นอกใจ

"ฮึกๆ ฉันโง่มากเลยใช่ไหม"

"ยังต้องถามอีกเหรอ"

'เจียลี่' ที่โดนเพื่อนลากคอมาดื่มเหล้าด้วยสวนกลับ ถึงสภาพของเพื่อนจะดูน่าสงสาร แต่การดึงสติให้เพื่อนตาสว่างคือสิ่งที่เธอคิดว่าสมควรทำที่สุดแล้ว

"ฉันต้องทำยังไงดี ฮึกๆ ฮือ"

เป็นคำถามที่ตอบได้ไม่ยากและเธอก็เคยตอบคำถามนี้ไปเมื่อเดือนก่อนอย่างฉะฉานซะด้วย

"ก็แค่เลิก"

"แต่ฉันรักเขา"

"รักตัวเองก่อนดีไหม"

ถึงจะเหมือนตอกย้ำ แต่เจียลี่ก็หวังดีกับเพื่อนสุดใจ เวลาที่ถิงถิงมีปัญหากับแฟนหนุ่มสุดแสนจะเจ้าชู้ทีไรก็เป็นเธอนี่ล่ะที่ออกหน้าช่วยทุกอย่างเอง

"ฉันทั้งรักและดีกับเขาขนาดนี้ แล้วๆๆๆ ทำไมเขา ฮึกๆ ทำไมเขา...ถึงต้องนอกใจฉันด้วย"

คนมันเจ็บก็ต้องอยากระบาย พอเมาก็พูดพร่ำเพ้อไป มาทั้งน้ำหู น้ำตาไหล พูดไม่เป็นคำผสมสะอื้นร้องไห้ สภาพคือดูไม่ได้ ไม่มีอะไรทำให้ผู้หญิงเจ็บแทบขาดใจเท่ากับโดนสามีนอกใจ เพราะ 'เชื่อใจ' ทำให้ถิงถิงไม่เคยคิดแตะต้องหรือเช็คโทรศัพท์สามี

"ก็แค่ผู้ชายที่ไม่รู้จักพอ"

เจียลี่ปลอบเพื่อนสนิทที่ยิ่งเมาก็ยิ่งร้องไห้ การที่ต้องมาเห็นเพื่อนเจ็บซ้ำๆ เพราะผู้ชายมันทำให้ 'เธอ' ที่ยังไม่มีแฟนรู้สึกว่าอยู่คนเดียวดีกว่าจริงๆ 

"ฉันจะเลิก!"

ถิงถิงสูดน้ำมูกพูดเสียงจริงจัง

"ให้มันจริง"

เพราะอดีตเคยหอนก็เลยพูดหยั่งเชิงไว้

"ครั้งนี้ฉันพูดจริง"

คนเมายืนยัน แต่เมื่อมีสายเรียกเข้าที่คุ้นหูดัง ใจบางๆ มันก็อ่อนยวบอยากรับขึ้นมา

"ไม่ต้องไปรับสาย"

เจียลี่รีบห้าม บอกเพื่อนให้ปล่อยเสียงเรียกเข้าดังหรือถ้ารำคาญก็ตัดสายทิ้งไปเลย

"เขาโทรมาห้าสายแล้วนะ"

หน้าจอที่แสดงว่าไม่ได้รับกี่สายทำให้คนเมากระสับกระส่าย ใจอยากรับแต่ก็กลัวโดนเพื่อนด่าไง แต่ถ้าไม่รับเลยอีกใจก็ร้อนรน

"ในเมื่อจะเลิกก็ต้องตัดให้ขาดสิ"

เตือนสติเพื่อนที่ตาเอาแต่มองโทรศัพท์

"เขานอกใจแกนะ"

ย้ำความจริงไปให้ตาสว่าง

"ผู้ชายเลวๆ จะเก็บไว้ทำซากอะไร"

เจียลี่หยิบแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มหวังลดทอนความโมโหที่เห็นเพื่อนยังมูฟออนไม่ได้ กับอีแค่ผู้ชายเลวๆ นอกใจ จะไปให้ค่ามันทำไม โอ้ย!! เห็นแล้วหงุดหงิด อยากเอาหัวเพื่อนโขกๆ ใส่กำแพงจะฉลาดขึ้นไหม ได้แต่คิดแล้วก็ถอนหายใจ ก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้เพื่อนรักร้องไห้หนักกว่าเดิม

"แกยังรักเขาอยู่สินะ"

บทสรุปของการกินเหล้าสามวันคือหอนเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือเธอเริ่มทำใจเมื่อเพื่อนบอกว่า 'ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย' ยืนมองตามหลังเพื่อนที่หอบกระเป๋ากลับไปอยู่กับสามีที่นอกใจ เธอไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมต้องทน!

ถ้าแกมีความรัก...

