เป็นดังคาด

แม้กระทั่งหานซูเฟยพระมารดาของอ๋องแปดก็ไม่พลาดข่าวนี้เช่นกัน

การเลือกสรรผู้ช่วยที่เป็นถึงผู้วิเศษมีหรือจะไม่ได้รับคำชี้แนะจากผู้เป็นมารดามาก่อน

จะมีแม่ใครอยากให้ลูกตนได้ผู้ช่วยกะโหลกกะลาชื่อเสียงไม่ค่อยดีเช่นข้า

เย่อหยิ่ง จองหอง ไร้มารยาท แถมยังเพิ่งเถียงขุนนางอาวุโสไปหยก ๆ ตระกูลหนุนหลังก็นับว่าศูนย์เลยด้วยซ้ำ

เป็นดังคาด องค์รัชทายาทเลือกเลี่ยงซูเมิ่ง ก็นะพระเอกนิยายก็ต้องเลือกนางเอกนิยายสิ ส่วนท่านอ๋องแปดลังเลแต่ท้ายที่สุดก็เลือกเฟิงหยาง

ส่วนข้าที่ไม่มีใครเลือกจึงได้เป็นผู้ช่วยของท่านอ๋องสาม

อีกฝ่ายทำหน้านิ่ง ไม่แม้จะมองหน้าข้าสักแวบหนึ่ง

ถึงข้าจะอ่านใจของอีกฝ่ายไม่ออกแต่ข้าก็หาได้ถือสากริยาของเจ้านายใหม่ไม่ ตอนนี้ข้าพึงพอใจยิ่งนักที่แผนของตนสำเร็จไปอีกขั้น

ตัวร้ายก็ย่อมต้องคู่กับจอมวายร้ายอย่างข้าสิถึงจะสมน้ำสมเนื้อ

“พวกเจ้าคงเป็นที่พอใจแล้วกระมัง ข้าขอประกาศแต่งตั้งให้ท่านผู้วิเศษทั้งสามเป็นผู้พิทักษ์แห่งสวรรค์อย่างเป็นทางการ ณ บัดนี้ พร้อมกับทรัพย์สินต้อนรับตำแหน่งใหม่ เครื่องประดับคนละหนึ่งหีบ ทองอีก....”

รายชื่อของมีค่าทำให้ข้ายิ่งอารมณ์ดีเข้าอีกขั้น เรียกได้ว่าข้ากลายเป็นคนร่ำรวยกันเลยทีเดียว

“และท้ายที่สุดเนื่องจากท่านผู้พิทักษ์เหล่านี้เป็นผู้ช่วยประจำตัว เราจึงเห็นสมควรให้แต่ละจวนของพวกเจ้ามีเรือนไว้พำนักประจำให้ท่านผู้วิเศษด้วย...”

“เรือนลูกเต็มพะย่ะค่ะเสด็จพ่อ”

ใครจะคิดว่าอ๋องสามผู้เงียบขรึมประหยัดคำพูดอยู่ดี ๆเอ่ยคัดค้านออกมากอย่างเด็ดเดี่ยว

แต่ใครก็รู้ว่าท่านอ๋องสามมีจวนหลังใหญ่ พระชายารองก็มีเพียงคนเดียว...แล้วเรือนจะเต็มได้อย่างไรกัน

ขุนนางที่มองพระประสงค์ค้านทางอ้อมของอ๋องสามออกจึงพากันหันมามองข้าอย่างเยาะเย้ย

เหอะ จวนเต็มหรือไม่ต้อนรับการเป็นผู้ช่วยของข้ากันแน่

“งั้นหรือ งั้นเรามอบพื้นที่ด้านหลังจวนของเจ้าให้เพิ่มก็แล้วกัน ท่านเสนาบดีหานช่วยจัดการให้เราที”

“แต่...”

“หม่อมฉันขอบพระทัยแทนลูกสามของหม่อมฉันเพคะ ขอบพระทัยเสด็จพ่อสิอ๋องสาม”

เมื่อเห็นว่าบุตรบุญธรรมตนกำลังทำเสียเรื่องฮองเฮาจึงเอ่ยออกโรงเอง ซึ่งได้ผลท่านอ๋องสามทำเพียงมองสบตาข้าด้วยแววตาราวกับหมายชีวิตข้าเอาไว้แล้ว

“เอาล่ะ งั้นเรื่องนี้ตกลงตามนี้ มีใครอยากคัดค้านเราหรือไม่”

“....” ไม่มีใครกล้าคัดค้านอีก

“เอาล่ะงั้นต่อไปข้าเชิญร่วมฉลองให้กับตำแหน่งหน้าที่ใหม่ของเหล่าผู้วิเศษเถิด”

“ในอดีต กล่าวถึงผู้พิทักษ์แห่งสวรรค์ทั้งสองท่านก่อนหน้าท่านจิ่วฮุ่ย และท่านถางจงฮ่วนต่างได้รับความเมตตาจากฝ่าบาทในการดื่มสุราที่ทรงประทานให้หนึ่งจอก ดังนั้นกระหม่อมจึงเสนอนับเป็นธรรมเนียมปฏิบัติดีหรือไม่พะย่ะค่ะ”

ถางกงกงหรือขันทีคนสนิทของฮ่องเต้ยังคงเป็นผู้ที่รู้ใจฝ่าบาทมากที่สุด

“ดี ๆ เราก็คิดว่าดี เชิญท่านผู้วิเศษทั้งสามเป็นเกียรติดื่มสุราจากเหยือกเราเถิด ถางกงกง เตรียมสุราจอกใหม่ให้ข้าหน่อย”

“พะย่ะค่ะ”

