ตอนที่ 2

เมื่อทั้งสองลงจากรถม้าก็ตกเป็นเป้าสายตาของคนทั้งหลายในบริเวณนั้นเนื่องจากตัวเยี่ยไป๋เฟิ่งนั้นน้อยนักที่จะออกจากจวนและถ้าออกไปร่วมงานต่างๆด้านนอกจวนก็มักจะสวมผ้าคลุมหน้าไว้เสมอ ถึงจะเห็นใบหน้าเพียงครึ่งเดียวก็ตามแต่ก็ทำให้ผู้คนเหลียวมองได้อย่างไม่อาจละสายตา ใครๆต่างก็อยากเห็นใบหน้าที่ปราศจากผ้าคลุมของเยี่ยไป๋เฟิ่งสักครั้ง ใบหน้าของผู้คนที่ขนานนามให้ว่างามราวกับจิ้งจอก

“เชิญฮูหยินกับคุณหนูชั้นบนเลยขอรับ ข้าน้อยเตรียมห้องประจำของตระกูลให้เรียบร้อย นายท่านได้สั่งเอาไว้ขอรับ” หลงจู้ประจำโรงเตี๊ยมรีบเข้ามาเชิญนางกับมารดาเข้าไปอย่างรวดเร็ว

“ท่านแม่เจ้าคะ ข้าขอตัวไปดูตำราสักครู่นะเจ้าคะ” ไป๋เฟิ่งเอ่ยกับมารดา ไหนๆนางก็ได้ออกจากจวนทั้งทีก็อยากไปเดินดูของใหม่ๆบ้าง นางอยากลองชิมขนมชนิดใหม่ที่ร้านชื่อดังของเมืองหลวงที่ได้ยินมาจากเสี่ยวจู

“ถ้าอย่างนั้นอย่าไปนานล่ะ อีกเดี๋ยวพี่ใหญ่เจ้าก็มาแล้ว ห้ามช้าเด็ดขาดนะรู้ไหมเดี๋ยวไม่ทันขบวนของพี่ชายเจ้า ” อ้ายเหม่ยหลินบอกบุตรสาวด้วยน้ำเสียงจริงจังเพราะไม่อยากพลาดชมขบวนกองทัพหลวงที่มีบุตรชายตนอยู่ในนั้น

“เจ้าค่ะ  ลูกทราบแล้ว” ไป๋เฟิ่งตอบรับคำมารดา

เมื่อรับคำมารดาเสร็จไป๋เฟิ่งก็แยกตัวไปกับสาวใช้คนสนิททันทีระหว่างทางที่เดินผ่านก็ได้ชาวเมืองพูดคุยกันถึงเรื่องบางอย่างเข้า

“นี่ๆ ข้างามพอรึยัง พอที่ชินอ๋องทอดพระเนตรมาแล้วสนใจหรือไม่” เสียงสตรีสาวแรกรุ่นที่ดูเหมือนว่าจะเป็นคุณหนูของทางจวนใดซักจวนเอ่ยขึ้นกับสหายที่ยืนอยู่ด้วยกัน

“งามอย่างไรก็แค่นั้นแหละชินอ๋องทรงไม่โปรดสตรี แถมดุดัน หน้ากลัวปานนั้น สาวงามทั้งหลายที่จ้าวหมิงหลงฮ่องเต้ประทานให้ต่างถูกจับโยนออกมาจากจวนอ๋องของพระองค์เจ้าไม่เคยได้ข่าวเลยหรือไร” สตรีที่ยืนอยู่ด้วยกันเอ่ยขึ้น

“แล้วอย่างไรเล่า หากเพียงพระองค์ยอมชายตามองเพียงนิดก็อาจมีสิทธิ์ได้เข้าไปอยู่ในตำหนังอ๋องแม้ว่าได้เป็นเพียงอิ้งซื่อ³ ก็ถือว่าชาตินี้ข้าตายตาหลับแล้ว” สตรีคนเดิมเอ่ยอย่างเพ้อฝัน

ชินอ๋องอย่างนั้นหรือ เท่าที่นางทราบ ชินอ๋องหรือจ้าวเฟยหลง ทรงเป็นแม่ทัพใหญ่ของแคว้นจ้าวและเป็นเจ้านายของพี่ชายของนาง พระองค์ทรงพระปรีชาในหลายด้าน และเป็นผู้มีวรยุทธสูงส่งถึงขั้นแปดปลาย จ้าวหมิงหลงฮ่องเต้ผู้เป็นพระเชษฐาและหวงไท่โฮ่วทรงไว้วางพระทัยเป็นอย่างมาก 

