ป่วนหัวใจนายบอดี้การ์ดหน้านิ่ง

ป่วนหัวใจนายบอดี้การ์ดหน้านิ่ง

last update최신 업데이트 : 2025-11-10
작가:  อิมอิน완결
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
32챕터
1.1K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

เมื่อ เขา ต้องมาเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวให้กับ เธอ คุณหนูตัวน้อยที่คอยมากวนคอยมาป่วนหัวใจเขาอยู่ตลอด ความน่ารักผสมความวุ่นวายจึงเกิดขึ้น จนกระทั่ง... . "ไร้สาระ กูบอกว่ากูไม่ได้คิดอะไร กูไม่มีทางชอบคุณหนูเพราะกูไม่ชอบเด็ก สำหรับกูเด็กอย่างคุณหนูมันน่ารำคาญ" . บทสนทนานี้เขาพูดกับบอดี้การ์ดรุ่นน้อง ทว่าเด็กสาวเจ้าตัวดันมาได้ยินเข้าพอดี จึงทำให้เธอเสียใจและน้อยใจเขามาก หลังจากนั้นเธอจึงเลิกตามตื๊อเขา พอเขาเห็นเด็กสาวเมินเฉยต่อกัน ก็กลับว้าวุ่นใจอยู่ไม่สุขขึ้นมาทันที... วายุ️มิรา

더 보기

1화

แนะนำตัวละคร

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
32 챕터
แนะนำตัวละคร
แนะนำตัวละครวายุวายุเป็นเด็กต่างจังหวัด กำพร้าพ่อแม่ตั้งแต่อายุ5ขวบ พ่อแม่เสียไปด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์พร้อมกันทั้งคู่ เขาโตมากับลุงแท้ๆหรือพี่ชายของพ่อและป้าสะใภ้ที่คอยดูแลเขามาตลอด จนเขาเรียนจบมัธยมปลายก็ย้ายไปเรียนต่อมหาลัยที่กรุงเทพ ด้วยความที่เขาเป็นคนมีฝีมือด้านการต่อสู้จึงมีรุ่นพี่ที่สนิทชักชวนไปทำงานเป็นการ์ดคอยดูแลสถานที่บรรเทิงแห่งหนึ่งในย่านมหาลัยที่เขาเรียนอยู่ ทำไปเรื่อยๆจับพลัดจับผลูจนกลายมาเป็นบอดี้การ์ดวีไอพีตั้งแต่ยังเรียนไม่จบเลยด้วยซ้ำ เขาจึงทำงานเป็นบอดี้การ์ดรับจ้างส่งตัวเองเรียนตั้งแต่นั้นมาจนเขาเรียนจบ โดยแบ่งเงินส่วนหนึ่งส่งให้ผู้เป็นลุงและป้าสะใภ้ทุกเดือนอย่างเด็กกตัญญูรู้คุณ และปัจจุบันเขาก็ยังทำงานเป็นบอดี้การ์ดวีไอพีอยู่ (บอดี้การ์ดวีไอพีคือ บอดี้การ์ดที่ค่อยคุ้มครองดูแลความปลอดภัยให้บุคคลสำคัญหรือคนใหญ่คนโตเลยเรียกบุคคลนั้นว่า วีไอพี)ภายนอกเขาเป็นผู้ชายที่ดูแบดๆ เจาะหูทั้งสองข้าง มีรอยสักเป็นรูปมังกรตัวใหญ่เต็มแผ่นหลัง ใบหน้าหล่อเหลา ในตาคมกริบดูสุขุม ผมดกดำ ผิวขาวสะอาดสะอ้าน รูปร่างสูงใหญ่ ความสูงของเขาอยู่ที่190เซนติเมตร ร่างกายแข็งแรงกำยำดูสง่าสมชายช
더 보기
ตอนที่ 1 เห็นแค่รูปก็ทำใจสั่น
