Masukให้ตาย ผิดคาดไปเยอะเลย ไอ้ตฤณ เป็นวิศวกรได้ไงคำนวนผิดพลาด
ดวงตาวาวโรจน์ของตฤณจ้องมองไอรดาที่คว้าผ้านวมลายเรียบหรูขึ้นมาปิดบังร่างอ้อนแอ้น ที่ตฤณต่อว่าตัวเองเพราะงานนี้เขาประมาณการหน้าอกเธอพลาดไปหลายนิ้ว ไม่คิดว่าไอรดาจะซ่อนรูปมากมายขนาดนี้
แต่เมื่อเห็นท่าทีสั่นกลัวเหมือนลูกนกตกน้ำของคุณหมอคนสวย ก็อดยิ้มกริ่มกับตัวเองไม่ได้
เขาอยากรู้นักว่าไอคิวระดับหมอจะหาทางเอาตัวรอดไปจากเตียงเขายังไง เพราะงานนี้พาขึ้นมาแล้ว จะลงไปได้ก็ต่อเมื่อเธอกลายเป็นเมียของเขาโดยสมบูรณ์แบบเท่านั้น ไม่ใช่เพราะรับคำสั่งบิดาเลี้ยงที่เขารักยิ่งและเป็นลุงแท้ๆ ของหญิงสาว แต่ลึกๆ ตฤณรู้ดีว่าเขารู้สึกยังไงกับไอรดา แล้วก็รู้อีกเช่นกันว่าไอรดาชังน้ำหน้าเขาแค่ไหน เมื่อครู่ก็กำลังไปได้ดีแล้ว ถ้าเขาไม่ใจอ่อนเสียก่อนคงจะไปถึงเป้าหมายที่ตั้งใจ
ฟากไอรดา แม้ว่าตอนนี้ร่างบอบบางจะสั่นไปหมด ทว่า หญิงสาวยังพยายามคุมสติเพื่อจะพาร่างกายบริสุทธิ์ครึ่งๆ กลางๆ ปีนลงจากเตียงของ...จะเรียกอะไรดี
ไอรดาจ้องค้างกับร่างกำยำราวกับนักกีฬาแล้วขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิด เธอไม่เคยตกใจกับร่างกายมนุษย์ได้มากขนาดนี้ ตั้งแต่ตอนเป็นนักศึกษาแพทย์ต้องเรียนเกี่ยวกับโครงสร้างกล้ามเนื้อ หลอดเลือด และอวัยวะต่างๆ ในร่างกายมนุษย์ที่ต้องจำกันแทบหัวระเบิด มันก็ไม่ใช่เรื่องยากของคนความจำดีแบบไอรดา
แต่ในวันนี้ เธอทึ่งจริงๆ ผู้ชายตรงหน้ามีอวัยวะในร่างกายบางส่วนที่มันผิดปกติจากที่เธอเคยผ่านตามา เธอเรียนกายวิภาค เคยเห็นทุกอวัยวะในเพศชาย แต่สาบานได้ ปกติมันไม่ควรเป็นแบบนี้ไม่ใช่หรือไง
ตฤณรู้ว่าคุณหมอคนสวยสงสัยอะไรจนเผลอจ้องตาค้าง เขาก้มมองต่ำลงแล้วอมยิ้ม
“เขาเรียกว่าฝังมุก มันต่างจากฝังลูกนิมิตนะ ไม่เหมือนกันหรอกคุณหมอ”
ไอรดาเหยียดยิ้มแล้วรีบมองไปทางอื่น “เอาสิ่งผิดปกติเข้าไปในร่างกาย มีความเสี่ยงติดเชื้ออย่างสูง ระวังต้องตัดทิ้งก่อนมันจะหมดอายุการใช้งานก็แล้วกัน”
“ผมเลือกทำจากสถานที่ปลอดภัย แน่ใจว่าสะอาด ถึงหน้าตามันจะดูประหลาดแต่รับประกันว่ามันคงสร้างความสำราญให้คุณหมอได้แน่ๆ”
ไอรดาไม่เคยหยาบคายใช้คำพูดแรงๆ กับใครยกเว้นกาฝากของผู้เป็นลุง
“ใครเขาต้องการรับความสำราญจากอวัยวะพิการที่มีสิทธิ์ติดเชื้อของนายกัน!”
“อ๋อ ผมเข้าใจแล้ว ที่ขอร้องให้ผมเอามันออกมาก่อน คุณหมอจะเอาแอลกอฮอล์เช็ดก่อนเพราะกลัวการติดเชื้อ แล้วใส่เข้าไปใหม่ใช่ไหมครับ”
“กรี๊ดดด!”
