Accueil / รักโบราณ / ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ / ตอนที่ 6 จากกันชั่วนิรันดร์   3/3

Partager

ตอนที่ 6 จากกันชั่วนิรันดร์   3/3

last update Date de publication: 2025-12-31 18:23:22

ตอนที่ 6 จากกันชั่วนิรันดร์   3/3

หวั่นถงพยายามขยับตัวลุกขึ้น

ชิงยวนรีบเข้ามาประคอง

“อี้เหนียงสี่ ระวังเจ้าค่ะ”

“พยุงข้าขึ้นนั่ง”

ร่างกายปวดร้าวทันทีที่ขยับ แต่คราวนี้นางไม่สนใจ

ชิงยวนกับเสี่ยวจู่ช่วยกันจัดหมอนรองหลัง ก่อนประคองนางให้นั่งพิงหัวเตียงอย่างมั่นคง

หวั่นถงยื่นมือออกไป   “ส่งเขามาให้ข้า”

แม่นมหลิวมีสีหน้าลังเลเล็กน้อย

“อี้เหนียงสี่ ร่างกายของท่านยังไม่แข็งแรง หากคุณชายดิ้นขึ้นมา…”

หวั่นถงมองนางนิ่ง

“เขาเพิ่งเกิด จะดิ้นจนเรือนถล่มได้หรือ”

เสี่ยวจู่หลุบหน้าลง ซ่อนรอยยิ้มที่เกือบหลุดออกมา

แม่นมหลิวพูดไม่ออกไปครู่หนึ่ง

สุดท้ายจึงจำต้องก้าวเข้ามา แล้วส่งทารกให้ด้วยความระมัดระวัง

ทันทีที่ร่างเล็กถูกวางลงในอ้อมแขน

ความอบอุ่นจาง ๆ ก็แผ่ซ่านเข้ามาถึงกลางอก

หวั่นถงก้มมองเด็กน้อย  ตัวเขาเบานัก

เบาจนนางแทบไม่กล้าขยับแขน

ทว่าความรู้สึกที่ทับถมอยู่ในใจกลับหนักยิ่งกว่าภูเขา

นางเคยอุ้มบุตรเช่นนี้มาก่อน

เคยกล่อมให้นอน

เคยหัวเราะเมื่อมือเล็ก ๆ ดึงปอยผมของนาง

และเคยคิดว่าตนจะได้เห็นเด็กคนนั้นเติบโตไปวันแล้ววันเล่า

แต่แล้วทุกอย่างกลับจบลงอย่างกะทันหัน

วันสุดท้ายที่นางถูกนำตัวไป นางไม่ได้แม้แต่จะกล่าวคำลา

ไม่มีโอกาสกอดลูกอีกครั้ง 

ไม่มีโอกาสบอกว่าแม่ไม่ได้ทอดทิ้ง

ไม่มีโอกาสกลับไปแก้ไขสิ่งใด

ความเจ็บซึ่งนางเคยคิดว่าฝังลึกจนชาไปแล้ว

กลับพลุ่งขึ้นมาราวกับบาดแผลเพิ่งถูกเปิดออกใหม่

หวั่นถงเม้มริมฝีปาก

ดวงตาร้อนผ่าว

‘เจ้าหนู เจ้ารู้หรือไม่’

‘มารดาของเจ้าตัวจริงเพิ่งจากไป’

‘ส่วนข้าเองก็เป็นมารดาที่ไม่มีวันได้กลับไปหาลูกของตนอีก’

นางก้มศีรษะลงเล็กน้อย มองใบหน้าไร้เดียงสาในอ้อมแขน

“หน้าตาเช่นนี้เองหรือ...”

