LOGINซีรีส์เรื่องนี้สนุกมาก ทว่า ไอรดาที่เป็นฝ่ายชวนผู้เป็นแม่ดูกลับดวงตาปรือปรอย สีห
เช้าวันใหม่ไอรดาตื่นแต่เช้าตรู่เพื่อจะรีบเข้าไปที่คลินิกเพราะกลัวรถติด คุณหมอสาวมองนาฬิกา จากนั้นจึงยอมตัดใจจากที่นอนนุ่มพยุงร่างบางก้าวลงจากเตียง ก่อนจะพาร่างสวยเดินไปที่ห้องน้ำ ความงัวเงียอ่อนเพลียทำให้คุณหมอคนสวยไม่ทันได้ระวังว่ามีกล่องพลาสติกใสขนาดใหญ่ที่ภายในมีของหลายอย่างที่เคยอยู่ในห้องนอนในบ้านวนารมย์เมื่อหลายวันก่อนเธอกลับไปนอนเป็นเพื่อนมารดา แม่บ้านซึ่งต้องเข้ามาทำความสะอาดห้องนอนทุกๆ สามวัน แม้ว่าไอรดาจะไม่ได้กลับไปนอนค้างที่นั่นทุกสัปดาห์ แต่เดือนหนึ่งเธอก็พยายามหาเวลากลับไปพักกับมารดาเพื่อไม่ให้ท่านเกิดความน้อยใจแม่บ้านมาเก็บทำความสะอาดห้อง เนื่องจากสถานการณ์ของ PM 2.5 ฝุ่นละอองที่มีขนาดเล็กไม่เกิน 2.5 ไมครอนซึ่งมีปัญหาต่อสุขภาพ ตั้งแต่ไอรดาเริ่มแตกเนื้อสาวภายในห้องจึงมีของกระจุกกระจิกมากมาย รวมทั้งของขวัญชิ้นเล็กชิ้นน้อยที่ได้รับบรรณาการมาจากเพื่อนและหนุ่มๆ ที่เข้ามาแจกขนมจีบ ของขวัญหลายชิ้นที่ชายหนุ่มหลายคนนำมามอบให้ จนถึงบัดนี้ไอรดายังไม่เคยแกะออกดูก็มีอยู่หลายกล่อง ซึ่งกล่องของขวัญหลายขนาดถูกแม่บ้านรวบรวมไว้ในกล่องใบนี้ แล้วถ
“พลอยกินสิ ไข่ของพี่ใบใหญ่ ให้โปรตีนสูง พ่อเป็นคนให้แม่บ้านต้มไข่เปลือกสีเขียวมาส่งให้เอง ไข่เป็ดออร์แกนิกสดๆ จากฟาร์ม”ไอรดารู้ว่าลุงหมอของเธอเป็นคนดูแลสุขภาพ และมักสั่งให้แม่บ้านเลือกแต่วัตถุดิบดี มีประโยชน์ต่อสุขภาพในการประกอบอาหาร ไม่แปลกที่จะคอยเป็นห่วงเป็นใยลูกชายหัวแก้วหัวแหวนด้วยความหิวทำให้ไอรดาพูดไม่ออก สีหน้ากระเง้ากระงอด ช้อนมองหน้าเขาก่อนจะขยับริมฝีปากถาม “มีซอสไหม”ตฤณอยากจะหลุดขำพรืดออกมา เมียคงจะหิวมากจริงๆ เขารู้สึกผิดที่ฟาดเมียจนอิ่มเต็มท้องโดยลืมไปว่าเขากักเก็บเธอไว้บนเตียงนานหลายชั่วโมงจนค่ำ ไอรดาคงจะอ่อนเพลียเพราะไม่มีอะไรตกถึงท้อง นอกจากผู้ชายดีๆ อย่างเขา“มีสิ เดี๋ยวพี่ไปหยิบมาให้ แต่ลองกัดสักคำสิ ชิมดู ไข่เปลือกสีเขียวรสชาติดีกว่าไข่เปลือกสีขาวนะ”ไอรดาไม่กล้าขยับริมฝีปาก