ไอรดาไม่รู้จะหาคำไหนมาประณามเปรตร่างโตตรงหน้า “นายรีบหาผ้ามาคลุมความอุจาดตาเดี๋ยวนี้เลย!”
ยิ่งเธอว่ามันก็ยิ่งจ้องมองเธอ ตฤณกลอกตามองบน ให้ตายเถอะ เขาเคยไปตรวจกับหมอสูตินรีที่เป็นผู้หญิงตอนที่ท่อปัสสาวะอักเสบ ถูกจับถูกคลำ แต่ก็ไม่เคยลุกขึ้นมาชี้หน้าใครเหมือนตอนที่มันเข้าใกล้หมอไอรดาแบบนี้เลย
เขาคว้าผ้าขนหนูผืนหนึ่งขึ้นมาพันเอวสอบไว้อย่างลวกๆ แต่ถ้ามันจะร่วงก็ช่างหัวแม่งเถอะ อย่างน้อย เขาก็บอกเธอได้ว่าเขามีเจตนาที่จะเอาผ้าขนหนูปิดบังมันเอาไว้ไม่ให้มองหน้าเธอแล้ว
“เอาไงต่อดี ถ้าหมอพลอยให้พี่ถอยแล้วนั่งมองพี่เฉยๆ พี่ว่ามาถึงขนาดนี้พี่ทำต่อดีกว่า”
ไอรดาสุดอึ้ง หน้าผากมนมีเหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดเคลือบเอาไว้ หญิงสาวกระถดหนีไปจนสุดขอบเตียง
“อย่านะ อย่าเข้ามา ใจเย็นก่อนสิ”
“ก็ไหนคุณบอกเองว่าเมื่อคืนนี้ถ้าผมช่วยคุณ คุณจะให้ผมทุกอย่าง อยากเอาอะไรก็ได้ ตอนนี้ ผมก็กำลังขอรับสิทธิ์นั้น แต่ที่ผมจะเอา...” ตฤณค้อมศีรษะลงมา ใช้มือเชยปลายคางคุณหมอหน้าใสให้จ้องหน้ากับเขา “คุณหมอก็ไม่ยอมให้ตามสัญญา”
ไอรดารีบเบียดชิดขาเรียวเข้าหากัน เมื่อนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อคืนก่อนที่เธอจะมาอยู่บนเตียงของเขา หญิงสาวหน้าเจื่อนลงไปกับการกระทำของตัวเอง
ดวงตาคู่งามฉายแววรู้สึกผิด “เมาแล้วมันไร้สติแบบนี้เอง ฉันไม่น่าปากพล่อยพูดไปแบบนั้นเลย”
เป็นความผิดของเธอเองที่คออ่อน แล้วไปดื่มเหล้าเพราะลืมเขาไม่ได้ แม้จะเป็นผับหรูที่พวกไฮโซชอบมาใช้บริการกัน แต่ไอรดาก็ไม่คิดจะชนแก้วหรือสบตากับผู้ชายคนไหน เธอไปที่นั่นเพื่อหวังจะได้พบกับใครบางคนเท่านั้น
หญิงสาวนั่งอยู่นานจนเกินเวลาสี่ทุ่มซึ่งเป็นเวลาเข้านอนของเธอแล้ว ครั้นจะนั่งแท็กซี่กลับก็กลัวถูกลวนลาม เมื่อรอตั้งนานแล้วไม่เจอสักที จึงตัดสินใจจะกลับ แต่แล้วไอรดาก็เห็นคนที่เธอแอบมาคอยเข้าเต็มสองตา
‘หมอเมฆา’ รุ่นพี่ของหมอครองฤทธิ์ คือผู้ชายที่หญิงสาวตกหลุมรัก แต่หัวใจดวงน้อยของเธอก็ต้องเจ็บหนักเพราะเห็นเขามากับผู้หญิงอื่น เธอคนนั้นดูเด็กกว่าเขาราวกับคนละรุ่น
