ตอนที่ 11

ตำหนักหลังขนาดพอดีไม่เล็กหรือไม่ใหญ่จนเกินไป รอบๆ บริเวณตำหนักปลูกต้นไม้เล็กและดอกไม้ที่ส่งกลิ่นหอมสดชื่น ทำให้บรรยากาศทั่วทั้งตำหนักดูมีชีวิตชีวายิ่ง ตัวตำหนักมีนางกำนัลและทหารองครักษ์รักษาความปลอดภัยยืนอยู่กระจัดกระจายทั่วไป ด้านข้างตำหนักมีเก๋งกลางสวนดอกไม้ที่มีสตรีนางหนึ่งกำลังนั่งจัดดอกไม้ใส่แจกันอย่างประณีต ใบหน้างดงามยิ้มแย้มขณะทำสิ่งที่ชื่นชอบ ทางด้านหลังมีนางกำนัลกำลังทำสีหน้ากังวล

“พระสนมเพคะ ทรงเสด็จกลับเข้าไปในตำหนักก่อนเถิดเพคะ ข้างนอกอากาศร้อนนัก” เสียงนางกำนัลนามถิงถิงกล่าวขอร้องให้พระสนมตนกลับตำหนัก เมื่อครู่ก็ทรงเป็นลมไปครั้งหนึ่งตอนที่ออกมาเก็บดอกไม้หน้าตำหนัก หากแต่พอท่านหมอหลวงจูมาตรวจเสร็จ ก็ทรงลุกมาจัดดอกไม้ต่อ

“ข้ามิเป็นอันใดมาหรอก พวกเจ้าก็อย่าตื่นตระหนกนักเลย” หม่าเย่วอิงจัดดอกไม้เสร็จแล้วหันมาตอบนางกำนัลตัวเอง

“ขออภัยพระสนมพ่ะย่ะค่ะ” เสียงขันทีซ่งดังขึ้นจากทางเข้าเก๋ง

“มีอะไรหรือซ่งกงกง” หม่าเย่วอิงหันหน้าไปมองยังขันทีซ่งที่เข้ามา

“ค่ำคืนนี้ฝ่าบาทเลือกพลิกป้ายที่ตำหนักเต๋อเฟยพ่ะย่ะค่ะ ขอพระสนมทรงเตรียมตัวต้อนรับเสด็จด้วย” ขันทีกล่าวอย่างนอบน้อมกับหม่าเต๋อเฟย เพราะอีกฝ่ายถือเป็นสนมคนโปรดของฝ่าบาท

“ขอบคุณซ่งกงกงมากที่เป็นธุระ ถิงถิงมอบสินน้ำใจให้ซ่งกงกงด้วย”

“ขอบพระทัยพระสนมพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมทูลลา”

“พระสนมรีบกลับเข้าไปเตรียมตัวเถิดเพคะ ก็ยามเซินแล้วเดี๋ยวจะไม่ทันฝ่าบาทเสด็จมานะเพคะ” ถิงถิงนางกำนัลรับใช้คนสนิทเอ่ย

“พวกเจ้าจะรีบไปไย ฝ่าบาทเป็นคนไม่ชอบอะไรที่ยุ่งยาก เตรียมของว่างที่ทรงชอบและน้ำชาชนิดใหม่ให้พร้อมก็พอ เตรียมพิณให้ข้าด้วยเผื่อฝ่าบาทอยากฟังข้าบรรเลงเพลง”

“โถ่ พระสนมเพคะ จะไม่รีบไปสรงน้ำเปลี่ยนฉลองพระองค์หน่อยหรือเพคะ ฝ่าบาทจะได้พอพระทัย” ถิงถิงเอ่ยอย่างเหนื่อยใจ พระสนมของนางไม่ค่อยจะเอาใจฝ่าบาทเท่าพระสนมคนอื่นๆ

“ไม่หรอก จะรีบอะไรกัน จัดการซักชั่วยามก็เพียงพอแล้ว” หม่าเย่วอิงกล่าวแล้วก็ทำการตัดแต่งดอกไม้บนแจกันต่อ ตัวนางนั้นนับตั้งแต่ถูกแต่งตั้งเข้ามาฝ่ายในเป็นสนมขั้นเฟยก็ไม่เคยได้ถวายตัว หากฝ่าบาทพลิกป้ายชื่อนาง ค่ำคืนนั้นก็เพียงอยู่เป็นเพื่อนพูดคุยและทานของว่างจิบชาด้วยกัน พอพ้นวันใหม่ก็เสด็จกลับเป็นอย่างนี้เรื่อยมา ป้ายชื่อนางถูกพลิกบ่อยที่สุดนัยว่าเจ็ดวันต้องมีชื่อนางสามวัน ทำให้ถูกกล่าวว่าเป็นคนโปรดและถูกกลั่นแกล้งบ่อยครั้ง

