินซิน...”เธอยังพูดไม่ทันจบ คนขับรถก็เดินเข้ามา ปัดมือของเธอออก เฟิงจิ่งซินไม่แม้แต่จะหันกลับมาก็หันหลังขึ้นรถไปทันที หลินอู๋จะเดินตามไป กลับถูกคนขับรถขวางทางไว้เห็นเฟิงจิ่งซินขึ้นรถไปต่อหน้าต่อตา ไม่หันกลับมามองเธอแม้แต่น้อย เธอมองไปทางคนขับรถแล้วพูดว่า “ลุงโจว ฉันแค่อยากคุยกับซินซินเท่านั้น ไม่ได้คิดจะทำร้ายเธอเลย คุณให้ฉันขึ้นรถไปคุยกับซินซินหน่อยได้ไหม? ถ้าคุณกลัวมีปัญหา จะโทรหาถิงเซินก็ได้”ลุงโจวกลับพูดเสียงเรียบว่า “ตั้งแต่วันที่ผมได้เป็นคนขับรถของซินซิน คุณเฟิงก็กำชับให้ผมจำหน้าที่ข้อแรกไว้ให้ขึ้นใจ นั่นก็คือทำตามคำสั่งของซินซิน ต่อให้คุณเฟิงอยู่ด้วย ผมก็ต้องทำตามคำสั่งของซินซินก่อนครับ” หนึ่งในหน้าที่ของเขาคือการทำตา

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 885

    ที่หรงฉือและอวี้มั่วซวินไปเข้าร่วมงานเลี้ยงอาหารเย็นมื้อนี้ ก็เพื่อสืบข่าวพวกเขาเชื่อว่าที่คุณคริสเชิญพวกเขาไปเข้าร่วมงานเลี้ยงอาหารเย็นมื้อนี้ ก็เป็นเพราะจุดประสงค์นี้ระหว่างงานเลี้ยง พวกเขาพูดคุยกันเรื่องเอไอและอนาคตของอุตสาหกรรมการผลิต รวมทั้งโปรเจกต์ที่บุคคลผู้ทรงอิทธิพลคนหนึ่งเพิ่งสร้างเสียงฮือฮาไปเมื่อไม่นานมานี้พวกเขาต่างหยั่งเชิงกันและกัน แต่เมื่อมองจากภายนอกกลับยังคงดูปรองดองกลมเกลียวกันดี หลังรับประทานอาหารเสร็จ คุณคริสยังถ่ายรูปร่วมกับพวกเขาทีละคน และถึงขั้นรีบแชร์ข่าวที่พวกเขามาร่วมรับประทานอาหารด้วยกันลงแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียอย่างรวดเร็วอีกด้วยงานเลี้ยงอาหารเย็นมื้อนี้ กินเวลานานถึงสองสามชั่วโมงกว่าจะจบลงหลังงานเลี้ยงจบลง เมื่อขึ้นรถแล้ว อวี้มั่วซวินคลายเนกไทออกเล็กน้อย “แต่ละคนเล่นละครเก่งกันจริง ๆ”หรงฉือยิ้มเล็กน้อย “นั่นสิ”หรงฉือนวดไหล่ที่ปวดหนึบเล็กน้อย ตั้งใจว่าหลังกลับถึงบ้านแล้วจะรีบเข้านอนส่วนเนื้อหาที่คุณคริสแชร์ลงแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียในคืนนี้ เธอและอวี้มั่วซวินต่างก็ไม่ได้สนใจจะเข้าไปดูแต่คนที่ติดตามคุณคริสกลับมีอยู่ไม่น้อย พวกเขาไม่ดู แต่ก็มีค

