LOGIN“สิ่งที่พี่เค้าทำไม่ได้เรียกใจกากค่ะ มันคือความน่ารักของผู้ชายคนนึงมากกว่า” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงมั่นคง ตัดสินใจยื่นมือไปประสานมือใหญ่ที่ร้อนรุ่มด้วยความโกรธของพี่เร็กซ์ หวังที่พี่เค้าจะเย็นลง พี่เค้าหันมามองกันด้วยสีหน้าอึ้งเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเป็นฝ่ายจับมือพี่เค้าก่อนแถมต่อหน้าคนมากมาย “สำหรับหนูแล้วพี่เค้าคือผู้ชายที่แสนวิเศษ เพียงแค่หนูขอร้อง แม้จะโมโหหรือหงุดหงิดก็ระงับอารมณ์และยอมทำให้ น่ารักที่หนึ่งเลย” ว่าจบฉันก็คลี่ยิ้มจนตาหยี หน้าตาอึ้งของพี่เร็กซ์ค่อยๆ เปลี่ยนยิ้มมุมปาก กระชับมือให้แน่นขึ้นกว่าเดิม “จากไฟลุกยิ่งกว่าสงครามกลางเมืองกลายเป็นละมุนเพราะความน่ารักของพี่เร็กซ์และเจ้าใจซะงั้น” เสียงของชาช่าลอดเข้าหู ต่อด้วยเสียงของเนสตี้ในวินาทีถัดมา“อยากมีแฟนน่ารักแบบนี้ต้องทำยังไง อ๊าย!”“ก็ถูกของน้องเค้านะ เจอแบบนี้ ฟอ-รอ-อิ-นอ-ฟริน”“เพียงแค่เอ่ยปากขอร้อง ยอมหยุดทุกอย่างทั้งที่โมโห น่ารักเกินไปมาก”“มีความกร้าวใจและคลั่งรักในคนเดียวกัน เริ่ดเลยล่ะ!” ผู้หญิงส่วนใหญ่พากันพยักหน้า คล้อยตามคนสวยขาทั้งสองจนพี่เร็กซ์มีสีหน้างง ก็คงงงที่โดนชมนั่นแหละ ส่วนหนุ่มลูกครึ่งกลับกลายเป็น
ฉันหันไปทางชาช่ากับเนสตี้ทันที ถ้าเรื่องหนุ่มๆ ล่ะก็… ต้องยกให้สองคนนี้ พออ่านปากคนสวยขาถึงรู้ว่านี่คือหลานชายตระกูลเครื่องดื่มชูกำลังชื่อดัง หือ! เอาเรื่อง กับ ทรงแบด!!“ทำไมบรรยากาศแปลกๆ มีอะไรกันรึเปล่า” เสียงผู้มาใหม่ทำให้ฉันหันกลับไปมอง เห็นเค้าเลิกคิ้วด้วยสีหน้าสงสัย ดาวมหาลัยรีบคลี่ยิ้มหวาน“ไม่มีค่ะ ไอซ์กำลังทักทายเพื่อนเก่านิดหน่อย เราไป…”“เจอกันที่ศาล” พี่เร็กซ์พูดเสียงนิ่ง กดดันอยู่ในที“ศาล” ทายาทตระกูลชาร์กย้ำคำพูดของพี่เร็กซ์ “มีเรื่องอะไรบอกผมได้นะ หรือไอซ์โดนข่มขู่ ผมจะให้ทนายจัดการให้”“ไม่มีค่ะไม่มี ไม่เดือดร้อนให้เรซจัดการหรอกค่า” ดาวมหาลัยที่ท่าทางจะกลัวผู้ชายคนนี้รู้เบื้องหลังปฏิเสธตาใส รีบหันมาทางฉัน พูดด้วยรอยยิ้มเสียงหวานเกินจริงไปมาก“พี่ขอโทษนะคะน้องเจ้าใจ วันนี้คงไปศาลหลักเมืองด้วยไม่ได้แล้ว เอาไว้วันหลังเราค่อยไปมูด้วยกันเนอะ… ไปกันเถอะค่ะเรซ เรียนมาทั้งบ่ายไอซ์หิวจะแย่แล้ว”หมับ! ดาวมหาลัยควงแขนหนุ่มลูกครึ่งออกจากตรงนี้โดยมีเพื่อนของเธอตามติดอย่างไม่รอช้าประดุจกำลังหนีตาย และกลัวความลับถูกเปิดเผยยังไงยังงั้น“เหอะ” พี่เร็กซ์แค่นหัวเราะราวกับเจอเรื่องตลกร้
