ตอน 10

ม่านหรูกับน้องทั้งสามได้ยินเสียงเกือกม้าด้านหลังก็รู้ว่าพวกเขาต้องเร่งมือให้ทัพม้าเข้าตีต่อ นางจึงใช้พลังลมปราณเพิ่มขึ้นเพื่อลดเวลาการต่อสู้ลงให้มากที่สุด ติงอ้ายกับติงเอ้อคอยป้องกันศัตรูให้พี่ใหญ่ ทำให้พื้นที่ที่ทั้งสามอยู่นั้นถูกแหวกออกเป็นวงกว้างไม่น้อย ทหารในหมู่เดียวกันอีก 7 คนคอยใช้โอกาสที่ศัตรูเพลี่ยงพล้ำตวัดดาบซ้ำไปจนศัตรูตายไปไม่น้อยเช่นกัน

ซื่อหวนหลงเห็นว่าหัวหน้าหมู่ร่างเล็กบางฝีมือไม่เลวและชายหนุ่มอีกสองที่คอยต่อสู้เคียงข้างหัวหน้าหมู่ร่างเล็กคนนั้นก็น่าสนใจ เขาจึงสั่งการให้พวกเขาเร่งฝ่าทัพศัตรูเร็วขึ้น ม่านหรูได้แต่กลอกตามองบนอย่างหมั่นไส้และคิดในใจว่านี่ข้ายังรีบไม่พออีกหรือ หากเจ้ารีบนักทำไมไม่ขี่ม้าขึ้นหน้าไปก่อนเล่า

ซื่อหวนหลงไม่เห็นว่าม่านหรูหน้าตาบูดบึ้งมากแค่ไหนหลังได้รับคำสั่ง เขาที่อยู่บนหลังม้าใช้ง้าวฆ่าฟันศัตรูเพื่อช่วยเปิดทางด้วยอีกแรงหนึ่ง ม่านหรูเข้าไปใกล้แม่ทัพใหญ่แคว้นเจิ้งอีกเพียงไม่ถึง 10 ก้าว นางร้องบอกน้อง ๆ ให้แหวกทางต่อเพื่อให้แม่ทัพใหญ่ของนางเข้าไปจัดการตามหน้าที่ของเขาเสีย

ติงอ้ายกับติงเอ้อต่างร้องรับคำพี่ใหญ่เสียงดัง ซื่อหวนหลงได้ยินจึงเพิ่งรู้ว่าทั้งสามคนนั้นเป็นพี่น้องกันนี่เอง แต่ตอนนี้เขาไม่มีเวลาชื่นชมเด็กพวกนี้ หน้าที่เขาคือกำจัดแม่ทัพใหญ่ของศัตรูเสียก่อน

การตีฝ่าครั้งนี้ไม่ง่ายนัก เพราะทหารคนสนิทของแม่ทัพแคว้นเจิ้งมีฝีมือไม่น้อยเช่นกัน ม่านหรูกับน้อง ๆ ทำได้แค่ส่งพวกเขาลงจากหลังม้าเท่านั้น ก่อนนางจะวิ่งเข้าไปเพื่อซ้ำดาบสอง แต่ด้วยศัตรูก็มีลมปราณสูงส่งไม่แพ้นาง ม่านหรูจึงใช้เวลาเกือบสองเค่อก่อนที่น้องชายทั้งสองจะเข้ามาช่วยต่อสู้จนกลายเป็นสามรุมหนึ่ง ไม่ถึง 20 ดาบ ทหารคนสนิทคนแรกของแม่ทัพใหญ่แคว้นเจิ้งก็สิ้นใจ ม่านหรูหายใจหอบก่อนจะสั่งน้อง ๆ ให้ตีฝ่าต่อไป นางเห็นด้านหลังซื่อหวนหลงยังคงติดตามพวกนางมาอยู่ ทั้งที่ตอนนี้นางปวดข้อมือไม่น้อยกับการตวัดดาบเล่มใหญ่ เพียงแต่หน้าที่ของนางยังไม่จบ ม่านหรูกัดฟันเพิ่มพลังลมปราณอีกครั้งเพราะรู้ว่าศัตรูเก่งกาจเช่นกันจึงไม่อาจประมาทได้อีกต่อไป