ทั้งที่ภายในท้องกำลังร้องประท้วง เพราะสายตาของเขาจ้องอยู่“ลองดูน่า กัดสักคำ อร่อย ไม่คาว”ไอรดากำลังหิวใจก็อยากกินอยู่หรอก แต่คำพูดเกรียนๆ กับสายตาล่อแหลมแฝงความนัย กไข่ขาวๆ กลมๆ น่ากิน กับทำให้เธอไม่กล้ากิน“เปลี่ยนใจแล้ว ไม่กินดีกว่า”ตฤณขมวดคิ้วมองเมียจอมหยิ่ง“ถ้าไม่กินไข่ งั้นกลับเข้า
หลายชั่วโมงผ่านไปที่ไอรดาถูกตฤณโหมกระหน่ำใส่อย่างเกรี้ยวกราด เริ่มจากเรื่องบ้าๆ ที่เขาหาของอันเป็นสัญลักษณ์สำหรับพวกเรียนวิศวฯ ไม่เจอแล้วมาโมโหเธอราวกับว่าของสองชิ้นที่เขาตามหานั้นฝากเธอเอาไว้ เขาถึงได้หาเรื่องรังแกเธอด้วยความร้อนแรงประดุจถูกโยนลงกองเพลิง แต่ผ่านไปสักพักเขากลับมอบความหวานแอร่มชนิดที่เธอไม่เคยพบเจอมาก่อน จนกระทั่งทั้งสองร่างเดินทางไปสู่จุดมุ่งหมายเดียวกัน ไอรดาจำได้ว่าพอถึงจุดหมายร่างกายก็เผลอหลับไปอย่างหมดแรง พอลืมตาขึ้นมาอีกครั้งหญิงสาวก็รับรู้ได้ถึงลำคอแห้งผาก เหลือบมองไปทางด้านซ้ายเห็นว่าตนกำลังนอนซบแผ่นอกกว้าง แถมมือไม้ของเธอยังปาดป่ายอยู่บนแผงอกของเขาอีก ไอรดามองตฤณที่กำลังหลับอยู่ ใบหน้าคม จมูกโด่งเป็นสัน เขาหล่อมาก หล่อจริงๆ เหมือนที่สาวๆ ในคณะของเธอชอบพูดเสมอว่าเห็นตฤณแล้วทำให้น้ำเดิน แต่ตอนนั้นเธอฟังแล้วนึกขำมากกว่า ไอรดาเลื่อนสายตามองต่ำลงเห็นแขนล่ำสันของเขาพาดทับอยู่กับเอวคอดบางของเธอ ราวกับว่าเนื้อตัวของเธอเป็นสิ่งของมีค่าที่เขาหวงแหนเกรงจะถูกใครมาหยิบฉวยไป ไอรดาจับแขนหนักๆ ของตฤณออกจากตัวอย่างช้าๆ เพราะไม่อยากให้เขาตื่นขึ้น
ตฤณครางเสียงดังระส่ำด้วยความซ่านเสียว ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบ้ เหยเกจากความสุขสม เขาผ่านเรื่องบนเตียงมาอย่างโชกโชน แต่ไม่มีสักครั้งที่เขาจะมีความสุขราวกับคว้าดวงดาวบนท้องฟ้าเอามาวางไว้ในกำมือได้สำเร็จเหมือนครั้งนี้เลย การได้ร่วมรักกับผู้หญิงที่รักนั้นต่างกับการร่วมรักเพื่อความต้องการทางเพศเพียงอย่างเดียวเขาโจนจ้วงใส่ร่างเล็กของเมียอย่างเร่าร้อน หนักหน่วง อยากตักตวงความหวานจากไอรดามาเป็นของตัวเองให้ได้มากที่สุด หลังจากที่ต้องอดทนมานาน