Se connecter"เมื่อบ้านไม่ใช่เขตปลอดภัย และน้ำตาที่รินไหลไร้คนมองเห็น... มีเพียงอ้อมกอดเดียวที่เธอจำไม่ได้ คือที่พึ่งสุดท้ายในชีวิต"
Voir plusเสียงกัมปนาทของปืนพกเก็บเสียงไม่ได้ดังก้องอย่างที่ควรจะเป็น แต่มันกลับบาดลึกเข้าไปในโสตประสาทของทุกคนในห้องนอนนั้น ร่างของป๊อปคอร์นชะงักกึกอยู่กลางอากาศขณะที่เธอกำลังพุ่งเข้าหาพะแพง ทว่า... คนที่ทรุดลงกลับไม่ใช่เธอ ไฟล์ยืนอยู่เบื้องหลังในท่าทางที่มั่นคง ปืนพกคู่ใจของเขาถูกชักออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่มีใครมองทัน กระสุนนัดนั้นเจาะเข้าที่หัวไหล่ขวาของพะแพงอย่างแม่นยำ แรงปะทะทำให้เธอเสียหลักจนต้องปล่อยร่างของหยาดฟ้าลงบนเตียงนุ่ม "กรี๊ดดดด!" พะแพงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดและเคียดแค้น มือที่สั่นเทาพยายามจะเอื้อมไปคว้ามีดสั้นที่ตกอยู่บนพื้น แต่ไฟล์เร็วกว่า เขาพุ่งเข้าชาร์จแล้วเตะมีดเล่มนั้นกระเด็นไปสุดห้อง ก่อนจะกดร่างของหญิงสาววิปริตลงกับพื้นเย็นเยียบ "จบแค่นี้แหละพะแพง... อย่าให้พี่ต้องพรากชีวิตเธอไปมากกว่านี้เลย" ไฟล์เน้นเสียงต่ำที่แฝงไปด้วยความเด็ดขาดจนน่าขนลุก ป๊อปคอร์นถลาเข้ากอดหยาดฟ้าที่กำลังร้องไห้จ้าเอาไว้ในอ้อมอก น้ำตาแห่งความโล่งอกไหลอาบแก้ม "ไม่เป็นไรนะลูก... หม่ามี้อยู่นี่แล้ว พี่ไฟล์! ลูกปลอดภัยแล้วค่ะ!" ความจริงใต้หน้ากาก ไม่กี่นาทีต่อมา จัสและดั๊กพร้อมกับทีมรักษาความ
แสงอรุณยามเช้าที่ลอดผ่านผ้าม่านสีขาวนวลเข้ามาในห้องนอนไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศภายในวิลล่าดูสดใสขึ้นเลย ไฟล์นั่งอยู่ขอบเตียง มองร่างของป๊อปคอร์นที่หลับใหลด้วยความอ่อนเพลียหลังจากอาละวาดอย่างหนักเมื่อคืน ใบหน้าที่เคยอิ่มเอิบด้วยความสุขบัดนี้ซูบซีดลงอย่างเห็นได้ชัด ความไม่สบายใจเริ่มเกาะกินหัวใจของไฟล์มากขึ้นเรื่อยๆ "พี่จะช่วยหนูยังไงดี..." ไฟล์พึมพำพลางลูบมือคนรักแผ่วเบา ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูเบาๆ ดังขึ้น พรีมเดินเข้ามาพร้อมกับนมอุ่นหนึ่งแก้ว สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจ "คุณไฟล์คะ... ทานนมอุ่นๆ หน่อยนะค่ะ ท่านยังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อคืน เดี๋ยวจะทรุดไปอีกคนนะคะ" พรีมวางแก้วนมลงบนโต๊ะข้างเตียง "พรีมจัดการให้หยาดฟ้าทานมื้อเช้าเรียบร้อยแล้วค่ะ ตอนนี้แกกำลังเล่นอยู่กับจัสที่สวน" ไฟล์เงยหน้าขึ้นมองพรีม "ขอบใจมากนะพรีม... ถ้าไม่มีเธอ พี่คงแย่กว่านี้จริงๆ" "ไม่เป็นไรค่ะ มันคือหน้าที่ของพรีม" เธอก้มหน้าลงเล็กน้อยเพื่อซ่อนแววตา "แต่คุณไฟล์คะ... พรีมมีความลับอย่างหนึ่งที่อยากจะบอก แต่พรีมไม่แน่ใจว่าควรพูดไหม" ไฟล์ขมวดคิ้ว "เรื่องอะไร? พูดมาเถอะ" "คือ... เมื่อเช้าตอนที่พร
