Share

ตอนที่ 5 ออกเดินทาง 3

last update Terakhir Diperbarui: 2025-11-23 22:29:54

รุ่งเช้า...ขบวนเจ้าสาวก็เก็บข้าวของและออกเดินทางต่อ ฉีลู่ตัดกระบอกไม้ไผ่ ให้เสี่ยวเซี่ยแปลงเป็นปลาน
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ชายาข้า…คือธิดามังกร   ตอนที่ 20 ผูกมิตร

    ฉีลู่ตรวจดูบาดแผลอย่างใกล้ชิด ปากก็ถามเเหวินหงว่า"เจ้ายังจำดอกไม้ที่ทำให้เจ้าคันหน้าได้หรือไม่""จำได้เพคะ...เป็นดอกไม้สีแดงสด ตรงกลางมีอะไรสีเหลือง ๆ ยื่นออกมาด้วย...แต่ข้าไม่รู้จักชื่อ""หากมีลักษณะดังที่เจ้าเล่า ข้าคิดว่ามันคือดอกอันจู่ (安祖花 = ดอกหน้าวัว)""ดอกอันจู่หรือ...ข้าจำได้ว่าในอุทยานหลวงไม่มีดอกไม้ชนิดนี้นะ มันมีพิษหรือเพคะ"แม่นมผิงถามฉีลู่"มีสิ...ยางของมันมีพิษระคายผิว เพียงสัมผัสถูกเท่านั้น...ผิวจะบวมแดง ยิ่งเกาก็ยิ่งลาม"แม่นมผิงนิ่งไปพักใหญ่ เหมือนคิดอะไรอยู่"แม่นมผิง...ท่านคิดอันใดอยู่"ฉีลู่ถามนาง"ข้าจำได้แล้ว...เมื่อหลายปีก่อน แคว้นถูลู่มาถวายบรรณาการ หนึ่งในนั้นคือดอกอันจู่ เป็นดอกไม้ประหลาด ดอกสีแดงสด และมีหงอนสีเหลืองอยู่ตรงกลางดอก ฝ่าบาททรงประทานให้เหล่าสนมคนละต้นเพคะ""แคว้นถูลู่อีกแล้วเหรอ มู่ถูเกอผู้นี้ช่างเจ้าอุบายนัก เขาไม่ประสงค์ดีต่อแคว้นนี้แน่นอน"ฉีลู่คิดในใจ"น้องสี่...ใบหน้าเจ้าถูกพิษ ไยจึงบอกผู้อื่นว่าถูกน้ำร้อนลวกเล่า""ตอนนั้นเกาเฟยได้รับความโปรดปรานจากเสด็จพ่อยิ่งนัก ข้าเองก็ยังเยาว์ จะกล่าวหาคนโปรดของเสด็จพ่อได้อย่างไร ไม่มีผู้ใดเชื่อข้าหรอก

  • ชายาข้า…คือธิดามังกร   ตอนที่ 20 ผูกมิตร

    ฉีลู่กับเสี่ยวเซี่ยไปผูกมิตรกับทุกตำหนักมาแล้ว และสืบหาข่าวคราวพวกกบฎด้วย แต่ก็ยังไม่ได้เบาะแสอะไรเพิ่มเติม วันนี้จึงมาที่ตำหนักองค์หญิงเหวินหง เสี่ยวเซี่ยถือขนมมาด้วยหนึ่งกล่อง แม่นมผิงเดินออกมาพบ ก็รีบมาคารวะฉีลู่"คารวะพระชายา ขออภัยที่ออกมาต้อนรับช้าเพคะ"ฉีลู่ประคองแม่นมผิงขึ้นมา"แม่นมผิง...ไม่ต้องมากพิธี ข้าเอาขนมมาเยี่ยมน้องสี่""พระชายาทรงเมตตานัก หากองค์หญิงรู้...ต้องดีพระทัยแน่ ทูลเชิญพระชายาเพคะ"แม่นมผิงเดินนำฉีลู่และเสี่ยวเซี่ยเข้าไปด้านในตำหนัก ฉีลู่มองไปรอบ ๆ นอกจากสวนที่สวยงามแล้ว ที่นี่ก็ดูไม่มีอะไรน่าสนใจเลย เหวินหงนั่งอยู่ในห้อง แม่นมผิงเดินเข้าไปบอกนาง"องค์หญิง...พระชายารัชทายาทเสด็จมาเพคะ""หา!...อาซ้อใหญ่มาหรือ"เหวินหงรีบลุกขึ้นมา จะย่อตัวคำนับฉีลู่ แต่นางจับแขนห้ามไว้เสียก่อน"น้องสี่...ตามสบายเถิด""อาซ้อ...ข้าไม่คิดว่าท่านจะมาเยี่ยมข้าอีก พี่ใหญ่เล่า...ไม่ได้มาด้วยหรือเพคะ""เสด็จพี่เข้าวังแต่เช้า ข้าว่างเลยมาหาเพื่อนคุย""เชิญนั่งเพคะ"เหวินหงจับมือฉีลู่มานั่งด้วยกัน แม่นมผิงกับเสี่ยวเซี่ยเดินออกไป ฉีลู่กับเสี่ยวเซี่ยมองสบตารู้กัน"ข้าขอบคุณอาซ้อ...ที่ไม่ร