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 884

    เมื่อใกล้ถึงช่วงเที่ยง หลินอู๋โทรศัพท์ไปหาเฟิงถิงเซินอีกครั้งทางเฟิงถิงเซินยังคงไม่มีคนรับสายหลินอู๋มองดูแล้วก็หยุดไปเล็กน้อย ก่อนจะเปลี่ยนไปโทรศัพท์หาเฉิงหยวนแทนทว่าสายที่โทรไปหาในครั้งนี้ เฉิงหยวนกลับไม่รับหลินอู๋เห็น สีหน้าไม่แสดงอาการใด ๆ ก่อนจะกดโทรหาเฉิงหยวนต่ออีกครั้งเมื่อเธอโทรไปถึงสายที่สาม ในที่สุดเฉิงหยวนก็รับสาย “คุณหลิน”หลินอู๋เปิดประเด็นสำคัญทันที “ถิงเซินกับคุณคริสจะไปทานอาหารกลางวันกันที่ไหน?”เพราะเฉิงหยวนเดาได้ถึงจุดประสงค์ที่หลินอู๋โทรมา เขาถึงไม่รับสายเธอเขาพูดว่า “ขอโทษครับ ผมไม่สามารถบอกอะไรคุณได้จริง ๆ”ทันทีที่พูดจบ ไม่รอให้หลินอู๋พูด เขาก็วางสายแล้วหลินอู๋เม้มริมฝีปาก แต่ไม่ได้กดโทรหาเฉิงหยวนอีก กลับเปลี่ยนไปโทรหาฉีอวี้หมิงแทน “เที่ยงนี้คุณจะไปกินข้าวกับถิงเซินและคุณคริสหรือเปล่า?”“ไม่นะ” ถึงแม้ฉีอวี้หมิงจะไม่เข้าใจว่าเธอถามแบบนี้ทำไม แต่ยังคงพูดว่า “พวกเขาคุยเรื่องงาน ผมไม่ใช่คนของเฟิงซื่อสักหน่อย แล้วผมจะไปทำไม? อีกอย่าง ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นข่าว จนถึงตอนนี้ผมยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าถิงเซินกลับมาจากการไปทำงานต่างเมืองแล้ว”ทันทีที่พูดจบ ก็ถามเธออ

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 883

    หลังกลับถึงบ้าน หรงฉือก็ส่งข้อความหาเฟิงถิงเซิน“พรุ่งนี้ว่างไหม?”เรื่องหย่าของพวกเขา ก่อนหน้านี้เพราะเฟิงจิ่งซินอยู่ เธอจึงไม่มีโอกาสได้พูดถึงข้อความนี้ เธอเชื่อว่าต่อให้เธอไม่ได้อธิบายอย่างละเอียด เฟิงถิงเซินก็พอจะเข้าใจความหมายของเธอข้อความส่งออกไปได้พักใหญ่แล้ว แต่เฟิงถิงเซินก็ยังไม่ตอบกลับหรงฉือจึงเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำตอนที่เธออาบน้ำเสร็จออกมา เฟิงถิงเซินก็ส่งข้อความตอบกลับมาแล้ว“ขอโทษด้วย ช่วงหลายวันมานี้ตอนเช้าผมมีธุระสำคัญทุกวัน เลื่อนออกไปไม่ได้ เรื่องหย่าคงต้องเลื่อนออกไปอีกสองสามวัน”หรงฉือเห็นข้อความก็คลึงหว่างคิ้วเบา ๆ หลังจากนั้นพักใหญ่จึงจะตอบข้อความกลับไปว่า “เข้าใจแล้ว”หลังจากส่งข้อความเสร็จและวางโทรศัพท์ลง เธอลังเลเล็กน้อย ก่อนจะส่งข้อความไปหาเฟิงถิงเซินอีกหนึ่งข้อความ “เรื่องที่พวกเราหย่ากัน คุณบอกซินซินแล้วหรือยัง?”เพราะจากท่าทีของเฟิงจิ่งซินในช่วงนี้ ที่ไม่ได้ออดอ้อนให้เธอกลับไปอยู่กับทางเฟิงถิงเซินแล้วนั้น...เธอเพิ่งนึกถึงตรงนี้ ข้อความของเฟิงถิงเซินก็ส่งกลับมาแล้ว“ยัง”อาจเป็นเพราะรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ เฟิงถิงเซินจึงส่งข้อความหาเธออีกคร

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status