เข้าสู่ระบบ“แต่ผมก็ยังมองว่าลูกยังเด็กอยู่ดีนะครับ นี่ลูกโตขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน” คำแก้ตัวของคู่ชีวิตทำให้ฟางซินส่งยิ้มคล้ายอ่อนอกอ่อนใจ วันคืนเปลี่ยนผัน จนกระทั่งคนทั้งคู่ผมเปลี่ยนเป็นสีขาวโพลน แม้จะเป็นอย่างนี้ทว่าร่างกายของมู่เฉินกลับยังคงแข็งแรงแม้ว่าเขาจะมีอายุมากกว่าภรรยารักถึงสิบปีเต็ม
หน้าสมุดบันทึกเล่มหนึ่งภายในนั้นได้มีตัวอักษรงดงามเรียบเรียงเอาไว้อย่างงดงามเป็นระเบียบ ลมจากทางหน้าต่างหอบใหญ่ได้พลิกหน้ากระดาษหลายหน้านั้นขึ้น จนทำให้หญิงสาวหน้าตาสะสวยผู้กำลังสาละวนอยู่กับการนำสิ่งของมากมายออกจากกล่องต้องรีบลุกขึ้นมาหยิบสมุดเล่มดังกล่าว “เฮ้อ! ดีนะที่ไม่เส
ฟางซินนั่งลงเอาศีรษะของตนซบลงบนตักของหญิงชราอย่างเศร้าสร้อยแม้ว่าเธอในตอนนี้จะไร้ซึ่งพลังแห่งจิตวิญญาณแต่เธอรู้ดีว่าหญิงชราจะสื่อถึงอะไร ปีก่อน ๆ อาจารย์ปู่ใหญ่กับเจิ้งลู่ก็ทยอยล้มหายจากไปกันทีละคนตามสังขารมาบัดนี้ย่าผู้ชราก็ยังมาพูดแบบนี้อีกแม้ว่าหล่อนจะทราบดีว่าเรื่องเช่นนี้ย่อมต้องเกิ
สวัสดีครับ ผมคือกู้ซินเซิงหรือคนในครอบครัวมักจะเรียกว่าเสี่ยวเซิง ผมหาใช่ลูกหลานตระกูลกู้อย่างแท้จริงไม่แต่เรื่องนี้ไม่ได้เป็นปัญหาสำหรับผมเลยในเรื่องของความรักและความกตัญญูที่ผมมีต่อคนในครอบครัวนี้ ทั้งนี้เป็นเพราะนับตั้งแต่วันที่พี่สาวคนดีของผมได้ช่วยให้รอดจากความตายตั้งแต่ครั้งยังเป็น
“หล่อนท้องได้สิบสัปดาห์แล้วมากกว่าเป่าเป้ยเล็กน้อยไปฝากท้องพร้อมกันเถอะ” ใบหน้าของคนภายในห้องโถงต่างเต็มไปด้วยรอยยิ้ม หลังจากเป่าเป้ยตั้งครรภ์มู่เฉินคอยดูแลภรรยาของตนเป็นอย่างดีเช่นเดียวกับบรรดาพี่ชายของหญิงสาว เพราะหลังจากฟางซินตั้งครรภ์จู่หว่านเองก็กำลังตั้งครรภ์กับเมิ่งกวา
“พ่อบุญธรรมรีบเลยครับ ผมช่วยอุ้มดีไหม” เจียอินแทบจะทำตามที่พูดเมื่อเห็นว่าพ่อผู้ชรายังนั่งคล้ายไม่ทุกข์ร้อนอยู่ที่เดิม “เฮ้อ! แกนี่นะโตจนป่านนี้แล้วยังทำตัวไม่มีสติอีก ดูเจ้าตัวเขายังไม่ร้อนใจขนาดแกเลย หล่อนต้องเดินเข้ามาหาฉันสิ แกลืมแล้วเหรอว่าฉันอายุเท่าไหร่แล้ว” เหตุที่อู๋เหยียนไม่รู้
เย็นวันนั้นหลังจากคนในครอบครัวได้กลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาจึงเป็นวันที่ครอบครัวกู้ต่างมีแต่รอยยิ้มอย่างชื่นบานอยู่เต็มใบหน้า อีกทั้งเสียงหัวเราะและพูดคุยยังได้นำพามาซึ่งความสดชื่นให้กับภายในบ้านอันแสนเงียบเหงานี้อีกครั้ง “วันนี้เป็นวันดีดังนั้นหนูเลยซื้ออาหารมาหลายอย่างเพื่อฉลองให้กับพี
รายชื่อผู้สอบติดได้ถูกติดเอาไว้ริมกำแพงบริเวณทางเดินเข้าหน้าประตูโรงเรียน เมิ่งกวางเป็นผู้ที่อยู่ใกล้ที่สุดเจ้าตัวรีบตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างเพื่อมาดูรายชื่อ เด็กหนุ่มไล่หารายชื่อทั้งของตนและสหายทั้งห้าอย่างตั้งใจโดยที่ไล่จากอันดับสุดท้ายขึ้นมาเขาใช้ความพยายามจนกระทั่งกลุ่มของหนานเสิ่นเ
ในช่วงที่หนานเสิ่นกำลังเตรียมตัวสอบ ทั้งฟางซินกับพี่ชายรวมถึงจูหว่านที่ได้มาอยู่ด้วยกันก็ต่างพากันไปเข้าเรียนซึ่งสำหรับจูหว่านนั้นนับว่าเจ้าตัวมีความพยายามเป็นอย่างมากในการสอบจนได้เข้าโรงเรียนแห่งนี้ วันเปิดเรียนวันแรกหลังจากเสร็จสิ้นการรายงานตัวก็มีการยืนเรียงแถวในสนามกีฬา ส
“ย่าคะ พวกเราไปร้านสหกรณ์กันเถอะ” “ได้สิ ว่าแต่หลานต้องการจะซื้ออะไรอย่างนั้นหรือ” “เปล่าค่ะ หนูต้องการไปหาลูกค้าต่างหาก” ฟางซินดึงมือของย่าก่อนที่เจ้าตัวจะกระซิบออกมาเสียงเบา “หืม?” นางโม่มองใบหน้ากลมของหลานสาวอย่างประหลาดใจพลางคิดอย่างขบขัน (คนอื่นไปสหกรณ์เพื่อซ







