تسجيل الدخولรุ่งเช้าของวันต่อมา
สุดหล้าตื่นขึ้นมาแล้ว เจ้าลูกชายของเขาก็ตื่นขึ้นมาด้วย ผู้ชายมักจะเป็นอย่างนั้นแหละ พอเช้าขึ้นมาเจ้าลูกชายของพวกเขามักจะแข็งเหยียดขึ้นมาปลุกเจ้าของ
ชายหนุ่มสอดแขนเข้าไปกอดร่างของพฤกษาเอาไว้ และสอดรั้งรวบเอาชุดนอนเนื้อบางของเธอให้ออกไปพ้นตัว สุดหล้าเกยก่ายร่างขึ้นไปทับเธอ
ตอนนั้นพฤกษายังคงรู้สึกครึ่งหลับครึ่งตื่น ยังไม่ตื่นเต็มตา ใบหน้าของเขาคลุกลงมาอยู่ตรงสองเต้าของเธอ สูดเฟ้นและเคล้นหาความหอมหวานจากทรวงอกคู่นั้น
เสียงทุ้มลอดขึ้นมาจากริมฝีปากของเขา “มิวพี่ขอโทษนะสำหรับเรื่องเมื่อคืน ที่พี่ลืมวันเกิดของมิวนะ วันนี้พี่จะชดเชยให้ ในตอนเย็นนะ”
เขาพูดไปพลาง ไล่งับกลีบปากหนาของตัวเองไปบนเนื้อนวล “พี่จะรีบไปทำงาน แล้วพี่จะรีบกลับมา”
พฤกษาไม่ได้พูดอะไร เธอได้แต่เออออและทำเสียงอื้ออ้าอยู่ในลำคอ เพราะสุดหล้ารุกล้ำหนัก ชายหนุ่มทั้งงับและขบเม้มไปที่บนยอดสีอิ่มของเธอ เขาใช้มือทั้งสองข้างกอบกุมเต้า ทั้งบีบทั้งเคล้นหน้าอกของเธอยกใหญ่
สายตาเขาก็เพ่ง ช่วงนี้ดูพฤกษาอวบอั๋นขึ้นกว่าเดิม หน้าอกหน้าใจก็ใหญ่เต็มไม้เต็มมือไปหมด และยังทั้งแน่นและแข็ง
“อ้า เจ็บค่ะพี่สุดหล้า” พฤกษาเปล่งเสียงบอกคำ และเสือกกายหนีการรุกหนัก แต่ก็ไปไหนไม่ได้ ยิ่งเป็นการส่งเสริมให้สุดหล้าทำแรงยิ่งกว่าเธอ เธอจึงเอ่ยปากคลังงึมงำออกมา และสูดปากรัว ๆ
“เจ็บค่ะ ซี้ด...” สุดหล้าได้ยินเธอบอกเขาว่าเจ็บอีกครั้ง ชายหนุ่มถึงได้ลดอาการหื่นกระหายลงมา จากนั้นเขาก็เปลี่ยนแหล่งหอมหวานแห่งใหม่ สุดหล้าเลื่อนตัวลงไปจู่โจมที่ท่อนล่างไม่มีอะไรปิดกาย
ปลายลิ้นที่ซุกซนและเร่าร้อนของชายหนุ่มเริ่มลุกหนัก ทั้งจ้วงและสอดแทรกลุกล้ำเข้าไปด้านใน ทำให้พฤกษารู้สึกตื่นตะลึงพรึงเพริด และค่อย ๆ ลืมตา พลางสูดปากยาว
ร่างกายของหญิงสาวตอบสนองการกระทำของสุดหล้าอย่างทุรนทุราย พฤกษาบิดกายเร่า ๆ พร้อมกับเด้งอัดส่วนอ่อนหวานนั้นเข้ากระแทกกับใบหน้าของชายหนุ่ม
การตอบโต้ของเธอก็ไม่อาจจะทำให้เขาหยุด สุดหล้ายังเติมเต็มอารมณ์ที่ปั่นป่วนของพฤกษาโดยการใช้นิ้วแข็งและยาว เขาสอดแทรกแทงลึกเข้าไปในร่องที่เต็มไปด้วยน้ำหวาน ก่อนจะชักขยับและกระหน่ำดันเข้าออก ทั้งแรงและเร็ว และเน้นจุดเสียว ยิ่งเขาชักขยับที่รัวนิ้ว ร่างกายของพฤกษาแค่แทบจะหลอมละลาย
“อื้อ พอแล้วค่ะ พี่สุดหล้า มันจะสายนะคะ พี่จะรีบทำงานไม่ใช่เหรอ อู้... พี่สุดหล้า พี่อยากอะไรกับมิว พี่ก็ทำเถอะ อ้า... มิวชักจะไม่ไหวแล้ว มิวอยากให้พี่เอาท่อนแข็งนั้นใส่เข้ามาในของมิวแทบจะแย่แล้ว” เธอเอื้อนเอ่ยออดอ้อน พร้อมกับจับรั้งยึดร่างกายของเขาเอาไว้
สุดหล้าคลานขึ้นมาประกบและพรมจูบเธอไปทั่วใบหน้า เขาเป็นคนที่ไม่ชอบใส่เสื้อผ้าเวลานอนอยู่แล้ว ในตอนนี้ท่อนเนื้อของชายหนุ่มพร้อมรบ เขาจัดการยกสองขาของเธอขึ้นพาดลำตัว แล้วกดเอาท่อนบุรุษเข้าไปในร่องรักของเธอ
สุดหล้ากระหน่ำแทงตอกอัดอย่างไม่ยี่หระต่อเสียงร้องที่ออกมาจากปากของเธอซึ่งพร่ำออกดังไม่เป็นคำ พฤกษาน้ำตาไหลพราก ๆ ทั้งจุก ทั้งเจ็บ ทั้งเสียว และแน่นคับช่องทางรัก สายธารแห่งความชุ่มฉ่ำหลั่งไหลออกมารดหัวมนทุกครั้งที่เขากระแทกแรง ๆ
สุดหล้าส่งเสียงครางคำรามอื้ออ้าออกมาอย่างไม่ขาดปากเช่นเดียวกัน
“อ้าย” หญิงสาวหวีดร้อง เด้งสวนรับกับแกนแกร่งของเขาระรัว สุดหล้ารีบดึงตัวเองออก แล้วจับร่างของพฤกษาให้หมุนนอนคว่ำ เธอรีบจัดการตัวเองตั้งชันเข่า อยู่ในท่าตั้งขึ้น
ชายหนุ่มรีบจับท่อนใหญ่เข้าประชิดแนบ จากนั้นก็เสือกกระแทกเจ้าหัวใหญ่เข้าไปอย่างรวดเร็ว ความสุขทำให้ร่างหนาต้องออกแรงกระดกสะโพกสอบเข้าออกอย่างรุนแรง
ทุกดอกหนักหน่วงจนพฤกษาเองก็หัวสั่นหัวคลอน หน้าอกกระเพื่อมไหวไปตามแรงขยับของสุดหล้า เสียงเนื้อหนังมนุษย์กระทบกันดังลั่นไปทั้งห้องประสานกับเสียงสอดแทรกของสองอวัยวะที่เต็มไปด้วยสายน้ำชุ่มฉ่ำจากช่องทางน้อย ๆ ของเธอ
ทั้งสองส่งเสียงสูดปากเหมือนกินของเผ็ดร้อน ดังแข่งกับแรงกระแทกกระทั้นอัดโยกแกนบุรุษของสุดหล้าด้วย
“อ้าย พี่สุดหล้า” เธอกรีดร้องผวา สองมือนั้นขยุ้มที่นอนเอาไว้แน่น สะโพกกลมมนหยัดและเด้งสวนการกระทำของเขาอย่างเอาเป็นเอาตายเช่นกัน
ในจังหวะนี้ เขาก้มลงมาถามเธอ
“พักนี้ มิวยังกินยาคุมบ้างหรือเปล่า” เขาถามไป ท่อนล่างก็ยังกระแทกอัดอย่างไม่ลดละ
“ยังกินอยู่ค่ะ” เธอตอบก่อนพร้อมกับพยักหน้า
“ถ้าอย่างนั้น พี่ปล่อยข้างในเลยนะ”
“ค่ะ อึก...” เขาโยกอัดแรงยิ่งกว่าเดิม คำตอบของพฤกษานั้นเป็นการบ่งและส่งสัญญาณ