แล้วทั้งคู่ยังนัวเนียถึงเนื้อถึงตัวกันในมุมมืดโดยไม่รู้ว่ามีคนแอบมองน้ำตานองหน้าอยู่ในมุมหนึ่ง จากที่จะกลับ ไอรดาเลยสั่งเบียร์แพงๆ ที่เขาว่ารสนุ่มไม่บาดคอมาดื่ม ไม่น่าเชื่อ มันทำให้เธอเมาทุกขวด เจ็บปวดทุกเพลง เพลงนี้ถูกเปิดวนไปวนมาราวกับจะกลั่นแกล้งเธออย่างนั้นแหละ เพียงแค่ไอรดาลุกขึ้นก็เซแล้ว จึงตัดสินใจโทร.มาขอความช่วยเหลือจากตฤณ เพราะหากโทร.ไปบอกให้ครองฤทธิ์มารับต้องถูกสวดยับเรื่องแอบมาเมาคนเดียวอย่างแน่นนอน
เมื่อตฤนมาถึงหน้าผับ เธอก็รีบบอกความต้องการออกไปทันทีที่เห็นหน้าเขา
“ฉันอยากให้นายเล่นบทคู่รัก กอดจูบฉัน อย่างที่แฟนเขาทำกัน นายทำได้ไหม” เธอยื่นข้อเสนอนั้นไปอย่างไม่สนใจเลยว่ากำลังยื่นเนื้อชั้นดีให้กับหมาป่าเจ้าเล่ห์
แต่ผิดคาด ตฤณมองไปที่โต๊ะวีไอพีในมุมส่วนตัว แล้วหันกลับมาบอกว่านอกบทเขาไม่รับเล่น
“เท่าที่รับปากคุณพ่อกับแม่ของคุณ ให้ช่วยเป็นแฟนกำมะลอของคุณเพื่อตบตาหมอครองฤทธิ์กับพี่สะใภ้คุณ ผมก็ทำใจแทบแย่แล้ว นี่ต้องเล่นบทเข้าพระเข้านางกับคุณเพื่อประชดหมอเมฆาอีก ผมเซย์โน”
ถ้าเธอขอให้เขาจูบจากใจเขาจะแถมกอด จูบ ลูบ ฟัด อย่างถึงใจเชียวละ แต่จะขอให้จูบเพื่อประชดผู้ชายอื่น เขาไม่ทำ
ตฤณชักสีหน้าบึ้งตึง ปฏิเสธใส่หน้า “ไปหาเอาป้ายหน้าเถอะ ผมจะกลับแล้ว” จากนั้นร่างสูงใหญ่หันหลังเดินออกไป ทันทีเสียงหวานอ้อแอ้เรียกเขาเอาไว้ “เดี๋ยวสิ เดี๋ยวก่อนนายตฤณ ถ้านายยอมช่วยฉัน นายจะเอาอะไรก็ได้ นายก็รู้ว่าฉันนิสัยเปย์แค่ไหน ใจถึงอยู่แล้ว อยากได้อะไรล่ะ เงินค่าเสียเวลา หรือว่าอะไรก็ได้ ฉันจ่ายไม่อั้น” นาทีนั้น เธอยื่นข้อเสนออย่างไม่ยั้งคิด เพราะอยากประชดผู้ชายคนนั้น ตฤณชะงักหยุดอยู่กับที่ ทั้งที่ตอนแรกคิดจะไปรอเธอที่รถเพื่อพาไปส่งที่คอนโดฯ เขาหันมาสบตากับไอรดา“คุณหมอแน่ใจนะครับว่าถ้าผมช่วยคุณ แล้วผมจะเอาอะไรก็ได้”ไอรดาพยักหน้าอย่างไม่รีรอ ตอนนั้น เธอเมาหนักมากจึงไม่ได้คิดอะไรซับซ้อน จำได้ว่าตอบเขาเสียงแผ่ว แล้วได้ยินเสียงพี่หมอเมฆพูดขึ้นจากด้านหลังว่า“ใช่ นายอยากได้อะไร ฉันจะให้ตามคำขอ”“งั้นก็ได้ ส่วนคำขอของผม รอให้คุณหมอหายเมาก่อน แล้วจะบอก แต่ตอนนี้ ผมทำงานให้ก่อนก็แล้วกัน”“น้องพลอยมาทำอะไรที่นี่”พอหันหลังกลับไป ไอรดาก็ถูกดึง ตฤณตวัดแขนกำยำของเขาลากจูงเอวคอดบางของเธอเข้าหาตัวก่อนที่เขาจะก้มหน้าหล่อลงมาบดจูบ...กลับมาที่เหตุการณ์ปัจจุบัน ไอรดาฟุบหน้าลงบนฝ่ามือ “ไม่น่าเ
