Mag-log in“พี่สี่ท้องนี้ท่านพอเถอะเจ้าค่ะ ท่านมีลูกมากที่สุดในบรรดาพวกเราแล้วข้าเป็นห่วง” ฉินเซียวผู้กำลังตั้งท้องบุตรคนที่สามกล่าวกับพี่สาวที่ตั้งครรภ์บุตรคนที่สี่อย่างเป็นห่วง“ข้าเองก็คิดเช่นเดียวกับเจ้า” เอ้อเหมยยกยิ้มกล่าวคล้อยตามผู้เป็นน้องทำให้ช่างหลิวพยักหน้ายืนยันคำพูดของภรรยาออกมาด้วย ทำให้ฉินเซียวว
นับตั้งแต่วันนั้นหลังจากสนทนาในห้องตำราของว่าที่พ่อตา ระยะเวลาก็ผ่านมาจวบจนกระทั่งหนึ่งเดือนเต็ม ชายหนุ่มอดทนต่อการกระทำอันเย็นชาของหญิงสาวมาตลอด แม้จะมีบุตรชายเป็นกองหนุนแต่หญิงสาวก็ยังคงสาดน้ำเย็นจัดใส่เขาราวกับฤดูเหมันต์อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน“แม่นางกู่ เจ้ายังไม่หายโกรธข้าอีกอย่างนั้นหรือ ข้ารู้ว่
ดวงตาของหญิงสาวเมื่อเห็นว่าผู้ใดเป็นคนขี่ม้าพาบุตรชายของตนเข้ามาใกล้ ก็ทำให้สีหน้าของนางเปลี่ยนเป็นซีดขาวสลับแดงหัวใจเต้นแรงราวจะทะลุออกจากอก หลังจากที่คิดว่าตนน่าจะไม่มีความรู้สึกต่อเขาจึงได้ออกมายืนรออยู่ตรงนี้หลังจากชายหนุ่มวาดเท้าลงจากหลังม้า ชายชราเจ้าของเรือนผู้มีตำแหน่งต่ำกว่าเตรียมประสานมือ
“ไม่ขอรับ ข้าอยากขี่ม้ามากแต่ท่านแม่บอกว่าข้ายังเด็กเกินไป” เสี่ยวมู่ส่ายหน้าปฏิเสธพร้อมพูดออกมา“ถ้าอย่างนั้นข้าจะอุ้มเจ้าขึ้นไปบนหลังม้าให้เจ้านั่งด้านหน้า ข้าจะเป็นคนบังคับม้าให้เอง” ฉินอู๋พูดขึ้นซึ่งในขณะเดียวกันก็อุ้มเด็กตัวกลมขึ้นหลังม้าทำให้เด็กชายกรีดร้องด้วยความตื่นเต้น“สูงมากเลยขอรับ ข้าอ
“เฮ้อ! พวกท่านช่างไม่เข้าใจจิตใจของหญิงสาว หากเป็นข้า ข้าก็จะทำแบบเดียวกับพี่สะใภ้รองเช่นกัน ดังนั้นเรื่องนี้ข้าเข้าข้างนาง” ฉินเซียวมองหน้าสามีกล่าวขึ้นอย่างเห็นใจหญิงสาวผู้ที่ตนตัดสินใจแล้วว่าหญิงผู้นั้นเป็นคนดีโจวเหวินหยุนผู้ไม่กลัวฟ้าไม่เกรงดินคล้ายเข้าใจแต่ไม่เข้าใจคำพูดของภรรยาแต่เขาไม่คิดถาม
“ท่านพี่ ท่านบอกข้ามาตามตรงพี่รองของข้ามีเรื่องอะไรที่เขาต้องปรึกษากับท่านเป็นการส่วนตัว” ฉินเซียวเอ่ยถามชายหนุ่มผู้ที่กำลังวางคางเกยยังหัวไหล่ขาวเนียนของตน“น้องหญิงเหตุใดเจ้าถึงไม่ถามกับเขาโดยตรง” เหวินหยุนเริ่มมือไม้อยู่ไม่สุข ทำให้หญิงสาวผู้ที่ต้องการสนทนาได้แต่เอามือน้อยปัดป้องในสิ่งที่เขากำลัง
“ข้าคิดไม่ผิดที่เลือกมาอยู่กับเจ้า” โป๊ยข่วยงึมงำเสียงเบาทำให้ฉินเซียวฟังไม่ถนัดนางจึงได้เอ่ยถามคู่หูด้วยความสงสัย “เจ้าว่าอะไร”“เปล่า” กระจกเทพปฏิเสธก่อนที่เขาจะเงียบหายไปทำให้ฉินเซียวได้แต่งุนงงกับอารมณ์ของกระจกบานจิ๋ว‘หรือท่านเทพจะเข้าสู่วัยทอง’ นางคิด หากโป๊ยข่วยรู้ว่านางคิดอะไรกระจกเทพคงจะงอน
โดยที่เขาไม่ได้คิดว่าการที่มีผักสดในเมืองของตนในช่วงอากาศหนาวเย็นจะทำให้เขามีตำแหน่งใหญ่โตกว่าเดิมและเรื่องชวนปวดหัวตามมาในภายหลัง“ขอรับนายท่าน” พ่อบ้านชรารับคำก่อนที่เขาจะเดินออกมาจากห้องหลักเพื่อไปยังรถม้าที่รออยู่ประตูหลังของจวนทางด้านฉินเซียวในเวลานี้กำลังมาคิดเงินค่าผักดองกับยายชรา หลังจากที่
“พวกลูกพร้อมกันแล้วหรือยังสำหรับวันนี้” หนิงเซียนเอ่ยถามบุตรหลานด้วยรอยยิ้ม“พร้อมขอรับ/เจ้าค่ะ” เด็กทั้งหกต่างขานรับเสียงดังอย่างขยันขันแข็งภายในตลาดยามเช้าก็ยังคงคึกคักเหมือนทุกวัน แต่วันนี้คนที่มารอซื้อลี่จื่อนั้นเพิ่มมากกว่าทุกวันที่ผ่านมา เพราะเขารับรู้กันโดยทั่วแล้วว่าวันนี้ร้านลี่จื่อคั่วจะข
“คือว่าพวกข้าไปเจอเหตุการณ์แบบนี้มาเจ้าค่ะ...” ฉินเซียวจึงได้เป็นผู้เล่าเรื่องราวแห่งความล่าช้าทั้งหมดออกมา“เป็นแม่นางเยวี่ยจริงอย่างนั้นหรือ หากว่าข้าไม่ได้ยินจากปากของเจ้าข้าก็ไม่อยากเชื่อ” จินหลางอุทานขึ้นอย่างแปลกใจ“พี่ชายจินรู้จักนางด้วยอย่างนั้นหรือเจ้าคะ” ฉินเซียวชักเริ่มรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ด