สุดหล้าจัดการกระแทกอัด เขาโยกขยับอย่างเร็วรี่ และในจังหวะสุดท้าย สุดหล้าคำรามส่ง อัดตอกแกนเขื่องเข้าไปชนในผนังภายใน และฉีดส่งความสุขความสำราญของตัวเองเข้าไปอย่างหมดตัว
ทั้งสองร่างนอนกอดก่ายกันอยู่บนนั้น โดยที่ด้านหลังของพฤกษายังมีร่างหนาของสุดหล้าประกบเชื่อมเป็นหนึ่งเดียวกัน
เขากอดเธอและลูบไล้ไปทั่วหน้าอก บีบเคล้นลงน้ำหนัก ใบหน้าก็ยังซุกลงไปในซอกคอของเธอ
สมายอาจจะเมาท์เล่น ๆ และหยอกเย้ากับความรู้สึกของเธอเอา แต่สำหรับพฤกษาเธอกลับรู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ อยู่ในหัวใจ เริ่มสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวช่วงนี้ทำไมเพจนั้นจับจ้องอยู่ที่ตัวเธอ เพราะเสนอข่าวอยู่หลายอย่างเกี่ยวกับเธอ ถึงแม้จะไม่ได้บอกว่าเป็นเธอ แต่พฤกษาก็รู้ว่าเป็นตัวเอง“ไอ้พวกนี้อะ มันดังกับการเต้าข่าวทั้งนั้นแหละ มีทั้งจริง และไม่จริง แต่เอาเข้าแล้ว ถ้าเกิดพูดความจริงขึ้นมาละก็ คนที่โดนพาดพิงก็สามารถฟ้องร้องได้นะ โทษฐานที่ทำให้เสียชื่อเสียง ถึงแม้จะบอกว่าไม่ตั้งใจ และไม่เจาะจง เฮ้อ... สนุกกันใหญ่ ทั้งคนให้ข่าว และคนอ่านข่าว รวมถึงพวกฉันที่ต้องไปตามดูทุกแหล่ง เฮ้อ... วงการมายาอะนะ มันก็มีแต่เรื่องข่าวแบบนี้แหละ จะว่าไปพี่ก็เห็นจนชินตาแล้ว พี่อยู่ในวงการมาเนี่ยเกือบสิบห้าปีนะเธอ พี่เห็นมาทุกสิ่งทุกอย่าง ไอ้ที่ควงคู่รักกันอยู่ดี ๆ สุดท้ายก็กำลังจะแต่งงาน ดันมาเลิกกันเสียนี่”“ก็จริงค่ะ”“บางคู่พี่นั่งลุ้นแทบตาย เหมาะสม ๆ แต่ก็ไม่เห็นจะได้แต่งกันสักคู่ อีกหน่อยก็ต้องแยกย้ายกันไปหาคู่ของตัวเอง ความรักแบบฉาบฉวยก็เป็นแบบนี้แหละ และยิ่งอยู่ในวงการของเรา หน้าตาทั้งสวย ทั้งหล่อเกลื่อนกราด เห็
“มิว เย็นนี้เราออกไปกินอะไรข้างนอกกันไหม”“กี่โมงดีคะ”“ให้พี่เสร็จงานแล้ว พี่จะบอกก็แล้วกัน วันนี้พี่ถ่ายแต่ในสตูดิโอ แล้วมิวล่ะไปที่ไหนบ้าง”“วันนี้มิวก็อยู่แถว ๆ นั้นแหละค่ะ วันนี้ก็ถ่ายอยู่ในสตูดิโอเหมือนกัน”“ถ้าอย่างนั้นใครเสร็จก่อนก็ไปหาอีกคนนะ”“ค่ะ” เธอรับปากแล้วยิ้มเขาก้มลงมาจูบปากเธออย่างดื่มด่ำ สุดหล้าผละตัวออก แล้วเข้าห้องน้ำสุดหล้าอาบน้ำแต่งตัวอย่างรวดเร็ว