8. พูดกับผัวให้มันดีๆหน่อย

ลีโอถูแก่นกายจนน้ำรักของเธอชะโลมแก่นกายจนเปียก เขาจึงกดแท่งรักใส่ร่องสวาทของเธอเบาๆ

"อ้ะ เจ็บ เอาออกไป แพรเจ็บ" แพรนลินพูดออกไป เมื่อเจ็บที่น้องสาวของตัวเองราวกับมันฉีกขาด พร้อมกับเอามือบีบแขนแขนลีโอเพื่อคลายความเจ็บ

"โอ้ ซี๊ด เข้ายากฉิบ" ลีโอสบทบทออกมา เมื่อเข้าไปในร่องของเธออย่างอย่างลำบาก จึงตัดสินใจดึงแก่นกายออกก่อนจะแทงเข้าไปใหม่รวดเดียวมิดด้าม

"โอ้ย! เจ็บ" แพรนลินร้องออกมาน้ำตาคลอเบ้า แล้วจิกเล็บลงที่แขนของเขา

"ซี๊ด ยังซิงทำไมไม่บอกพี่" ลีโอถามออกไปเมื่อรับรู้ได้ทันทีว่าได้ทำลายเยื่อพรหมจรรย์ของเธอไปแล้ว แถมน้องสาวของเธอก็ตอดแน่นจนแก่นกายของเขาเสียวจนแทบจะปริแตก

"เคยฟังไหมล่ะ บอกอย่า อย่า ก็แทงเข้ามาอยู่นั่นแหละ โอ้ย ซี๊ด " แพรนินพูดออกไปอย่างสุดทน เพราะตอนนี้ทั้งเจ็บทั้งแค้นที่โดนเขาเอากลางป่าแบบนี้

"ปากเก่งได้ งั้นก็ไม่เจ็บแล้วใช่ไหม พี่ขยับนะ" ลีโอพูดไปก็เอามือจับหัวเข่าของแพรนลินไว้ แล้วอ้ากว้างกว่าเดิมแล้วเริ่มขยับเอวสอบเบาๆ

"อ้ะ แสบ เบาๆ อ้ะ อ้ะ อ้ะ" แพรนลินเอ่ยบอกเมื่อถูกแก่นกายแทงเข้าออกเบาๆ

ลีโอก็ก้มลงไปดูดเลียหน้าอกหน้าใจของเธออีกครั้ง เพื่อให้เธอกลับมาเสียวอีกอีกครั้ง พร้อมกับกระแทกแก่นกายใส่ร่างบางไปด้วย

"อ้ะ อ้ะ อ้า พะ พี่ ลี โอ อ่ะ อ้ะ อ้ะ" แพรนลินครางระงมอย่างเสียวกระสันแบบไม่เคยเป็นมาก่อน เวลาโดนเอาความรู้สึกเสียวแบบนี้นี่เอง

ลีโอยิ่งได้ยินเสียงแพรนลินครางก็เริ่มจังหวะกระแทกให้เร็วขึ้น แล้วละจากดอกบัวคู่งามมาจับขาของแพรนลินให้ชิดกัน ก่อนจะเอามาวางที่บ่าของเขา พร้อมกับกระแทกแก่นกายใส่ร่างบางอย่างไม่ขาดตอน

"โอ้ ซี๊ด อ่าส์ แพร พี่ชอบร่องของแพรจริงๆ" ลีโอกระแทกแก่นกายไปก็เงยหน้าซู๊ดซี๊ดปากด้วยความเสียวที่แก่นกายถูดตอดรัดแน่น

"แพรเจ็บหลัง อ้ะ อ้ะ อ้ะ" แพรนลินบอกไปเมื่อเขากระแทกจนแผ่นหลังของเธอเสียดสีกับโขดหินจนเริ่มจะแสบ

ลีโอได้ยินก็หยุดกระแทกทันทีพร้อมกับดึงแก่นกายออก แล้วเปลี่ยนท่ารักให้แพรนลินอยู่ข้างบนแทน โดยที่เขาเป็นฝ่ายรองรับเธอแทน จากนั้นก็เสียบแก่นกายเข้าไปอีกครั้งแล้วใช้มือขยับสะโพกของแพรนลินให้โยกขึ้นลง

"อ่าส์ ขย่มลงมาสิแพร ขย่มลงมาแรงๆ" ลีโอพูดออกไปแล้วครางกระเส่า แล้วสวนเอวสอบขึ้นไปกระแทกใส่เธอ

