LOGINปีค.ศ.1970คุณนายสกุลฉางให้กำเนิดบุตรีคนแรก ผิวขาวราวหยกใบหน้าจิ้มลิ้ม ซินแสทำนายวาสนาสูงส่งยิ่งนัก ทำให้กิจการค้าขายของบิดามารดาเจริญรุ่งเรืองในยามนั้นบิดาได้หมั้นหมายเด็กหญิงเอาไว้กับบุตรชายคนโตของเพื่อนรักแห่งสกุลต้วนต้วนชางหลางเด็กชายอายุราวหกขวบกำลังจ้องมองทารกตัวน้อยที่นอนอยู่ในเปลด้วยความสน
จูชางหลางอุ้มสตรีร่างผอมขึ้นมาวางนางเอาไว้บนตักของเขาโถมร่างกายก้มกอดนางแนบแน่นจนลึกสุดหัวใจ เส้นผมของนางกลายเป็นสีขาวโพลน รวมทั้งผมของเขาเช่นกัน ยามนี้เมื่อใกล้ชิดเส้นผมขาวของคนทั้งคู่กำลังเคลียคลอซึ่งกันและกันโดยไม่อาจแยกแยะว่าเป็นผมของผู้ใดกันแน่จูชางหลางเข้าใจชีวิต มิมีผู้ใดฝืนสังขารของร่างกาย
ตอนพิเศษ ตอนที่ 1ยี่สิบปีต่อมา“ท่านตา ท่านยายแย่แล้วขอรับ”จู่ ๆ ก็มีเด็กผู้หนึ่งวิ่งเข้ามาบอกเขาในเรือนสมุนไพร จูชางหลางที่กำลังนั่งยอง ๆ พร้อมกับใช้พัดโหมไฟให้ลุกโชนเพื่อต้มสมุนไพรให้กับหยางอี้หงถึงกับมือสั่นระริกทำพัดที่อยู่ในมือหลุดลงทันใดเขาวิ่งไปที่เรือนของนางอย่างรวดเร็ว หลายปีมานี้หยางอี้
มู่เหยาทอดสายตามองแผ่นน้ำเบื้องหน้าที่คล้ายกำลังเต้นรำระริกไหวไปตามแสงจันทราแล้วยิ้มงดงาม“ท่านแม่ ขอให้ท่านคุ้มครองให้ข้ามีความสุขด้วยนะเจ้าคะ”เอ่ยคำนี้แล้วนางจึงโปรยดอกไม้ลงไปเบื้องล่าง ก่อนจะเดินกลับลงมายังหมู่บ้านก่อนจะถึงทางเข้าหมู่บ้านนั่นเอง จู่ ๆ มู่เหยาก็ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือของค
มู่เหยายิ้มไม่หุบ คำชมเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อเอาใจนี้ไม่น่าเชื่อว่าจะส่งผลต่อนางเพียงนี้ "หลานชายช่างปากหวานยิ่งนัก เช่นนี้สตรีใดได้พบคงไม่อาจถอนใจได้ ด้วยใบหน้างดงามเช่นนี้ต่อไปคงทำให้สตรีเสียใจอีกหลายคน"จูอี้หลางส่ายหน้า"ข้าไม่คิดหลอกสตรีใด จิตใจของข้าจะมอบให้กับสตรีที่ข้ารักเพียงผู้เดียวเช่นท่านพ่
เมื่ออยู่กันเพียงลำพังจูชางหลางจึงเอ่ยขึ้นว่า“เจ้าได้พบนางแล้วใช่หรือไม่”จูอี้หลางพยักหน้า“ท่านพ่อ เป็นท่านแม่จริงหรือ”จูชางหลางพยักหน้า“ที่นี่ไกลจากหน้าผาที่แม่เจ้าตกลงมายิ่งนัก พ่อไม่คิดว่านางจะรอดกระทั่งมีคนของหมู่บ้านนายพรานไปพบเข้าระหว่างที่นางลอยไปตามกระแสน้ำ ท่านแม่ของเจ้าลืมทุกเรื่องไปจ
นางจ้องหน้าหล่อเหลาของเขาราวกับตกอยู่ในภวังค์กระทั่งไป๋จิ้งหานกระแอม“ทำไมหรือ มีสิ่งใดติดที่ใบหน้าข้า”“ไม่มีสิ่งใดติดที่หน้า แต่ข้าติดใจเรื่องหนึ่ง”“เรื่องอันใด”ถึงยังไม่แน่ใจเต็มสิบส่วน แต่ก็มีความเป็นไปได้ค่อนข้างสูง ในเมื่อเขาเองก็มาเกิดใหม่ดังนั้นนางจึงอยากพิสูจน์ว่าเขาเปลี่ยนไปจริง ๆ หรือไม
“ขอรับ หากว่าได้อาจารย์ช่วยดูแลอาการของฮูหยินชราต้องดีขึ้นอย่างแน่นอน”อี้ชิงก็อยู่ตรงนั้นด้วยนางย่อมได้ยินทุกประโยค บัดนี้นางจึงคิดว่าตนเองจะได้ไปที่เมืองหลวงพร้อมด้วยฮูหยินชราอย่างแน่นอนอีกไม่นานไป๋จิ้งหานก็ต้องกลับเมืองหลวงแล้ว ดังนั้นเพื่อให้ได้ติดตามเขาไป นางจึงได้วางแผนนี้ทำให้อาการของฮูหยินช
“หากข้าจะบอกท่านว่า ท่านเคยฝันว่าท่านวางยาพิษข้า และข้าคิดว่าจะเกิดขึ้นจริงท่านจะว่าอย่างไร ข้าคนนี้ไม่ว่าฝันอันใดล้วนแม่นยำไม่ผิดเพี้ยน”“ข้าไม่ได้วางยาพิษเจ้า”จากนั้นก็ก้มต่ำลงมามองนาง “เป็นเจ้าที่วางยาพิษข้ามิใช่หรือ”เหยียนซือเหยียนเงยหน้ามองเขาทันควัน“ไป๋จิ้งหาน ท่านหมายความว่าอย่างไร!”เสียงข
บทที่ 38 ผู้ที่โดดเด่นค่ำคืนแห่งงานเลี้ยงเปิดร้านเครื่องหอมสกุลเสวียน เมืองหลงเซิงเต็มไปด้วยบรรยากาศอันคึกคัก ทั่วทั้งบริเวณประดับประดาไปด้วยโคมไฟหลากสี ทอแสงเจิดจ้าส่องกระทบผืนฟ้า แม้ว่าคืนนี้แสงจันทร์จะถูกบดบังด้วยเมฆหม่น ทว่าความสว่างจากคบไฟก็เพียงพอให้เห็นว่าผู้คนที่มาร่วมงานล้วนแต่เป็นบุคคลชั้







