LOGINShare
สวยที่ 86 ความอิจฉาอันน่ากลัว
Last Updated:
2026-01-06 19:25:34“วาเนสซา” วิคเตอร์ปล่อยมือของตนออกจากคอเสื้อของชายคนนั้นอย่างอ่อนแรง
“ใครหรือครับ” จ้าวหลงหยางถามพี่ชายคู่หมั้นสาวด้วยแววตาเอาเรื่อง
“เอาไว้กลับไปฉันจะเล่าให้นายฟัง ส่วนพวกคุณคงไม่ต้องให้ผมบอกหรอกนะว่าจะทำยังไงกับข่าวที่พวกคุณสร้างขึ้นมา หากว่าเรื่องนี้ไม่ได้รับการแก้ไขที่ดีพอ ไม่ต้องบอกก็รู้ใช่ไหมว่าผมจะจัดการยังไงกับสำนักพิมพ์เล็ก ๆ ของคุณ” วิคเตอร์ตอบจ้าวหลงหยางก่อนจะหันไปข่มขู่กับผู้อำนวยการสำนักพิมพ์แห่งนี้
“ผมทราบแล้วครับ และจะจัดการแก้ไขเรื่องนี้ทันที” แข้งขาของชายวัยกลางคนสั่นอย่างไม่อาจควบคุม
คนที่บุกเข้ามาอย่างอุกอาจพากันจากไปหลังจากได้รับคำตอบที่พอใจ
“คุณเห็นถึงผลการกระทำของคุณแล้วหรือยัง คุณรีบไปแก้ข่าวซะ แล้วต่อไปก่อนจะลงข่าวอะไรต้องเอามาให้ผมดูก่อน” ผู้อำนวยการคนนี้ชี้หน้าลูกน้องตวาดเสียงดัง
“แต่ ผู้อำนวยการครับ ทำไมคุณถึงกลัวพวกเขาถึงขนาดนี้ คนพวกนั้นอย่างมากก็น่าจะมีอิทธิพลแค่เมืองเอ็มมือของเขาคงยื่นมาไม่ถึงเมืองหลวงของพวกเราหรอก”
ใบหน้าของคนพูดสั่นไปตามแรงตบของคนเป็นนาย “ไม่มีอำนาจอย่างนั้นเหรอ นายไปอยู่ที่ไหนมาถึงไม่
Latest chapter
ฉันขออยู่อย่างสวย ๆ และรวยมาก สวยที่ 92 เหนือความคาดหมาย
เพราะหลังจากพิธีกรชายประกาศรายชื่อนักแสดงนำชายในภาพยนตร์ที่มีผู้เข้าชิงจนครบ มือของพิธีกรสาวก็กำลังเปิดซองสีแดงก่อนที่เธอจะเผยรอยยิ้มอันสวยงาม“นักแสดงนำชายยอดเยี่ยมของเราในค่ำคืนนี้ ได้แก่...” เสียงพิธีกรสาวหยุดลงชั่วขณะเพื่อสร้างความลุ้นระทึกก่อนที่จะเปล่งชื่อของคนที่ปรากฎต่อสายตาในหน้ากระดาษ“เยว่หลวนคุน จากภาพยนตร์เรื่องบันทึกรักลำน้ำฮวงค่ะ”เสียงปรบมือดังกระหึ่มทั่วทั้งห้อง ขณะที่กล้องจับภาพใบหน้าของเยว่หลวนคุนชายหนุ่มผู้มีใบหน้าสงบนิ่งแต่นัยน์ตากลับเต็มไปด้วยความตื้นตันเขาค่อย ๆ ลุกขึ้นจากที่นั่งในชุดสูทสีดำเรียบหรูปักลวดลายมังกรสีทองที่แสดงถึงความสง่างามซูหร่วนซีกับโม่เข่อซิงซึ่งนั่งอยู่ไม่ไกลส่งยิ้มกว้างให้เขาก่อนจะปรบมือแรง ๆ ด้วยความดีใจ ซึ่งผู้กำกับและเพื่อนนักแสดงในทีมต่างยืนขึ้นแสดงความยินดีให้เขากันทุกคนทุกย่างก้าวของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความมั่นคงภายในใจราวกลับมีพายุบ้าคลั่งโหมกระหน่ำ ทั้งนี้เป็นเพราะการได้รับรางวัลในครั้งนี้ย่อมแสดงถึงเส้นทางอาชีพที่น่าจะไปได้ไกลในฐานะนักแสดงของเขานั่นเอง
