5

ตฤณชักสีหน้าบึ้งตึง ปฏิเสธใส่หน้า “ไปหาเอาป้ายหน้าเถอะ ผมจะกลับแล้ว”

จากนั้นร่างสูงใหญ่หันหลังเดินออกไป ทันที

เสียงหวานอ้อแอ้เรียกเขาเอาไว้ “เดี๋ยวสิ เดี๋ยวก่อนนายตฤณ ถ้านายยอมช่วยฉัน นายจะเอาอะไรก็ได้ นายก็รู้ว่าฉันนิสัยเปย์แค่ไหน ใจถึงอยู่แล้ว อยากได้อะไรล่ะ เงินค่าเสียเวลา หรือว่าอะไรก็ได้ ฉันจ่ายไม่อั้น”

นาทีนั้น เธอยื่นข้อเสนออย่างไม่ยั้งคิด เพราะอยากประชดผู้ชายคนนั้น ตฤณชะงักหยุดอยู่กับที่ ทั้งที่ตอนแรกคิดจะไปรอเธอที่รถเพื่อพาไปส่งที่คอนโดฯ เขาหันมาสบตากับไอรดา

“คุณหมอแน่ใจนะครับว่าถ้าผมช่วยคุณ แล้วผมจะเอาอะไรก็ได้”

ไอรดาพยักหน้าอย่างไม่รีรอ ตอนนั้น เธอเมาหนักมากจึงไม่ได้คิดอะไรซับซ้อน จำได้ว่าตอบเขาเสียงแผ่ว แล้วได้ยินเสียงพี่หมอเมฆพูดขึ้นจากด้านหลังว่า

“ใช่ นายอยากได้อะไร ฉันจะให้ตามคำขอ”

“งั้นก็ได้ ส่วนคำขอของผม รอให้คุณหมอหายเมาก่อน แล้วจะบอก แต่ตอนนี้ ผมทำงานให้ก่อนก็แล้วกัน”

“น้องพลอยมาทำอะไรที่นี่”

พอหันหลังกลับไป ไอรดาก็ถูกดึง ตฤณตวัดแขนกำยำของเขาลากจูงเอวคอดบางของเธอเข้าหาตัวก่อนที่เขาจะก้มหน้าหล่อลงมาบดจูบ...

กลับมาที่เหตุการณ์ปัจจุบัน ไอรดาฟุบหน้าลงบนฝ่ามือ “ไม่น่าเลยพลอย”

แล้วต้องสะดุ้งเมื่อตฤณโน้มกายลงมาห่มร่างเล็กเอาไว้แทนผ้าห่ม “เลิกคิดได้แล้ว ถึงเวลาจ่ายค่าจ้างแล้วครับคุณหมอ”

เขาครางชื่อเธอออกมา พรมจูบไปทั่วลำคอระหง ขบเม้มเบาๆ ที่ติ่งหู ทำให้คนตัวเล็กสั่นระริกไปทั้งตัว

“ไม่เอา ปล่อยฉันก่อน”

ดวงหน้าสวยเวลานี้เห่อร้อน ปากเรียวสวยเม้มแน่น เพราะเสียวซ่านจากปากร้อนๆ ที่ดูดดึงยอดอก ตฤณใช้ฟันซี่คมๆ ขบไปทั่วเม็ดบัวสีสดราวเด็กไม่รู้จักอิ่ม ทั้งปากและมือช่วยกันทำหน้าที่บีบเคล้นอกล้นซ่อนรูป

“อือ” ไอรดาเกลียดเสียงตัวเองเวลานี้ ทำไมต้องเผลอปล่อยเสียงครางออกมาด้วย ไม่ชอบตัวเองที่พ่ายแพ้ให้กับความช่ำชองวาบหวาม อุตส่าห์ขอร้องให้เขาหยุดได้แล้ว แต่ทำไมตอนนี้ถึงเลยเถิดเตลิดตามเขาไป

ยิ่งพยายามต่อต้าน เขายิ่งมอบความหวิวไหวและกระหน่ำรุนแรงมาให้ ร่างกายของเธอทรยศต่อคำสั่ง ความรู้สึกอยากให้เขาชักนำก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ เธอมองเขาก้มๆ เงยๆ จูบหน้าอกและปรนเปรอให้จนเธอต้องครางออกมาไม่หยุด

“อื้อ”

ไอรดาไม่เข้าใจ สมองมันสั่งการว่าคุณหนูอย่างเธอไม่เหมาะกับกาฝากอย่างเขา แต่ความชำนาญของเขามันทำให้เธอเผลอแอ่นกายหยัดขึ้นอย่างไม่รู้ตัวเมื่อถูกความเสียวซ่านที่ไม่รู้จักพุ่งใส่

