Se connecterShare
ตอนที่ 47 หักเหลี่ยมอ๋องพยศ
Dernière mise à jour:
2026-01-24 22:08:54
Latest chapter
ชะตารักบัลลังก์แค้น ตอน 64 พยัคฆ์มิยอมรามือ
ภายในห้องอาบน้ำที่ถูกปกคลุมด้วยไอหมอกสีขาวนวล มู่หรงหลิงวักน้ำเย็นลูบไล้ใบหน้าที่ร้อนผ่าว หวังเพียงให้ความเย็นชืดดับเพลิงราคะที่กำลังกรุ่นอยู่ในอก ทว่าภาพที่นางถูกเขาบดจูบอย่างหนักหน่วงเมื่อครู่กลับวนเวียนฉายชัดในห้วงคำนึง รสสัมผัสจาบจ้วงดุดันที่ประทับลงมายังคงเด่นชัด ราวกับริมฝีปากของเขาซ้อนทับอยู่มิคลาย ลมหายใจของนางติดขัดด้วยพิษราคะที่หลงเหลือเพียงบางเบา ทว่ากลับแผ่ซ่านในกระแสเลือดจนสติสัมปชัญญะเริ่มพร่าเลือนแกรก... แกรก…เสียงแหวกม่านวิสูตรดังขึ้นจากด้านหลัง มู่หรงหลิงสะดุ้งสุดตัว นางหันกลับไปมองด้วยดวงตาเบิกกว้าง“ท่านอ๋อง... เหตุใดพระองค์ถึง…มาเร็วนัก”เยล่วี่ซุ่นมิได้ตอบคำถาม เขาก้าวเดินเข้ามาหานางด้วยย่างก้าวที่มั่นคง ท่วงท่าองอาจสูงสง่า มิหลงเหลือเค้าลางของอ๋องพิการที่ใต้หล้าต่างเย้ยหยันแม้แต่น้อย เขาประชิดกายเข้ามาจนเข่าแกร่งชนกับชายกระโปรงของนาง ไอน้ำจาง ๆ ที่ลอยอบอวลอยู่ทำให้ใบหน้าคมคายดูลึกลับแต่มีเสน่ห์อย่างน่าเกรงขาม แววตาที่จ้องมองมานั้นดุดันและวาวโรจน์ด้วยแรงอารมณ์ที่มิได้ลดทอนลงเลย“เจ้าบอกว่าจะมาเตรียมน้ำสมุนไพรให้ข้า... แต่กลับมายืนเหม่อลอยอยู่เช่นนี้ หรือว่าพิษใน
ชะตารักบัลลังก์แค้น ตอนที่ 63 พันธนาการแห่งรสสัมผัส
ทว่า—“ท่านอ๋อง!....กระหม่อมหลี่เหยียนพ่ะย่ะค่ะ แผนการที่เหลือเรียบร้อยแล้วพ่ะย่ะค่ะ”เสียงตะโกนดังก้องมาจากหน้าประตูตำหนักดุจค้อนทุบลงกลางบรรยากาศที่กำลังเดือดพล่าน พร้อมกับเสียงฝีเท้าที่ก้าวพรวดเข้ามาอย่างรวดเร็วโดยมิรอการอนุญาต เพราะหลี่เหยียนเห็นว่าไฟในตำหนักยังมิดับ และคิดว่าท่านอ๋องกำลังรอฟังรายงานผลสรุปจากงานเลี้ยง“ทูลหวังเย่ ข่าวลือเรื่องอ๋องหย่งแพร่สะพัดไป...” หลี่เหยียนที่เดินพรวดเข้ามาถึงโถงกลางอย่างไม่ทันระวัง ต้องชะงักกึกจนเกือบสะดุดธรณีหัวทิ่ม เมื่อเห็นเงาร่างสองเงาหลังม่านมุ้งที่ยังไหวเอนพันเกี่ยวกันอยู่เยล่วี่ซุ่นชะงักงัน กรามขบเข้าหากันจนแน่น เขารีบผละกายจากร่างของมู่หรงหลิงทันที ก่อนจะสบัดผ้าห่มคลุมร่างเกือบเปลือยของนางไว้ด้วยความรวดเร็วปานสายฟ้า ในขณะที่มู่หรงหลิงรีบรวบสาบเสื้อที่หลุดลุ่ยเข้าหากัน พลางพลิกตัวหลบไปอีกทางด้วยความอับอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี“หลี่เหยียน...” เสียงของเยล่วี่ซุ่นเย็นยะเยือกราวกับจะแช่แข็งคนฟังให้ตายคาที่“หากเจ้ามิมีเรื่องคอขาดบาดตายจริงๆ เปิ่นหวังจะส่งเจ้าไปเฝ้าชายแดนเหนือคืนนี้เลย”หลี่เหยียนที่เริ่มรู้ตัวว่ามาผิดเวลา แทนที่จะรีบถอยกล
ชะตารักบัลลังก์แค้น ตอน 62 เสน่หาเร้นลับหรือกำยานราคะ
