LOGINณ สนามประลองใต้พิภพ
&nbs
ณ สนามประลองใต้พิภพ ส่วนลึกของสนามประลองใต้พิภพเป็นสถานที่สำหรับผู้ปกครองสนามประลอง คนที่ปกครองสนามประลองได้ แน่นอนว่าต้องเป็นอันดับหนึ่งที่ไม่ว่าใครก็ไม่อาจเอาชนะได้ คนที่เป็นอันดับหนึ่งเชี่ยวชาญวิชาต่อสู้เป็นอย่างมาก เขาเป็นชายวัยชราไม่ต่างจากจูกัง ผมของเขามีสีขาวประปราย ใบหน้าดูเหมือนชายวัยชราจิตใจดี แววตากระจ่างใส ไร้ความขุ่นมัวอย่างที่ควรจะเป็น คล้ายกับว่ากลิ่นอายเลือดที่ผ่านมา ไม่มีผลต่อตัวเขาเลย “หื้ม? หญิงไร้พลังวิญญาณหรือ?” ชายชราลูบคางไปมา “จูกังก็ตามติดนางด้วย?” ชายที่รายงานพยักหน้าขึ้นลง “ใช่ขอรับ เป็นท่านจูกัง เทพกระบี่อันดับสามแน่นอน แม้ว่าข้าน้
สนามประลองใต้พิภพ เนื่องจากคนมากเกินไป สนามประลองไม่อาจจุคนได้หมดภายในครั้งเดียว แต่ความร้อนแรงของสนามประลองนั้นไม่ลดลงเลย ไม่ว่าอย่างไรทุกคนก็จะเข้าชมการประลองให้ได้ ผู้ตัดสินตบเข่าฉาดใหญ่ ในเมื่อนั่งไม่หมด เช่นนั้นก็ยืนทั้งหมดก็แล้วกัน! ผู้ตัดสินถูกมือ สีหน้าเฝ้ารอ! “ไหน ใครจะประลอง!” จ้าวเยว่ฮวาก้าวออกมา “ข้าเอง ลำดับที่ 50,000” “ผู้หญิงหรือ?” ผู้ตัดสินมองจ้าวเยว่ฮวาขึ้นลงหนึ่งรอบ “แม่นาง เจ้าไม่มีพลังวิญญาณนี่น่า เจ้าจะประลองกับขั้นจักรพรรดิสงครามได้อย่างไร!” เดิมทีเขานึกว่าจะมีการประลองที่น่าส
หวางจวินหลงรอจ้าวเยว่ฮวาอยู่นานแล้ว เขามาถึงสนามประลองใต้พิภพและยืนมองดูภรรยาตัวเองประลองด้วยสีหน้าเอ็นดู แม้แต่ตอนที่จ้าวเยว่ฮวายอมแพ้ เขาก็ยังไม่เปลี่ยนสีหน้า ไม่มีความผิดหวังแต่อย่างใด เขารู้จักจ้าวเยว่ฮวาดี นางคิดคำนวณมาแล้ว พรุ่งนี้จะต้องชนะเป็นแน่! จ้าวเยว่ฮวาเดินออกจากสนามประลองก็พบกับความหล่อเหลากระชากใจของสามีตัวเอง เดิมทีนางรู้สึกไร้เรี่ยวแรงอยู่แล้ว แต่เมื่อเห็นหน้าหวางจวินหลง นางพลันรู้สึกมีแรงขึ้นมาเสียอย่างนั้น หวางจวินหลงกางแขนออก เป็นเชิงว่า อ้อมกอดนี้กำลังรอนางอยู่ จ้าวเยว่ฮวายิ้มหวานพาให้ชายหนุ่มที่กำลังหมายปองนางพากันตาลอย แต่เมื่อเห็นว่าจ้
“ขนมขอรับ” “ท่านคือ?” จ้าวเยว่ฮวามองฉินเพ่ยเล็กน้อย ตะกร้าขนมนางรับมาด้วยสีหน้ายินดี รู้สึกดีกับฉินเพ่ยโดยไม่รู้ตัว แน่นอนว่าเพราะขนมที่เขานำมาด้วย! ฉินเพ่ยรู้แล้วว่าเพราะเหตุใดองค์ราชินี อะแฮ่ม ฮูหยินใหญ่ถึงกำชับอย่าง ที่ให้เขาเอาขนมมาส่ง ที่แท้ก็เพราะมีขนมอยู่ เขาถึงเข้าหาฮูหยินน้อยได้อย่างง่ายดายนี่เอง “ข้ามีนามว่าฉินเพ่ย เป็นขุนพลของอาณาจักรวิญญาณขอรับ ขนมนี้ฮูหยินใหญ่ตั้งใจส่งมาให้ท่าน แน่นอนว่าข้าก็มีส่วนช่วยด้วยเช่นกัน” จ้าวเยว่ฮวายกยิ้ม “ท่านทำขนม?” “ข้านวดแป้งได้ดีทีเดียว
“แล้วท่านเป็นอะไรขอรับ?” “คนส่งขนมน่ะ!” ไป๋เกอ จูกัง ชิงหยวน และหว่าอินชะงักไปพร้อมกัน สภาพของชายตรงหน้าเหมือนคนมาส่งขนมเสียที่ไหน เขาเหมือนจะมาสู้รบ ทั้งๆ ที่ในมือตะกร้าขนมเสียมากกว่า ยังมีรอยยิ้มอันน่ากลัวนั่นอีก น่าขนลุกเกินไปแล้ว ฉินเพ่ยยังคงยิ้มด้วยสีหน้าที่ฝึกมาอย่างดี เขาคิดว่าสีหน้าเช่นนี้น่าจะลดความน่ากลัวของตัวเองลง “ฮูหยินน้อยละ ข้ามาส่งขนมแล้ว!” งานนี้สำคัญอย่างยิ่ง เพราะไท่จื่อ อะแฮ่ม คุณชายกำชับมาอย่างดีว่าจะให้มันหายร้อนไม่ได้ เพราะมันจะไม่อร่อย
คนบางคนมักจะคิดว่าตัวเองครองใต้หล้า ทั้งๆ ที่ความสามารถของเขานั้นก็ธรรมดาทั่วไป บุคคลเช่นนี้มักคิดว่าใต้หล้าจะหมุนรอบตัวเอง ตัวเขาเท่านั้นที่เก่งที่สุด และคนเช่นนี้มักจะมีความคิดว่าตัวเองจะต้องชนะตลอด กลุ่มชายดิบเถื่อนตรงหน้าก็เช่นเดียวกัน พวกเขาคิดว่าหญิงงามตรงหน้ากำลังจะตกเป็นของตัวเอง ไหนเลยจะรู้ว่า แค่การประลองธรรมดาเหมือนทุกวัน วันนี้กลับเป็นวันตายของตัวเอง ณ สนามประลองใต้พิภพ! “เริ่มการประลองได้!” ผู้ตัดสินประกาศเสียงดัง เขาส่ายหัวไปในท้ายด้วยความเสียดายที่จ้าวเยว่ฮวาไม่ฟังคำนัยของเขา หญิงสาวที่ไร้พลังวิญญาณจะชนะได้อย่างไร? ในเมื่อนางไม