จุดเริ่มต้นของเรื่องวายุ ทำงานเป็นบอดี้การ์ดรับจ้างดูแลวีไอพีตามปกติของเขา จู่ๆมีรุ่นพี่ในแวดวงการบอดี้การ์ดชวนให้เขาไปทำงานด้วยกัน ซึ่งรุ่นพี่คนดังกล่าวมีนามว่า ภาค ซึ่งภาคก็คือลูกน้องคนสนิทมือขวาของ เดชา พ่อของ มิรา นั่นเองเดชาต้องการตัวบอดี้การ์ดฝีมือดีที่ไว้ใจได้มาคอยดูแลคุ้มครองลูกสาวคนเดียวของเขา เพราะเดิมทีบอดี้การที่ดูแลลูกสาวของเขาอยู่มีแค่คนเดียวก็คือ ภีม น้องชายของภาค เดชาต้องการคนเพิ่มเลยสั่งการกับลูกน้องมือขวาอย่างภาคไป และภาคก็มองเห็นถึงความเก่งกาจเห็นในความซื่อตรงของตัววายุ ภาคจึงได้ชักชวนวายุมาทำงานด้วยกันโดยเสนอเงินเดือนให้ครึ่งล้านกับไอ้แค่ดูแลคุ้มครองเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆแค่คนเดียว ซึ่งวายุก็ไม่ได้สนใจอะไรกับเงินเดือนครึ่งล้านนั่นเลย เพราะเขามีเงินมากพออยู่แล้ว แต่กระนั้นทีแรกวายุก็ไม่ตกลงเพราะไม่ชอบงานประจำและไม่ชอบเด็ก เขารู้สึกว่าเด็กมันน่ารำคาญ แต่พอรู้ว่าเป็นเด็กโตเขาก็เริ่มลังเลเพราะถ้าเป็นเด็กโตก็จะว่าง่ายและเข้าใจง่ายกว่าเด็กเล็กๆ คิดไปคิดมาไม่รู้อะไรดลใจให้เขาตอบตกลงยอมรับงานเป็นบอดี้การส่วนตัวให้กับเด็กสาว...ณ คฤหาสน์หลังใหญ่ของเดชา"ส่งกระเป๋ามาพี่ เดี๋ย
더 보기
ตอนที่ 2 ฟังแล้วขัดหู
ณ โรงเรียนเอกชนชื่อดัง...ขณะที่รถตู้คันหรูสีขาวจอดอยู่หน้าอาคารเรียนโดยมีบอดี้การ์ดสองคนยืนกอดอกพิงประตูรถเพื่อรอรับเด็กสาวหรือคุณหนูของพวกเขากลับบ้าน ขณะเดียวกันก็มีสายตาหลายคู่ของเหล่าบรรดาเด็กนักเรียนผู้หญิงต่างมองมาที่พวกเขาสองคนเป็นตาเดียวกัน เด็กสาวเหล่านั้นต่างกรี๊ดกร๊าดดี้ด้าในความหล่อเท่ของพวกเขากันใหญ่ โดยเฉพาะบอดี้การ์ดคนใหม่ที่เป็นจุดเด่นจุดสนใจของสาวๆ ด้วยความที่เขามีใบหน้าหล่อเหลารูปร่างดีและดูเท่ดูแบดบอยจึงเป็นที่สนใจของสาวๆและเป็นสเปกของสาวๆหมู่มากด้านมิราคุณหนูตัวน้อย"เราไปก่อนนะ พี่ภีมน่าจะมารอรับแล้ว ไว้เจอกันวันจันทร์นะ บาย" มิรา เอ่ยบอกลาเพื่อนๆของเธอด้วยใบหน้ายิ้มๆ ก่อนจะโบกมือบ๊ายบายให้เพื่อนทั้งสองคนที่ยืนอยู่"อือ ไว้เจอกัน""บาย~"เพื่อนสาวสองคนก็ต่างโบกมือลาและยิ้มให้มิราเช่นกัน จากนั้นมิราก็แยกกับเพื่อน เธอรีบวิ่งไปทางรถตู้คันหรูสีขาวที่จอดอยู่หน้าอาคารเรียนตรงจุดเดิมเหมือนทุกวันทั้งตอนมาส่งและตอนมารับเธอทางฝั่งของภีมที่เห็นคุณหนูตัวน้อยวิ่งมาแต่ไกลก็ถึงกับคิ้วขมวด เพราะเธอมักจะวิ่งมาแบบนี้เป็นประจำ เขากลัวว่าถ้าหากหกล้มเข้าจะเป็นเรื่องเอา และพอเด็กสาวว