เขาพรมจูบทั่วร่างนวล ขบเม้มผิวเนียนละเอียดทุกซอกทุกมุมเพื่อตีตราจองทว่าพอผ่านไปสักพักดวงตาคู่คมมองเห็นดวงหน้าสวยบิดเบ้ของไอรดาก็ทำให้ตฤณค่อยๆ ผ่อนแรงลง ก่อนจะบรรจงจุมพิตแผ่วเบาที่หน้าผากเพื่อปลอบโยน“เจ็บมากเหรอพลอย”ไอรดาประสานสายตากับเขา ดวงตายังมีแววชังน้ำหน้า ตอกตรึงเธอหนักไม่บันยะบันยังขนาดนี้เขายังหาญกล้าเปิดปากถามว่าเธอเจ็บไหม“ก็ลองมาเป็นคนต้องนอนทนให้เสาพังๆ มันหล่นมาทับครั้งแล้วครั้งเล่าแต่หนีไปไหนไม่ได้ดูสิ”ตฤณไม่รู้ว่าเขาควรจะหลุดขำออกมาหรือโมโหภรรยาตัวน้อยดี ร่างกำยำจึงผ่อนปรน
“เกียร์เขามอบให้คนสำคัญ เพราะเกียร์อยู่ที่ใครใจต้องอยู่ที่เกียร์ ก่อนจะมอบเกียร์ให้ใคร ต้องมั่นใจว่าคนนั้นคือว่าที่เมีย”อาการงัวเงียของไอรดาหายเป็นปลิดทิ้ง ดวงตาสีเข้มของเขาเบิกโพลงอย่างหัวเสีย เรื่องเกียร์ของพวกวิศวะฯ เธอก็ได้ยินมาบ้างแต่ที่งงแล้วเกียร์เขาหายทำไมไม่ไปตามหากับคนที่ให้ไป“อ่อ สมัยเรียนมหาวิทยาลัยฯ ว่าที่เมียคงเยอะจนจำไม่ได้ แล้วนึกไม่ออกใช่ไหมว่าตอนนั้นให้เกียร์กับใครไป”ตฤณเห็นสายตางุนงง ไอรดาไม่ได้แกล้งไม่รู้ แต่เธอไม่รู้จริงๆ ว่าเกียร์ของเขาอยู่กับใคร ตฤณขมวดคิ้วเข้มมุ่นเข้าหากัน เขาน้อยใจจนเอ่ยขึ้นเสียงแข็ง“พอจะเข้าใจแล้วที่ทำหน้างง เพราะอะไร”ตฤณหมั่นไส้อยากเห็นเขาไม่สำคัญดีนัก เลยก้มขโมยจูบแรกของวันนี้ไปด้วยอารมณ์โมโห ไม่คิดว่าตนเองจะไร้ความหมายในสายตาของเมียมากขนาดนี้ แสดงว่าหลายปีมานี้ ไอรดารับไปแต่ไม่เคยเปิดดูเลยไอรดาถูกเขาจูบแล้วจูบอีก ครั้งนี้ไม่ใช่จูบนุ่มนวล อย่างครั้งแรกที่เขาเคยจูบเธอด้วยซ้ำ เห็นเสี้ยวหน้าสวยจัดที่เบือนหนีตฤณบีบปลายคางของเธอไม่ให้เ
เพราะนามสกุลเดียวกันทำให้คนส่วนใหญ่เข้าใจว่าเขากับไอรดาเป็นญาติกันทั้งที่ความจริงแล้ว เธอและเขาไม่ได้มีความเกี่ยวพันทางสายเลือด มารดาของเขาเป็นน้องสาวของภรรยาหมอวินัย ในขณะที่บิดาแท้ๆ ของเขาที่เสียชีวิตไปนานแล้ว เป็นน้องบุญธรรมของคุณหญิงวรรณา เขาจึงเรียกคุณหญิงวรรณาว่าป้าเห็นรุ่นพี่ประกาศตัวแรง ตฤณจึงตั้งใจกลับไปทำงานที่ค้างในช้อป