เสียงของนางสั่นน้อย ๆ

ชิงยวนเข้าใจว่านางกำลังกล่าวกับบุตร จึงยิ้มอ่อน

“คุณชายคล้ายท่านรองแม่ทัพมากเจ้าค่ะ โดยเฉพาะคิ้วและจมูก”

หวั่นถงพิจารณาเด็กน้อยครู่หนึ่ง  คิ้วเล็ก ๆ นั้นยังบางจนแทบมองไม่เห็น ส่วนจมูกก็มีขนาดไม่ถึงปลายนิ้วนาง

‘พวกเจ้าเก่งจริง มองออกด้วยหรือว่าคล้ายผู้ใด’

ทว่านางมิได้พูดออกไป

เพียงใช้นิ้วแตะแก้มอุ่นนุ่มอย่างแผ่วเบา

“คล้ายผู้ใดก็ช่างเถิด”

หวั่นถงพึมพำ  “ขอเพียงโตขึ้นมาแล้วอย่านิสัยเหมือนบิดาก็พอ”

ชิงยวนเบิกตากว้าง

เสี่ยวจู่รีบก้มหน้าต่ำกว่าเดิม

แม่นมหลิวแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน

หวั่นถงรู้ตัวว่าตนหลุดปาก จึงไอเบา ๆ แล้วแก้คำ  “ข้าหมายถึง…ไม่ต้องดุดันเหมือนบิดา เป็นเด็กว่านอนสอนง่ายก็ดีแล้ว”

ผู้คนในห้องพยักหน้ารับพร้อมกันอย่างรู้หน้าที่

เด็กน้อยในอ้อมแขนขยับริมฝีปาก ก่อนจะส่งเสียงอ้อแอ้แผ่วเบา

หวั่นถงมองเขา ความอบอุ่นค่อย ๆ แทรกซึมเข้าสู่หัวใจที่เคยว่างเปล่า  นางแนบหน้าผากลงบนศีรษะเล็กอย่างระมัดระวัง

“นับจากนี้…”

เสียงของนางเบาจนมีเพียงเด็กในอ้อมแขนเท่านั้นที่ควรได้ยิน

“ข้าจะเป็นแม่ของเจ้าเอง”

เด็กน้อยพลันเบ้หน้า ก่อนจะส่งเสียงร้องไห้ดังขึ้น

หวั่นถงสะดุ้งเล็กน้อย

นางรีบประคองศีรษะเล็กให้มั่นคง มืออีกข้างลูบหลังอย่างไม่ค่อยคล่องนักในตอนแรก ทว่าเพียงไม่กี่จังหวะ ความทรงจำของการเป็นมารดาในอดีตก็กลับคืนมา

นางโยกตัวเบา ๆ พลางเอ่ยปลอบ

“ไม่ร้องนะ”

เด็กน้อยกลับร้องดังขึ้นอีก

หวั่นถงนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะก้มมองใบหน้าแดงก่ำในอ้อมแขน

“ข้าเพิ่งรับปากว่าจะเลี้ยงดูเจ้า”

นางกระซิบ  “เจ้าก็รีบทดสอบข้าเสียแล้วหรือ”

แม่นมหลิวก้าวเข้ามาใกล้

“คุณชายน่าจะหิวเจ้าค่ะ ให้บ่าวอุ้มไปให้นมเถิด”

หวั่นถงก้มมองเด็กน้อยอีกครั้ง

เขาอ้าปากเล็ก ๆ หันใบหน้าเข้าหาอกของนางตามสัญชาตญาณ

หัวใจของหวั่นถงอ่อนยวบลงทันที

นางขยับอ้อมแขนให้กระชับขึ้น ก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“หิวแล้ว…ใช่หรือไม่”