더 보기
ตอนที่ 3 เด็กแก่แดด
เมื่อมาถึงคาเฟ่ร้านประจำของเด็กสาว ภีมก็จอดรถดับเครื่องยนต์สนิทก่อนจะลงจากรถไปซื้อชาเขียวปั่นของโปรดให้คุณหนูของเขาตามคำสั่งทันที ทำให้ตอนนี้ภายในรถเหลือแค่คุณหนูตัวน้อยกับบอดี้การ์ดคนใหม่ของเธอมิราค่อยๆเขยิบก้นไปด้านหน้าเล็กน้อยแล้วชะโงกตัวไปมองคนตัวโตด้านหน้าที่นั่งเงียบมาตลอดทาง ก่อนจะเอ่ยเรียกเขาอย่างทะเล้น"พี่สุดหล่อคะ"ด้านวายุจึงหันมามองตามเสียงเรียกของเด็กสาวทันที แม้เธอจะไม่ได้เรียกชื่อ แต่ในรถก็มีแค่เขาคนเดียว เสียงทุ้มจึงเอ่ยบอกชื่อตัวเองไป"ผมชื่อวายุครับ" เขาบอกเพื่อต้องการให้เด็กสาวเรียกเขาให้ถูก ไม่ใช่มาใช้คำเรียกไร้สาระพวกนั้น โดยที่ใบหน้าก็ยังเรียบนิ่งเป็นปกติ"ค่ะ พี่วายุสุดหล่อ" มิราพูดทวนชื่อเขาด้วยใบหน้ายิ้มๆอย่างทะเล้น เธอรู้ว่าเขาชื่อวายุแต่ที่เรียกเขาไปแบบนั้นเพราะอยากให้เขาสนใจเธอบ้าง ไม่ใช่เอาแต่เงียบแล้วทำหน้านิ่งใส่ อีกอย่างเขาก็หล่อจริงๆนั่นแหละ ทั้งหล่อทั้งเท่ทำเธอใจสั่นหวั่นไหวอย่างที่ไม่เคยเป็นกับใครมาก่อนด้านวายุมองเด็กสาวนิ่งๆโดยไม่ได้พูดอะไร ขณะที่ในหัวกำลังคิดว่าคำพูดคำจาและท่าทางของเด็กสาวช่างดูแก่แดดเสียจริง แต่กระนั้นใจหนึ่งก็รู้สึกดีที่เธอเรี
더 보기
ตอนที่ 4 เสียรู้เด็ก
เวลาต่อมา22:15 น.ณ บ้านพักบอดี้การ์ดของคฤหาสน์หลังใหญ่ ภายในห้องพักของวายุ ในเวลายี่สิบสองนาฬิกาสิบห้านาที เสียงข้อความไลน์โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น ขณะที่กำลังจะล้มตัวลงนอนบนหมอนใบใหญ่ก็หันไปตามเสียงไลน์ที่ดังทันที ก่อนจะหยัดกายขึ้นเล็กน้อยแล้วเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ของตัวเองที่วางอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียงขึ้นมาเปิดดูห้องแชทLINEมิรา : ก๊อกๆ นอนยังคะพี่วายุสุดหล่อเมื่อเห็นว่าเป็นข้อความจากใครที่ส่งมาหาเวลานี้ คิ้วหนาก็ขมวดเข้าหากันทันที แล้วขยับกายแกร่งขึ้นนั่งพิงหัวเตียง ก่อนจะเอ่ยพึมพำออกมา"เด็กแสบ"เขาเสียรู้ให้เด็กจนได้ นึกแล้วก็ไม่น่าให้เธอยืมโทรศัพท์ในตอนนั้นเลยมิรา : อ่านแล้วไม่ตอบ หยิ่งอะเขานั่งอ่านข้อความที่เด็กสาวส่งมาเรื่อยๆด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง โดยไม่คิดจะตอบกลับข้อความไลน์ของเธอแต่อย่างใดมิรา : งือ~ อย่าเงียบสิคะ ถ้าไม่ตอบน้องจะงอนแล้วนะวายุยังคงนั่งนิ่ง ไม่มีท่าทีจะตอบกลับข้อความของเด็กสาวเลยแม้แต่น้อยมิรา : รำคาญน้องเหรอ ขอโทษค่ะ งั้นน้องไม่กวนแล้วก็ได้ (อิโมจิหน้าเศร้า)เมื่ออ่านข้อความล่าสุดของเด็กสาว ก็ทำเอาใจแกร่งอ่อนยวบลงทันที สุดท้ายเขาก็ใจอ่อนยอมส่งตอบกลับไป
더 보기
ตอนที่ 5 น่ารักเกินจะห้ามใจไม่ให้รู้สึก
วันต่อมา (วันเสาร์)บริเวณศาลาสวนหย่อมของคฤหาสน์หลังใหญ่ มีเด็กสาวคนที่ได้ชื่อว่าเป็นคุณหนูของคฤหาสน์หลังนี้กำลังนั่งอ่านหนังสือเตรียมสอบอยู่ โดยมีบอดี้การ์ดส่วนตัวอีกสองคนยืนอารักขาอยู่หน้าศาลา พวกเขาทั้งสองยืนคนละฝั่งของศาลาโดยหันหน้าเข้าหากันเด็กสาวนั่งอ่านหนังสือไปเรื่อยๆจนอ่านมาถึงเนื้อหาข้อที่เธอไม่เข้าใจ คิ้วเรียวเล็กขมวดเข้าหากันยุ่ง พยายามอ่านซ้ำวนไปวนมาอยู่หลายรอบแต่ก็ไม่เข้าใจสักที และในเมื่ออ่านแล้วไม่เข้าใจ เธอจึงหันไปทางบอดี้การ์ดคนของใจเพื่อที่จะถามเขา เพราะรู้มาว่าเขาเรียนเก่งเรียนจบมาด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง ซึ่งแน่นอนว่าเขาต้องให้ความกระจ่างข้อนี้แก่เธอได้"พี่วายุคะ ช่วยมาดูตรงนี้ให้น้องหน่อยสิน้องอ่านไม่เข้าใจเลยค่ะ" มิราเรียกเขาน้ำเสียงหวาน แล้วพูดพลางชี้นิ้วลงบนหนังสือหน้าที่เปิดอ้าอยู่ด้านวายุหันไปมองเด็กสาวนิ่งๆ ไม่ได้เดินไปดูตามที่เธอบอกแต่อย่างใด เขายืนมองหน้าเธออยู่อย่างนั้น ใบหน้าเรียบเฉยไร้ความรู้สึกใดๆ จนคนที่ถูกมองรู้สึกประหม่ากับสายตาของเขา"เอ่อ งั้นไม่เป็นไรก็ได้ค่ะ" มิราสีหน้าเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด ถึงเธออยากจะให้เขาสอนมากแค่ไหน แต่ก็เกรงว่าเขาอา
더 보기
ตอนที่ 6 ชอบพี่คนเดียว
เวลาอาหารมื้อเย็น ภายในห้องอาหารของคฤหาสน์หลังใหญ่ มีประมุขของบ้านหรือเดชานั่งอยู่หัวโต๊ะอาหาร และมีคนเป็นลูกสาวหรือมิรานั่งเก้าอี้ตัวถัดมาเยื้องกับผู้เป็นพ่อ"เออ จริงสิ ยัยหนูจำพี่มาตินลูกชายเพื่อนพ่อได้ไหมลูก" เดชาเอ่ยถามลูกสาวของตนเมื่อนึกขึ้นได้ถึงเด็กหนุ่มที่ตัวเองหมายปองอยากได้มาเป็นลูกเขยด้านมิราที่กำลังกินข้าวอยู่จึงเงยหน้ามาพูดกับคนเป็นพ่อด้วยท่าทีปกติ"พี่มาตินลูกชายคุณลุงมานพน่ะเหรอคะ"โดยมีสายตาคู่คมของบอดี้การ์ดคนใหม่ที่ยืนอารักขาอยู่ด้านหลังของเธอไม่ห่าง