เมื่อจัดแจกันเสร็จนางก็เดินกลับเข้าตำหนักจัดการชำระล้างร่างกายเตรียมตัวรับเสด็จ

ยามซวี¹⁰

“ฝ่าบาทเสด็จจจจจ” เสียงขันทีซ่งที่นำขบวนเสด็จดังขึ้นที่หน้าตำหนัก ทำให้นางต้องลุกขึ้นออกไปต้อนรับ

“ถวายพระพรเพคะ ฝ่าบาท” หม่าเย่วอิงย่อตัวถวายความเคารพ

“ลุกขึ้น ข้ามาช้าฎีกามากมายนักช่วงนี้”

“มิเป็นไรเพคะ งานย่อมสำคัญกว่า”

จ้าวหมิงหลงมองสตรีที่ตั้งแต่ถูกแต่งตั้งเข้ามาในฝ่ายในที่มีอุปนิสัยคงเส้นคงวา ไม่ฝักใฝ่ในอำนาจ อยู่อย่างสงบเสงี่ยม ใบหน้านวลผ่องได้รูป ตากลมโต จมูกโด่งรับกับริมฝีปากบาง รูปร่างเพรียวบาง ถือว่าเป็นสาวงามไม่ได้ด้อยกว่าสนมขั้นเฟยคนไหน แต่ให้ความรู้สึกผ่อนคลายเวลาอยู่ด้วยไม่ต้องมาคอยเสแสร้งเอาอกเอาใจ ทำให้เขาชอบมาพูดคุยหรือปรึกษาเรื่องต่างๆ ด้วย หม่าเย่วอิงถือเป็นสนมคนเดียวที่ไม่ได้ถวายตัวเนื่องด้วยพระองค์มิคิดจะหักหาญใจอีกฝ่ายที่เอ่ยปากกับตนในคืนเข้าหอว่ายังไม่พร้อม พระองค์จึงวางตัวคล้ายสหายที่ต้องอยู่ร่วมกันจนหลายปีผ่านไปก็รู้ถึงนิสัยของอีกฝ่ายจึงเกิดมิอยากทำลายด้วยการประทานยาห้ามบุตรแก่นางบ่อยๆ เพราะมันจะส่งผลเสียต่อร่างกาย

ทั้งสองเดินมานั่งพูดคุยกันที่โต๊ะที่ตั้งอยู่กลางห้องก่อนที่หม่าเย่วอิงจะรินชาที่ทางจวนส่งเข้ามาให้เห็นว่าเป็นชาขึ้นชื่อของโรงเตี๊ยมตระกูลเยี่ย

“หืมม ชานี้มันชาโม่ลี่” จ้าวหมิงหลงเอ่ยขึ้นเมื่อได้กลิ่นชาที่ถูกรินโดยคนตรงหน้า

“พระองค์ทราบหรือเพคะ? ทางจวนส่งมาให้หม่อมฉันเห็นว่าเป็นชาดียิ่ง”

“ส่งมาจากนอกวัง? นานเท่าใดแล้ว” จ้าวหมิงหลงถามเมื่อนึกถึงเรื่องการวางยาพิษ

“สามเดือนก่อนเพคะ”

“สามเดือนก่อนหรือ” จ้าวหมิงหลงครุ่นคิด

“เพคะ ทรงมีอะไรหรือเพคะฝ่าบาท” หม่าเย่วอิงเอ่ยถามเมื่อเห็นพระพักตร์ของจ้าวหมิงหลงแปลกไป

“ป่าวหรอก ชานี้รสชาติดียิ่ง” จ้าวหมิงหลงบอกปัดพร้อมยกชาขึ้นจิบ

“จริงเพคะ หม่อมฉันดื่มทุกวันเลยทีเดียว”

“ทุกวันหรือ?”

“เพคะ”

“หากเจ้าไม่ว่าอะไร ข้าขอสักนิดได้หรือไม่จะได้มีไว้ยามอ่านฎีกาคงสดชื่นไม่น้อย” จ้าวหมิงหลงคิดว่าในชาโม่ลี่ที่ถูกส่งเข้ามาอาจมียาพิษปะปนอยู่

“เพคะ หม่อมฉันจะให้นางกำนัลนำไปมอบให้”

“ขอบใจเจ้ามาก ข้าไม่ได้ฟังเจ้าบรรเลงพิณมานานแค่ไหนแล้วนะ”

“ฝ่าบาททรงต้องการให้หม่อมฉันบรรเลงพิณถวายหรือไม่เพคะ”

“คงไม่รบกวนเจ้า เจ้าพึ่งหายป่วย วันหน้ายังมีข้าไม่รีบร้อน”

“เพคะ”

ทั้งสองใช้เวลาไปกับการพูดคุยถามไถ่เรื่องราวต่างๆ ของอีกฝ่ายเป็นเวลานานจนล่วงเลยมาเป็นเวลาค่อนคืน ฝ่ายจ้าวหมิงหลงจึงได้ขอตัวกลับไปยังตำหนักตน

⁸ซ่งชู่ (sōngshù) ต้นสน

⁹เฉินเซีย คำที่พระสนมใช้แทนตัวเองเวลาพูดกับฮ่องเต้

¹⁰ยามซวี (戌：xū) คือ 19.00 - 20.59 น.