ฉันขออยู่อย่างสวย ๆ และรวยมาก สวยที่ 91 ค่ำคืนแห่งความหวัง
ค่ำคืนของเมืองหลวงไม่เคยขาดสีสันและความครึกครื้นในช่วงวันแห่งเทศกาลของเดือนธันวาคมโดยเฉพาะในค่ำคืนนี้ที่กำลังมีงานใหญ่ระดับประเทศเป็นงานที่ทุกคนในวงการภาพยนต์ต่างคาดหวังที่จะได้รับรางวัลอันทรงเกียรติหรือแม้แต่ให้ได้รับการเสนอชื่อในตอนนี้บรรยากาศหน้าบริเวณทางเข้างานประกวดภาพยนตร์ไก่ทองคำ ปี 2013 ล้วนคลาคล่ำไปด้วยผู้คน ไม่ว่าจะทั้งนักข่าวและการ์ดจำนวนมากรวมถึงผู้ชมทั่วไปที่อยู่นอกแนวรั้วกั้น เสียงกรีดร้องจากคนเหล่านี้ดังขึ้นเมื่อเห็นดาราในดวงใจที่ตนชื่นชอบผู้คนมากมายสวมใส่ชุดราตรีและสูทสุดเนี้ยบกำลังทยอยมาถึงบริเวณทางเข้างานที่ตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจง หน้าโถงทางเข้างานปูด้วยพรมแดงทอดยาวไปจนถึงประตูทางเข้าใหญ่ ที่ถูกล้อมรอบด้วยแสงไฟระยิบระยับจากโคมไฟระย้าสีทองและไฟสปอตไลต์ที่ฉายส่องไปยังป้ายขนาดใหญ่ซึ่งประดับด้วยโลโก้ไก่ทองคำที่เป็นเอกลักษณ์ของงานประกวดในครั้งนี้เสียงกดชัตเตอร์ดังขึ้นเป็นระยะ ๆ จากช่างภาพที่กำลังถ่ายภาพของผู้เข้าร่วมงานอย่างไม่ตกหล่น เช่นเดียวกับนักข่าวบางคนก็ไม่ยอมน้อยหน้าเพราะได้จ่อไมค์ไปทางผู้เข้าร่วมงา
ฉันขออยู่อย่างสวย ๆ และรวยมาก สวยที่ 90 หนักใจ
ชายหนุ่มผู้มีรูปลักษณ์โดดเด่น ใบหน้าค่อนข้างหวานผสมระหว่างสองเชื้อชาติส่งยิ้มกล่าวทักทายคู่รักตรงหน้าออกมาก่อน“สวัสดีครับ/ค่ะ” ทั้งซูหร่วนซีกับจ้าวหลงหยางต่างก็ทักทายเขาออกมาเช่นกัน“เชิญนั่งก่อนครับ เดี๋ยวผมจะเอาภาพร่างที่ออกแบบไว้มาให้คุณทั้งคู่ชม หากไม่พอใจยังไงสามารถบอกผมได้เลย” ผู้พูดผายมือไปทางโซฟารับแขกก่อนที่เจ้าตัวจะเดินไปหยิบสิ่งที่ตัวเองทำไว้มาส่งให้จ้าวหลงหยางดวงตาของซูหร่วนซีเปล่งประกายยามเมื่อเห็นตัวแหวนที่ชายหนุ่มผู้มีรูปร่างสูงโปร่งเป็นคนออกแบบเอง“สวยมากเลยค่ะ” คำชมของลูกค้ามักทำให้เจ้าของผลงานเกิดความดีใจเสมอ“ต้องการแก้ไขตรงไหนไหมครับ” น้ำเสียงแผ่วเบานุ่มนวลของเขาถามขึ้นอย่างใส่ใจ“ไม่ต้องแล้วค่ะ พี่หยางล่ะคะ” ซูหร่วนซีปฏิเสธก่อนผินหน้าไปทางชายหนุ่มด้านข้างที่กำลังอมยิ้มมองเธออยู่“พี่เป็นคนเสนอแบบนี้เอง ขอแค่เธอชอบก็พอ” น้ำเสียงทุ้มต่ำของเขาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน“จริงเหรอคะ ว่าแต่ทำไมพี่ถึงเลือกเพชรชมพูล่ะคะ”“เพราะเหมาะกับเธอ และเธอชอบยังไงล่ะ” สายตาของเขาทอดมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างอ่อนหวานจนชายหนุ่ม
ฉันขออยู่อย่างสวย ๆ และรวยมาก สวยที่ 89 ไกลเกินหวนคืน
“ที่รัก! ฉันตื่นเต้นจังเลย” โม่เข่อซิงพูดกับซูหร่วนซีในค่ำคืนหนึ่งก่อนที่จะถึงวันงานประกวดภาพยนตร์ระดับประเทศในอีกสองวัน“ฉันว่าเธอควรไปนอนได้แล้ว” คนในสายพูดไปหาวไป“เธอง่วงแล้วเหรอ” น้ำเสียงของคุณหนูโม่ยังคงเต็มไปด้วยความสดใส“ไม่ง่วงได้ยังไง นี่มันห้าทุ่มกว่าแล้ว” น้ำเสียงของซูหร่วนซียานคางจวนเจียนจะหลับ“ถ้าอย่างนั้นเธอนอนเถอะ ฝันดีนะ บาย” โม่เข่อซิงรู้สึกผิดไม่น้อยที่ทำให้คนเป็นเพื่อนอดหลับอดนอนคุยกับตนเช้าวันต่อมาในขณะที่แสงแดดยังไม่ทันพ้นขอบฟ้าเนื่องจากในช่วงนี้เป็นฤดูหนาว ซูหร่วนซีที่กำลังหลับสบายภายใต้ผ้าห่มหนาของตนแต่ดูเหมือนว่าการนอนแสนสุขของหล่อนกำลังถูกรบกวนเมื่อมีเสียงเรียกเข้าจากเพลง "The Promise"[1]มือเรียวขาวดั่งหยกของหญิงสาวควานหาต้นกำเนิดเสียงโดยไม่ลืมตา“สวัสดีค่ะ” น้ำเสียงงัวเงียทำให้จ้าวหลงหยางอดที่จะเผยรอยยิ้มออกมาไม่ได้“ซีซี” ดวงตาของเจ้าของชื่อเบิกกว้างเมื่อได้ยินเสียงทุ้มต่ำของคนในสาย “พี่หยาง!” เธออุทานอย่างตกใจ“พี่โทรมาปลุกเหรอครับ” น้ำเสียงของชายหนุ่มเจือเสียงหัวเราะแผ่วเ
ฉันขออยู่อย่างสวย ๆ และรวยมาก สวยที่ 88 แผนซ้อนแผน
ซูหร่วนซีในตอนนี้ได้แกะเชือกที่พันธนาการตนออกได้สำเร็จกำลังทำในสิ่งที่คนร้ายทั้งสามคาดไม่ถึง เมื่อมือของหล่อนกำลังล้วงเข้าไปหยิบอาวุธขนาดเล็กของตนที่ซุกซ่อนเอาไว้ในกระเป๋าถือที่สะพายข้างอยู่กับตัวเสียงกริกของมันทำให้ผู้ร้ายอีกสองคนพากันหวาดระแวง “หากพวกแกไม่ปล่อยฉันกับปู่ ฉันจะระเบิดหัวของเขา” น้ำเสียงของซูหร่วนซีฟังดูเย็นยะเยือกเช่นเดียวกับใบหน้าอันเรียบนิ่งหนึ่งในสองแสยะยิ้มเพราะกำลังคิดจะใช้ซูจินกวงเป็นตัวประกันโดยที่มันหารู้ไม่ว่า แม้ว่าชายชราจะแก่แต่ก็มีพิษสงรอบตัว“แกฟังหลานฉันพูดซะ” มือของชายชราก็มีอาวุธร้ายอยู่เช่นกัน