  • ชายาข้า…คือธิดามังกร   ตอนที่ 19 คนขายชาติ

    ฉีลู่สะบัดมืออีกที...แม่ทัพนอกด่านก็ขยับตัวได้ คราวนี้เขาทั้งต่อยทั้งเตะเจ้ากรมการศึกษาจนล้มลงกองกับพื้น...สติกลับคืนมา และร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด"โอ๊ย!...ท่านแม่ทัพ ไยจึงทำร้ายข้าเช่นนี้เล่า""เป็นเจ้าที่ตบตีข้าโดยไร้เหตุผลก่อน เจ้าแก่ชั่ว...ข้าจะไม่คบค้ากับเจ้าอีก นับแต่นี้...ไมตรีเจ้ากับข้าขาดกัน"แม่ทัพนอกด่านค้นเอาขวดยาจากตัวเจ้ากรมการศึกษา แล้วเดินออกไปอย่างฉุนเฉียว เจ้ากรมการศึกษานั่งคร่ำครวญอยู่บนพื้น"นี่มันเรื่องอันใดกัน หมด...หมดแล้ว ความหวังข้าพังทลายหมดแล้ว"ฉีลู่มองเขาแล้วยิ้มสมน้ำหน้า นางลอยตามแม่ทัพนอกด่านผู้นั้นไป อยากรู้ว่าเขาจะไปไหน แม่ทัพผู้นั้นเดินไปยังที่พักของพวกเจ้าแคว้นที่ยังไม่กลับ ฉีลู่คิดจะตามเข้าไป แต่ฟ้าเริ่มสางเสียก่อน นางจึงต้องรีบกลับ ก่อนที่อาเถาจะเข้ามาแล้วไม่พบนาง...คนจะสงสัยเอาได้เหวินเชียนไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้แต่เช้า ฉีลู่จึงคิดจะไปเยี่ยมเยี่ยนเหล่าสนม นางกับเสี่ยวเซี่ยเดินออกมาด้วยกัน กำลังคิดว่าจะไปตำหนักไหนก่อนดี กลับพบมู่ถูเกอเดินยิ้มเข้ามาหา"องค์หญิง...ไม่คิดว่าจะได้พานพบท่านนะ""ท่านยังไม่กลับอีกหรือ""ข้ายังเที่ยวไม่ทั่วเลย จึงขอฮ่องเต้อยู่ต

  • ชายาข้า…คือธิดามังกร   ตอนที่ 19 คนขายชาติ

    เหวินเชียนเห็นนางจ้องตาแป๋ว ก็ยิ้มเอ็นดู ค่อย ๆ เล่าเรื่องราวต่าง ๆ ออกมาให้ฟัง"เมื่อหลายเดือนก่อนหน้าที่เจ้าจะมา ฉินวานจับคนส่งสาส์นลับได้ผู้หนึ่ง แต่ยังไม่ทันไต่สวน..มันก็ถูกลอบสังหารเสียก่อน""สาส์นลับอันใดเพคะ""สาส์นลับของคนขายชาติ ที่แอบติดต่อกับเผ่านอกด่าน หวังจะมายึดแคว้นฮุยหวงของเราอย่างลับ ๆ""ผู้ใดทำเช่นนี้กัน ช่างต่ำช้านัก แล้วเสด็จพี่ทำอย่างไรเพคะ ได้ทูลต่อเสด็จพ่อหรือไม่""ทูลสิ...ข้าทูลต่อเสด็จพ่อแล้ว พระองค์ให้ข้าแอบสืบเงียบ ๆ ข้าจึงส่งฉินวานออกไปสืบเรื่องนี้ที่นอกวัง โดยบอกทุกคนว่าเขาลากลับบ้าน ส่วนข้าก็คอยหาข่าวในวัง ฉินวานกลับมาก่อนงานอภิเษกของเรา เขานำรายชื่อคนกลุ่มหนึ่งมาให้ข้า""เป็นรายชื่อของผู้ต้องสงสัยใช่หรือไม่เพคะ""ใช่...แต่น่าแปลก รายชื่อเหล่านั้นล้วนเป็นขุนนางชั้นผู้น้อย ฉินวานบอกว่า...คนส่งสารส่วนใหญ่จะเป็นชาวบ้านธรรมดา พอเสร็จงานก็จะถูกปิดปาก ทำให้สืบอะไรไม่ได้มาก""อืม...พวกมันฉลาดจริง ๆ""ข้าไม่เข้าใจ...ไยผู้ที่ร่วมมือกับพวกคนนอกด่าน ไยจึงเป็นเพียงข้าราชการชั้นผู้น้อยกันนะ""แล้วท่านรู้หรือไม่...เป็นคนนอกด่านชนเผ่าใดเพคะ"เหวินเชียนส่ายหัวสีหน้ากลัดก

