LOGINShare
ตอนจบ
publish date:
2026-05-19 08:23:54
Latest chapter
ชีวิตที่สอง ข้ามิใช่สตรีโง่งมคนเดิม ตอนจบ
ผ่านไปสามเดือนฉู่เลี่ยงรุ่ยก็พาเจียวจูย้ายไปอยู่เหลียงเป่ย คนตระกูลหาน ฮูหยินผู้เฒ่าซู ซูหยางและซูเหยียนออกมาส่งขบวนเดินทางที่หน้าประตูเมืองทางทิศเหนือด้วย“หากท่านอ๋องมิได้มีงานต้องไปจัดการ แม่ก็อยากให้เจ้าอยู่คลอดที่เมืองหลวงเสียก่อน” ซูซื่อมองบุตรสาวอย่างอาลัยอาวรณ์“อีกสามเดือนข้าลางานเพื่อพาเจ้าไปเหลียงเป่ยแล้ว ถึงอย่างไรเจ้าทันได้ดูแลจูจูก่อนคลอดแน่นอน” หานเหวินลางานกับองค์รัชทายาทเรียบร้อยแล้ว“เหลียงเป่ยอยู่ไกลนัก ไม่รู้ว่ายายจะได้เจอเจ้าเมื่อใด”“หลังจากบุตรของข้าแข็งแรงดีแล้ว ท่านอ๋องจะพากลับมาเมืองหลวงทุกปีเจ้าค่ะ อย่างไรก็ต้องได้กลับมาดูแลท่านยายแน่นอน” ฮูหยินผู้เฒ่าซูค่อยยิ้มออกมาได้ซูหยางและซูเหยียนก็เข้ามาร่ำลาเจียวจูคนละสองสามประโยคก่อนจะถอยออกไป หานหมินเดินเข้ามามองน้องสาวอย่างอาลัยอาวรณ์“จูจู ดูแลตัวเองให้ดี เจ้าไม่ชอบอากาศหนาวต้องสวมใส่เสื้อผ้าหนาๆ เล่า”“มีเปิ่นหวางอยู่ เจ้ากลัวสิ่งใดอาหมิน” ฉู่เลี่ยงรุ่ยถลึงตามองหานหมิน“กระหม่อมเพียงแค่พูดด้วยความเป็นห่วงพ่ะย่ะค่ะ เออ...ไว้พี่จะไปเยี่ยมเจ้าก็แล้วกัน”“เจ้าค่ะ”เจียวจูกอดลาบิดามารดา ท่านยายแล้วขึ้นรถม้าเตรียมตัว
ชีวิตที่สอง ข้ามิใช่สตรีโง่งมคนเดิม ต่างได้รับผลที่กระทำ
หมอหลวงตรวจชีพจรไม่นาน เขาก็ลุกขึ้นแสดงความยินดีกับฉู่เลี่ยงรุ่ย “ยินดีด้วยพ่ะย่ะค่ะ แม้ชีพจรลื่นจะยังไม่แน่ชัด แต่ข้าน้อยมั่นใจว่าพระชายาตั้งครรภ์ได้เกินหนึ่งเดือนแล้วพ่ะย่ะค่ะ”ฉู่เลี่ยงรุ่ยยิ้มกว้างออกมาอย่างยินดี จ้าวมามาก็รีบวิ่งออกไปแจ้งเซี่ยฮองเฮาที่รออยู่ด้านนอก เจียวจูนางนั่งนิ่งราวกับร่างที่ไร้วิญญาณไปแล้ว เพราะคิดไม่ถึงว่าความตั้งใจของฉู่เลี่ยงรุ่ยจะมาเร็วถึงเพียงนี้“ตั้งครรภ์? เหตุใดข้าถึงไม่มีอาการแพ้หรืออาเจียนเล่า” นางคิดว่าหากตั้งครรภ์ย่อมเหมือนไป๋เยว่เล่อที่ได้กลิ่นอาหารก็อาเจียน“สตรีตั้งครรภ์มิจำเป็นต้องแพ้ท้องหรืออาเจียนทุกคนพ่ะย่ะค่ะ อาหารของพระชายาคือมีความอยากอาหารเพิ่มมากขึ้น ก็เกิดจากการตั้งครรภ์เช่นกันพ่ะย่ะค่ะ”ฉู่เลี่ยงรุ่ยตกรางวัลให้หมอหลวง แล้วพาเขาออกไปส่งด้านนอก ก่อนจะกลับเข้ามาดูเจียวจูภายในห้อง “กลับตำหนักกันเถิด”“เจ้าค่ะ”ฉู่เลี่ยงรุ่ยยังส่งคนไปแจ้งที่จวนตระกูลหานถึงเรื่องข่าวมงคลของเจียวจู อายุครรภ์ยังน้อยจึงยังมิได้ประกาศออกไป ภายในรถม้าเจียวจูสูดดมกลิ่นกายของฉู่เลี่ยงรุ่ยที่ไม่ได้กลิ่นมาเสียหลายวัน“ข้ายังมิได้ล้างตัวเจ้าไม่เหม็นเลยหรือ”“ไม่เจ้
