보관함
검색
홈 / ระบบ / ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง / บทที่ 211

공유

บทที่ 211

작가: เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค
last update 게시일: 2025-09-06 19:30:55
"ถ้าฉันไม่ทำ...เด็กคนนั้นอาจจะเป็นอะไรไป...นั่นต่างหากที่จะเป็นเรื่องใหญ่" เกาซูอวี้ตอบกลับเสียงเรีย
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
이전 챕터 다음 챕터
잠긴 챕터

최신 챕터

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 322

    กลับมายังปัจจุบัน "ในตอนนั้นแม่เล่าว่า...เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตาทีเดียวค่ะ ให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่ตัวเองก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแต่ก็ยังมาเยี่ยมตัวเอง และหลังจากนั้นแม่บุญธรรมก็มักจะนำสิ่งของรวมถึงเงินเท่าที่หล่อนจะแบ่งได้มาให้ฉันอยู่ตลอด จนกระทั่งเธอมีลูกคนที่สองและฉันเริ่มโตขึ้นและแม่หาเงิ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 321

    หลายปีผ่านไป...หลังจากที่เปลวไฟแห่งโศกนาฏกรรมได้มอดดับลง และบาดแผลทั้งหมดได้รับการเยียวยาด้วยกาลเวลาและมิตรภาพภายในเรือนสี่ประสานในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แสนจะสงบสุข... เสียงหัวเราะของเด็กแฝดชายหญิงที่ได้เติบโตขึ้นมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวน...คือบทเพลงที่ไพเราะที่สุดของบ้านหลังนี้และในวั

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 320

    "หวงจิง! ดูหวังเฉียง! เขามีแผลไฟไหม้รุนแรง!" "อู๋ถิง! ดูจ้าวลี่! ระวังเรื่องบาดเจ็บที่ศีรษะและกระดูกสันหลัง!" ทั้งหวงจิงและอู๋ถิงทำงานกันอย่างคล่องแคล่วแม้ว่าจะตกตะลึงกับอาการของเพื่อน ทว่ามือของพวกเขาก็ทำงานไม่หยุด หลังตัดชุดดับเพลิงที่เสียหายออกและประเมินบาดแผลรวมถึงเปิดเส้นเลือดให้สาร

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 319

    "ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก...เธอรู้ดีว่าควันที่มองเห็นตรงหน้านั้น...เต็มไปด้วยสารเคมีอันตราย ทีมแพทย์ภาคสนามทั้งหมดรีบสวมหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งตัวเข้าไปในความโกลาหลเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยภ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 318

    หวงจิงและอู๋ถิงมองหน้ากัน...ก่อนจะพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง...ซึ่งพวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมมากที่สุด "ฉันจะไป" "ฉันไปด้วย" และในตอนนี้การตัดสินใจที่กล้าหาญเป็นอย่างมาก...ได้เกิดขึ้นแล้วโดยที่พวกเขาทั้งหมดไม่ได้รู้เลยว่า...การรวมตัวกันครั้งนี้จะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับสหายของพวกเขาต้องเผชิญ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 317

    กลางดึกสงัดของกรุงปักกิ่ง...ท่ามกลางการหลับใหลของผู้คน ฉับพลันในวินาทีนั้นได้มีเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดดังขึ้นกึกก้อง...ทำลายความเงียบของสถานีดับเพลิงในเขตชานเมือง หวังเฉียงกับจ้าวลี่...สองสหายนักดับเพลิง...กระโจนออกจากเตียงพักผ่อน...แล้วรูดเสาลงมายังชั้นล่างด้วยความเร็วสูงสุดพวกเข

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 144

    หนึ่งเดือนต่อมา...หลังจากที่ความตื่นเต้นจากวันประกาศผลคะแนนได้จางลง และทุกคนต่างก็กลับมาใช้ชีวิตในช่วงปิดเทอมฤดูร้อนอย่างสงบสุข... จดหมายที่ทุกคนรอคอย...ก็ได้เดินทางมาถึง...มันคือซองจดหมายสีน้ำตาลที่ประทับตราของ "Peking Union Medical College" อย่างชัดเจน จ่าหน้าซองถึงนักเรียนเกาซูอวี้ หว

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 143

    กลุ่มนักข่าวและช่างภาพจากสำนักพิมพ์และสถานีโทรทัศน์ต่าง ๆ ในเมืองหนานจิงได้มารวมตัวกันอยู่ที่ หน้าประตูทางเข้า ซึ่งได้สร้างความประหลาดใจให้กับเหล่าทหารยามและชาวบ้านที่ผ่านไปมาเป็นอย่างยิ่ง "เกิดอะไรขึ้นน่ะ? ทำไมนักข่าวมากันเต็มเลย?" "มีเรื่องอะไรไม่ดีเกิดขึ้นในค่ายของเรารึเปล่า?"

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 142

    หลายวันแห่งการสอบที่แสนยาวนานได้สิ้นสุดลง...ก่อนจะตามมาด้วยช่วงเวลาแห่งการรอคอยที่ยาวนานและบีบคั้นหัวใจยิ่งกว่า...เพราะหลังจากที่ทุกคนได้ยื่นใบสมัครเลือกคณะและมหาวิทยาลัยตามคะแนนที่ตัวเองคาดการณ์ไปแล้ว...ในที่สุด วันประกาศผลคะแนนเกาเข่าอย่างเป็นทางการก็มาถึง บรรยากาศที่หน้าโรงเรียนมัธยมส

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 141

    ในขณะที่เกาเจี้ยนกั๋วก็พยายามทำตัวตามปกติ แต่สายตาของเขาก็คอยมองลูกสาวอยู่ตลอดเวลา "ไม่ต้องกดดันนะลูก" เขากล่าวออกมาอย่างอ่อนโยนแม้ว่าหัวใจจะค่อนข้างทำงานหนักเพราะลุ้นไปกับลูกก็ตาม "ทำเต็มที่ก็พอ พ่อเชื่อว่าลูกทำได้" "ค่ะพ่อ" เมื่อถึงเวลา...ทีมพี่ใหญ่ทั้งหม

더보기

다른 추천

좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status