  • ชายาข้า…คือธิดามังกร   ตอนที่ 19 คนขายชาติ

    ดึกดื่นคืนนั้น...เหวินเชียนแต่งชุดดำรัดกุม ออกจากห้องลับไปกับฉินวาน ฉีลู่คิดเรื่องหมอเว่ยทั้งวัน นางคิดจะปรึกษาเรื่องนี้กับเหวินเชียน จึงลงไปหาเขาที่ห้องลับ แต่เขากลับไม่อยู่"เสด็จพี่...เสด็จพี่เพคะ"ฉีลู่เดินหาจนทั่วห้องก็ไม่เจอเหวินเชียน ในห้องไม่มีหน้าต่าง ไม่มีช่องทางอื่นที่จะออกไปข้างนอกได้ เพราะหากจะออกข้างนอกก็ต้องผ่านห้องของนาง"เสด็จพี่ไปไหน...เขาออกไปได้อย่างไรโดยไม่ผ่านห้องข้า"ฉีลู่ยืนครุ่นคิด แล้วนางก็ตัดสินใจใช้ตามังกรมองหาเหวินเชียน จนเห็นว่าเขาไปกับฉินวาน"เสด็จพี่จะไปไหนกับฉินวานนะ ต้องตามไปดูเสียแล้ว"ฉีลู่หายตัวไปตามเหวินเชียน นางลอยขึ้นไปนั่งบนต้นไม่สูง มองดูเขากับฉินวานทะยานขึ้นสู่หลังคาบ้านของขุนนางขั้น 5 คนหนึ่ง ซึ่งเป็นเจ้ากรมการศึกษา"นั่นไง...ข้าคิดไว้ไม่ผิด เสด็จพี่มีวรยุทธ์จริง ๆ ด้วย แล้วไยต้องปิดบังทุกคนกันนะ ในเมื่อองค์ชายรองกับองค์ชายสามต่างก็ฝึกนี่นา มันต้องมีสิ่งใดแอบแฝงเป็นแน่"ฉีลู่นั่งมองเหวินเชียนกับฉินวานลับ ๆ ล่อ ๆ อยู่บนหลังคา ไม่นานก็ได้ยินเสียงเอะอะด้านล่่าง แสดงว่าพวกเขาถูกพบเห็นแล้ว ฉีลู่ร่ายเวทย์แล้วชี้นิ้วไปที่พวกเขา กำบังพวกเขาไว้ไม่ให้

  • ชายาข้า…คือธิดามังกร   ตอนที่ 18 หาคนผิด

    ฉีลู่เห็นเหวินเชียนออกไปแล้ว ก็ลอยตามออกมา แล้วรีบเข้าร่างตนเอง พอเหวินเชียนออกมา ฉีลู่ก็ลุกเดินยิ้มมาหาเขา"พบเจออันใดไหมเพคะ""เจอสิ...เจ้าดูเองเถิด"ฉีลู่มองพวกขันทียกข้าวของที่ค้นได้จากห้องหมอเว่ยออกมากอง อี้กงกงมองหมอเว่ยด้วยสายตาเย็นชา"ของเหล่านี้ค้นเจอจากห้องเจ้า บอกมา...เจ้าเป็นเพียงผู้ดูแลโสม ไยจึงมีเงินมากมายปานนี้ คงเอาโสมแพงไปขาย แล้วซื้อของถูกมาสับเปลี่ยนใช่หรือไม่ ทางที่ดี...เจ้าจงรีบสารภาพมาเสีย"อี้กงกงตวาดเสียงดัง หมอเว่ยรีบคุกเข่าลงกับพื้น...ปฏิเสธเสียงสั่น"โสม...โสมเหล่านี้ข้าซื้อมาไว้กินเอง ข้า...ข้าไม่เคยทุจริต เงินนี่เป็นเงินเก็บทั้งชีวิตของข้า องค์รัชทายาท พระชายา ท่านอี้กงกง ได้โปรดให้ความเป็นธรรมแก่ข้าด้วยเถิด"หมอเว่ยก้มกราบศีรษะจรดพื้น"เสด็จพี่...ข้ามีเรื่องอยากถามหมอเว่ยสักหน่อยเพคะ""เอาสิ...เจ้าอยากถามสิ่งใดก็ถามได้เลย""ขอบพระทัยเพคะ"ฉีลู่ยิ้มหวานให้เหวินเชียน แล้วหันมาถามหมอเว่ย"เจ้าบอกว่า...ซื้อโสมมากินเองหรือ เช่นนั้นเจ้าคงรู้สรรพคุณของโสมนี่ดีสินะ...ท่านหมอเว่ย"ฉีลู่เดินมาดูห่อโสมบนโต๊ะ"ทูลพระชายา ขึ้น...ขึ้นชื่อว่าโสม ย่อมมีสรรพคุณในการบำรุงร

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status