Se connecterPartager
บทที่ 9
Dernier chapitre
คู่หมั้นฉันแอบนอกใจกับเพื่อนสนิทฉัน บทที่ 11
มุมมองของแคทเธอรีนสองเดือนต่อมาแสงแดดแห่งเมืองฟลอเรนซ์ช่วยเยียวยาบาดแผลของฉันท่ามกลางทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ของทัสคานี ฉันได้ค้นพบตัวเองอีกครั้งฉันวาดรูป อ่านหนังสือ และศึกษาผลงานศิลปะคลาสสิกไม่มีสายเรียกเข้าจากลูเซียโน่ ไม่มีข่าวคราวของมายา และไม่มีเงาของมาเฟียนิวยอร์กตามหลอกหลอนมีเพียงตัวฉัน และศิลปะอันบริสุทธิ์ฉันออกแบบชุดราตรีใหม่ร่วมโหล โดยได้รับแรงบันดาลใจจากเหล่าปรมาจารย์ในยุคเรเนซองส์มันช่างสง่างาม บริสุทธิ์ และเปี่ยมไปด้วยความสูงส่งที่ไม่อาจแตะต้องได้นี่คือชีวิตใหม่ของฉันวันที่ฉันเดินทางกลับมาถึงนิวยอร์ก ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดผ่านอย่างสดชื่น สนามบินเต็มไปด้วยผู้คน แต่หัวใจของฉันกลับสงบนิ่งพ่อมารอรับฉันอยู่ที่นั่น"ลูกดูดีมากเลยนะ" ท่านยิ้ม "ลูกสาวของพ่อกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งแล้ว""ใช่ค่ะ" ฉันยิ้มตอบ "หนูพร้อมแล้วที่จะเริ่มชีวิตใหม่"รถยนต์มุ่งหน้ากลับไปที่บ้านนิวยอร์กยังคงเป็นนิวยอร์กเหมือนเดิม แต่ฉันไม่ใช่แคทเธอรีนคนเดิมอีกต่อไปเรื่องราวของฉันแพร่สะพัดไปไกลกว่าตัวฉันซะอีก มันกลายเป็นข่าวซุบซิบในหมู่ชนชั้นสูง: เรื่องของคู่หมั้นหัวหน้ามาเฟียผู้สละบัลลังก์เพ
คู่หมั้นฉันแอบนอกใจกับเพื่อนสนิทฉัน บทที่ 10
มุมมองของมายาโถงทางเดินในโรงพยาบาลช่างหนาวเหน็บแสงจากหลอดไฟสีขาวสว่างจ้าจนฉันแสบตาไปหมด"คุณครอส เชิญคุณกลับไปได้แล้วครับ"มาร์โกยืนอยู่ตรงหน้าฉัน ใบหน้าของเขาเรียบเฉยไร้ความรู้สึก"ลูเซียโน่เป็นยังไงบ้าง?" ฉันถาม"นั่นไม่ใช่ธุระอะไรของคุณอีกต่อไป" เสียงของเขาเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง "บอสบอกว่าเขาไม่อยากเห็นหน้าคุณอีกตลอดชีวิต"ไม่อยากเห็นหน้าฉันอีก...ไม่กี่ชั่วโมงก่อนในโบสถ์นั่น เขาเพิ่งเรียกฉันว่าท่อน้ำทิ้ง เป็นแค่ของเล่น เป็นบางสิ่งที่เอาไว้ใช้แล้วก็โยนทิ้งตอนนี้แม้แต่จะปรายตามอง เขาก็ยังไม่คิดจะทำ"ฉันรอให้เขาฟื้นก่อนก็ได้—""คุณครอส" มาร์โกพูดแทรก บอดี้การ์ดสองคนขยับเข้ามาขนาบข้างเขา "กรุณาออกไปเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นเราคงต้องใช้กำลัง"ฉันจ้องเข้าไปในตาของพวกเขา มันช่างเย็นชาและห่างเหินคนพวกนี้คือคนกลุ่มเดียวกับที่เคยคุกเข่าคำนับฉัน เพียงเพราะฉันคือผู้หญิงของบอสแต่ตอนนี้พวกเขามองฉันเหมือนฉันเป็นขยะฉันหันหลังและเดินออกจากโรงพยาบาลมาฝนเริ่มตกลงมาแล้ว เป็นฝนเดือนตุลาคมที่หนาวเหน็บเสียดแทงผิวหนังฉันไม่มีร่ม ฝนชโลมจนผมของฉันเปียกโชกในพริบตา และไหลรินลงมาตามใบหน้า
