Beranda / โรแมนติก / ช่างยนต์หลงกาวน์ / ช่างยนต์หลงกาวน์ EP.3 ถุงยางไซส์ใหญ่พิเศษ [1]

Share

ช่างยนต์หลงกาวน์ EP.3 ถุงยางไซส์ใหญ่พิเศษ [1]

Penulis: Madam Hangover
last update Tanggal publikasi: 2025-05-01 17:01:10

พอเห็นว่าฉันอนุญาต เด็กน้อยตัวยักษ์ที่ยืนรออยู่ก็กดริมฝีปากลงมาท่ามกลางความเงียบภายในห้องพักของคุณหมอ ฉันจูบตอบกลับไปด้วยสัญชาตญาณ ทั้งตัวกระตุกยามเมื่อฝ่ามือแกร่งขย้ำก้อนหน้าอกนุ่มนิ่มที่เปลือยเปล่า

มือของฉันถูกยกขึ้นโอบรอบคอของน้องขาล และปล่อยให้ริมฝีปากและปลายลิ้นนำพาเราไปสู่ความหฤหรรษ์ที่ฉันไม่เคยได้สัมผัส จูบที่มากกว่าแตะปากนี่มันดีจริงๆ ดูดดื่ม ล่องลอย เหมือนจะได้แตะขอบสวรรค์อยู่ตลอดเวลา

แต่ก็ต้องอดชมไม่ได้เลยจริงๆ ว่าขาลจูบเก่งมาก ใช้ลิ้นเก่ง จนรู้สึกกลัวเลยถ้าเขาใช้ลิ้นแตะในจุดที่ไม่ควรจะแตะ เขาจะนำพามันไปสู่ความร้อนแรงแค่ไหน

จนปลายลิ้นร้อนนัวเนียไปมากับปลายลิ้นของฉัน ขาลเบี่ยงองศาใบหน้าไปด้านข้างเพื่อที่จะได้แทรกความเปียกแฉะเข้ามาในริมฝีปากของฉันได้ง่ายขึ้น ฉันหลับตาลง เลื่อนวงแขนไปโอบรอบคอของขาล ไม่สนว่าตอนนี้ตัวเองกำลังจะอยู่ในโรงพยาบาลของพ่อบังเกิดเกล้า ไม่สนว่าขาลจะไม่ล็อกประตู

อยากได้อีก อยากได้มากกว่านี้

จนขาลผละริมฝีปากออกมา เราสบตากันในความเงียบ ฝ่ามือหนาแตะเบาๆ ที่ข้างแก้ม และเขี่ยเส้นผมสีชมพูอ่อนที่ปรกหน้าจนดูยุ่งเหยิงออก

แววตาของขาลที่มองใบหน้าที่คิดว่าคงจะยั่วเขาอย่างถึงที่สุดดูมีแววแห่งความคลุ้มคลั่ง ราวกับสัตว์ป่าที่อยากฉีกฉันกินเป็นชิ้นๆ แต่จำต้องอดเปรี้ยวไว้กินหวาน

อยากรู้จัง ว่าขาลจะบ้าคลั่งได้แค่ไหน

พอคิดได้แบบนั้นฉันก็ค่อยๆ เอื้อมมือไปแตะเบาๆ ที่แผงอกผ่านสาบเสื้อของเขา ลากไล้ปลายนิ้วลงมาจนถึงชายเสื้อ

ขาลหลุบตาลงมองการกระทำทุกอย่างของฉัน ในขณะที่ฉันช้อนสายตามองปฏิกิริยาของเขา

อึก...

เขากลืนน้ำลายลงคอครั้งนึง และเสียงมันก็ดังจนได้ยินมาตรงนี้

ตื่นเต้นสินะ เด็กดี

“พี่บอกให้เราดูดนมพี่ ไม่ใช่จูบสักหน่อย” โพล่งขึ้นมาด้วยน้ำเสียงยั่วเย้า เพราะถึงฉันจะเวอร์จิ้น แต่ก็รู้วิธีที่จะทำให้ผู้ชายที่คลั่งไคล้ฉันกลายเป็นเพียงลูกไก่ในอุ้งมืออยู่บ้าง “ตื่นเต้นงั้นเหรอ”

“ผมรู้สึกประหม่านิดหน่อย” แล้วคนตัวใหญ่ก็ตอบกลับมาตรงๆ เหมือนกัน เพราะถึงแม้ว่าเขาจะเติบโตขึ้นมาเป็นหนุ่มกลัดมันที่ร้อนแรงเหมือนไฟโลกันต์ แต่ขาลก็ยังมีส่วนที่ยังเป็นขาลคนเดิม เขายังคงขี้อาย และต้องการเรียกร้องความสนใจจากพี่สาวผู้แสนใจดีอย่างฉัน “คืนนั้นผมก็เมามากเลยทำไปเพราะความคึกคะนอง แต่วันนี้มีสติ ก็เลยตื่นเต้น”

“หน้าอกพี่เป็นของขาลนะ” ฉันรั้งต้นคอหนาลงมากระซิบชิดข้างหูของเขา กลิ่นกายของชายหนุ่มที่หอมอ่อนๆ ไม่ว่าจะผสมไปด้วยกลิ่นบุหรี่หรือกลิ่นสบู่ของผู้ชาย มันก็เป็นเสน่ห์ที่เย้ายวนทั้งนั้น “พี่อนุญาต ขาลจะดูดแรง บีบแรงแค่ไหนก็ได้”

“...”