มองเธออยู่ตลอดด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง"ใช่ครับ ตอนนี้พี่เขาเรียนจบโทแล้วนะลูก เห็นว่าอาทิตย์หน้าจะกลับไทยแล้ว" ขณะที่ปากขยับพูด เดชาก็มองสังเกตท่าทีของลูกสาวไปด้วย ว่าจะมีอาการหรือแสดงความดีใจอะไรออกมาหรือเปล่าเมื่อรู้ว่าลูกชายของเพื่อนเขากำลังจะกลับไทย"ค่ะ" แต่ทว่ามิราแค่เพียงพยักหน้าตอบสั้นๆเป็นการรับรู้ ก่อนจะก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อโดยไม่ได้สนใจอะไรคนเป็นพ่อเห็นเช่นนั้นจึงแปลกใจไม่น้อยเมื่อลูกสาวดูไม่ได้ดีใจหรือตื่นเต้นกับการกลับมาของอีกคนเลย ผิดกับตอนเด็กที่เวลาลูกชายเพื่อนเขามาที่บ้าน ลูกสาวของเขาก็จะวิ่งหน้าตั้งเข้า
더 보기
ตอนที่ 7 หึงหวง
หลายวันต่อมาตอนนี้มิราได้สอบปิดภาคเรียนที่สองและจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่หกไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว และกำลังอยู่ในช่วงปิดเทอม โดยระยะเวลาหลายวันที่ผ่านมาเธอได้ส่งไลน์หาบอดี้การ์ดคนของใจทุกคืน ใจจริงเธออยากไลน์หาเขาแทบทุกเวลาที่เธอว่างเลยด้วยซ้ำ แต่กลัวว่าเขาจะรำคาญเธอเสียก่อน เลยไลน์หาเขาแค่ตอนก่อนนอนเพื่อบอกชอบบอกคิดถึงและบอกฝันดี ถึงแม้เขาจะตอบกลับบ้างไม่ตอบบ้างก็ตาม แค่เธอได้ไลน์หาเขาทุกคืนก่อนนอนและเห็นว่าเขาอ่านไลน์ทุกข้อความที่เธอส่งไป แค่นี้เธอก็พอใจแล้วบริเวณโต๊ะริมสระว่ายน้ำของคฤหาสน์หลังใหญ่"พี่ภีมคะ พี่วายุไปไหนเหรอคะ" มิราที่เดินออกมาจากในบ้าน เดินมาหยุดยืนอยู่ด้านหลังของบอดี้การ์ดคนสนิท แล้วเอ่ยถามหาบอดี้การ์ดคนของใจเมื่อไม่เห็นเขา พลางกวาดสายตามองหาร่างสูงของเขาไปด้วย ปกติบอดี้การ์ดส่วนตัวของเธอทั้งสองคนจะตัวติดกันตลอด แต่ตอนนี้กลับไม่เห็นแม้แต่เงาของอีกคนเลยด้านภีมที่นั่งอยู่ก็หันมาตามเสียง ก่อนจะดันตัวลุกขึ้นไปยืนตรงหน้าเจ้าของเสียงหวานที่เอ่ยถามเขา โดยยืนอยู่ในท่ากุมมือไว้ด้านหน้าหรือท่าประจำของบอดี้การ์ด แล้วเอ่ยตอบออกไป"พี่วายุไปเข้าห้องน้ำครับ คุณหนูมีอะไรใช้ผมก็ได้
더 보기
ตอนที่ 8 น่ารำคาญ/น้อยใจ
