บทที่ 1.4

เมื่อกลับมาถึงจวนตระกูลเว่ย กู้ชิงเยว่ได้แต่ลอบถอนใจเมื่อบรรยากาศกลับเงียบงันจนวังเวง นางรู้มาจากพ่อบ้านว่าแม่ทัพเว่ยกับเว่ยเสวียนออกไปรวบรวมคนที่ค่ายทหาร หากนางอยากออกไปส่งกองทัพก็จะได้พบทั้งสองในอีกสองวัน

หญิงสาวพยักหน้าและถามถึงเว่ยฮูหยิน พ่อบ้านมีท่าทีเคร่งเครียดก่อนกล่าว “ฮูหยินรองของแม่ทัพน้อยอาการไม่ใคร่จะดี ตอนนี้เว่ยฮูหยินกำลังพาท่านหมอไปตรวจดูอาการขอรับ ท่านหมอมาช้ามากเพราะหลี่ฮูหยินมารดาของฮูหยินรองเจาะจงมาว่าต้องเป็นหมอมือดี”

 ได้ยินดังนั้นหญิงสาวจึงรีบเดินกลับไปยังเรือนตะวันออก ห้องของนางอยู่ปีกขวาซึ่งเป็นห้องเดิมของเว่ยเสวียน ส่วนห้องของหลี่จื่อเว่ยอยู่ปีกซ้าย ด้านนอกมีสาวใช้มากมายยืนอยู่ เสียงร้องไห้ตัดพ้อของหลี่จื่อเว่ยดังลอดออกมา

แม่นมหลินเห็นหญิงสาวเดินเข้ามาจึงรีบกล่าวขึ้น ดูเหมือนกู้ชิงเยว่จะได้ยินชื่อของนางแว่วๆ ดังออกมาจากในห้อง ดูเหมือนแม่นมผู้นี้กำลังเตือนคนในห้องให้รู้ตัว

“ฮูหยินน้อยกลับมาแล้วหรือเจ้าคะ”

กู้ชิงเยว่พยักหน้า “นางเป็นอย่างไรบ้าง”

เสียงร้องไห้ยังคงดังลอดออกมา สีหน้ากู้ชิงเยว่ยังคงเยือกเย็น แม่นมหลินเดาไม่ออกว่าอีกฝ่ายได้ยินมากน้อยเท่าไร

“ท่านหมอมาดูอาการเพิ่งกลับไปเจ้าค่ะ ตอนนี้นายหญิงกำลังอยู่เป็นเพื่อน ฮูหยินน้อยเพิ่งกลับจากวังหลวงรีบพักผ่อนเถิดเจ้าค่ะ ท่านพ่อบ้านคงรายงานแล้ว หากอยากออกไปส่งทัพอีกสองวันที่กำแพงเมือง”

“ข้ารู้แล้ว ไม่เป็นไรก็ดี ข้ากลับห้องก่อน” กล่าวจบนางก็หมุนตัวเดินกลับมา ในใจกำลังคุกรุ่นด้วยความโกรธ แม้พยายามปลอบตัวเองว่าผู้อื่นไม่ได้เติบโตมาในจวนแม่ทัพ ดังนั้นจะไม่เข้าใจความสำคัญของชายแดนเหนือก็เป็นเรื่องธรรมดา

“คุณหนู” เสี่ยวซีกัดฟันกรอด “นาง...”

“กลับเรือน อย่าไปสนใจ”

 เสียงของหลี่จื่อเว่ยที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง ขณะกล่าวออกมาว่า

‘หากมิใช่พี่ชายของนางอาจเพลี่ยงพล้ำ พี่เสวียนและท่านลุงจะต้องไปสู่สมรภูมิหรือ ทุกอย่างเป็นเพราะนางกับตระกูลกู้ เหตุใดพวกเขาต้องยัดเยียดนางเข้ามา! ทำลายความรักของข้ากับพี่เสวียนยังไม่พอ ตอนนี้พี่ชายของนางยังทำให้ท่านลุงกับพี่เสวียนต้องออกรบอีก ทั้งที่ข้ากำลังตั้งครรภ์...’

กู้ชิงเยว่เปิดหน้าต่างมองออกไปในสวน นางสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสงบสติอารมณ์ วันนี้ในวังหลวงไทเฮาทรงปลอบโยนนางด้วยความห่วงใย ฮ่องเต้เองก็ทรงมาเข้าเฝ้าไทเฮา ดังนั้นนางจึงมีโอกาสได้เข้าเฝ้าฮ่องเต้ไปด้วย

แม้ทุกคนล้วนปลอบไม่ให้นางกังวล

...ถึงอย่างนั้นนางไหนเลยไม่ตระหนักว่าสงครามก็คือการเข่นฆ่าสังหาร บิดาของนางไปแล้วไม่กลับ เช่นกันกับคนตระกูลกู้อีกหลายชีวิต

...ไม่ให้กังวล? จะเป็นไปได้อย่างไร

เมื่อกองทัพของตระกูลเว่ยเดินทางไปถึงยังชายแดนเหนือ ทัพของตระกูลกู้ก็กำลังเพลี่ยงพล้ำ กู้จิ้งโดนเกาทัณฑ์ได้รับบาดเจ็บสาหัส แม่ทัพเว่ยนำทัพเข้าไปช่วยกลับมาจากสมรภูมิ กระทั่งสามารถยันกองทัพเผ่าโยวโจวกลับไปได้

กู้จิ้งอาการย่ำแย่เพราะศรอาบยาพิษเอาไว้ หมอหลวงกล่าวรายงานเสียงสั่นว่าเขาอาจอยู่ได้ไม่เกินสิบวันแล้ว...