ถางกงกงทำงานได้รวดเร็วยิ่งนักเพียงไม่นานสุราเหยือกใหม่ก็ถูกนางกำนัลนำมาให้ พวกข้าทั้งสามจึงน้อมรับคำเชิญพากันเยื่องย่างเข้าไปในแผนการอันแยบยล

ในสายตาคนภายนอกล้วนอิจฉาที่พวกข้าได้รับเกียรติถึงขนาดได้ดื่มสุราจากเหยือกของโอรสของสวรรค์โดยตรง

บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าหน้าที่การงานในอนาคตของพวกข้าย่อมเจริญรุ่งเรืองเพราะมีองค์ฮ่องเต้ให้ความไว้วางใจและสนับสนุน

แม้เป็นสตรีเพียงแค่มีพลังวิเศษติดตัวมาก็ได้รับข้อยกเว้นจากฝ่าบาท

แม้เป็นครอบครัวไร้ชื่อเสียงแค่เพียงเป็นผู้ที่สวรรค์เลือกก็ได้รับยศถาบรรดาศักดิ์แบบก้าวกระโดด

แต่ในสายตาของข้ากำลังจ้องเหยือกใบนั้นด้วยสายตาเยือกเย็น แม้รอยยิ้มยังคงปรากฏบนใบหน้าข้า แต่มันกลับให้ความรู้สึกวังเวงจนบางคนถึงกับขยี้ตาเพราะคิดว่าข้าที่ควรยิ้มดีใจสิถึงจะถูก

หากพวกเขารู้ว่าเหยือกเหล้านั้นมียาพิษละลายอยู่คงไม่มองข้าด้วยความอิจฉาเช่นนี้แน่

ใช่แล้ว ในเหยือกมียาพิษละลายอยู่ เป็นยาพิษที่ไม่มีฤทธิ์หากยังไม่ได้รับการกระตุ้นจากยาพิษอีกขนาน และเป็นยาพิษที่ไม่สามารถใช้วิธีธรรมดาตรวจพบด้วยเช่นกัน

มีคนที่มีของวิเศษอยู่ในมือแล้วมอบให้คนอื่นแบบไม่หวังสิ่งใดแลกเปลี่ยนด้วยหรือ

ยาพิษนี้ต่อไปในภายภาคหน้าฮ่องเต้จะใช้เป็นตัวควบคุมเหล่าผู้วิเศษให้อยู่ในการปกครองของตน

เรียกได้ว่าหากใครไม่ทำตามพระองค์ก็จะไม่ได้รับยาถอนพิษที่พระองค์มีอยู่ในครอบครองผู้เดียวเท่านั้น แต่อาจได้รับยากระตุ้นแทน

ช่างน่าขัน หากข้าดื่มเหล้าจอกนี้ข้าก็จะกลายเป็นหมากหนึ่งตัวในกระดานของพระองค์ กระดานที่ผู้อยากเป็นใหญ่นานตราบนานอย่างฮ่องเต้เป็นผู้ควบคุม

เขาส่งพวกนางไปให้อยู่ใกล้ชิดกับบรรดาลูก ๆผู้มากความสามารถเพื่อให้พวกนางเป็นหนอนบ่อนไส้ เป็นตาคอยตรวจสอบความเคลื่อนไหวที่ผิดปกติ หากใครคิดก่อกบถพระองค์จะได้ไหวตัวทัน

แน่นอนว่าข้าต้องการเป็นผู้ชม มิใช่หมากตัวหนึ่ง ดังนั้นข้าจึงได้หาทางจัดการเรื่องนี้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ในปากข้าอมวัตถุเนื้อพิเศษชนิดหนึ่งที่มีคุณสมบัติในการดูดซับน้ำได้ดียิ่งนักไว้ เวลานี้ข้าจึงรับเหล้าจากมือองค์ฮ่องเต้และยกดื่มอย่างไม่รีรอ

“เหล้าพระองค์รสชาติล้ำเลิศมากเพคะ”

ข้าถอยเดินออกมาก่อนจะแขนเสื้อขึ้นบังริมฝีปากเพื่อไอทีนึง

วัตถุชิ้นนั้นทำงานได้ดีนัก เหล้าสักหยดไม่สามารถลงถึงคอข้าได้ เมื่อสักครู่ข้าได้ทำการคายวัตถุนั้นลงไปในแขนเสื้อตน ในขณะที่ข้านั่งที่ตนเองเสร็จเรียบร้อยแล้วข้าจึงล้วงมือเข้าไปในแขนเสื้อเพื่อเก็บวัตถุดูเหล้าพิษนั้นใส่ในถุงผ้าพกข้างกายข้า

ข้าว่าจะนำเหล้าไปตรวจสักหน่อยว่าเป็นพิษชนิดใด เผื่อในอนาคตจะได้นำมาใช้ประโยชน์ได้

จากนั้นงานเลี้ยงฉลองก็ดำเนินต่อไป เสียงเฮฮาจากบางคนที่เริ่มมึนมาจากฤทธิ์สุราให้งานเลี้ยงคึกครื้น ข้าเองก็มีขุนนางหลายคนมาขอชนบ้างประปราย

ข้านั่งอยู่กับที่ไม่ค่อยสนใจสิ่งใดนอกจากอาหารเลิศรสตรงหน้าจึงไม่ได้สังเกตสองสายตาที่จ้องมายังข้า

หนึ่งคือสายตาจากท่านเสนาบดีที่เพิ่งฉะฝีปากกับข้าไป ชายเฒ่ามองมาที่ข้าด้วยสายตาโกรธแค้น

ส่วนอีกหนึ่งคือสายตาจ้องเขม็งเต็มไปด้วยไอสังหารจากเจ้านายคนใหม่ของข้า ท่านอ๋องสาม

ข้าหัวเราะเฮฮาไปกับคนที่เข้ามาทักทายจวบจนงานราตรีนี้จบลง