หวงไท่โฮ่วทรงรักและโปรดปรานพระโอรสเลี้ยงองค์นี้ยิ่ง เนื่องจากจางกุ้ยเฟยผู้เป็นมารดาของจ้าวเฟยหลงคือสตรีที่พระนางทรงเลือกเข้ามาด้วยตัวเอง ทรงช่วยกันดูแลพระสวามีเป็นอย่างดี จนกระทั่งจ้าวเหวินหลงฮ่องเต้และจางกุ้ยเฟยสิ้นพระชนม์ด้วยโรคไข้ป่าหลังกลับมาจากพิธีล่าสัตว์เมื่อสิบปีก่อน หลังจากพระเชษฐาขึ้นครองราชย์จ้าวเฟยหลงจึงขอพระราชทานอนุญาตไปอยู่กับท่านตาซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งแม่ทัพใหญ่อยู่ที่ชายแดน  หวงไท่โฮ่วที่ทราบเรื่องทรงออกปากคัดค้านมิยินยอมให้พระโอรสเลี้ยงที่ทรงรักดั่งลูกไป แต่จ้าวเฟยหลงยืนยันหนักแน่นจนทรงยินยอมแต่มีข้อแม้ว่าจะต้องกลับมาทุกๆปี  ชินอ๋องจ้าวเฟยหลงฝึกวรยุทธอย่างหนัก ไต่เต้าตั้งแต่นายกองเล็กๆจนได้ขึ้นมาเป็นแม่ทัพใหญ่โดยใช้เวลาไม่นาน

“คุณหนูรีบไปกันเถิดเจ้าค่ะ” เสี่ยวจูเอ่ยกับคุณหนูของตนเมื่อเห็นคุณหนูยืนเหม่อลอยไปครู่หนึ่งราวกับกำลังขบคิดบางอย่าง

“เสี่ยวจู ชินอ๋องทรงเป็นคนเช่นไรหรือ” ไป๋เฟิ่งเอ่ยพร้อมก้าวเดินต่อไปอย่างไม่เร่งรีบ

“ชินอ๋องนั้นรูปงามจนเหล่าสตรีที่เคยพบพระพักตร์ถึงกับเอาไปเพ้อฝันแต่ถึงก็ทรงเป็นคนดุดัน เจ้าระเบียบ เด็ดขาด และเย็นชามากเจ้าค่ะ” เสี่ยวจูเล่าด้วยน้ำเสียงหวาดกลัวเล็กน้อย นางได้ยินถึงกิตติศัพท์ชินอ๋องพระองค์นี้อีกอย่างหนึ่งว่าทรงโหดเหี้ยมเป็นอย่างมาก

“เจ้าเคยเห็นอย่างนั้นหรือ”

“แหะๆ ไม่เคยเจ้าค่ะบ่าวก็ได้ยินมาจากชาวบ้านที่พากันไปค้าขายแถวชายแดนเล่าลือมาอีกที” เสี่ยวจูพูดยิ้มเจื่อนเล็กน้อยเมื่อนึกถึงคำพูดของคนแถวชายแดนที่ล่ำลือถึงความโหดเหี้ยมในการจัดการกับศัตรูที่มาแฝงตัวหาข่าวในกองทัพของพระองค์

ไป๋เฟิ่งไม่กล่าวอะไรอีกเนื่องจากเดินมาถึงร้านขนมชื่อดังของเมืองหลวง ดวงตาหงส์กวาดมองไปรอบร้านเห็นคนมาซื้อมากมาย นางจะได้ลองชิมขนมชื่อดังแบบใหม่บ้างไหมนะ ทุกครั้งนางให้บ่าวรับใช้มาซื้อให้ก็ได้กลับไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เพราะขนมที่ร้านนี้จะไม่ทำเพิ่มเด็ดขาด ทำสดใหม่ทุกวัน ไม่ว่าอย่างไรวันนี้นางต้องได้ลิ้มรสขนมร้านนี้มากที่สุดให้ได้ เพราะเหมือนจะได้ยินมารดานางพูดว่าจะคุยกับพ่อบ้านของจวนให้ลดจำนวนขนมของนางลง

“คุณหนูรอตรงนี้นะเจ้าคะเดี๋ยวบ่าวจะไปต่อแถวซื้อให้” เสี่ยวจู บอกคุณหนูของตนเองให้รอใต้ต้นไม้หน้าร้านและรีบไปต่อแถวทันที

ชาวบ้านที่อยู่บริเวณนั้นที่จ้องมองทั้งสองนายบ่าวตั้งแต่เดินเข้ามาบริเวณหน้าร้านต่างก็อยากรู้ว่าเป็นคุณหนูจวนใด เพียงแค่มองทั้งที่มีผ้าคลุมหน้าเห็นแค่ดวงตาหงส์ที่เป็นประกายเจิดจ้าก็ว่าสะกดผู้คนได้แล้วชวนให้อยากเห็นใบหน้าอีกครึ่งหนึ่งยิ่งนัก

³อิ้งซื่อ  ตำแหน่งพระชายารองในอ๋อง ขั้น 6 ชั้นเอก