คู่หมั้นฉันแอบนอกใจกับเพื่อนสนิทฉัน บทที่ 9
มุมมองของลูเซียโน่คำพูดของมายาทำให้ผมคลื่นไส้จนพะอืดพะอมผมลุกขึ้นยืน คว้ากระจุกผมของเธอเต็มแรงแล้วกระชากลากเธอไปเธอกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด แต่ผมไม่สนหน้าใครทั้งนั้น"เธอคิดว่าฉันต้องการเธอเหรอ?" ผมกระแทกหัวเธอเข้ากับเสาหินอย่างแรง "เธอแม่งเป็นตัวอะไรกันแน่?"เลือดเริ่มไหลซึมลงมาตามหน้าผากของเธอ แต่ความโกรธของผมยังห่างไกลจากคำว่าสิ้นสุด"เมื่อสองวันก่อน เรายัง..." เธอพยายามจะเถียง"เมื่อสองวันก่อนงั้นเหรอ?" ผมเหยียดยิ้มเยาะเย้ย มือบีบเข้าที่ลำคอของเธอ เค้นจนใบหน้าของเธอเริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วง "เธอก็แค่ร่างกายอุ่นๆ เป็นแค่กระหรี่ไว้ให้ฉันเอา... เธอเป็นได้แค่นั้นแหละ""เธอคิดจริงๆ เหรอว่าฉันจะรักคนอย่างเธอได้?" เสียงของผมอาบไปด้วยพิษร้าย "มายา ครอส เธอไม่มีค่าเท่าขนตาเส้นเดียวที่ร่วงจากหน้าของแคทเธอรีนด้วยซ้ำ""คุณ... คุณบอกว่ารักฉัน..." เธอเค้นเสียงออกมาอย่างยากลำบาก"รักเธงั้นเหรอ?" ผมปล่อยมือ มองดูเธอทรุดลงไปกองกับพื้นพลางสำลักไอ "ฉันไม่เคยรักเธอ เธอเป็นแค่สัตว์ที่ยอมถ่างขาให้ เป็นอีตัวที่เห่าเก่งเป็นบ้า เธอแค่ทำเรื่องโสโครกที่แคทเธอรีนไม่มีวันทำก็เท่านั้นแหละ"น้ำตาผสมปนเ
คู่หมั้นฉันแอบนอกใจกับเพื่อนสนิทฉัน บทที่ 8
อ้อมกอดของพ่อนั้นอบอุ่นอบอุ่นเหมือนตอนที่ฉันฝันร้ายในวัยเด็กฉันสะอึกสะอื้นร้องไห้ออกมาสุดเสียงทั้งความเจ็บปวด ทั้งการหักหลัง ทุกอย่างพรั่งพรูออกมาไม่ขาดสาย"หนูจะไม่แต่งงานแล้ว" ฉันร้องไห้โฮ "หนูไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น""โอเค" พ่อพูดพลางลูบผมฉัน "ตามใจลูกทุกอย่างเลย"พ่อไม่ถามว่าเพราะอะไรไม่ตำหนิที่ฉันทำอะไรวูบวาบพ่อแค่กอดฉันไว้แน่น"พาเธอกลับบ้าน" พ่อหันไปบอกพวกบอดี้การ์ดพวกเขาประคองฉันขึ้นรถโรลส์-รอยซ์ โดยมีพ่อนั่งอยู่ข้างๆรถเคลื่อนตัวออกห่างจากสถานที่ฝันร้ายแห่งนั้นที่บ้าน แม่กำลังรออยู่เมื่อเห็นสภาพของฉัน แม่ไม่เอ่ยถามอะไรเลยแม้แต่คำเดียวท่านเพียงแค่กอดฉันไว้ และปล่อยให้ฉันร้องไห้กับไหล่ของท่าน"แม่อยู่นี่แล้วลูก" ท่านปลอบเบาๆ "ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย"สามชั่วโมงต่อมา ทนายความก็มาถึงพร้อมกับปึกเอกสาร"ของขวัญทุกชิ้นจากคุณคาร์โบเน่ได้รับการทำบันทึกรายการเรียบร้อยแล้วครับ" ทนายรายงาน "ทั้งเครื่องประดับ อสังหาริมทรัพย์ หุ้น พร้อมส่งคืนทั้งหมดครับ""ดี" พ่อพยักหน้า "ส่งกลับไปให้ตระกูลคาร์โบเน่เดี๋ยวนี้""มีปัญหาครับท่าน" ทนายมีสีหน้าลังเล "ทางคาร์โบเน่... พว