“พี่จะจัดการเรื่องทั้งหมดอย่างเด็ดขาด” ว่าแล้วหันไปมองดาวมหาลัยด้วยแววตาเย็นยะเยือก“ฟังไอซ์อธิบายก่อนนะคะเร็กซ์ ไอซ์ก็แค่ยังไม่อยากเลิก” ดาวมหาลัยรีบอธิบายเสียงสั่น หน้าตาคือออดอ้อนร้องขอความเห็นใจจนฉันรู้สึกบางอย่างในหัวใจ “ไม่อยากเลิกอะไร ไม่เคยคบกันด้วยซ้ำ” พี่เร็กซ์พูดอย่างเย็นชาทำให้ผู้คนตาโตร้องลั่น“เอ๊า! ยังไงวะ”ขวับ! ฉันกับฝันหันหน้าเข้าหากัน ไม่ได้คบ แล้วที่ประกาศต่อหน้าทุกคนว่ามาก่อนล่ะคืออะไร? คิดไปเองฝ่ายเดียวงี้เหรอ“ใจเย็นก่อนสิคะเร็กซ์ เราไปคุยกันลำพังดีมั้ย”“คุยที่นี่เวลานี้ ทีเธอยังกล่าวหาน้องต่อหน้าคนนับร้อย แล้วตอนนี้จะอายทำไม” “คือ” ดาวมหาลัยมองรอบตัวด้วยแววตาหวาดหวั่น เพื่อนของเธอก็เช่นกัน “ไปคุยกันตรงโน้นเถอะค่ะ นะคะ ไอซ์ขอร้องในฐานะที่เราเคยรู้สึกดีกันมาก่อน” เธอทำท่าเข้ามาจับมือ พี่เร็กซ์เบนตัวหลบ ดาวมหาลัยหน้าเสีย มองรอบตัวเหมือนอับอาย“รู้สึกดีงั้นเหรอ? หึ! เธอเป็นคนเข้ามาเอง ฉันบอกแต่แรกว่าไง ไม่อยากมีแฟน เธออ้อนวอนขอเป็นตัวเลือก จะไม่เรียกร้องอะไร พอฉันจบแต่เธอไม่ยอมจบแถมยังเข้ามาหาเรื่องน้อง ทำให้น้องเสียชื่อ”ฉันเบิกตาเมื่อรู้ความจริง ผู้คนรอบตัวถึ
“สุโก้ย/ สุเก้” พวกเพื่อนๆ ถึงกับอุทานเป็นภาษาญี่ปุ่นอย่างพร้อมเพรียงทำเอาผู้คนแถวนี้สะดุ้ง“คะ คือ คือ” ดาวมหาลัยกับเพื่อนปากคอสั่นเพราะจนมุมด้วยหลักฐาน“ไม่น่าเชื่อว่าไอซ์จะกล้าใส่ร้ายน้องเค้าเพราะผู้ชายบอกเลิก”“ให้ร้ายทั้งแฟนเก่าทั้งผู้หญิงด้วยกัน จิตใจทำด้วยอะไร” ผู้คนรอบข้างซุบซิบเสียงเบาบางแต่ฉันกลับได้ยินเป็นอย่างดีพี่เทมส์มีพาวเวอร์สูงมาก เพียงแค่พี่เค้าเข้ามาไม่ถึงสามนาทีเหตุการณ์ก็พลิกกลับ ดาวมหาลัยและเพื่อนกลายเป็นจำเลยสังคมของ ม.A ไปแล้ว นับเป็นโชคดีของเจ้าใจเหลือเกินที่พี่เค้ายื่นมือเข้ามาช่วย“รุ่นพี่ถามทำไมไม่ตอบครับ เงียบเพื่อ!” พี่เดย์ว้ากอีกครั้งทำเอาสะดุ้งไปตามๆ กัน “พะ พวกเราไม่ได้ตั้งใจค่ะ ไม่รู้ว่าน้องปะ เป็น เป็นน้องสาวเพื่อนพี่เทมส์” ดาวมหาลัยแก้ตัวปากคอสั่น หน้าตาที่หยิ่งผยองกลายเป็นหวาดหวั่น ดวงตาไหวระริก“ไม่ตั้งใจ แต่ถ่อมาถึงคณะมนุษย์เพื่อพูดจาให้ร้ายน้อง ใครเชื่อก็โง่บรม พวกเธอเตรียมตัวรับหมายได้เลย” พี่เทมส์พูดด้วยเสียงก้องกังวาลดังไปทั้งบริเวณ“ไม่นะคะ พวกเราแค่เข้าใจผิดไป”“อย่าฟ้องพวกเราเลยนะคะพี่เทมส์ พวกเราขอโทษ” ดาวมหาลัยและกลุ่มเพื่อนแย่งกันพูด