ยามรัตติกาลเคลื่อนคล้อย ตำหนักชิงหลันกลับตกอยู่ในความเงียบงันผิดปกติ โคมแก้วสลักลายวิจิตรแกว่งไหวตามแรงลมส่งเสียงเสียดสีเบา ๆ ทันทีที่ประตูบานหนาปิดสนิท หน้ากากแห่ง ความนิ่งสงบที่ทั้งคู่พยายามปั้นแต่งไว้ก็พังทลายลงในพริบตามู่หรงหลิงลงกลอนบานประตูห้องบรรทมด้วยมือที่สั่นน้อย ๆ นางผ่านสมรภูมิเล่ห์เหลี่ยมในงานเลี้ยงมาได้อย่างสง่างาม ทว่าบัดนี้ร่างกายกลับมิอาจสงบนิ่งดั่งใจ หัวใจนางเต้นระรัวแรงเกินกว่าจะเรียกว่าความตื่นเต้น ลมหายใจถี่กระชั้น กลิ่นกำยานราคะที่มู่หรงเซียนจุดทิ้งไว้นั้นรุนแรงยิ่งนัก แม้นางจะกินยาแก้พิษและฝังเข็มเงินสะกดจุดไว้บ้างแล้ว ทว่าพิษนั้นมิได้สลายสิ้น กระแสความร้อนวูบวาบยังคงแล่นริ้วอยู่ใต้กระแสโลหิตผ่านปลายประสาททุกเส้น ผิวนวลราวกับเพลิงกัลป์ที่พร้อมจะหลอมละลายทุกสติสัมปชัญญะ“ท่านอ๋อง... หม่อมฉันจะไปเตรียมน้ำเย็นมาอุ่นให้เพคะ...” นางเอ่ยเสียงพร่าพลาง พยายามก้าวถอยพลางเบี่ยงกายหลบ ทว่าข้อมือบางกลับถูกพันธนาการไว้ด้วยฝ่ามือหนาอันร้อนผ่าว“มิต้อง...” เยล่วี่ซุ่นคำรามต่ำในลำคอ เขาออกแรงฉุดเพียงนิด เพียงชั่วพริบตาร่างบางของมู่หรงหลิงก็ถลาลงมานั่งบนตักกว้าง ร่างบางเสียหลัก
ชะตารักบัลลังก์แค้น ตอน 61 สลับชะตาหงส์...
ฮ่องเต้เยล่วี่ชางกริ้วจัด ทรงขว้างถ้วยชาลงพื้นต่อหน้าอ๋องหย่งที่กำลังคุกเข่าตัวสั่น“เดรัจฉาน…หย่งอ๋องเจ้ากล้าลักลอบมีสัมพันธ์กับว่าที่พี่สะใภ้กลางงานชมบุปผาของข้า เจ้าเห็นหัวข้าที่เป็นบิดา หรือเห็นหัวข้าที่เป็นฮ่องเต้อยู่บ้างหรือไม่!”เวลานี้บรรยากาศในท้องโถงเต็มไปด้วยความกดดัน แม่ทัพมู่หรง หรงอู่และอวี้หลานฮูหยินใหญ่ ต้องหมอบกราบจนใบหน้าแนบพื้นเย็นเยียบ ร่างกายสั่นเทาด้วยความอับอายที่บุตรีเอกผู้เปรียบเสด็จแก้วตาดวงใจกลับลักลอบเริงสวาทกับน้องชายว่าที่สวามีอย่างน่าอดสู“มู่หรง หรงอู่ เจ้าสั่งสอนบุตรสาวอย่างไร ถึงได้กล้าทำเรื่องระยำ ไร้ยางอาย หมิ่นพระเกียรติราชวงศ์ถึงเพียงนี้” สุรเสียงของฮ่องเต้ดังก้องกังวานด้วยโทสะ“ขะ...ขอฝ่าบาทประทานอภัย กระหม่อมผิดไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ” แม่ทัพมู่หรงเอ่ยเสียงสั่นพร่า ไร้ความองอาจ ฮ่องเต้เยล่วี่ชางตวัดสายตาคมปลาบมอง มู่หรงเซียน ที่บัดนี้หมอบฟุบน้ำตานองหน้า สภาพหลุดลุ่ยไร้สง่าราศี แม้นางจะพยายามคร่ำครวญกล่าวอ้างว่าถูกวางยา ทว่าหลักฐานทุกอย่างในห้องกลับชี้ชัดว่านางเป็นคนนำกำยานเข้ามาเอง แม้กระทั่งผงกำยานที่ซ่อนในแขนเสื้อนางกลับชี้ชัดจนยากจะปฏิเสธ ก่อนจะทรงป
ชะตารักบัลลังก์แค้น ตอนที่ 60 เพลิงราคะกลางวังหลวง