คู่หมั้นฉันแอบนอกใจกับเพื่อนสนิทฉัน บทที่ 7
ความเจ็บปวดราวกับไฟลวกระเบิดไปทั่วใบหน้าของฉันแต่มันเทียบไม่ได้เลยกับพิษร้ายที่ชัดเจนอยู่ในดวงตาของมายา"ในที่สุด!" เธอแผดเสียงลั่น "ในที่สุด ฉันก็ไม่ต้องเสแสร้งอีกต่อไปแล้ว!"ใบหน้าของเธอบิดเบี้ยวราวกับสวมหน้ากากที่อัปลักษณ์"เธอรู้บ้างไหมว่าฉันเกลียดเธอเข้าไส้ขนาดไหน? แคทเธอรีน สเตอร์ลิง เจ้าหญิงน้อยผู้แสนเพียบพร้อม!"เสียงของเธอดังก้องไปทั่วล็อบบี้ คนที่เดินผ่านไปมาสองสามคนหยุดชะงักเพื่อจ้องมอง"ฉันเกลียดครอบครัวที่แสนสมบูรณ์แบบของเธอ! เกลียดความหลังที่สะอาดสะอ้านนั่น! เกลียดที่เธอได้ทุกอย่างมาครอบครองโดยไม่ต้องพยายามอะไรเลยสักนิด!"ฉันยืนนิ่งฟังอยู่ตรงนั้น ขณะที่หัวใจกำลังหลั่งเลือด"ลูเซียโน่ควรจะเป็นของฉัน! บัลลังก์ราชินีนั่นควรจะเป็นของฉัน!" เสียงของมายายิ่งแหลมสูงขึ้น "แต่แล้วเธอก็เสนอหน้าเข้ามา แม่นักบุญแคทเธอรีน แล้วเธอก็ใช้ความใสซื่อตาใสกับความใจดีเฮงซวยของเธอเป่าหูเขาจนหลง!""ฉันไม่เคย—""เธอทำ!" เธอตะคอกขัด "เธอได้ทุกอย่างไปจากเขา! ทั้งความรัก ความใส่ใจ และคำสัญญา! แล้วฉันล่ะเป็นตัวอะไร? ฉันถูกทิ้งให้หลบซ่อนอยู่ในเงามืด คอยลักขโมยเศษเสี้ยวของสิ่งที่ควรจะเป็นของฉ
คู่หมั้นฉันแอบนอกใจกับเพื่อนสนิทฉัน บทที่ 6
"แคทเธอรีน ได้โปรด"ดวงตาของลูเซียโน่แดงก่ำ ทัศนวิสัยของเขาพร่าเลือนด้วยหยาดน้ำตา"อย่าไปเลยนะ"เขายืนขวางประตูไว้ ไม่ยอมให้ฉันไป"ผมรู้ว่าผมผิด ผมรู้ว่าผมทำให้คุณเจ็บ" เสียงของเขาสั่นเครือ "แต่เราแก้ไขมันได้นะ เราเริ่มกันใหม่ได้""เริ่มใหม่เหรอ?" ฉันหลุดหัวเราะออกมา เป็นเสียงหัวใจที่เย็นชาและว่างเปล่า "แล้วจะสร้างมันขึ้นบนอะไรล่ะ? คำโกหกที่มากขึ้นกว่าเดิมน่ะเหรอ?""เปล่า เริ่มด้วยความจริง" เขาเอื้อมมือมาหาฉัน แต่ฉันสะบัดตัวหนี "ผมจะบอกคุณทุกอย่าง มายา... ยัยนั่น—""พอที" ฉันพูดแทรก "ฉันไม่อยากได้ยินเรื่องของผู้หญิงคนนั้นแม้แต่คำเดียว""ถ้าอย่างนั้นแล้วเรื่องของเราล่ะ?" ลูเซียโน่มองฉันอย่างสิ้นหวัง "แคทเธอรีน นึกถึงอาณาจักรของเราสิ ทุกอย่างที่เราสร้างมันขึ้นมา""นั่นมันอาณาจักรของคุณ ลูเซียโน่" ฉันแก้ประโยคให้เขา "มันไม่เคยเป็นของฉันเลย""ไม่! มันเป็นของเรา!" เขายืนกรานพร้อมกับคว้าแขนฉันไว้ "ผมไม่เหลืออะไรเลยถ้าไม่มีคุณ คุณทำให้ผมดีขึ้น แข็งแกร่งขึ้น คุณคือราชินีของผมนะ!"ฉันนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อปีที่แล้วโซเฟีย คาสเทลลาโน่ ลูกสาวของตระกูลคู่แข่งลูเซียโน่สนิทสนมกับ
