เข้าสู่ระบบ“เรื่องราวในตอนนั้นท่านจำมาได้ตลอดเลยหรือเจ้าคะ?”หวงหยางหมิงทำท่าครุ่นคิด “อืมมม คราแรกข้าก็ลืมเลือนไปบ้าง เพราะพวกเรายังเด็กทั้งคู่ มาจำได้ตอนที่เห็นเจ้ากำลังช่วยเด็กคนหนึ่งที่กำลังถูกจับตัวไป และข้าก็ไปช่วยเจ้าได้ทันพอดี” เซียวเหม่ยอิงฟังและนึกตามคำพูดของสามี ดวงตางามเบิกตากว้างด้วยความตกใจ คน
“ฮ่าฮ่าฮ่า สมแล้วที่เป็นบุตรสาวของเรา ช่างพูด และกล้าขอผู้ชายแต่งงานตั้งแต่เด็กเหมือนแม่ของเจ้าไม่มีผิด ฮ่าฮ่าฮ่า” หวงหยางหมิงหัวเราะออกมาอย่างอดกลั้นกับการกระทำของบุตรสาว มันเหมือนว่าเขาย้อนเวลากลับไปตอนที่เซียวเหม่ยอิงทำกับเขาในตอนนั้น สมแล้วที่เป็นแม่ลูกกัน เหมือนกันจริง ๆ“ทะ ท่านพี่ ท่านหมายควา
วันนี้บรรยากาศภายในจวนของหวงหยางหมิงเต็มไปด้วยความรักและความอบอุ่น หวงจื่อหานอยู่รับประทานอาหารกับหลาน ๆ ของเขาอย่างมีความสุข หลังจากที่รับประทานอาหารและส่งหลานเข้านอนเรียบร้อยแล้วก็ถึงเวลากลับจวนตนเอง“ท่านพ่อนอนค้างที่จวนข้าก็ได้นะขอรับ”“ไม่เป็นไรหรอก เจ้าก็รู้นิว่าข้ามีเรื่องต้องกลับไปจัดการ”
“แล้วเหตุใดท่านถึงไม่เคยอธิบายให้ข้าฟังบ้างเลย”“ทั้งจวนมีแต่คนของหนิงซู ต่อให้พูดในที่ลับก็มีคนของนางแอบฟังอยู่ดี เฮ้อ ข้ายอมรับผิดที่ข้าเห็นแก่ตัว ที่เห็นอำนาจดีความถูกต้อง” ที่เขามาในวันนี้ไม่ได้มาเพื่อแก้ตัวแต่อย่างใด มันเป็นความรู้สึกผิดที่ติดอยู่ในใจมานานเกือบยี่สิบปี อีกอย่างอดีตผ่านมันมาแ
“ท่านพี่ ท่านปู่คือผู้ใดหรือเจ้าคะ”“เดี๋ยวแม่อธิบายให้ฟังเอง พวกเราเข้าไปในเรือนกันดีกว่า” เซียวเหม่ยอิงหันไปมองสามีอย่างรู้หน้าที่ นางจูงมือบุตรชายและบุตรสาวเข้าไปในเรือน เพื่อให้สามีของนางได้พูดคุยกับบิดาตามลำพัง หลังจากที่เซียวเหม่ยอิงได้พาลูก ๆ เข้าไปในเรือนแล้ว หวงหยางหมิงก็นั่งรอคนที่ก
“เจ้าคิดจะมีลูกกี่คนกัน?” องค์รัชทายาทเหลียงซินเผงอดถามสหายตนเองไม่ได้ เพราะหลังจากที่เซียวเหม่ยอิงคลอดบุตรคนแรกไปไม่ทันไร ตอนนี้สหายตัวดีของเขากำลังมีบุตรคนที่สองแล้ว “กระหม่อมเองก็ไม่ทราบพ่ะย่ะค่ะ เพราะเรื่องนี้กระหม่อมไม่ได้เป็นคนตัดสินใจ กระหม่อมเพียงทำตามความต้องการฮูหยินตนเองเท่านั้น” คำตอ
หลังจากที่ลี่จินเตรียมของเสร็จเรียบร้อยแล้ว นางก็รีบตามนายของตนไปทันที แต่ก็ต้องตกใจเมื่อมีใครบางคนมายืนขวางนางไว้เสียก่อน“พ่อบ้านโจว”“จะไปไหน” ชายที่ดูค่อนข้างมีอายุ เอ่ยถามสาวใช้ที่ดูท่าทางรีบร้อน“เอ่อ... ข้าจะไปอาบน้ำให้คุณ... ฮูหยินเจ้าค่ะ" เพราะความเคยชินทำให้ลี่จินเกือบเรียกว่าคุณหนูอย่างเค
ชาวบ้านต่างมายืนดูขบวนเจ้าสาวที่ยิ่งใหญ่ ผู้คนมายืนดูมากมาย อีกทั้งยังมีคนคอยโปรยของแจกชาวบ้านที่มายืนดูอีกด้วย บุรุษที่นั่งบนอาชาอย่างสง่า แม้ใบหน้าจะปิดบังด้วยหน้ากากก็ไม่อาจลดความสง่างามนั้นลงได้แม้แต่น้อย ประหนึ่งว่าหน้ากากนี้เหมาะสมกับใบหน้าของคนที่ใส่อย่างแท้จริง ยิ่งทำให้ผู้คนอยากเห็นใบหน้
พรุ่งนี้ก็ครบกำหนดที่ต้องออกเรือน ตอนนี้จวนตระกูลเซียวกำลังยุ่งอยู่กับเตรียมสินเดิมให้กับคุณหนูใหญ่เซียวเหม่ยอิงนั่งมองชุดแต่งงานสีแดงที่วางอยู่บนเตียงนอนด้วยความรู้สึกที่หลากหลายพรุ่งนี้แล้วที่นางจะแต่งงานพรุ่งนี้แล้วที่นางจะต้องได้ออกจากจวนนี้พรุ่งนี้แล้วที่นางจะเป็นฮูหยินเอกเซียวเหม่ยอิงไม่อ
ตุบ! เสียงบางอย่างตกลงพื้น พ่อบ้านโจวกับเหล่าองครักษ์ที่เฝ้าบริเวณเรือนจันทรา ก็รีบตามหาเสียงนั้นทันที พอไปถึงก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าเป็นสิ่งใดตกลงมา“คุณชาย/ท่านแม่ทัพ!” พวกเขารีบเข้าไปประคองหวงหยางหมิงที่นอนอยู่กับพื้น ที่มุมปากมีคราบเลือดติด แต่เลือดที่ติดนั้นเป็นสีคล้ำ ไม่ใช่สีแดงอย่างเลือดทั่วไป