"แพร อ้ะ อ้ะ ทำไม่เป็น อ้ะ อ้ะ" แพรนลินเอ่ยบอกแต่สะโพกก็ขยับไปตามจังหวะที่ลีโอทำ

"ทำเหมือนขี้ม้าคนดี โยกเอวร่อนใส่พี่ อ่าส์ " ลีโอพูดไปด้วยสีหน้าเสียว

"อ้ะ อ้ะ แบบนี้เหรอคะ อ้ะ" แพรนลินพูดไปก็ขย่มลงมา แล้วหมุนสะโพกผโยกไปข้างหน้าแบบงงๆ

"เดี๋ยวแตกก่อน อย่าหมุน อ่าส์ ซี๊ด" ลีโอพูดออกไป เมื่อแพรนลินหมุนสะโพกกับแก่นกายของเขาแบบไม่ประสา แต่มันก็ทำให้เขาเสียวจนพร้อมจะปริแตก

"ตับ ตับ ตับ " เสียงเนื้อกระทบกับดังก้อง แพรนลินก็ขย่มกระแทกใส่ลีโออย่างไม่อาย เพราะตอนนี้เธอกำลังหลงมัวเมาไปกับรสสวาทของเขา

ลีโอก็กระแทกสวนแก่นกายขึ้นใส่เธอเช่นกันอย่างไม่มีใครยอมใคร จนกระทั้งแพรนลินครางกระตุกเมื่อไปถึงสวรรค์

"อ้ะ อ้า อ้า อ้า อ้า " แพรนลินขย่มจนถึงสวรรค์ก็จะฟุบหน้านอนลงบนอกของลีโอ แต่ลีโอกลับรั้งแขนยันไว้แล้วตอกแก่นกายใส่เธอจนจุก ก่อนจะกระแทกอีกสองสามครั้งแล้วจะปลดปล่อยน้ำรักเข้าสู่ร่างบางอย่างลืมตัว

"โอว์ ซี๊ด อ่าส์" ลีโอครางออกมาพร้อมกับถอนแก่นกายออก แล้วปล่อยให้ร่างบางที่อ่อนแรงซบลงบนตัวเขา

ผ่านไปสักพักแพรนลินก็เริ่มขยับตัวลุกขึ้นออกจากตัวคนตัวโตที่รังแกเธอ

"แพรจะไปไหน" ลีโอเอ่ยถามทันทีที่ร่างบางผละออกไป

"นายไม่ต้องมายุ่ง ฉันจะกลับ" แพรนลินพูดออกไปโดยเปลี่ยนจากเรียกลีโอว่าพี่ แต่กลับเรียกว่านายแทน

"พูดกับผัวให้มันเพราะๆสิครับ " ลีโอพูดไปก็ลุกขึ้นมองแพรนลินที่หยิบเสื้อผ้าเอามาบังร่างกายของตัวเอง

"โอ้ย " แพรนลินร้องออกมาเมื่อจะใส่กางเกงแล้วเจ็บตรงใจกลางความสาว

"มานี่เดี๋ยวจะใส่ให้" ลีโอพูดไปก็ดึงกางเกงชั้นในของเธอมา แล้วสวมเข้าไปตามเรียวขางาม

แพรนลินก็ขัดขืนแต่เธอเจ็บอยู่จึงลำบากกับการใส่จึงยอมให้เขาแต่งตัวให้เธอ

พอลีโอแต่งตัวให้แพรนลินเสร็จก็ลุกขึ้นใส่กางเกงแต่เห็นแก่นกายมีคลาบเลือดติดอยู่จึงลงไปล้างคราบคาวของน้ำรักออก ก่อนจะแต่งตัวให้เสร็จ

แพรนลินก็ไม่ได้สนใจพยายามลุกขึ้นอย่างยากลำบาก ก่อนจะค่อยๆเดินออกไปโดยไม่สนใจเขา ลีโอที่แต่งตัวเสร็จก็ใส่แว่นตาแล้วหันไปเห็นร่างบางเดินอย่างทุลักทุเลเพราะเกมรักเมื่อกี้ จึงเข้าไปช้อนตัวอุ้มร่างบางไว้ในอ้อมกอด

"อ้ะ ปล่อยนะคนบ้า นายจะทำอะไรอีก" แพรนลินพูดออกไปทันทีที่ถูกอุ้ม

"เดินไหวรึไง จะค่ำแล้วเดี๋ยวพี่อุ้มเอง" ลีโอพูดออกไปก็เดินลิ่วๆออกมาตามทางเดิน จนกระทั่งถึงทางเข้า ก่อนจะส่งสายตาสั่งให้คนของเขาที่ติดตามอยู่หลบไป เพราะไม่อยากให้แพรนลินเห็น จากนั้นก็เดินกลับเข้าไปในหมู่บ้าน โดยมีชาวบ้านมองดูเขาและเธอมาตลอดทาง