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 109 ลึกลับ

    ตอนที่ 109 ลึกลับหวั่นถงลอบสำรวจเหล่าศิษย์ผ่านช่องว่างของม่านแพร นางพึงพอใจอย่างยิ่งที่เห็นกระแสจิตและลมปราณของแต่ละคนมีความมั่นคงและบริสุทธิ์ ชายหนุ่มและหญิงสาวเหล่านี้มิใช่เพียงนักพรตที่สวดมนต์ไปวัน ๆ แต่กำลังจะกลายเป็น "แขนขา" ที่ภักดีและทรงพลังที่สุดของนางในช่วงหลายสัปดาห์ที่เสิ่นเยี่ยนเหิงไม่อยู่ หวั่นถงลอบเดินทางมายังสำนักเมฆาเร้นลับด้วยตนเองหลายครั้ง นางมิได้เพียงตรวจดูความเรียบร้อยของกิจการ แต่นางมาเพื่อ “ถ่ายทอดวิชาใหม่” ให้แก่เหอซางและเหล่าศิษย์อย่างจริงจัง“วิชาที่ข้าจะสอนพวกเจ้าในวันนี้ เรียกว่า ‘ค่ายกลเมฆาพรางวิญญาณ’ และ ‘อาคมคุ้มจิต’”หวั่นถงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบสงบ ก่อนจะเริ่มอธิบายเคล็ดวิชา “วิชานี้มิได้มีไว้เพื่อเข่นฆ่าหรือรังแกผู้ใด แต่มีไว้เพื่อรวมพลังจิตของพวกเจ้าหลายสิบคนเข้าด้วยกัน สร้างเป็นม่านพลังป้องกันภัยที่ศัตรูไม่อาจมองทะลุ และป้องกันไม่ให้ผู้ใดใช้อาคมมืดมาแทรกแซงหรือสืบหาความลับของพวกเราได้”นางค่อย ๆ เปล่งถ้อยคำบริกรรมคาถาโบราณทีละวรรคอย่างใจเย็น ชี้แนะจังหวะการเดินลมปราณและการเชื่อมโยงจิตสู่ผืนยันต์เหอซางและเหล่าศิษย์ต่างตั้งใจจดจำทุกคำสอนประหนึ่งไข่ม

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 107 หวั่นไหว

    ตอนที่ 107 หวั่นไหว“หวั่นถง…” เขาเรียกชื่อนางด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เจ้าเองก็เพิ่งคลอดบุตร ร่างกายบอบช้ำมามาก ทั้งยังต้องให้นมรุ่ยเหิน… เลิกทำชาดพวกนี้เสียเถิดนะ หรือหากพวกเจ้ายังอยากทำเพื่อมิให้เหงา ข้าก็จะหาเงินมาซื้อที่ดิน ขยายเรือนให้กว้างขวางและจ้างสาวใช้กับคนงานจากข้างนอกเข้ามาช่วยทำงานพวกนี้แทนทั้งหมด เจ้าและทุกคนจะได้ไม่ต้องมานั่งดมควันเตาและเหน็ดเหนื่อยอีกต่อไป”ถ้อยคำเหล่านั้นมิได้เป็นเพียงคำสัญญาเลื่อนลอย แต่มันออกมาจากหัวใจของบุรุษที่สำนึกในหน้าที่ผู้พิทักษ์ครอบครัวอย่างแท้จริงหวั่นถงยืนนิ่งงัน หัวใจของนางกระตุกวูบ ความรู้สึกอบอุ่นสายหนึ่งพลันแล่นพล่านขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอชาติก่อน… นางเคยเป็นหญิงงามที่บุรุษแย่งชิง แต่ความรักที่พวกเขามอบให้กลับเป็นดั่งไฟที่แผดเผา เป็นกรงขังที่เต็มไปด้วยความลุ่มหลงในรูปโฉมและการครอบครอง ไม่มีใครเคยมองเห็นความเหน็ดเหนื่อย ไม่มีใครเคยถามว่านางลำบากเพียงใดและสุดท้ายพวกเขาก็ผลักนางไปสู่ลานประหารอย่างไร้ความปรานีแต่บุรุษตรงหน้านี้… เสิ่นเยี่ยนเหิงที่นางเคยคิดว่าเขาเป็นเพียงแม่ทัพดิบเถื่อนและเย็นชา บุรุษที่นางเคยคิดจะใช้เป็นเพียงเกราะกำบังชั่วครา