งานเลี้ยงที่เคยครื้นเครงพลันชะงักลง เมื่ออวี้หลานฮูหยินทำสีหน้าตื่นตระหนก นางลุกขึ้นยืนพลางมองซ้ายขวาอย่างร้อนรน ก่อนจะหันไปทูลฮองเฮาด้วยเสียงอันดังพอให้คนรอบข้างได้ยิน“ทูลฮองเฮา... หม่อมฉันใจคอไม่ดีเลยเพคะ ทั้งเซียนเอ๋อร์และหลิงเอ๋อร์หายไปพร้อมกันนานเกินควรแล้ว เซียนเอ๋อร์ใกล้จะมีงานมงคลกับอ๋องติ้งในอีกไม่กี่วันแล้ว หม่อมฉันเกรงว่านางจะมีมารผจญเพคะ” ฮองเฮารับลูกทันควัน รีบขมวดพระขนง แววตาฉายความกังวล “นั่นสิ...จะว่าไป... หย่งอ๋องกับติ้งอ๋องเองก็หายไปครู่ใหญ่แล้วเช่นกัน”ทันใดนั้น นางกำนัลผู้หนึ่งก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา ทรุดตัวลงหมอบแทบพระบาทร่างกายสั่นเทา “ทูลฮองเฮา... ทรงโปรดเมตตาด้วยเพคะ ที่... ที่เรือนพักรับรองท้ายอุทยาน เกิดเรื่องใหญ่แล้วเพคะ”“เกิดเรื่องอันใด” ฮ่องเต้ที่ประทับอยู่ข้างๆ ตวาดถามด้วยสุรเสียงอันทรงอำนาจ“คือ... คือหม่อมฉันผ่านไปทางนั้น แล้วได้ยิน... ได้ยินเสียงอันน่าอดสูสอดประสานกันออกมาจากห้องพักเพคะ เป็นเสียงบุรุษและสตรีที่กำลัง... กระทำเรื่องบัดสีกันอย่างรุนแรงจนน่าเกลียดชังเพคะ”สิ้นคำรายงาน บรรยากาศในงานเลี้ยงพลันเงียบสงัดดุจป่าช้า อวี้หลานฮูหยินลอบเหยียดยิ้มร
ชะตารักบัลลังก์แค้น ตอนที่ 59 กับดักกำยานราคะ
บรรยากาศในงานเลี้ยงชมบุปผา ณ อุทยานหลวง คึกคักไปด้วยเหล่าขุนนางและขนิษฐาสูงศักดิ์ เสียงดนตรีขับกล่อมแผ่วเบา ทว่าความสนใจของทุกคนกลับจดจ่ออยู่ที่การปรากฏตัวของเหล่าเชื้อพระวงศ์ มู่หรงเซียนในชุดสีชมพูกลีบบัวดูอ่อนหวานหยาดเยิ้ม นางยืนเคียงข้างแม่ทัพมู่หรงและอวี้หลานฮูหยิน พลางลอบยิ้มหยันเมื่อคิดถึงแผนการที่ตระเตรียมไว้ในค่ำคืนนี้ทว่าความเงียบสงบกลับถูกทำลายลง เมื่อขันทีประกาศเสียงกังวาน “อ๋องติ้ง... เสด็จ”สิ้นเสียงประกาศ ร่างของเยล่วี่ซุ่นที่ประทับบนรถเข็นไม้แกะสลักอย่างประณีตก็ถูกเข็นเข้ามา ทว่าสิ่งที่ทำให้คนทั้งอุทยานแทบจะหยุดหายใจ คือสตรีที่เยื้องย่างเคียงข้างเขา มู่หรงหลิง ปรากฏกายในชุดผ้าไหมสีแดงเพลิง ปักดิ้นทองลายเฟิ่งหวงสยายปีกดูน่าเกรงขาม สีแดงจัดจ้านขับเน้นผิวพรรณนางให้ขาวกระจ่างดุจหิมะ ปิ่นระย้าทองคำขยับไหวตามจังหวะก้าวเดิน ส่งเสียงกรุ๋งกริ๋งดุจเสียงสวรรค์“นั่นมัน... ชุดที่ตัดเย็บจากผ้าไหมเมฆาอัคคีที่มีเพียงไม่กี่พับในต้าเหยียนมิใช่หรือ” ฮูหยินท่านหนึ่งอุทานด้วยความริษยา เสียงซุบซิบเริ่มดังอื้ออึง... ‘นี่หรือคือลูกอนุที่ผู้คนต่างตราหน้าว่ามาจากชนบทของตระกูลมู่หรงหรอกรึ’ เยล
Vous vous intéresseriez aussi à
คุณหนูสามผู้มีสติปัญญาไม่สมประกอบ
ต้นไม้แห้ง26.0K Vuesมนตรารักท่านอ๋องขี้หึง (หึงโหด คลั่งรัก)
ชาไทยเย็น20.7K Vuesยอดหมอหญิงมหัศจรรย์
จูน435.6K Vuesอ๋องใจร้ายกับพระชายาที่(ไม่)รัก
อิ่น เยว่23.0K Vuesพ่ายรักฮูหยินเชลย
ฝ้ายสีคราม182 Vuesชายาข้า…คือธิดามังกร
สกาวรัตน์228 Vuesเป็นนางร้ายกลับใจไม่ได้ง่ายถึงเพียงนั้น
คุณหนูหยางเอิน7.3K Vuesย้อนเวลากลับมาครั้งนี้ฉันไม่ขอกลับไปตระกูลเดิม!
ต้นไม้แห้ง4.2K Vues