ให้ตาย ผิดคาดไปเยอะเลย ไอ้ตฤณ เป็นวิศวกรได้ไงคำนวนผิดพลาดดวงตาวาวโรจน์ของตฤณจ้องมองไอรดาที่คว้าผ้านวมลายเรียบหรูขึ้นมาปิดบังร่างอ้อนแอ้น ที่ตฤณต่อว่าตัวเองเพราะงานนี้เขาประมาณการหน้าอกเธอพลาดไปหลายนิ้ว ไม่คิดว่าไอรดาจะซ่อนรูปมากมายขนาดนี้แต่เมื่อเห็นท่าทีสั่นกลัวเหมือนลูกนกตกน้ำของคุณหมอคนสวย ก็อดยิ้มกริ่มกับตัวเองไม่ได้เขาอยากรู้นักว่าไอคิวระดับหมอจะหาทางเอาตัวรอดไปจากเตียงเขายังไง เพราะงานนี้พาขึ้นมาแล้ว จะลงไปได้ก็ต่อเมื่อเธอกลายเป็นเมียของเขาโดยสมบูรณ์แบบเท่านั้น ไม่ใช่เพราะรับคำสั่งบิดาเลี้ยงที่เขารักยิ่งและเป็นลุงแท้ๆ ของหญิงสาว แต่ลึกๆ ตฤณรู้ดีว่าเขารู้สึกยังไงกับไอรดา แล้วก็รู้อีกเช่นกันว่าไอรดาชังน้ำหน้าเขาแค่ไหน เมื่อครู่ก็กำลังไปได้ดีแล้ว ถ้าเขาไม่ใจอ่อนเสียก่อนคงจะไปถึงเป้าหมายที่ตั้งใจฟากไอรดา แม้ว่าตอนนี้ร่างบอบบางจะสั่นไปหมด ทว่า หญิงสาวยังพยายามคุมสติเพื่อจะพาร่างกายบริสุทธิ์ครึ่งๆ กลางๆ ปีนลงจากเตียงของ...จะเรียกอะไรดีไอรดาจ้องค้างกับร่างกำยำราวกับนักกีฬาแล้วขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิด เธอไม่เคยตกใจกับร่างกายมนุษย์ได้มากขนาดนี้ ตั้งแต่ตอนเป็นนักศึกษาแพทย์ต้องเรียนเกี่ย
“กลัวทำไม ก่อนเป็นหมอ ก็ต้องผ่านตาร่างกายมนุษย์เพศชายมาบ้าง ไม่ต้องตกใจ คิดเสียว่ามันก็เหมือนเข็มนั่นแหละ ถ้าจิ้มถูกที่ก็ไม่เจ็บมาก แต่ถ้าจิ้มพลาดก็เจ็บได้เหมือนกัน เพราะฉะนั้น เรามาร่วมมือกันดีกว่า อย่างเกร็งสิครับคุณหมอ”ไอรดากระถดหนี เขามันเป็นชายชั่ว กลิ้งกลอก ที่กำลังกดแนบสิ่งนั้นลงมาจวนจะถึงหน้าขาของเธอ ไอรดาไม่คิดว่ามันคือเข็มแบบที่หมออย่างเธอฉีดให้คนไข้วันละไม่รู้กี่เข็ม‘มันคือแท่งหินยักษ์ต่างหาก’’ไอรดาหวีดร้องส่ายหน้าหวือเมื่อความแข็งร้อนถูกนาบลงมา“เจ็บนิดเดียว แล้วพลอยจะผ่านมันไปได้” เขาก้มลงจุมพิตหน้าผากของไอรดาที่เวลานี้มีเหงื่อซึมให้ตายเถอะ ไอรดารู้ดีเกี่ยวกับเรื่องเยื่อพรหมจารีที่มีหน้าที่ปกป้องไม่ให้สิ่งแปลกปลอมรุกล้ำเข้าไปในพื้นที่หวงห้ามของสตรี และผู้ชายทั้งหลายก็คิดว่ามันเปรียบเสมือนเครื่องยืนยันความใสสะอาดของผู้หญิง แม้ในยุคนี้ วงการแพทย์สามารถตกแต่งศัลยกรรมเยื่อพรหมจารีที่มีความหนาสองสามมิลลิเมตรนี้ได้แล้ว แต่เชื่อเถอะสำหรับเธอ มันยังเป็นเนื้อเยื่อดั้งเดิม และไม่คิดเลยว่าการที่มีสิ่งรุกล้ำเข้าไปจะสร้างความเจ็บได้มากขนาดนี้ เพราะสิ่งที่ยื่นล้ำเข้าไปมันมีขนาดเกิน