ชีวิตที่สอง ข้ามิใช่สตรีโง่งมคนเดิม ข้าเลี้ยงเจ้าให้อดยากหรือ
พอฮ่องเต้เสด็จมาถึง พิธียกน้ำชาจึงได้เริ่มขึ้น ยามที่ต้องยกน้ำชาให้ฉู่เลี่ยงรุ่ยและเจียวจู สีหน้าของฉู่เลี่ยงหวงและไป๋เยว่เล่อก็ไม่ใคร่จะดีนัก“พี่ใหญ่ พี่สะใภ้โปรดรับน้ำชาของข้าด้วย” เขากัดฟันพูดออกมา ส่วนไป๋เยว่เล่อได้แต่มองเจียวจูอย่างอิจฉา เพราะใบหน้าของนางอิ่มเอิบดูก็รู้ว่าได้ความรักจากสามีอย่างดีพอเสร็จสิ้นพิธียกน้ำชา ทั้งหมดก็นั่งร่วมโต๊ะรับอาหารเช้าพร้อมกัน อาหารถูกยกขึ้นมาตั้งบนโต๊ะ เพียงแค่ได้กลิ่นของอาหารไป๋เยว่เล่อนางก็อยากจะอาเจียนออกมาแล้ว หลัวกุ้ยเฟยเห็นเช่นนั้นนางก็รีบหาทางหนีออกจากความวุ่นวายก่อนทันที“ฝ่าบาท ฮองเฮา หม่อมฉันไม่ใคร่สบายตัวนัก ขอกลับไปพักก่อนได้หรือไม่เพคะ” ฉู่เลี่ยงหวงจ้องมองเสด็จแม่ของตนอย่างไม่ใคร่สบอารมณ์ เพราะรู้ดีว่านางกำลังจะทิ้งตนให้เผชิญปัญหาผู้เดียว“ไปเถิด เจ้ากินให้มากเสียหน่อย อยากกินอันใดก็สั่งให้ห้องเครื่องทำ” ถึงอย่างไรบุตรในท้องก็เป็นสายเลือดของตน“ขอบพระทัยเพคะ” หลัวกุ้ยเฟยมองเตือนไป๋เยว่เล่อมิให้นางแสดงพิรุธออกมา ก่อนจะให้นางกำนัลประคองกลับตำหนักไปหลัวกุ้ยเฟยนางมิได้อยากทิ้งให้ฉู่เลี่ยงหวงต้องแก้ปัญหาเอง เพียงแต่ครรภ์ของนางมิค่อยแข็
ชีวิตที่สอง ข้ามิใช่สตรีโง่งมคนเดิม เจ้าก็รีบไปเข้าห้องหอเสียซิ
เพียงแค่คิดว่ามีหิมะตกหนักตลอดหลายเดือนนางก็หวาดกลัวเสียแล้ว “แล้วแต่ท่านเห็นสมควรเจ้าค่ะ ข้ายังไม่เคยไปเหลียงเป่ยไม่รู้ว่าเป็นเช่นใด อากาศหนาวมากหรือไม่เจ้าคะ”“ข้าให้คนสร้างพื้นอุ่นทั่วทั้งตำหนัก เจ้าไม่ต้องห่วง จูจู...งานเลี้ยงล่าสัตว์เจ้าไม่ต้องไป ไว้ย้ายไปอยู่เหลียงเป่ย ข้าจะพาเจ้าไปเที่ยวเล่นเอง”เจียวจูเห็นความกังวลในสายตาของเขา นางก็ซุกเข้าหาอกแกร่ง “ข้าอยากไปเสียที่ไหนเล่าเจ้าคะ ข้ารอท่านล่าจิ้งจอกมาทำเสื้อคลุมให้ข้าไปสวมใส่ที่เหลียงเป่ยอยู่ที่ตำหนักดีกว่า”“ข้าจะปล่อยให้เจ้าอยู่ตำหนักผู้เดียวได้อย่างไร ข้าจะให้เจ้าเข้าไปอยู่ในวังเป็นกับเสด็จแม่”“ฮองเฮามิได้เสด็จไปด้วยหรือเจ้าคะ”“ฮองเฮาอันใดของเจ้ากัน เรียกเสด็จแม่ได้แล้ว” เขาบีบจมูกของเจียวจูอย่างมันเขี้ยว “เสด็จแม่ร่างกายมิค่อยแข็งแรงนัก ปีนี้เลยมิได้ไป”“เจ้าค่ะ ข้าจะไปดูแลเสด็จแม่ให้เอง ท่านจะได้ไม่ต้องเป็นห่วง”“ขอบใจเจ้ามาก” เขาดึงตัวนางมาสวมกอดเอาไว้แน่น หากไม่กลัวว่านางจะต้องตกอยู่ในอันตราย ฉู่เลี่ยงรุ่ยไม่มีทางทิ้งเจียวจูไว้ที่วังหลวงเป็นแน่ เขาแทบอยากจะให้นางอยู่ในสายตาตลอดเวลาวันมงคลของไป๋เยว่เล่อ ฉู่เลี่ยงหวงมิ