“หล่อมากก” ฉันได้ยินเสียงชาช่ากับเนสตี้ลอดเข้าหูทำให้รู้ตัวว่าต้องทำความเคารพ“สวัสดีค่ะพี่เทมส์” ฉันยกมือไหว้แบบเด็กมารยาทดี พี่เค้ายิ้มมุมปาก มองกันด้วยสายตาเอ็นดู เดินเข้ามายืนตรงหน้า จากนั้นก็หันหน้าเข้าหาดาวมหาลัยกับเพื่อนที่ตอนนี้ถอยร่นหนี ผู้คนเริ่มซุบซิบว่ารู้จักพี่เทมส์ฐานะน้องคนนี้คงไม่ธรรมดา“ใครอ่ะเจ้า” พรีมเข้ามากระซิบถามกัน“แฟนพี่ลูกพีช” ฉันกระซิบกลับ“ว่าไง รู้กฎหมายรึเปล่า” น้ำเสียงดุดันของพี่เทมส์ทำให้ฉันกับพรีมกลับมาสนใจเหตุการณ์ตรงหน้า พี่เทมส์เริ่มเดินวนรอบดาวมหาลัยและเพื่อนที่ตอนนี้ตัวแข็ง สีหน้าเป็นกังวลอย่างปิดไม่มิด ผู้คนที่อยู่แถวนี้ต่างเงียบลง บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความกดดันจนรู้สึกได้“คือ… คือว่า” ดาวมหาลัยอึกอักราวกับกลัวพี่เทมส์งั้นล่ะ ก็คงกลัวแหละ พี่ลิซ่าเล่าว่าถึงพี่เทมส์จะเป็นหนุ่มฮอต แต่อดีตคือเฮ้ดว้ากวิศวะที่แม้แต่รุ่นพี่ยังไม่กล้ายุ่ง ใครจะอยากมีเรื่องด้วย!!“พวกพี่เค้ามาช่วยแก” พรีมกระซิบอย่างตื่นเต้น ส่วนฉันพยักหน้าอย่างโล่งอก แม้จะไม่สนิทสนมกับพี่เทมส์เป็นการส่วนตัวแต่พี่เค้าก็ยื่นมือเข้ามาช่วย บางทีพี่เร็กซ์อาจไม่ได้ฝากฝังฉันกับพี่ลูกพีชแค่
“นิสัย” “ดีใช่มั้ยล่ะ” ดาวมหาลัยเถียงกลับเสียงเบาบาง คงกลัวผู้คนรู้นิสัยอันแท้จริงของตัวเองนั่นล่ะ เธอคลี่ยิ้มหวานแต่แววตากลับมองเราสองคนอย่างแข็งกร้าว “ก็กล้าพูดเนอะ” พรีมเข่นเขี้ยวใส่ สะบัดหน้าใส่คนที่กำลังยั่วโมโห หันมาชวนกันด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงอีกครั้ง“กลับเถอะเจ้า อย่าแลกกับพวกบ้าผู้ชาย” “มันร้ายแรงกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา ถ้ากลับตอนนี้เท่ากับว่ายอมรับว่าเป็นเรื่องจริง” ฉันบอกเพื่อนรักด้วยน้ำเสียงสั่นจนรู้สึกได้ “ต้องเคลียร์ให้จบก่อน”พรีมสบตากัน ดวงตาคู่สวยปรากฏความห่วงใย มองอย่างชั่งใจก่อนจะถอนหายใจออกมาและพยักหน้า “งั้นฉันจะยืนข้างแกตรงนี้”“ขอบใจมากนะพรีม แต่ฉันไม่อยากให้แกดูไม่ดีไปด้วย ไปยืนกับคนอื่นเถอะ…นะ” ฉันขอร้องด้วยแววตาจริงจังเพราะถ้าจัดการไม่สำเร็จ เพื่อนรักจะไม่โดนเหมารวม ให้มันจบที่ฉันคนเดียวนี่แหละพรีมถอนหายใจ สีหน้าและแววตาเป็นห่วงไม่เปลี่ยนก่อนจะบอกว่า “พวกฉันจะอยู่ซัพพอร์ตแกตรงนี้” ว่าแล้วพรีมก็ก้าวไปทางฮาร์ทและวิปเพื่อบอกบางอย่าง ก็คงเป็นเรื่องที่ฉันบอกนั่นล่ะใจเย็นไว้เจ้าใจ ถึงจะโดนยิ่งกว่าลากไปตบกลางสี่แยกก็ต้องมีสติ อย่าปล่อยให้อารมณ์หวั่นกลัวปนเศร้าเสี