เขาเลือกที่จะเดินหนีเพราะไม่อยากเห็นรุ่นพี่หน้าแตกยับเยิน หลังจากที่บิดาเล่าให้ฟังว่า ไอรดา มีนักเรียนเหล่า พวกว่าที่นายร้อยมามอบแหวนรุ่น แล้วชวนไปงานเลี้ยงสำคัญ ก็ถูกปฏิเสธหน้าจ๋อยกับไปทั้งนั้น ไอรดาสัญญากับคุณหญิงวรรณาไว้ว่าถ้ายังเรียนไม่จบจะไม่มีคนรัก เพราะเธอมีผู้ชายในดวงใจอยู่แล้ว ทำให้ตฤณเบาใจว่างานนี้พี่ชนะชัยคงชนะใจไอรดายากทว่าด้วยความเป็นเลือดสีเดียวกันจะอ้าปากค้านจะถูกทั้งรุ่นพี่ รุ่นน้อง รวมถึงเพื่อนๆ หาว่ากันท่า เขาจึงมองห่างๆ อย่างเป็นห่วงรุ่นพี่ อีกอย่างเขารอดูการตัดสินใจของไอรดาด้วยและในที่สุดอีกสามวันถัดมา รุ่นพี่ของเขาก็โชว์พาวฯ ด้วยการเอาเกียร์ที่กว่าจะได้มายากเย็นเข็ญใจ ไปมอบให้ไอรดาที่แคนทีนภายในมหาวิ
จากนั้น มือหนาก็ยกขาเรียวข้างหนึ่งของเธอมาพาดเกี่ยวกับสะโพกของเขา ลัยลาไม่เคยเห็นมาก่อน หญิงสาวยกมือขึ้นปิดปากพยายามจะดีดดันตัวไปให้พ้นความน่ากลัวเบื้องหน้าที่เขากำลังยัดเยียดเข้ามา แต่ถูกเขาล็อกไว้จนหมดทางสู้เมฆาหรี่ตามองเด็กสาวที่มองผ่านๆ เธอช่างเหมือนสาวบริสุทธิ์ หมอศัลยกรรมยุคใหม่นี้เ
บริเวณนี้เป็นลานจอดรถยนต์ส่วนตัวทำให้หมอเมฆาโดยเฉพาะ ห่างจากบริเวณนี้ไปไม่กี่ก้าวเป็นลิฟต์ส่วนบุคคลชั้นบนสุด วิวดีที่สุด ซึ่งกลายเป็นพื้นที่ส่วนตัวของหมอเมฆาเวลาที่เขาเดินทางมาพักผ่อน“ถ้าฉันบอก คุณต้องสัญญาว่าจะปล่อยฉันไป จะไม่เอาเรื่องกับฉันอีก สัญญาได้ไหมคะ”เขากระชาก
สองชั่วโมงถัดมา...ลัยลานั่งสีหน้าเครียดขึ้นมาหลายส่วน ตาขวากระตุกตั้งแต่ตอนที่ถูกตามตัวให้มาพบกับหมอเมฆาที่หน้าห้องแกรนด์บอลรูม ยังไม่ทันได้เอ่ยถามว่าเขามาหาเธอทำไม ร่างเล็กก็ถูกกระชากลากถูออกมาจากโรงแรมโดยที่ช่วยเหลือตนเองไม่ได้ ลัยลาไม่คิดมาก่อนว่าคนเป็นหมอจะมีเรี่ยวแรง
ไอรดามองไปที่ประตูแล้วใช้ความไวผลักมันออกเตรียมจะวิ่งหนีไปขอความช่วยเหลือ ทว่า ตฤณเร็วกว่ามาก เขาลงมาจากรถยนต์กระชากประตูฝั่งเธอแล้วบอกว่า“จะไปนั่งข้างคนขับดีๆ หรือจะนั่งตักผม ขณะที่ผมขับรถให้คุณนั่ง เอาไงดี”ฟังข้อเสนห์“ไม่ไป นายนั่นแหละลงไปจากรถฉัน ไม่งั้น ฉันจะ







