8. เข้าท้องพระโรง (2)

ยิ่งการประชุมเช้าดำเนินต่อไปเรื่อยๆ องค์ฮ่องเต้ของแคว้นก็ยิ่งได้เห็นความสามารถของบุตรีคนที่สี่ ทั้งปัญหาเรื่องปากท้อง ปัญหาเรื่องภัยพิบัติ หรือแม้แต่ปัญหาเรื่องการค้าการขาย ซิงเยียนก็มีความคิดความอ่านที่เป็นประโยชน์ทั้งสิ้น หากว่านางเกิดเป็นชาย พระองค์คงมิลังเลที่จะแต่งตั้งเป็นองค์รัชทายาท

“วันนี้เจ้าทำได้ดีมาก พรุ่งนี้ก็อย่าได้สายเล่า” หลังจากการประชุมสิ้นสุดลง ซิงเยียนก็ได้รับคำชมจากพระบิดา พร้อมกับคำสั่งให้เข้ามาร่วมการประชุมในเช้าของอีกวัน นับว่าที่ทุ่มเทอ่านตำราหามรุ่งหามค่ำ ไม่เสียเปล่า เพราะบัดนี้สายพระเนตรขององค์กษัตริย์ได้มองเห็นบุตรสาวผู้นี้แล้ว

“ท่านพี่ มิคิดว่าท่านจะแวะเข้ามา ข้าจึงมิได้เตรียมชาชั้นดีไว้ต้อนรับ”

“พระสนม กระหม่อมเพียงเดินมาส่งองค์หญิงเท่านั้น พระองค์สบายดีหรือไม่” สองพี่น้องทักทายกันตามประสา

หลังจากที่ประชุมเช้าเสร็จ ป๋อเหวินก็ขออนุญาตเข้ามาเยี่ยมน้องสาว บัดนี้ศาลาหน้าตำหนักจึงมีทั้งพระสนมหวังเจียลี่ ซิงเยียน หนิงเซียน และป๋อเหวิน

“ข้าสบายดี มิเจ็บปวดที่ใดเจ้าค่ะ ท่านพี่กับพี่สะใภ้เล่า”

“กระหม่อมและเฟยหย่าเองก็สุขสบายดีพ่ะย่ะค่ะ จริงสิ วันนี้องค์หญิงของเรา ทำให้ฝ่าบาทและเหล่าขุนนางทึ่งในความสามารถกันถ้วนหน้า”

“จริงหรือเพคะ พี่หญิง” ทั้งหนิงเซียนและเจียลี่ต่างยิ้มดีใจไปกับซิงเยียน

“จริง วันพรุ่งพี่ก็ต้องตื่นแต่เช้าไปร่วมประชุมในท้องพระโรงอีก” ไม่ว่าเปล่า ใบหน้างามเชิดขึ้นเล็กน้อย ทำท่าทีนิ่งเฉยราวกับโอกาสที่ได้รับเป็นเรื่องธรรมดา ทั้งที่ภายในใจตื่นเต้นเสียจนแทบเก็บอาการไว้ไม่อยู่

“ลูกแม่เก่งกาจยิ่งนัก เอาเป็นว่าวันนี้แม่เข้าครัวทำอาหารให้เจ้าเองดีหรือไม่ ท่านพี่ก็อยู่รอก่อน ข้าจะทำฝากพี่สะใภ้ด้วย”

“เช่นนั้นเสด็จแม่ก็รีบไปทำเถิด ลูกเริ่มจะหิวขึ้นมาแล้ว” เมื่อบุตรสาวว่าดังนั้น มีหรือพระสนมหวังจะชักช้า รีบเข้าครัวไปทำอาหารที่บุตรสาวทั้งสองชื่นชอบ

ตั้งแต่ที่มีปากเสียงกันครานั้น นางและซิงเยียนก็ยังมิได้พูดคุยปรับความเข้าใจ พบหน้ากัน ก็เพียงทักทายและบุตรสาวก็กลับเข้าห้องไป มาครานี้บุตรสาวยอมพูดคุยกับนาง ถือเป็นเรื่องดียิ่ง

เรื่องราวการเข้าร่วมประชุมในท้องพระโรงขององค์หญิงสี่ จวิ้นซิงเยียน ถูกเล่าลือกันไปทั่วทั้งวังหลวง เหล่าขุนนางที่มาร่วมประชุมต่างนำเรื่องนี้มาถกเถียงกัน ว่าเหตุใดฝ่าบาทจึงยินยอมให้องค์หญิงเข้าร่วมประชุมด้วย บ้างก็ว่าเพราะความสามารถ บ้างก็ว่าฝ่าบาทคิดจะให้องค์หญิงเข้ามาช่วยงานบ้านเมือง

“จริงหรือเจ้าคะท่านพ่อ” น้ำเสียงกังวลของฮองเฮาหลิวถามไถ่ผู้เป็นพ่อ

“เป็นเรื่องจริง มิเพียงแต่ให้เข้าไปฟังการประชุม แต่องค์หญิงสี่ยังได้ออกความเห็น มีหลายเรื่องที่ฝ่าบาทนำความคิดเห็นขององค์หญิงมาใช้”

“ฝ่าบาทคิดจะทำสิ่งใดกันแน่”

“และที่สำคัญไปกว่านั้น…ฝ่าบาททรงตรัสกับขุนนางทุกท่านว่า จากนี้องค์หญิงสี่จะเข้าประชุมด้วยทุกครั้ง อีกไม่นานคาดว่าจะมีการประกาศออกมาเป็นทางการว่าจะให้องค์หญิงสี่เป็นที่ปรึกษาส่วนพระองค์” ในคราแรกเสนาบดีหลิวคิดว่า ฝ่าบาทคงจะให้องค์หญิงมาเสนอแนวคิดเรื่องอุทกภัยเท่านั้น แต่พระองค์กลับจะให้องค์หญิงมาประชุมด้วยทุกเช้า เรื่องนี้ไม่ปกติเสียแล้ว

“…”

“หากว่าองค์หญิงสี่เป็นชาย กระหม่อมคงคิดว่าฝ่าบาทกำลังคิดจะแต่งตั้งองค์รัชทายาท-” ยังไม่ทันได้พูดจบ สองพ่อลูกก็เงยหน้าสบตากัน นัยน์ตาของทั้งคู่สั่นระริก ตื่นกลัวกับความคิดของตนเอง

“ระ เรื่องนี้ยังไม่แน่นอน เราคอยดูไปก่อนเถิดเจ้าค่ะ แม้ว่าฝ่าบาทจะไม่มีโอรส แต่อย่างไรก็คงมิกล้าขัดต่อขนบประเพณีที่สืบต่อกันมา คงมิ…”

คงมิแต่งตั้งองค์หญิงขึ้นเป็นองค์รัชทายาท สืบต่อราชสมบัติกระมัง