"อ้าวน้องแพรเป็นอะไร ทำไมมึงถึงต้องอุ้มมา" อาเทอร์เอ่ยถามเมื่อเห็นเพื่อนรักอุ้มสาวสวยไว้ในอ้อมกอด

"ยัยแพร แกเป็นอะไร" ริต้าก็ความด้วยความเป็นห่วง

แพรนลินอึกอักไม่รู้จะตอบยังไง เพราะมีแต่คนมองเธอเต็มไปหมด

"แพรตกน้ำน่ะ ฉันไปเห็นพอดีเลยลงไปช่วยทัน" ลีโอพูดออกไปเพราะไม่อยากให้แพรนลินเสียหาย

"แล้วพี่แพรไปทำอะไรถึงตกน้ำตกท่าได้ล่ะคะ" น้ำตาลเอ่ยจิกกัด เมื่อเห็นลีโออุ้มร่างของรุ่นพี่ก็ไม่พอใจ

"ปล่อยแพร" แพรนลินพูดออกไปเสียงจริงจัง

"เดี๋ยวพี่อุ้มไปส่ง" ลีโอยังคงเอ่ยต่อไป

"ไม่ต้องค่ะ แพรไปเองได้ปล่อยแพรลงเถอะค่ะ" แพรนลินบอกออกไปเพราะแค่นี้ทุกคนก็มองเธอแบบไม่ดีมากพอแล้ว

"เดี๋ยวริต้าพาเพื่อนริต้าไปเองค่ะ พี่ลีโอปล่อยเถอะค่ะ" ริต้าเห็นเพื่อนสาวพูดด้วยน้ำเสียงแบบนั้นจึงรู้ว่ามันต้องเกิดอะไรขึ้นแน่ๆ จึงเอ่ยออกไป

ลีโอจึงปล่อยร่างบางให้เป็นอิสระอย่างไม่เต็มใจ ก่อนจะมองสบตากับแพรนลิน

ริต้าเอาเสื้อกันหนาวมาคลุมให้เพื่อนสาวก่อนจะช่วยพยุงเพื่อนสาวไว้

แพรนลินก็สบตากับลีโอแล้วมองด้วยแววตาว่างเปล่าก่อนจะเอ่ยกับเพื่อนสาวว่า

"ไปเถอะแก"แพรนลินบอกไปแล้วเดินออกไปช้าๆโดยมีเพื่อนคอยช่วยพยุง

"ไม่มีอะไรแล้ว ทุกคนกลับไปเตรียมตัวได้แล้วตอนค่ำเรายังมีงานเลี้ยงอีก" อาเทอร์บอกไปเมื่อไม่มีอะไรแล้ว จนทุกคนแยกย้ายกันไป อาเทอร์ก็ดึงตัวลีโอให้ไปที่ห้องที่ทั้งสองพักด้วยกันก่อนจะพูดถามเพื่อนทันที

"ไอ้ลีโอ ฉันรู้นะว่าแกไปทำอะไรมา" อาเทอร์พูดออกไปเพราะตอนลีโอปล่อยตัวแพรนลินลงเขาเห็นรอยแดงที่คอของเธอ

"แกอย่ามารู้มากน่า" ลีโอพูดไปก็ถอดแว่นตาแล้วใช้แอลกอฮอร์เช็ดใฝออก

"แต่แกมีคู่หมั้นแล้วนะ แล้วถ้าน้องแพรเขารู้แกจะทำยังไง" อาเทอร์ถามออกไป เพราะลีโอมีคู่หมั้นอย่างมารีน่าอยู่แล้ว

"แล้วทำไม ฉันจะเล่นกับของเล่นของฉันมันผิดตรงไหน" ลีโอบอกไปก็ถอดเสื้อออก จนอาเทอร์เห็นแผ่นหลังเป็นรอยแดงๆเต็มแผ่นหลังของลีโอ

"ของเล่น นี่แกเห็นน้องแพรเป็นของเล่นเหรอไอ้ลีโอ" อาเทอร์เอ่ยถามแบบไม่พอใจ

"ในเมื่อเธอเห็นฉันเป็นของเล่น ฉันก็จะทำกับเธอแบบนั้น" ลีโอพูดออกไปแล้วยิ้มมุมปาก

"ฉันว่าแกหยุดเถอะว่ะ ก่อนที่มันจะถลำลึกไปมากกว่านี้" อาเทอร์เอ่ยเตือนออกไป

"อืม" ลีโอบอกแค่นั้นก็เข้าห้องน้ำไป