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 106 ฟ้าสงบก่อนพายุใหญ่

    ตอนที่ 106 ฟ้าสงบก่อนพายุใหญ่ ตลอดหลายเดือนที่ผันผ่าน ชีวิตในเรือนไม้ชานเมืองของตระกูลเสิ่นดำเนินไปอย่างราบรื่นและมั่นคงยิ่งกว่าที่ผู้ใดจะคาดคิดสำนักคุ้มภัยตระกูลเสิ่นของเสิ่นเยี่ยนเหิงมีชื่อเสียงขจรขจายไปไกล พ่อค้าวาณิชจากทั่วทุกสารทิศต่างแย่งชิงกันว่าจ้างขบวนคุ้มกันของอดีตแม่ทัพ เพราะรู้ดีว่าไม่มีโจรป่าหน้าไหนกล้าแตะต้องขบวนสินค้าที่มีคนของเสิ่นเยี่ยนเหิงคุ้มครอง เบี้ยหวัดและค่าตอบแทนหลั่งไหลเข้ามาหล่อเลี้ยงครอบครัวอย่างไม่ขาดสาย เหล่าองครักษ์เก่าและบุรุษในตระกูลมีงานทำและมีศักดิ์ศรีกลับคืนมา ภายในเรือนก็อบอุ่นด้วยเสียงหัวเราะของเสิ่นอวี้เหยาที่ช่วยซ่งเสวี่ยเย็บปักถุงยันต์ ฮูหยินผู้เฒ่าและเสิ่นฮูหยินมีสุขภาพจิตแจ่มใส ไร้ซึ่งความอดอยากยากแค้นดั่งช่วงแรกที่เพิ่งย้ายมาในขณะเดียวกัน ที่สำนักเมฆาเร้นลับบนเนินเขาบูรพา รากฐานขุมกำลังเงียบของหวั่นถงกลับยิ่งแผ่ขยายออกไปอย่างน่าสะพรึงกลัวเหอซางทำหน้าที่เป็นหน้าฉากได้อย่างไร้ที่ติ ยามนี้ศิษย์ที่ผ่านการคัดเลือกและก้าวเข้าสู่การกล่าวคำสัตย์สาบานต่อยันต์วิญญาณของหวั่นถงมีจำนวนเพิ่มขึ้นถึงหลายสิบคน ทุกคนล้วนเป็นผู้มีจิตใจมั่นคง กตัญญ

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 105 จับตาดูต่อไป

    ตอนที่ 105 จับตาดูต่อไปองค์รัชทายาททรงผ่อนลมหายพระทัยยาว ทรงวางจอกชาลงบนโต๊ะไม้จันทน์เสียงดัง ‘กึก’ ก่อนจะเอนพระวรกายพิงพนักตั่งมุกอีกครา“เสด็จพ่อทรงจับตาดูข้าอยู่ทุกฝีก้าว…”พระองค์ตรัสด้วยน้ำเสียงที่ลดความเกรี้ยวกราดลง เหลือเพียงความสุขุมลุ่มลึกอันน่าสะพรึงกลัว “พระองค์ให้ความเมตตาแก่เสิ่นเยี่ยนเหิง ก็เพื่อคานอำนาจและทดสอบข้า ข้าไม่ควรบุ่มบ่ามกระทำการใดให้เสียแผนการใหญ่ ตอนนี้พวกเราต้องอยู่นิ่ง ๆ อย่าเพิ่งเคลื่อนไหวเด็ดขาด หากข้าลงมือยามนี้ เสด็จพ่อย่อมมีข้ออ้างเอ่ยปากปกป้องมันและคนที่จะตกเป็นเป้าสายตาในข้อหาโหดเหี้ยมไร้เมตตา ย่อมเป็นตัวข้าเอง”พระหัตถ์ขาวผ่องลูบไล้แหวนหยกมันแพะบนนิ้วโป้งอย่างเชื่องช้า“รอไปก่อน…”ริมพระโอษฐ์บางเฉียบกระตุกยิ้มหยัน เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นพระทัยในกลการเมือง“รอให้เสิ่นเยี่ยนเหิงเป็นฝ่ายขยับก่อน คนอย่างมันเป็นแม่ทัพถืออำนาจมาทั้งชีวิต มีหรือจะยอมก้มหน้าก้มตาแบกไม้คุ้มเกวียนไปจนแก่ตายในกระท่อมซอมซ่อนั่นได้ วันใดที่มันเริ่มทนความต่ำต้อยไม่ไหว วันใดที่มันเริ่มติดต่อรวบรวมกำลังทหารเก่า หรือคิดจะหาทางหวนคืนสู่ราชสำนัก… เมื่อนั้นแหละ คือวันที่ความ