ถ้าช้ากว่านี้รถอาจจะติด และจะทำให้ผิดเวลานัดหมาย ตลอดมาเขาไม่เคยไปสาย หรือไปช้า ทำให้ใคร ๆ ต้องรอ สุดหล้าคว้าเอากุญแจรถ กระเป๋าเอกสาร และทุกอย่างออกไปจากบ้านเธอนอนฟังเสียงรถของเขาแล่นออกบ้านไป วันนี้รู้สึกโหยหาอ้อมกอดของสุดหล้านัก แม้ว่าเขาจะกอดเธออยู่ และพูดจาที่หวานหู ทว่าในความรู้สึกของพฤกษา เธอกับเขาเหมือนอยู่ห่างไกลกัน มันไม่ได้มีความรู้สึกอบอุ่นที่ได้อยู่ใกล้ชิดกันอย่างนี้ ความรู้สึกของพฤกษา เหมือนกับอยู่ห่างไกลสุดหล้าดังเส้นขอบฟ้ากับก้นเหวลึก เธอรู้สึกโดดเดี่ยวมากหรืออาจจะเป็นเพราะช่วงนี้ ใกล้วันครบรอบวันที่เสียชีวิตของตากับยายผู้ที่เลี้ยงเธอมาก็ได้ พ่อกับแม่ของพฤกษาเลิกและแยกทางกัน ตั้งแต่เธอยังเด็ก พ่อหายเ
รุ่งเช้าของวันต่อมาสุดหล้าตื่นขึ้นมาแล้ว เจ้าลูกชายของเขาก็ตื่นขึ้นมาด้วย ผู้ชายมักจะเป็นอย่างนั้นแหละ พอเช้าขึ้นมาเจ้าลูกชายของพวกเขามักจะแข็งเหยียดขึ้นมาปลุกเจ้าของชายหนุ่มสอดแขนเข้าไปกอดร่างของพฤกษาเอาไว้ และสอดรั้งรวบเอาชุดนอนเนื้อบางของเธอให้ออกไปพ้นตัว สุดหล้าเกยก่ายร่างขึ้นไปทับเธอตอนนั้นพฤกษายังคงรู้สึกครึ่งหลับครึ่งตื่น ยังไม่ตื่นเต็มตา ใบหน้าของเขาคลุกลงมาอยู่ตรงสองเต้าของเธอ สูดเฟ้นและเคล้นหาความหอมหวานจากทรวงอกคู่นั้นเสียงทุ้มลอดขึ้นมาจากริมฝีปากของเขา “มิวพี่ขอโทษนะสำหรับเรื่องเมื่อคืน ที่พี่ลืมวันเกิดของมิวนะ วันนี้พี่จะชดเชยให้ ในตอนเย็นนะ”เขาพูดไปพลาง ไล่งับกลีบปากหนาของตัวเองไปบนเนื้อนวล “พี่จะรีบไปทำงาน แล้วพี่จะรีบกลับมา”พฤกษาไม่ได้พูดอะไร เธอได้แต่เออออและทำเสียงอื้ออ้าอยู่ในลำคอ เพราะสุดหล้ารุกล้ำหนัก ชายหนุ่มทั้งงับและขบเม้มไปที่บนยอดสีอิ่มของเธอ เขาใช้มือทั้งสองข้างกอบกุมเต้า ทั้งบีบทั้งเคล้นหน้าอกของเธอยกใหญ่สายตาเขาก็เพ่ง ช่วงนี้ดูพฤกษาอวบอั๋นขึ้นกว่าเดิม หน้าอกหน้าใจก็ใหญ่เต็มไม้เต็มมือไปหมด และยังทั้งแน่นและแข็ง“อ้า เจ็บค่ะพี่สุดหล้า” พฤกษาเปล่งเสียง