ในตอนนี้จ้าวหลงหยางได้พาคนเข้ามาล้อมรอบรถตู้ตรงหน้าเอาไว้อย่างแน่นหนานี่เป็นครั้งแรกที่คนร้ายทั้งสามรู้สึกจนมุม พวกเขากระทำการมานับครั้งไม่ถ้วนแต่ไม่มีครั้งไหนที่จะอับจนแบบนี้“บัดซบ ตายเป็นตาย” หนึ่งในสามที่ไม่มีปืนจ่อหัวกำลังจะเหนี่ยวไกไปทางหญิงสาวที่มันคิดว่าเป็นคนสำคัญใบหน้าของซูหร่วนซีซีดขาวเช่นเดียวกับซูจินกวง “แกต้องการอะไร หากอยากได้เงินฉันจะให้” ชายชราลองใช้ไม้อ่อน“ได้เงินแล้วยังไง สุดท้ายพวกเราก็ต้
ฉันขออยู่อย่างสวย ๆ และรวยมาก สวยที่ 87 ช้าเกินไป
ข้อมูลรวมถึงรูปถ่ายที่เกี่ยวข้องกับซูหร่วนซีได้ถูกส่งต่อไปให้ใครคนหนึ่งที่ปกปิดตัวเองมิดชิดไม่ต่างจากเขา“นี่เงิน แล้วก็อย่าลืมว่าต้องปิดปากให้สนิท” ชายรูปร่างสูงใหญ่ส่งซองสีน้ำตาลในมือออกไปก่อนจะกำชับออกมาเสียงหนัก“รู้หรอกน่า” ผู้รับจ้างนับเงินในซองโดยที่ไม่เห็นริมฝีปากเย้ยหยันจากคนฝั่งตรงข้าม“หากมีงานอีก เรียกผมได้ตลอดนะ ไปละ” คล้อยหลังของเขาที่กำลังผิวปากอย่างอารมณ์ดีก่อนที่ผู้ว่าจ้างจะส่งสัญญาณให้คนของตนตามไป(มีแต่คนตายเท่านั้นแหละที่เก็บความลับดีที่สุด) ชายร่างใหญ่คนนี้คิดพร้อมกับเดินไปขึ้นรถคันหรูที่กำลังจอดรอตน“ได้มาแล้วครับ” เขาพูดกับคนในรถที่กำลังนั่งไขว้ห่างเห็นเรียวขาสวยผ่านรอยแยกของกระโปรง“อืม” ริมฝีปากเคลือบด้วยลิปสติกสีแดงเผยรอยยิ้มอย่างมาดร้ายทางด้านวิคเตอร์หลังจากลงจากเครื่องเขาก็ตรงมายังวิลล่าที่ซูหร่วนซีเป็นผู้ลงทุน“พ่อ! แม่ล่ะครับ” ชายหนุ่มรีบถามหามารดาเนื่องจากในขณะที่เขานั่งรถกลับมาได้คิดทบทวนอยู่หลายครั้งว่าจะบอกมารดาเรื่องของผู้หญิงคนนั้นดีหรือไม่และในที่สุดเขาคิดว่าลองปรึกษากับพ่อดูก่อนน่าจะดีกว่า
You may also like
จิ้งจอกอ่อนหัดขององค์ชายจอมโหด
หลิวซินอี้973 viewsเกิดใหม่ครั้งนี้ฉันเป็นเจ๊ใหญ่
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค907 viewsพระจันทร์หวามรักข้ามมิติ
บุปผารัญจวน959 views1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค1.3K viewsประเพณีนี้ รัชทายาทขอไม่เข้าร่วม
เจ้ากระรอกสีชมพู101 viewsมธุรสวาทเจ้าสำนัก
หลูซื่อเต๋อ1.1K viewsเมื่อฉันติดอยู่ในเกมฮาเร็มที่ไม่ตรงปก
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า877 viewsสญามน ข้ามเวลา
Chocolate lily 548 views