"ผมเคยเตือนพี่แล้วใช่ไหมว่าอย่าเผลอใจให้คุณหนู แล้วทีนี้จะทำยังไงล่ะ มีหวังถ้านายรู้นายเอาพี่ตายแน่พี่วายุ" ภีมพูดเปิดประเด็นประหนึ่งบ่นรุ่นพี่ไปทันที เพราะเขาเป็นห่วงกลัวว่ารุ่นพี่จะโดนเจ้านายเล่นงาน อีกอย่างเขาห่วงความรู้สึกของทั้งคู่ที่คงไม่มีทางลงเอยกันได้ด้วยดีอย่างแน่นอน เพราะผู้เป็นเจ้านายคงไม่ยอมให้ลูกสาวอันเป็นที่รักมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับบอดี้การ์ดในบ้านเป็นอันขาด"มึงพูดอะไร มึงคิดอะไรของมึง กูไม่ได้คิดอะไรกับคุณหนูทั้งนั้น" วายุปฏิเสธเสียงแข็ง พูดเหมือนหลอกตัวเองทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าตนคิดไม่ซื่อกับเด็กสาว"ผมไม่ใช่เด็กอนุบาลนะพี่ที่จะดูไม่ออก พี่เล่นหึงหวงคุณหนูกับผมขนาดนี้พี่ยังจะหลอกตัวเองอีกเหรอ" ภีมเถียงกลับอย่างรู้ทัน รุ่นพี่ของเขาโมโหหึงเด็กสาวซะขนาดนั้นทำไมเขาจะดูไม่ออก "ไร้สาระ กูบอกว่ากูไม่ได้คิดอะไร กูไม่มีทางชอบคุณหนูเพราะกูไม่ชอบเด็ก สำหรับกูเด็กอย่างคุณหนูมันน่ารำคาญ" วายุยังคงพูดในสิ่งที่ไม่ตรงกับใจ มองหน้ารุ่นน้องด้วยสายตาดุดัน เขารู้ตัวเองดีว่าคิดยังไงกับเด็กสาว ซึ่งเขาไม่จำเป็นต้องมายอมรับความรู้สึกของตัวเองต่อหน้ารุ่นน้อง หรือต้องมาบอกว่าเขาชอบเด็กสาว
더 보기
ตอนที่ 9 ขอไปเรียนต่อเมืองนอก
ภายในห้องอาหารของคฤหาสน์หลังใหญ่ บนเก้าอี้ตำแหน่งหัวโต๊ะมีประมุขของบ้านนั่งอยู่ และยังมีบอดี้การ์ดส่วนตัวของเขาและบอดี้การ์ดส่วนตัวของลูกสาวที่ยืนประจำตำแหน่งเดิมคือข้างหลังคนเป็นเจ้านายของตัวเอง"ยัยหนูของพ่อมาพอดีเลย พ่อกำลังจะให้คนไปตามอยู่พอดี พวกเธอก็ตักข้าวสิลูกสาวฉันมาแล้ว" เดชาหันไปพูดกับลูกสาวที่กำลังเดินเข้ามาในห้องอาหาร ประโยคหลังหันไปออกคำสั่งกับสาวใช้ในบ้านที่ยืนรอรับใช้อยู่สองคนด้านภีมจึงเดินไปดึงเก้าอี้ตำแหน่งที่ประจำของคุณหนูออกเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะเดินเข้ามานั่ง ภีมทำหน้าที่ของตัวเองเหมือนปกติทุกวันที่เคยทำด้านวายุที่ยืนอยู่ มองเด็กสาวตั้งแต่เห็นเธอเดินเข้ามาในห้องอาหารแล้ว แต่ครั้งนี้เธอไม่แม้แต่จะมองหน้าเขาเลยสักนิด ผิดกับทุกครั้งที่เธอมักจะลอบมองและแอบส่งยิ้มให้เขาอยู่ตลอด เมื่อเห็นท่าทีหมางเมินของเธอใจแกร่งก็กระตุกวูบทันที ทว่าใบหน้าของเขาก็ยังนิ่งเป็นปกติ ไม่ได้แสดงสีหน้าหรืออาการใดๆออกมาเลย"ไม่สบายรึเปล่ายัยหนู ทำไมตาหนูถึงดูบวมๆและแดงแบบนั้นล่ะ" เดชาเอ่ยถามลูกสาวด้วยความเป็นห่วง เพราะวันนี้สีหน้าของลูกสาวเขาดูไม่สดชื่นเอาเสียเลย พลางใช้หลังมือเอื้อมไปแตะหน้า
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status