ชีวิตที่สอง ข้ามิใช่สตรีโง่งมคนเดิม ตระกูลหานตอนนี้มีแต่เรื่องน่ายินดี
เสื้อผ้าของเขาถูกถอดออกจากตัวอย่างรวดเร็ว ลำทวนที่พร้อมใช้งานถูกส่งเข้าไปในช่องทางรักอย่างช้าๆ เพียงแค่ส่วนหัวเข้าไป ร่างของเจียวจูก็แข็งเกร็งเพราะความเจ็บปวด“เฮือก...” นางสะดุ้งตัว ความเจ็บปวดที่ได้รับทำให้เกือบจะกรีดร้องออกมา นางจำต้องกัดปากเอาไว้ ปล่อยให้น้ำตาไหลรินออกมาแทน“เจ็บมากหรือไม่” ฉู่เลี่ยงรุ่ยลูบใบหน้าของนางอย่างปวดใจ “แต่หากข้าเอาออกตอนนี้ เจ้าจะเจ็บยิ่งกว่าเดิม” เขาจูบซับน้ำตาให้นาง“ขะ ข้า ข้าทนได้เจ้าค่ะ” นางสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนหน้าจะออกเรือน มารดาและจ้าวมามาได้เตือนนางเอาไว้แล้ว เพียงครั้งแรกที่เข้าหอเท่านั้นที่จะเจ็บปวดอย่างมาก“ข้าจะถนอมเจ้าอย่างดี” เขาจุมพิตนางเพื่อดึงความสนใจจากความเจ็บปวดพอเห็นว่าเจียวจูเริ่มปรับตัวได้แล้ว ฉู่เลี่ยงรุ่ยก็เริ่มดันลำทวนเข้าไปอีกครั้ง “ยังเจ็บอยู่หรือไม่”“มะ ไม่เจ้าค่ะ” นางหลบสายตาของเขาฉู่เลี่ยงรุ่ยยกยิ้มอย่างได้ใจ ก่อนจะเริ่มขยับเอวหนา พอความเจ็บปวดหายไปความเสียวซ่านเข้ามาแทนที เจียวจูก็เริ่มส่งเสียงครางหวานออกมา ฉู่เลี่ยงรุ่ยสมความปรารถนาที่รอมาถึงสองชาติภพ เขาจะยอมปล่อยให้เจียวจูได้พักง่ายๆ ได้อย่างไร“ท่านพี่ ข้าไม่ไหวแล
ชีวิตที่สอง ข้ามิใช่สตรีโง่งมคนเดิม ดูเหมือนว่าเจ้ายังดื่มไม่มากพอ
เจียวจูเสร็จจากงานในลานพิธีนางก็แทบก้าวเดินไม่ไหวแล้ว ทั้งน้ำหนักตัวชุด เครื่องประดับ และท้องที่ได้รับเพียงแค่น้ำแกง ฉู่เลี่ยงรุ่ยสังเกตเห็นการก้าวเดินของนางก็รู้ได้ทันที เขาอุ้มนางรีบเดินพาไปส่งที่ห้องหออย่างรวดเร็ว“ตั้งโต๊ะเถิด”“ยังมิได้ทำพิธีผูกผมเลยเพคะ” จ้าวมามาดุฉู่เลี่ยงรุ่ยเสียงดัง“เช่นนั้นก็รีบหน่อยเถิด พระชายาหิวจนจะเป็นลมแล้ว” เจียวจูอยากจะฉีกปากของเขาออกเสียจริง ยังดีที่ภายในห้องตอนนี้มีเพียงแม่สื่อ จ้าวมามาและสาวใช้ไม่กี่คนฉู่เลี่ยงรุ่ยบรรจงตัดเส้นผมของเจียวจูและของเขา ก่อนจะผูกเข้าด้วยกันอย่างตั้งใจ สายตาที่มองนางเต็มไปด้วยความรักใคร่ “ไม่แยกจากกันอีกแล้ว” เขามองนางอย่างแฝงไปด้วยความหมาย จ้าวมามา แม่สื่อและสาวใช้ต่างก็อมยิ้มเขินอาย ไม่ต้องพูดถึงเจียวจู นางแทบไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองฉู่เลี่ยงรุ่ยเลย“พวกเจ้าตั้งโต๊ะเสร็จก็ออกไปได้แล้ว เปิ่นหวางจะอยู่กินอาหารกับพระชายาก่อน”“พระองค์ออกไปรอด้านนอกสักครู่ได้หรือไม่เพคะ หม่อมฉันอยากเปลี่ยนชุดเสียก่อน”“ไม่ต้อง เปิ่นหวางจะเปลี่ยนให้เจ้าเอง” เจียวจูถลึงตามองเขา แต่ฉู่เลี่ยงรุ่ยไม่สนใจแล้ว เขาให้จ้าวมามาพาคนออกไปจนหมดฉู่เลี่ยง
