مشاركة

บทที่ 36

เย็นวันนั้นหลังจากที่หานซูอวี้ไปรับเกาเสี่ยวเฟยจากโรงเรียนประถมแล้ว กลุ่มของพวกเขาทั้งห้าคนก็มุ่งหน้
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 322

    กลับมายังปัจจุบัน "ในตอนนั้นแม่เล่าว่า...เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตาทีเดียวค่ะ ให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่ตัวเองก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแต่ก็ยังมาเยี่ยมตัวเอง และหลังจากนั้นแม่บุญธรรมก็มักจะนำสิ่งของรวมถึงเงินเท่าที่หล่อนจะแบ่งได้มาให้ฉันอยู่ตลอด จนกระทั่งเธอมีลูกคนที่สองและฉันเริ่มโตขึ้นและแม่หาเงิ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 321

    หลายปีผ่านไป...หลังจากที่เปลวไฟแห่งโศกนาฏกรรมได้มอดดับลง และบาดแผลทั้งหมดได้รับการเยียวยาด้วยกาลเวลาและมิตรภาพภายในเรือนสี่ประสานในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แสนจะสงบสุข... เสียงหัวเราะของเด็กแฝดชายหญิงที่ได้เติบโตขึ้นมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวน...คือบทเพลงที่ไพเราะที่สุดของบ้านหลังนี้และในวั

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 320

    "หวงจิง! ดูหวังเฉียง! เขามีแผลไฟไหม้รุนแรง!" "อู๋ถิง! ดูจ้าวลี่! ระวังเรื่องบาดเจ็บที่ศีรษะและกระดูกสันหลัง!" ทั้งหวงจิงและอู๋ถิงทำงานกันอย่างคล่องแคล่วแม้ว่าจะตกตะลึงกับอาการของเพื่อน ทว่ามือของพวกเขาก็ทำงานไม่หยุด หลังตัดชุดดับเพลิงที่เสียหายออกและประเมินบาดแผลรวมถึงเปิดเส้นเลือดให้สาร

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 319

    "ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก...เธอรู้ดีว่าควันที่มองเห็นตรงหน้านั้น...เต็มไปด้วยสารเคมีอันตราย ทีมแพทย์ภาคสนามทั้งหมดรีบสวมหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งตัวเข้าไปในความโกลาหลเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยภ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 318

    หวงจิงและอู๋ถิงมองหน้ากัน...ก่อนจะพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง...ซึ่งพวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมมากที่สุด "ฉันจะไป" "ฉันไปด้วย" และในตอนนี้การตัดสินใจที่กล้าหาญเป็นอย่างมาก...ได้เกิดขึ้นแล้วโดยที่พวกเขาทั้งหมดไม่ได้รู้เลยว่า...การรวมตัวกันครั้งนี้จะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับสหายของพวกเขาต้องเผชิญ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 317

    กลางดึกสงัดของกรุงปักกิ่ง...ท่ามกลางการหลับใหลของผู้คน ฉับพลันในวินาทีนั้นได้มีเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดดังขึ้นกึกก้อง...ทำลายความเงียบของสถานีดับเพลิงในเขตชานเมือง หวังเฉียงกับจ้าวลี่...สองสหายนักดับเพลิง...กระโจนออกจากเตียงพักผ่อน...แล้วรูดเสาลงมายังชั้นล่างด้วยความเร็วสูงสุดพวกเข

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 140

    หลังจากที่เกาซูอวี้ได้เอ่ยคำมั่นสัญญาของตนออกไปแล้ว เธอก็ได้ขอปลีกตัวออกมาจากตรงนั้น และในระหว่างที่เธอกำลังเดินอยู่ตามทางเดินเรียบกับสวนของโรงพยาบาลเพื่อจะไปหาเพื่อน ๆ กับพ่อที่ไปรออยู่กันที่โรงอาหาร สายตาของเธอก็พลันไปปะทะเข้ากับกล่องกระดาษใบใหญ่ที่ถูกนำมาวางทิ้งไว้ใต้โคนต้นไม้ใหญ่ต้นห

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 139

    "สหายเสี่ยวหลิว...ผมซ่งอวิ๋นเซิง" คุณหมอหนุ่ม...ได้เริ่มต้นบทสนทนาขึ้นก่อนด้วยน้ำเสียงอันอ่อนโยนและเปี่ยมด้วยความเข้าใจ "ผมเข้าใจดีว่าตอนนี้คุณกำลังรู้สึกยังไง" "เข้าใจเหรอ?" สหายเสี่ยวหลิวหัวเราะออกมาอย่างขมขื่น "หมอจะมาเข้าใจอะไร! ชีวิตผมมันจบแล้ว! จบสิ้นแล้ว!" เขาทุบกำปั้น

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 138

    หลังจากที่ซ่งอวิ๋นเซิงแยกตัวออกไปเพื่อปฏิบัติภารกิจที่สำคัญแล้ว เกาซูอวี้ก็ได้เดินกลับมารวมกลุ่มกับเพื่อน ๆ และเหล่าผู้ใหญ่ที่กำลังมองมาทางเธอด้วยความเป็นห่วง "พี่ใหญ่" ถังเยว่ฉีเอ่ยเรียกเธอเสียงเบา "คุณคนนั้น...เจ้าหน้าที่กู้ภัยคนนั้นน่ะ...เขาจะติดเชื้อโรคนั้นไหม" คำถามของถั

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 136

    ก่อนหน้านั้นแทบจะเป็น...ในเวลาเดียวกันกับที่เกิดเรื่องที่ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง ร่างสูงสง่าของนายแพทย์ซ่งอวิ๋นเซิงในชุดเดินทางที่เรียบง่ายแต่ดูดีกำลังก้าวออกมาจากประตูผู้โดยสารขาเข้า เขาเพิ่งจะเดินทางกลับมาถึงจากการไปแลกเปลี่ยนที่ประเทศญี่ปุ่นเป็นเวลาหนึ่งปีเต็ม แม้จะมีร่องรอยของความ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status