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 104 ไม่ได้ติดต่อ

    ตอนที่ 104 ไม่ได้ติดต่อกลิ่นกำยานไม้กฤษณาเนื้อดีคละเคล้ากลิ่นน้ำอบหอมฟุ้ง ลอยอวลอยู่ทั่วโถงพระโอรสแห่งตำหนักบูรพา แสงตะวันยามบ่ายสาดส่องผ่านระแนงไม้แกะสลักลายหงส์ทะยานฟ้า สะท้อนลงบนพื้นหินอ่อนขัดเงาวาววับดุจผิวกระจก เสาไม้จันทน์ต้นมหึมาสลักเสลาด้วยลวดลายปิดทองคำเปลวเปล่งประกายอร่ามตา บ่งบอกถึงอำนาจอันล้นพ้นของผู้เป็นเจ้าของตำหนักบนตั่งมุกตัวกว้าง องค์รัชทายาท ประทับเอนพระวรกายในฉลองพระองค์ผ้าไหมสีครามปักดิ้นทองคำลวดลายสี่กรงเล็บ พระพักตร์หล่อเหลาหมดจด ผิวพรรณขาวเนียนละเอียดประดุจหยกสลัก ดวงเนตรเรียวยาวทอดมองจอกชาในหัตถ์ด้วยความเรียบเฉย ทว่าประกายตาคู่นั้นกลับลึกล้ำ เย็นเยียบ และไร้ก้นบึ้งดั่งบ่อน้ำลึกในฤดูหนาวบุรุษหนุ่มในชุดองครักษ์เสื้อแพรสีเข้มคุกเข่าหมอบนิ่งอยู่เบื้องล่าง รอคอยจังหวะที่ผู้เป็นนายจะเอ่ยปาก“เสิ่นเยี่ยนเหิงเป็นอย่างไรบ้าง”สุรเสียงทุ้มหวานทว่าไร้ความอบอุ่นเอ่ยขึ้นช้า ๆ พระดรรชนีเรียวยาวเคาะขอบจอกหยกเป็นจังหวะเนิบนาบ“ทูลองค์รัชทายาท…” องครักษ์รายงานด้วยน้ำเสียงนอบน้อม “มิได้มีความเคลื่อนไหวติดต่อกับขุนนางเก่าตามที่คาดการณ์ไว้พ่ะย่ะค่ะ บัดนี้เขาพาครอบครัวไปพักอาศั

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 103 ตัดขาดสายใย

    ตอนที่ 103 ตัดขาดสายใยฮูหยินผู้เฒ่าถอนหายใจยาว แววตานิ่งสงบดั่งผู้ผ่านโลกมามาก “คนเราหากใจมิได้อยู่ด้วยกันแล้ว รั้งไว้ก็รังแต่จะสร้างความขุ่นเคือง ในเมื่อจิงเจียวและหรูเล่อเลือกเส้นทางที่ตนเห็นว่างดงาม ก็ปล่อยพวกนางไปเถิด”เสิ่นฮูหยินพยักหน้ารับอย่างหนักแน่น นางหันไปกล่าวกับพ่อบ้านตระกูลหลิน “แจ้งนายท่านหลินไปเถิด เมื่อเยี่ยนเหิงกลับมา ข้าจะเป็นผู้บอกให้เขาเขียนหนังสือหย่าให้ตามธรรมเนียม และนับแต่นี้ไป เสิ่นหรูเล่อจะมิใช่คนของตระกูลเสิ่นอีกต่อไป”จิงเจียวสะอื้นไห้ นางก้มกราบลาฮูหยินผู้เฒ่าและเสิ่นฮูหยินเป็นครั้งสุดท้าย แม้ในใจจะอาลัยรักในตัวสามี แต่ความทะเยอทะยานและอนาคตของบุตรสาวก็บีบให้นางเลือกหันหลังให้เรือนไม้แห่งนี้หรูเล่อเดินตามมารดาขึ้นรถม้าไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองน้องสาวอย่างอวี้เหยาหรือรุ่ยเหินที่อยู่ในห้องด้านใน รถม้าของตระกูลหลินเคลื่อนตัวออกไป ทิ้งไว้เพียงฝุ่นดินจาง ๆ และความเงียบงันในลานเรือนซ่งเสวี่ยโอบกอดอวี้เหยาไว้แนบอก น้ำตาเอ่อคลอเบ้า นางก้มลงกระซิบถามบุตรสาวเบา ๆ “เหยาเอ๋อร์… เจ้าเล่า นึกอยากมีชีวิตที่สุขสบายในตระกูลใหญ่เหมือนพี่สาวเจ้าหรือไม่”อวี้เหยาส่ายหน