บรรยากาศในวิลล่าหรูริมทะเลที่เคยอบอวลไปด้วยความสุขเริ่มเปลี่ยนไปอย่างช้าๆ ตั้งแต่การก้าวเข้ามาของ "พรีม" พี่เลี้ยงคนใหม่ที่มีประวัติขาวสะอาดจนน่าตกใจ เธอเริ่มงานได้อย่างไร้ที่ติ พรีมรู้ใจหยาดฟ้าไปเสียทุกอย่าง ราวกับว่าเธอศึกษาพฤติกรรมของเด็กคนนี้มานานนับปี กิริยามารยาทที่เรียบร้อยและการวางตัวที่ดูเป็นมืออาชีพทำให้ไฟล์ไว้วางใจเธอมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ไม่ใช่กับป๊อปคอร์น... สัญชาตญาณของคนเป็นแม่และคนเป็นเมียกำลังกรีดร้องอยู่ในใจทุกครั้งที่เห็นพรีมขยับตัว "คุณพรีมคะ... ขอบคุณมากนะสำหรับมื้อเที่ยง แต่เดี๋ยวที่เหลือป๊อปจัดการเองค่ะ" ป๊อปคอร์นพูดพลางเดินเข้าไปในครัว ขณะที่พรีมกำลังป้อนอาหารเสริมให้หยาดฟ้าอย่างทะนุถนอม "ไม่เป็นไรค่ะคุณป๊อปคอร์น พรีมอยากช่วยแบ่งเบา คุณป๊อปจะได้มีเวลาพักผ่อนหรือไปดูแลคุณไฟล์ไงคะ เห็นช่วงนี้คุณไฟล์ดูเครียดๆ กับงานรักษาความปลอดภัยน่ะค่ะ" พรีมตอบพลางส่งยิ้มบางๆ ที่ดูไร้เดียงสา แต่แววตาที่ซ่อนอยู่ภายใต้คอนแทคเลนส์สีนวลนั้นกลับวาวโรจน์ด้วยความสมเพช ป๊อปคอร์นชะงัก "คุณไฟล์เล่าเรื่องงานให้คุณพรีมฟังด้วยเหรอคะ?" พะแพงในร่างพรีมแสร้งทำหน้าซื่อ "อ๋อ เปล่าค่ะ พอดีเม
เสียงคลื่นซัดสาดเข้าหาฝั่งที่หน้าวิลล่าหรูริมทะเลดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ราวกับจะช่วยปลอบประโลมความเหนื่อยล้าจากการทำหน้าที่พ่อแม่มือใหม่มาตลอดทั้งวัน ภายในห้องนอนที่กว้างขวางและอวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ ของเทียนหอมและกลิ่นกายของคนรัก ไฟล์กระชับอ้อมกอดที่โอบรัดร่างอวบอิ่มของป๊อปคอร์นไว้แน่นขึ้นหลังจากบทรักที่เพิ่งผ่านพ้นไป หัวใจของเขายังเต้นแรงด้วยความอิ่มเอม "พี่ไฟล์... ปล่อยก่อนค่ะ ป๊อปหายใจไม่ออก" เสียงหวานๆ ของป๊อปคอร์นประท้วงเบาๆ แต่ใบหน้ากลับซุกเข้าหาอกแกร่งอย่างออดอ้อน ไฟล์ก้มลงจูบหน้าผากมนอย่างแสนรัก "ก็เมียพี่น่ารักขนาดนี้ ใครจะอดใจไหวล่ะคะ? รู้มั้ยว่าตอนที่หนูอุ้มหยาดฟ้า พี่มองจากข้างหลังแล้วรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลกเลย" ป๊อปคอร์นเงยหน้าขึ้นสบตาคนรัก นัยน์ตาคู่สวยสะท้อนแสงจันทร์สลัว "เราผ่านอะไรกันมาเยอะนะคะพี่ไฟล์... บางทีป๊อปก็ยังแอบกลัว ว่าความสุขแบบนี้มันจะอยู่กับเราไปได้นานแค่ไหน" "นานเท่าที่ชีวิตพี่จะหาไม่" ไฟล์ตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น มือหนาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนละเอียด "พี่จะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาพรากหนูกับลูกไปอีก อัครมันสิ้นฤทธิ์ไปแล้ว ส่วน