“พี่ใหญ่ ท่านไหวหรือไม่ขอรับ”

“นั่นสิขอรับ ถ้าไม่ไหวให้พวกข้านำหน้าท่านหรือไม่”

“ไม่จำเป็น ข้าจัดการได้ พวกเจ้าระวังตัวให้ดี ฝีมือของพวกเขาไม่ธรรมดา”

ม่านหรูบอกน้องเสร็จก็ใช้วิชาตัวเบากระโดดเข้าไปต่อสู้กับรองแม่ทัพศัตรูที่อยู่ตรงหน้าทันที ด้านแม่ทัพใหญ่แคว้นเจิ้งเห็นว่าแม่ทัพแคว้นจ้าวใกล้เข้ามาทุกที เขาเห็นฝีมือการต่อสู้ของเด็กหนุ่มคนนี้คราวก่อนแล้วยังนึกหวาดกลัวไม่หาย เขามองทัพที่กำลังต่อสู้อยู่อย่างดุเดือด ตอนนี้ทัพของเขาเริ่มเพลี่ยงพล้ำเพราะคนน้อยกว่าหลายหมื่นคนเลยทีเดียว แม่ทัพใหญ่แคว้นเจิ้งตัดสินใจสั่งการถอยทัพก่อน เพราะเขารู้ดีว่าแม่ทัพแคว้นจ้าวคงไม่กล้าเข้าไปยังเขตค่ายทัพของเขาแน่ ที่นั่นยังมีกับดักมากมายอยู่รอบค่าย ไม่ต่างจากค่ายทัพของแคว้นจ้าวที่มีกับดักเช่นเดียวกัน

ซื่อหวนหลงเห็นศัตรูกำลังจะหนีอีกครั้ง เขาจึงรีบสั่งให้ทหารล้อมศัตรูเอาไว้ แต่น่าเสียดายที่เขาสั่งการช้าเกินไป ทำให้กองทัพแคว้นเจิ้งถอยทัพได้สำเร็จ ถึงแม้จะมีทหารตายไปมากกว่าสองหมื่นคนในศึกครั้งนี้ แต่กองทัพแคว้นเจิ้งยังเหลือคนอีกมากกว่าห้าหมื่น ซื่อหวนหลงได้แต่ถอนหายใจอย่างปลดปลง เขาเสียดายโอกาสที่จะเข้าไปต่อสู้กับแม่ทัพแคว้นเจิ้งเสียจริงๆ หลังจากทำใจได้แล้ว ซื่อหวนหลงสั่งกองทัพให้ถอยกลับค่ายเช่นเดียวกัน ศึกครั้งนี้กินเวลาไปจนค่ำมืดมากแล้ว

กว่าที่กองทัพของซื่อหวนหลงจะกลับถึงค่ายพักก็เข้าสู่กลางดึกแล้ว ทหารที่เหนื่อยอ่อนจากการต่อสู้แยกย้ายกันไปนั่งพัก ก่อนจะมีทหารจากโรงครัวนำอาหารมาให้พวกเขาตามคำสั่งของซื่อหวนหลง ม่านหรูที่เสียพลังปราณไปมากในศึกครั้งนี้นั่งขัดสมาธิปรับพลังปราณก่อนจะกินข้าวพร้อมน้องชายและกลับไปพักผ่อน