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 8 สาริกาลิ้นทอง

    ในจังหวะนั้นเอง อนุซ่งเสวี่ย ก็ก้าวเข้ามาจากทางเดินด้านนอก นางคืออนุคนแรกของเสิ่นเยี่ยนเหิง และด้วยศักดิ์ที่เป็นถึงหลานสาวแท้ๆ ของหลิ่วซูหยา ทำให้ฐานะของนางในจวนแทบไม่ต่างจากฮูหยินเอก มือเรียวของนางจูงเด็กหญิงตัวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มผิวขาวผ่องดั่งหยดน้ำค้าง... คุณหนูรอง เสิ่นอวี้เหยาซ่งเสวี่ยหยุดยืนฟั

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 7 ยังไม่ทันได้เตรียมตัว

    ยามเช้า หวั่นถงประคองบุตรชายออกมารับไอแดดอ่อนหน้าลานเรือนจันทร์ฉาย แสงสีทองรำไรอาบไล้ปรางแก้มยุ้ยของเด็กน้อยที่ขยับมือไม้ไปมาอย่างร่าเริง ทว่าดวงตาคมสวยของหวั่นถงกลับกวาดมองความวุ่นวายรอบตัวด้วยแววตามาดมั่นบ่าวไพร่เดินกันขวักไขว่ผิดหูผิดตา ทั้งขัดถูพื้นจนขึ้นเงา ล้างแจกันล้ำค่า และเปลี่ยนผ้าม่านใหม

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 5 เริ่มรุก

    หวั่นถงพักฟื้นอยู่หลายวันจนไอแห่งไสยเวทแทรกซึมสมานร่างกายจนเข้าที่ เมื่อความเจ็บปวดจางหาย นางก็ไม่คิดจะแสร้งนอนซมเป็นผักต้มให้เสียเวลา หญิงสาวลุกขึ้นยืนบิดกายไล่ความเมื่อยขบ ท่วงท่ากระฉับกระเฉงผิดกับสตรีที่เพิ่งผ่านความเป็นความตายมาหมาด ๆเมื่อไร้ความเจ็บปวดที่คอยเหนี่ยวรั้ง ใจของนางก็คล้ายจะโบยบินต

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 4 คำเตือน

    ในยามค่ำคืนหลังจากทุกคนหลับใหล เรือนจันทร์ฉายตกอยู่ในความเงียบงัน มีเพียงเสียงลมบาง ๆ ที่ลอดผ่านกรอบหน้าต่างไม้เข้ามา หวั่นถงยังคงลืมตาอยู่ในความมืด ครุ่นคิดวางแผนอย่างเยือกเย็นนางรู้ดีว่าจวนแม่ทัพเสิ่นหวงแหนบุตรหลานยิ่งกว่าสิ่งใด บุตรชายของตระกูลคือรากฐานของอำนาจ คือสายเลือดที่ไม่มีผู้ใดกล้าแตะต้อ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status