แกจะเข้าใจฉันเจียลี่

คำพูดของถิงถิงเข้าหูนะ แต่เธอก็ไม่เข้าใจ ความรักที่ดีต้องทำให้ยิ้มไม่ใช่ร้องไห้ ซึ่งนี่เป็นเหตุผลที่ทำให้เจียลี่ไม่กล้าเปิดใจ ทั้งๆ ที่เธอก็สวยและเนื้อหอมไม่เบา 

'แกจะเป็นโสดไปตลอดชีวิตรึไง'

'ฉันกับพ่อแกจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน'

'ถ้าแก่กว่านี้ใครเขาจะเอาแกไปทำเมีย"

พออายุใกล้แตะเลขสาม ครอบครัวก็รบเร้าเร่งหาคู่ครองมาดูตัวให้ แต่เพราะเห็นเพื่อนเจ็บมาเยอะมันก็เลยฝังใจ ถ้าคู่ดูตัวมาแนวๆ เจ้าชู้ยักคิ้วหลิ่วตาให้คือไม่ผ่านเลย

'ฉันว่าเราคงเข้ากันไม่ได้'

'คุณดูอายุน้อยกว่าฉันอีกนะคะ'

'เราเหมาะเป็นเพื่อนกันมากกว่า'

เธอตั้งใจว่าหากจะเลือกคบใครสักคนก็ต้องดูให้ดี ต้องศึกษาให้นาน ถ้าเจอครั้งแรกแล้วนิสัยไม่ผ่านก็คือจบเลย ไม่เอา!

'คนนี้พี่ว่าผ่านนะ'

'เขาดูดีเหมาะสมกับแกมาก'

'ลองเปิดใจคุยสักนิดสิ'

มีผู้ใหญ่หลายท่านหวังดีพาคนมาแนะนำ ซึ่งหลายคนที่ว่านั้นก็มีหนึ่งคนที่พอจะตรงใจ หน้าตาเขาถือว่าดี ตัวสูงพอรับได้ เธอที่ถึงวัยแต่งงานจึงเปิดใจ คารมของเขาคมคายและทำให้เธอตกหลุมรักได้โดยไม่รู้ตัว

'พี่รักเธอนะ'

'ชีวิตพี่จะมีแค่เธอ'

'เราแต่งงานกันนะ'

คนที่เธอเลือกคบหานั้นฐานะทางบ้านดี ส่วนหน้าที่การงานก็อยู่ในตำแหน่งสูงไม่อายใคร ผู้ใหญ่หลายคนก็ชอบบอกว่าเขาเป็นคนขยัน ตั้งใจ สองปีที่คบกันเป็นแฟนไม่มีปัญหาอะไร ทำให้เธอมั่นใจว่าไม่ซ้ำรอยเพื่อนที่ต้องทุกข์เพราะรักแน่นอน

แต่...

ความแน่นอน

ก็คือความไม่แน่นอน!

ห้าปีที่แต่งงานผ่านไปอย่างราบรื่นไม่มีปัญหาอะไร ทุกคนบอกว่าเธอโชคดีได้สามีที่ขยัน ไม่เที่ยวไหน ซึ่งเธอก็คิดอย่างนั้นเพราะเขาทำให้เธอเห็นและมั่นใจ

'ผู้ชายดีๆ นับวันยิ่งหายาก'

'ได้ผัวดีก็เหมือนถูกหวยสิบล้าน'

'เธอเป็นผู้หญิงที่โชคดีมากเจียลี่'

ตอนนั้นเธอยิ้มรับคำชมหน้าหน้าบาน แต่ตอนนี้เธอกลับกำลังประสบปัญหาเดียวกับผู้หญิงอีกหลายคนที่ต้องทนเจ็บเพราะถูกสามีนอกใจ ต่อให้ทำดีแค่ไหน ถ้าคนมันหมดใจ เกี่ยวแขนรั้งขาไว้ สุดท้ายแล้วเขาก็ไปอยู่ดี

'ถูกหวยสิบล้านงั้นเหรอ...'

หญิงสาวหัวเราะให้กับโชคชะตา คำถามที่ผุดขึ้นมาในหัวคือ 'ฉันทำผิดอะไร' ปากบอกว่ารักแต่การกระทำไม่ใช่ คนรักกันเขาไม่ทำกันอย่างนี้ไม่ใช่หรือไง ขนาดคิดว่าเลือกดีแล้วนะแต่ก็ยังพลาดจนได้ ดวงตาคู่สวยเอ่อคลอด้วยหยดน้ำใส ความผูกพันธ์ที่ใช้ชีวิตในฐานะสามีภรรยาทำให้เธอรักเขาสุดหัวใจ แต่ก็ใช่ว่าเธอจะไม่รักตัวเอง

'ไอ้คนเฮงซวย'

ห้าปีกับการที่ซื่อสัตย์กับสามี ห้าปีกับการทำหน้าที่ภรรยา ตอนนี้เธอรู้สึกว่าที่ผ่านมามันไม่คุ้มค่าเอาซะเลย

"ฉันไม่น่าแต่งงานเลยจริงๆ"

พูดกับตัวเองที่ยกมือขึ้นปาดน้ำตา คำว่า 'รัก' ที่สามีพ่นออกมาไม่ได้มีน้ำหนักอีกต่อไป ตอนนี้สามีคงไม่เอะใจ ต่อหน้าถึงยังทำตัวดี ทั้งที่ลับหลังแอบสวมเขาให้ ผู้ชายเจ้าชู้ไม่มีค่าพอให้เธอฝากชีวิตด้วยอีกต่อไป เธอจะฟ้องสามีโทษฐานนอกใจ ส่วนโลกอีกใบเธอก็จะไม่ไว้หน้าเหมือนกัน ดวงตาคู่สวยแฝงซึ่งร่องรอยความเจ็บช้ำ

ถ้าคุณรักฉัน

คุณจะไม่ทำ...

แต่เมื่อคุณกล้าทำ

ฉันก็ไม่จำเป็นต้องไว้หน้าคุณ!