คู่หมั้นฉันแอบนอกใจกับเพื่อนสนิทฉัน บทที่ 4
ปลายสายเงียบกริบลงทันทีเสียงอึกทึกในพื้นหลังเงียบหายไปฉันเห็นลูเซียโน่แข็งทื่อผ่านบานกระจก การเคลื่อนไหวของเขาหยุดชะงัก เขาผลักมายาออกห่างแล้วกวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างลนลาน"แคทเธอรีน..." น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนไป "ทำไมคุณถึงถามแบบนั้นล่ะ? แล้ว... คุณอยู่ที่ไหน?"หัวใจของฉันกำลังหลั่งเลือด"แคทเ
คู่หมั้นฉันแอบนอกใจกับเพื่อนสนิทฉัน บทที่ 3
น้ำตาไหลพรากอาบสองแก้ม ฉันไม่สามารถหยุดมันได้เลยฉันถ่อมายังสถานที่เฮงซวยนี่ก็เพราะเป็นห่วงเธอ กลัวว่าใครจะทำอันตรายเธอแต่เธอกลับเป็นคนที่หักหลังฉันซะเองความคิดนั้นฉีกกระชากหัวใจของฉันจนขาดวิ่นมือของลูเซียโน่ยังคงลูบไล้ไปทั่วตัวมายา ริมฝีปากของเขาซุกไซ้อยู่ที่ซอกคอของเธอวินาทีต่อมา เขาก็ช้อ
คู่หมั้นฉันแอบนอกใจกับเพื่อนสนิทฉัน บทที่ 2
ฉันหันกลับไป มายายืนอยู่ที่ประตู แต่เธอไม่ใช่ผู้หญิงในแจ็กเก็ตหนังคนเดิมอีกต่อไปแล้วเธอเปลี่ยนมาสวมชุดเดรสหนังสีดำ รัดรูปจนเห็นทุกสัดส่วน คอเสื้อแหวกลึกลงมาเกือบถึงสะดือ ส่วนชายกระโปรงก็สั้นกุดจนดูน่าหวาดเสียวนี่ไม่ใช่มายาที่ฉันรู้จักเลย"เธอ... เปลี่ยนชุดเหรอ" ฉันตะกุกตะกัก"อะไรกัน ไม่ชอบเ
คู่หมั้นฉันแอบนอกใจกับเพื่อนสนิทฉัน บทที่ 1
คู่หมั้นของฉัน หัวหน้ามาเฟีย ลูเซียโน่ คาร์โบเน่ กับมายาเพื่อนสนิทของฉันไม่เคยลงรอยกันเลย พวกเขาปะทะคารมกันทุกครั้งที่เจอหน้า แต่ทว่าก่อนงานแต่งงานจะเริ่มขึ้น ฉันกลับพบความจริงว่าพวกเขาแอบนอนด้วยกันมานานแล้ววันนี้ มายาบินมาจากไมอามีเพื่อมาอยู่กับฉันในสัปดาห์สุดท้ายแห่งอิสรภาพเธอตัดผมสั้น ผมสีดำส
Vous vous intéresseriez aussi à
เจ้าสาวที่เอเดรียนมิอาจครอบครอง
เวลเวท2.6K Vuesเพียงจากลา บาดแผลมิรู้ลืม
เซี่ยเซี่ย4.3K Vuesราคาของบททดสอบมาเฟีย
ซัมเมอร์2.7K Vuesเกิดใหม่ชาตินี้ ขอไม่รักคุณอีก
แม่น้ำซู7.6K Vuesเหนือเงาตระกูลเดอลูก้า
เกมม่า3.7K Vuesเกิดใหม่หนนี้ ขอหย่าสามีเจ้าพ่อ
บุปผาร่วงโรย86.8K Vuesเจ้าหญิงผู้ไร้ความทรงจำ กับการสละซึ่งแหวนตราแห่งดอนน่า
เบเกิล13.6K Vuesจมดิ่งในความเงียบของพวกเขา
โคโค่แจม3.5K Vues
