EP:17

เมื่อมื้อเย็นผ่านไป ทุกคนจึงนั่งคุยกันอีกเล็กน้อย ก่อนจะแยกย้ายกันเข้าห้องนอน เซียวหย่งเสียนก็เช่นกัน เขาทำแบบเดิมเช่นทุกคืน คือเอาฟูกและหมอนออกมานอนที่ห้องโถง แต่ครั้งนี้ชุยเหมยฮวากลับคิ้วขมวดและถามขึ้น

“ทำไมพี่ไม่นอนในห้อง จะไปนอนที่ห้องโถงทำไม”

“สมองได้รับความกระทบกระเทือนเหรอ ที่พี่ต้องไปนอนนอกห้องเพราะเราให้พี่ไปนอน”

“ถ้าอย่างนั้นตั้งแต่คืนนี้ไป พี่ก็นอนในห้องนี่แหละ เราทั้งสองคนแต่งงานกันแล้ว จะแยกห้องทำไม?”

“คุณเป็นใครกันแน่ คุณไม่ใช่เหมยฮวาคนที่ผมรู้จัก” อยู่ ๆ เซียวหย่งเสียนถามขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง

“และไม่ต้องโกหก ผมรู้ว่าคุณไม่ใช่เธอและคุณยังสามารถเอาของออกมาจากอากาศได้อีกด้วย ถ้าเป็นชุยเหมยฮวาคนก่อนเธอไม่มีทางทำได้แน่”

หญิงสาวตัวแข็งทื่อ ไม่คิดว่าเพียงวันเดียวเธอจะทำพลาดให้เขาเห็น จึงได้ถามกลับไปด้วยเสียงที่แผ่วเบาและไม่มั่นคง “พ่อกับแม่รู้เรื่องนี้หรือเปล่าคะ เรื่องที่ฉันไม่ใช่ชุยเหมยฮวา”

เมื่อเห็นว่าเซียวหย่งเสียนส่ายหน้า เธอจึงพ่นลมหายใจและสูดลมหายใจเข้าปอดอีกครั้ง เอาว่ะในเมื่อโดนจับได้แล้ว โกหกไปก็เท่านั้น ไม่สู้ยอมรับความจริงเสียแต่ตอนนี้

“คุณคิดถูกแล้ว ฉันไม่ใช่ชุยเหมยฮวา และไม่รู้ว่าเธอไปไหน ฉันไม่ใช่คนที่นี่ วันนั้นฉันขับรถบิ๊กไบค์เพื่อไปปรับอารมณ์ตัวเองที่ใจกลางกรุง และมีรถยนต์ขับตัดหน้า ทำให้ฉันชนตอม่อเข้าอย่างจัง ตัวฉันเองคิดว่าตายแล้ว แต่กลับมาฟื้นอยู่ในร่างนี้

ตอนแรกฉันตั้งใจจะเป็นชุยเหมยฮวาและเป็นภรรยาคุณต่อไป แต่ในเมื่อคุณรู้แล้วว่าฉันไม่ใช่ เราสองคนก็หย่ากันเถอะ ฉันคงไม่มีหน้าอยู่ต่อในฐานะภรรยาของคุณ”

เธอคิดว่าอย่างมากก็แค่หย่าแล้วกลับไปบ้านเดิมเริ่มต้นใหม่ในฐานะหญิงม่าย ทำงานเก็บเงินสักหน่อยค่อยแยกตัวออกจากบ้านชุย

“อาจจะเป็นเพราะชะตา คุณถึงต้องมาอยู่ในร่างของภรรยาผม ในเมื่อเรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดคุณ ชุยเหมยฮวาคนเก่าอาจจะหมดบุญไปแล้ว คุณเลยต้องมาอยู่ร่างนี้แทน แต่เรื่องนี้ขอให้รู้แค่คุณกับผมเท่านั้น

หากคุณไม่ทำอะไรผิดต่อผมและครอบครัว เราก็อยู่กันในฐานะสามีภรรยาต่อไป ในเมื่อผมรู้ว่าคุณไม่ใช่ชุยเหมยฮวา คิดว่ากลับไปอยู่บ้านชุย พ่อและพี่ชายของเหมยฮวาจะไม่รู้เหรอว่าคุณไม่ใช่ลูกและน้องสาวของเขา”

ไม่รู้เพราะอะไรเขาจึงพูดแบบนี้ออกไป ไม่ใช่ว่าไม่เสียใจเรื่องของชุยเหมยฮวาคนเก่า แต่ในเมื่อเธอหมดบุญไปแล้วจะให้เขาทำยังไง เท่าที่ฟังมาหญิงสาวคนนี้ก็ไม่ผิด เธอเองก็ตัวคนเดียวไม่มีคนรู้จัก ดังนั้นก็อยู่ในฐานะภรรยาเขาต่อไปก็แล้วกัน

“จริงเหรอคะ คุณให้ฉันอยู่ต่อไปได้ใช่ไหม” เธอยิ้มดีใจหากไม่เกรงใจคงวิ่งเข้าไปกอดแล้ว

“พูดใหม่” เซียวหย่งเสียนขมวดคิ้ว ให้เธอเปลี่ยนคำพูดใหม่ ชุยเหมยฮวายืนคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงยิ้มกว้าง

“ค่ะ พี่ให้หนูอยู่ด้วยจริง ๆ ใช่ไหม พี่ไม่โกหกนะ หนูสัญญาว่าจะไม่ดื้อไม่ซน” ชุยเหมยฮวายิ้มดีใจก่อนจะโผเข้ากอดชายหนุ่ม แต่กลับโดนมือเขาดันหน้าผากไว้

“เป็นผู้หญิงหัดเรียบร้อยหน่อย”

เซียวหย่งเสียนดุ และส่ายหน้าอย่างจนใจ นี่เขาคิดผิดคิดถูกกันแน่ที่ยอมให้เธออยู่ด้วย ส่วนพรุ่งนี้เขาคงต้องไปทำบุญให้กับชุยเหมยฮวาตัวจริง หวังว่าเธอจะจากไปอย่างสงบ

“ทำเป็นดุ พี่อย่ามาหลงรักหนูทีหลังก็แล้วกัน เชอะ ว่าแต่ในเมื่อพี่รู้ความลับของหนูแล้ว หนูจะพาพี่เข้าไปในมิติ หนูเองก็กลุ้มใจว่าจะเอาของออกมาได้ยังไงไม่ให้ทุกคนสงสัย”

ในเมื่อรู้เรื่องแล้ว ก็เปิดเผยเรื่องมิติไปเลยก็แล้วกัน จะได้รู้ว่าชายที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีของร่างนี้จะละโมบหรือไม่ หากละโมบก็หาทางหนีและโบกมือลาสิคะ รออะไร ถ้าไม่ใช่ก็ช่วยกันสร้างฐานะกันต่อไป