หลังอาหารเช้าวันต่อมา ซื่อหวนหลงสอบถามนายกองถึงหมู่ของม่านหรูที่ทำหน้าที่ได้เป็นอย่างดีในการศึกเมื่อวานนี้ ยิ่งพอทราบว่าทั้งสามคนมีวรยุทธด้วยเขายิ่งอยากเลื่อนตำแหน่งให้พวกเขาเป็นนายกองฝึกฝนทหาร 100 คน เพื่อสร้างทัพหน้าให้แข็งแกร่งมากกว่านี้ ซื่อหวนหลงแน่ใจว่าในหนึ่งเดือนหลังจากนี้ กองทัพเจิ้งไม่น่าจะมีกำลังพอที่จะเข้ามารุกรานชายแดนพวกเขาอีก หากทั้งสามคนฝึกทหารได้ตามที่คิด การที่เขาจะพากองทัพบุกไปยังค่ายชายแดนแคว้นเจิ้งในอีกหนึ่งเดือนหลังจากนี้คงไม่ยากนัก

แม่ทัพชายแดนกับเหล่ารองแม่ทัพต่างดีใจแทนเด็กทั้งสามคนที่ได้เลื่อนขั้นทั้งที่อายุยังน้อย พวกเขาขอบคุณแม่ทัพใหญ่และสั่งนายกองไปบอกข่าว ส่วนการฝึกของพวกเขานั้น รองแม่ทัพจะจัดกองกำลังใหม่ให้โดยคัดเลือกคนจากกลุ่มทหารใหม่ด้วยกัน

ม่านหรู ติงอ้ายและติงเอ้อไม่คิดว่าพวกเขาจะได้เลื่อนขั้นขึ้นเป็นนายกองและรองทั้งสองเร็วถึงเพียงนี้ ม่านหรูผู้เป็นพี่ใหญ่กล่าวขอบคุณนายกองที่มาแจ้งข่าว ก่อนหันไปบอกน้อง ๆ ให้เตรียมการฝึกสำหรับคน 100 คน ที่พวกนางจะได้รับอย่างไม่รีรอ ติงอ้ายกับติงเอ้อนึกถึงการฝึกที่ท่านปู่สอน พวกเขาเสนอแนวทางให้นางพิจารณา ม่านหรูเห็นว่าวิธีนี้น่าจะสามารถเพิ่มความสามารถให้คนธรรมดาได้เร็วกว่าการฝึกปกติ นางกับน้อง ๆ จึงขึ้นเขาที่อยู่ไม่ไกลค่ายนักไปจัดหาไม้ใหญ่จำนวนมากมาเตรียมทำอุปกรณ์ฝึกฝนร่างกายทันที

หนึ่งเดือนต่อมา กองของม่านหรูที่ฝึกหนักต่างจากกองอื่น ๆ ตอนนี้พวกเขาหนึ่งคนสามารถต่อสู้กับทหารธรรมดาได้ถึง 3 คนในคราวเดียว นับว่าการฝึกหนักที่ผ่านมาของพวกเขาไม่เสียหลายเลย ซื่อหวนหลงให้คนคอยติดตามดูการฝึกของพวกเขาไม่แปลกใจเลยที่ทั้งสามคนจะสามารถสร้างคนมีฝีมือได้อย่างรวดเร็ว อีกทั้งคนในกองของพวกเขายังรัก เชื่อฟังและสามัคคีกันอย่างมาก

ซื่อหวนหลงเห็นว่ากองทัพของเขาพร้อมแล้วหลังจากพักผ่อนมาหนึ่งเดือน เขาจึงสั่งการเตรียมทัพเพื่อบุกไปยังค่ายทหารแคว้นเจิ้งในวันพรุ่งนี้ ครั้งนี้อาจเป็นศึกที่ยืดเยื้อ เขาจึงสั่งทหารฝ่ายเสบียงให้เตรียมตัวเดินทางพร้อมอุปกรณ์ครัวไปด้วย เพื่อที่กองทัพจะได้ไม่เสียเวลาเดินทางไกลมากเหมือนคราวก่อน เขาคาดการณ์เอาไว้ว่าจะตีชายแดนแคว้นเจิ้งให้แตกภายในสามเดือน ตอนนี้ผ่านไปเดือนกว่าแล้ว เขายังลดทอนทหารของแคว้นเจิ้งได้ไม่ถึงครึ่งหนึ่งด้วยซ้ำ ครั้งนี้เขาจึงวางแผนกับกุนซือและเหล่ารองแม่ทัพทั้งหลายเกี่ยวกับการศึกในครั้งนี้อย่างรอบคอบ