ชีวิตที่สอง ข้ามิใช่สตรีโง่งมคนเดิม เซี่ยจื้อโหยว
หานเหวินเห็นใจบุตรของสหายตนไม่น้อย ที่ต้องสูญเสียบิดามารดาตั้งแต่เล็กจึงให้เข้ามาพักอยู่ภายในจวนตระกูลหานด้วย หานหมินจะได้มีสหายทบทวนตำราด้วยกัน ตัวหานหมินเองก็จะเข้าสอบในปีนี้ด้วย“ข้ายังอยู่ที่เมืองหลวงอีกหลายเดือนขอรับ” เซี่ยจื้อโหยวแม้จะมีใบหน้างามไม่น้อย แต่ด้วยผิวที่เหลืองเหมือนคนอมโรคของเขาก
ชีวิตที่สอง ข้ามิใช่สตรีโง่งมคนเดิม ถูกแมลงมีพิษต่อย
สองพี่น้องพูดคุยเล่นหัวกันไม่นาน ฉู่เลี่ยงรุ่ยก็เดินเข้ามาเป็นคนแรก เขาหยุดมองสองพี่น้องนิ่ง ก่อนจะเลื่อนสายตามาที่เจียวจู พร้อมทั้งกดยิ้มที่แฝงไปด้วยความหมายมองนาง“องค์ชายใหญ่ พระองค์จะเข้าร่วมงานด้วยรึพ่ะย่ะค่ะ” หานหมินลุกขึ้นไปจัดแจงที่นั่งให้เลี่ยงรุ่ยเมื่อเห็นเขาพยักหน้ารับ“คุณหนูหาน เจ้าปิด
ชีวิตที่สอง ข้ามิใช่สตรีโง่งมคนเดิม เมื่อครู่มัวแต่ไปกินของหวาน
ฉู่เลี่ยงรุ่ยลูบริมฝีปากของนางอย่างอาลัยอาวรณ์ ก่อนจะซุกใบหน้าลงกับซอกคอเขาเพื่อปรับอารมณ์ที่พลุ่งพล่านในสงบลง “อยู่นิ่งๆ สักครู่ ครู่เดียว เปิ่นหวางจะพาเจ้าออกไปเอง” เขาเอ่ยเสียงเบา พร้อมทั้งกอดรัดนางเอาไว้ “หวานนัก”“...” เจียวจูทุบไปที่บ่าแกร่งของเขาเพื่อเรียกสติ ว่าเขาควรจะปล่อยนางก่อนที่ผู้อื่
ชีวิตที่สอง ข้ามิใช่สตรีโง่งมคนเดิม ตัวแปรอื่น
ผ่านไปไม่ถึงจิบถ้วยชา (ประมาณ15นาที) ไม่ห่างจากที่เจียวจูนางซ่อนตัวอยู่ฉู่เลี่ยงหวงและไป๋เยว่เล่อทั้งสองก็ปรากฏตัวขึ้น เจียวจูที่รอดูอยู่ก็ยกยิ้มออกมาอย่างพอใจ“องค์ชายรอง ท่านมาแล้ว” ไป๋เยว่เล่อยิ้มหวานมองฉู่เลี่ยงหวงพร้อมทั้งเดินเข้าไปหาเขาด้วยความยินดี เจียวจูที่ซ่อนตัวอยู่ได้แต่ลอบเบ้ปากในใจผิ
You May Also Like
ท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ
สกุลหยางมีบุตรสาว409.9K viewsพระชายาของท่านอ๋องธงแดง
กระดิ่งจันทร์465.0K viewsแม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย
อี้ซัวเยียนอวี่2.1M viewsลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ
กุหลาบดิน41.6K viewsทะลุมิติมาเป็นลูกสาวของนางร้ายตกอับ
คุณแม่แฝดสาม1.0K viewsดวงดาราที่ร่วงหล่น
อามีทอฟอ119 viewsตัวประกอบเช่นข้า ไม่ขอตายตามบท
BigM00N328 viewsทะลุมิติมาเป็นแม่นมให้ฝ่าบาท
ภัสสพิชชา53 views