นอกจากเขาจะปรนเปรอทรวงอกแล้วยังไล่จูบลงไปที่หน้าท้อง แต่ว่าติดตรงผ้านวมที่เธอดึงมาคลุมไว้ ทว่า มันไม่ยากเลย เมื่อเขาค่อยๆ ถอยตัวเองลงไปที่ปลายขา ไอรดามองด้วยความมึนงงก่อนจะค้นพบว่านั่นไม่ใช่จุดจบ แต่มันคือการเริ่มต้นที่แท้จริง

“คราวนี้ ผมจะเรียกค่าจ้างเมื่อคืนนี้ของจริงแล้วนะ”

ที่ผ่านมานั้นยังไม่จริงอีกหรือ ของจริงจะทำให้เธอเดินไม่ได้ไปกี่วัน ยิ่งคิดว่าเจ้าแท่งหินที่มีพวกอุตริเอาไข่มุกไปฝังเอาไว้ตั้งหลายเม็ด มันจะเข้าไปเยี่ยมชมภายในร่างกายเธออีกครั้ง คุณหมอคนสวยก็อยากจะเป็นลมเสียให้ได้

“เมื่อกี้ยังไม่ทำจริงอีกเหรอ”

“นั่นเรียกว่าน้ำจิ้ม แต่ตอนนี้ พี่จะกินพลอยจริงๆ”

ไอรดาคิดด้วยความหวาดกลัว ยิ่งเห็นว่าผ้าขนหนูที่เขาพันเอวสอบไว้มันหลุดลงไปกอง หลังเขาขยับเข้ามาใกล้จนเหลือแต่กายเปล่าเปลือยไม่ต่างจากเธอก็ต้องยกมือปิดปาก

“อาห์”

ดวงตาคู่หวานเบิกกว้างก่อนจะเบือนหนี เพราะความใหญ่โตอลังการนั่น เขาจะใช้สิ่งนั้นทิ่มแทงเข้ามาในตัวเธอซ้ำแล้วซ้ำอีก เธอจะรับไหวได้อย่างไร ทั้งความใหญ่โตที่มีเส้นเลือดปูดโปนเต้นตุบๆ พร้อมรบเสียขนาดนั้น

“ขอเวลานอกกินยาแก้ปวดไว้ก่อนสักสองเม็ดได้ไหม”

ตฤณอยากจะหัวเราะนัก นี่เธอคงคิดอะไรไม่ออก หาลูกเล่นอะไรไม่ได้แล้วมั้ง

“เป็นหมอควรรู้ไม่ใช่เหรอ ยาไม่ควรกินก่อนอาหาร เดี๋ยวมันจะกัดกระเพาะ พลอยกินพี่ให้อิ่มเต็มท้อง แล้วค่อยกินยาตามจะดีกว่าไหม”

ไอรดากระถดขามาหนีบไว้ด้วยความกลัว อารมณ์วาบหวามปลิวหาย แต่คนที่ยืนอวดหุ่นก็ไม่ชักช้า ตฤณไม่ประวิงเวลา เขารีบพาตัวเองขึ้นมาแล้วใช้มือหนาจับเรียวขางามแยกออกจากกัน

“พี่จะทำให้พลอยมีความสุข เชื่อสิพลอย” ที่สำคัญ บิดาเขาเหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว ก่อนท่านจากโลกนี้ไป เขาสัญญาว่าท่านจะต้องได้อุ้มหลานที่เกิดจากเขากับหลานรักของท่าน

“ไม่นะ ปล่อยฉัน” เธอไม่เชื่อเขาแล้ว ตอนนี้ เธอกำลังกลัวแท่งหินของเขาที่กำลังผงาดนั่น มันใหญ่เกินกว่าที่จะทำให้เธอมีความสุขได้กระมัง

ไอรดาส่ายหน้าหวือ เส้นผมปรกหน้า แต่ได้มือหนามาเกี่ยวเอาไปทัดหู

“ไม่ต้องกลัว เดี๋ยวพี่จะพาพลอยไปสำรวจดวงดาวบนท้องฟ้าด้วยกันให้ทั่ว แล้วพลอยจะรู้ว่าผู้ชายแบบนี้ น่าตื่นเต้นทุกนาทีที่ได้สัมผัส” ตฤณพยายามตะล่อมหลอกล่อ แต่เขารู้ดีว่านอกจากคำพูดแล้ว ยังต้องทำให้เธอเห็นว่าการเมกเลิฟนั้นไม่น่ากลัว มันมีแต่ความสุข และครั้งนี้ เขาไม่ปล่อยเวลาให้เธอคิดแก้ไขสถานการณ์

ตฤณจูบปากอิ่มอีกครั้ง แล้วดึงมือคนตัวเล็กให้คล้องคอเขาไว้ ปากก็ดูดดึงลำคอระหง ไล่ลงมาที่ร่องอกอวบ เขาเพิ่งเห็นเต็มตาว่าหน้าอกของไอรดานั้นอวบอิ่ม ยอดถันก็เต่งตึงจนทำให้ปากคอแห้งผาก อดใจไม่ไหวจนต้องก้มลงกลืนกินเข้าปากอีกครั้ง

“อื้อ”