รุ่งเช้าวันต่อมา กองทัพทั้งหมดเดินทางพร้อมกองเสบียงที่ตามหลังมาไปยังเขตชายแดนตามคำสั่งของแม่ทัพใหญ่ พวกเขาเดินทางไปหยุดที่เส้นเขตแดนก่อนที่ซื่อหวนหลงจะสั่งการให้ทหารตั้งค่ายที่นี่ส่วนหนึ่ง เขากับแม่ทัพชายแดน รองแม่ทัพและนายกองทั้งหลายต่างนำทหารในปกครองของตนเดินทางต่อเพื่อไปสู้ศึกกับทัพศัตรูที่อยู่ในฝั่งแคว้นเจิ้ง

ครั้งนี้กองทหารของม่านหรูได้รับคำสั่งให้เป็นทัพหน้าเต็มตัว นางสั่งทหารในกองให้เดินทัพเป็นรูปหัวลูกศรเพื่อง่ายต่อการตีฝ่า ซึ่งเหล่าแม่ทัพ รองแม่ทัพไม่มีใครยุ่งกับการจัดทัพของนาง เพราะแม่ทัพใหญ่สั่งการมาแล้วว่าให้อิสระในการต่อสู้เฉพาะกองทหารของม่านหรูเท่านั้น

แม่ทัพแคว้นเจิ้งเมื่อทหารมาส่งข่าวว่ากองทัพแคว้นจ้าวข้ามแดนเข้ามาแล้ว เขาก็สั่งให้รองแม่ทัพนำทหารสามหมื่นนายไปต้านเอาไว้ก่อน ส่วนเขากับทหารอีกสองหมื่นจะตีกระหนาบด้านข้างทัพของแคว้นจ้าวหากพวกเขาฝ่าทัพหน้าเข้ามาได้ และเขายังสั่งการให้ทัพหน้าไม่ต้องสู้จนบาดเจ็บล้มตาย เพียงแค่ล่อให้ศัตรูเข้ามาในกับดักวงล้อมที่เขาเตรียมเอาไว้เท่านั้น รองแม่ทัพสามคนรับคำสั่งและเรียกรวมพลทหารในปกครองของตนเองทันที พวกเขาไม่คิดว่าครั้งนี้ท่านแม่ทัพจะใช้แผนการศึกเพื่อรักษากำลังทหารเอาไว้เช่นนี้ ซึ่งพวกเขาเองก็เห็นด้วยกับแผนนี้ไม่น้อย

ทัพหน้าทั้งสองปะทะกันช่วงกลางทางก่อนถึงค่ายแคว้นเจิ้ง ม่านหรูกับกองกำลังของนางบุกตะลุยด้านหน้า โดยมีนางกับน้องทั้งสองเป็นแนวหน้าให้คนในกองของนางซ้ำผู้บาดเจ็บและแหวกทางออกตามคำสั่งของนาง ด้วยฝีมือการต่อสู้และพลังปราณอันสูงส่งของสามพี่น้อง ทำให้ทหารแคว้นเจิ้งบาดเจ็บล้มตายไปไม่น้อยถึงแม้พวกเขาจะได้รับคำสั่งให้ล่อศัตรูมาก็ตามที แต่พวกเขาไม่อาจหลบหนีพ้นจากดาบอันรวดเร็วของทัพหน้าอย่างกองกำลังของม่านหรูไปได้