คำตอบของเขาทำให้เธอหันมามองหน้าของเขาในทันที ผู้ชายที่เคยดูดีมาก ๆ ในสายตาของเธอ แต่เพราะตรากตรำทำงานหนัก เขาทุ่มเททุกอย่างลงไปที่งาน ทำให้เขาดูซูบและผอมลงไป แม้จะกินเยอะ แต่ก็ไม่สามารถทำน้ำหนักให้ขึ้นมาได้“ทำไมพี่ทำแบบนี้ล่ะคะ พี่ทำงานหนักมาก พี่ก็ต้องดูแลตัวเองด้วย บ้าเปล่า” เธอมองเขายังห่วงใย“มิวบอกพี่ตั้งกี่ครั้งแล้วคะว่าหิวก็ต้องกิน คราวก่อนก็หามเข้าโรงพยาบาลเพราะโรคกระเพาะ ยังไม่เข็ดหรือยังไง”“ก็มันไม่มีเวลา งานก็เร่งด้วย” เขาถกเถียงเรื่องนี้กับเธอทุกครั้ง“มิวถามพี่จริง ๆ เถอะค่ะ ถ้าเกิดพี่เป็นอะไรไป พี่มงคลเขาจะยกอะไรในบริษัทนั้นให้พี่รึเปล่าคะ” คนเป็นเจ้าของเงินเจ้าของงานน่ะสบาย แต่คนทำงานหนักก็คือเขา“มิวอย่าพูดอย่างนี้นะ นั่นเป็นงานที่พี่รัก แล้วเป็นงานที่ทำให้พี่มีเงินใช้เลี้ยงพ่อเลี้ยงแม่ด้วย” ขึ้นเสียงอย่างหงุดหงิดวันนี้สุดหล้าอารมณ์เสียมาทั้งวัน เขาจึงพาลใส่อารมณ์กับเธอพฤกษาจึงปัดมือเขาออก สีหน้าบึ้งตึงกว่าเดิม“ขอโทษนะคะที่มิวทำให้พี่ไม่พอใจ”“มิว นี่มันไม่ใช่เวลาที่เราจะมาทะเลาะกันแล้วนะ”“ค่ะ มิวเข้าใจค่ะ แล้วพี่จะกินอะไรรึเปล่าคะ ถ้าจะกิน พี่ก็นั่งลง เดี๋ยวมิวจ
“สุดหล้า” สุดหล้า พัชรพงศกร ผู้กำกับหนุ่มวัยสามสิบสองปี ที่กำลังมาแรง และมีผู้จัดต้องการตัว เขาทำได้ทุกอย่าง และงานที่เขากำกับมันออกมาดีมากเสียด้วย “มิว” พฤกษา หิรัญภักดี จากเด็กฝึกงานในกอง รับงานเพิ่มคือการเดินผ่านหน้ากล้องเป็นเอกซ์ตรา จนวันหนึ่งผู้จัดละครเห็นว่าเธอน่าจะเล่นบทหนึ่งได้ จึงชักชวนให้มาเล่นเป็นเพื่อนประกบนางเอก จนมีชื่อเสียง หากใครอยากได้นางรองที่ดันบทนางเอกสุด ๆ ก็ต้องเป็นน้องมิวคนนี้ วันนี้เป็นวันเกิดครบยี่สิบห้าปีของเธอพฤกษารอสุดหล้าอยู่ที่บ้านของเขา เรียกที่นี่ว่าเป็นรังรักของเขาและเธอก็ได้ ส่วนใหญ่สุดหล้าไม่ให้ใครมาที่นี่หรอก เพราะเขารักความเป็นส่วนตัวมาก ๆพฤกษามองไปที่โต๊ะอาหาร เค้ก เทียน และอาหารบางอย่างที่เธอเตรียมไว้ สำหรับฉลองวันเกิดของเธอเองใต้แสงเทียนกับสุดหล้า แต่จนป่านนี้แล้วเขาก็ยังไม่กลับบ้านเลย เธอหันไปมองนาฬิกาไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง ไร้วี่แววว่าสุดหล้าจะกลับมาบ้าน จนพฤกษาทนไม่ไหว เธอง่วงมาก จึงนอนซบลงไปบนโต๊ะ แล้วผล็อยหลับไปด้วยความอ่อนเพลียพักหลังมานี้ เธอรู้สึกไม่ค่อยดีนัก มีอาการอ่อนเพลีย พฤกษาคิดว่าทำงานหนักมากไป โชคดีที่ปิดกล้องละครไปแล้ว หนึ่ง