‘สายตาเขาทำให้สาวๆ ละลายได้โดยไม่ต้องทำอะไรเลย’“นายตฤณ! ยี้!”ไอรดาตั้งสติได้ก็เชิดหน้าอย่างรังเกียจ แม้ว่าส่วนลึกกำลังรู้สึกวาบหวามไปกับสัมผัสเร่าร้อน เรียกร้องให้ตอบสนอง“สติมาแล้วสินะ แต่ช้าเกินไป กว่าสติคุณหมอจะมา เราสองคนก็เตลิดมาไกลแล้ว” ไอรดาหายใจไม่ทั่วท้อง กับการแนบเนื้อบดเบียดอยู่กับผู้ชายสองต่อสองบนเตียง ทำให้คนไม่คุ้นชินพยายามผลักดันสิ่งแปลกปลอมที่บุกรุกอย่างหนัก“ออกไปนะ นี่จะทำอะไร จะฉวยโอกาสกับฉันใช่ไหม”“แน่นอนครับ โอกาสมา ไม่ฉวยไว้คือคนโง่”“เลว”“ในสายตาคุณหมอพลอย ผมเคยเป็นคนดีด้วยเหรอ”“ก็จริงของนาย ไม่มีดี” ไอรดาถอนหายใจราวกับระอาตฤณว่ายิ้มๆ “นึกแล้วเชียว ถ้าคุณสติดีคงไม่คิดอยากจะขี่ผม แต่ที่ละเมอเมื่อครู่ เอาดีๆ คิดว่าขี่เจ้าโทมัสที่คุณพ่อซื้อให้คุณ หรือคิดว่าขี่พี่เมฆอยู่กันแน่ ถึงได้...”ในขณะที่ตฤณไม่ได้ระวังตัว อุ้งมือบางๆ ของไอรดาก็ตะปบเข้าที่โหนกแก้มเขา “ไอ้คนปากเสีย!”ตฤณกุมโหนกแก้มที่โดนปลายนิ้วของไอรดาข่วนเอา เขาพาตัวตนออกมาอยู่ในท่าเตรียมพร้อมตรงกลางหว่างขาคุณหมอสาว ถอยออกมายืดกายมองแม่ตัวแสบให้เต็มตา ไอรดาตัวเล็กแค่นี้ แล้วเขาก็ได้รับการสนับสนุนมาอย่า
ชายหนุ่มนอนหงายมองหญิงสาว สวย หน้าใส แต่ไม่ได้ไร้สมอง เธอมีอาชีพเป็นถึงแพทย์ผิวหนังมือดีที่สุดคนหนึ่งประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย ทว่าหากเป็นเรื่องดื้อรั้นแล้วละก็ ‘ไอรดา วนารมย์’ คุณหมอสาวหน้าเด็กคนนี้คือที่สุดด้านเอาแต่ใจที่เขาเคยเจอมา ผู้หญิงเอาแต่ใจเป็นอะไรที่คนอย่างเขาไม่คิดจะทน แต่พอเป็นไอรดา ไม่รู้ทำไมเขากลับรู้สึกว่าถ้าไม่เอาแต่ใจ ไม่เรื่องเยอะ ก็ไม่ใช่ผู้หญิงเขาพยายามดึงสติเธอ ดูเหมือนสติของแม่เจ้าพระคุณขากระเจิงไปนานแล้ว วลานี้ มือน้อยๆ คอยขยับมาลูบแผงอกเขา แล้วพูดว่า“ขนแกนุ่มมือดีจังเจ้าโทมัส” เธอไม่ลูบขนเปล่าๆ ยังยิ้มให้อย่างน่ารัก “ฉันชอบลูบขนแกจัง”‘ตฤณ วนารมย์’ วนารมย์ ผุดรอยยิ้มกลั้นขำ “ที่คุณลูบอยู่ มันขนอกผมต่างหากไม่ใช่ขนเจ้าโทมัส” เขามองไอรดา แต่เธอก็ยังเห็นหน้าหล่อๆ ของเขาเป็นไอ้โทมัส ม้าฝรั่งตัวนั้นมันเป็นม้าหนุ่มสายพันธุ์ เปอร์เชรอน (Percheron) ที่มีความสง่างาม ขนสีขาวนุ่ม แต่ด้วยรูปร่างสูงใหญ่ของมันทำให้ดูมีพลังมาก คนเป็นลุงของไอรดาซึ่งเป็นบิดาเลี้ยงของซื้อให้ในวันเกิดครบรอบยี่สิบสี่ปี หญิงสาวชอบม้า อยากเรียนขี่ม้า ไอรดาได้รับการสอนขี่ม้าเบื้องต้นจากผู