“พี่ชอบ... อ๊ะ”

ยังไม่ทันที่จะพูดจบ หมาน้อยตัวยักษ์ที่แสนน่ารักของฉันก็โถมลงมาหาทั้งตัวราวกับทนความต้องการไม่ไหว เคล้นคลึงหน้าอกของฉันด้วยสองมือหนัก หน้าอกอวบถูกเขากดจูบลงมาโดยเลือกที่จะวนลิ้นรอบยอดอกสีชมพูโดยเย้าแหย่ไม่แตะไปในจุดที่เสียวสะท้านที่สุด และนั่นก็ทำให้ฉันรู้สึกสยิวจนต้องกัดริมฝีปากหันหน้าหนีความเปียกชื้นจนเย็นแปลบตรงเต้านม

ขาลดูดเม้มที่ทรวงอกของฉันจนรู้สึกแสบเล็กๆ แต่มันกลับรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก ฉันไม่ได้ห้ามที่ขาลจะทำรอยตีตราตัวเอง และตามใจเขามากขึ้นด้วยการเลื่อนมือมาขยุ้มผมของเขา กระตุกยางรัดผมจนผมยาวๆ ที่หยักศกเล็กๆ ของขาลตกลงมาปรกหน้า ชวนให้หนุ่มน้อยของฉันดูเซ็กซี่และดิบเถื่อนขึ้นไปอีกเท่าตัว

“อื้มมม ขาล รู้สึกดีจัง”

ฉันครางเสียงเบาหวิวเพื่อควบคุมไม่ให้ตัวเองครางครวญดังจนได้ยินไปถึงข้างนอก เมื่อร่างสูงไล้ปลายลิ้นตวัดรัวที่จุกนมสีอ่อนจนเปียกชุ่ม ยอดอกแข็งชูชันจนเขาต้องดูดลิ้มรสมันเหมือนกำลังดูดจูปาจุ๊บที่สมัยเด็กๆ เราชอบซื้อมากินด้วยกัน

แต่ตอนนี้ที่เขาดูดมันไม่ใช่ลูกกวาด แต่มันคือหน้าอกของฉันเอง

“อ๊า”

เสียงหวานของฉันเริ่มดังขึ้นอีกนิดอย่างเผลอตัว เมื่อขาลใช้ฟันเขี้ยวขบกัดเบาๆ ที่จุกนมจนรู้สึกว่าเลือดซิบเล็กๆ เขาร้อนแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ในขณะที่จะยกเรียวขาทั้งสองข้างของฉันขึ้นเกี่ยวเอวสอบที่แข็งแกร่ง ถูไถความแข็งแรงใต้ผ้ายีนส์กับซับในลูกไม้ตัวบางที่ชื้นตรงกลางเป้าเป็นดวง

“ผมจะแค่ถู สัญญา”

เขากระซิบชิดหน้าอกของฉันที่สั่นเทิ้มจากแรงหอบ มือหนาขยำเต้าอกมหึมา พร้อมกับปลดซิปกางเกงยีนส์ลง เอนตัวฉันนอนลงบนโต๊ะจนศอกปัดป่ายไปที่คีย์บอร์ดจนพิมพ์ขึ้นไปในเอกสารผู้ป่วยมั่วซั่วไปหมด หากแต่ฉันไม่สนใจ ที่สนใจก็คือความผงาดตรงหน้าที่ถูกปลดปล่อยออกมาเท่านั้น

แม้ว่าขาลจะไม่ได้ถอดบ็อกเซอร์ที่บางแสนบางนั่นออก แต่ก็พอจะเห็นลำโคนได้ลางๆ ว่ามันใหญ่แค่ไหน

ฉันเริ่มหน้าซีดเล็กน้อย เพราะมันใหญ่มากๆ แบบมากๆ

“อะ ขาล เดี๋ยวก่อน” อยู่ดีๆ ความใสซื่อก็ทำงานแบบกะทันหัน ฉันอยากและรู้ว่าขาลก็อยาก แต่ขนาดของเขาที่ลำพองอยู่ภายใต้บ็อกเซอร์นั่น มันน่าสะพรึงมากๆ “... พี่กลัว”

“ยังไม่แข็งเต็มที่เลยครับ” เขาเองก็คงพอจะรู้ว่าฉันตื่นอะไร ก็เลยหรี่ตาลงมองลำของตัวเองพร้อมกับผงกหัวมาแค่นหัวเราะ แต่นั่นกลับทำให้ฉันตาโต

“ปะ... ปกติมันใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ” พอรู้สึกตัวได้ว่าเผลอแสดงความอ่อนประสบการณ์ออกไป ฉันก็เม้มริมฝีปากเปลี่ยนคำพูด “หมายถึงว่า... ของผู้ชายส่วนใหญ่”

“ปกติผมใส่ถุงยางไซส์ 60 ครับพี่หมี่”

และคำตอบเกี่ยวกับเจ้าสิ่งมหึมาที่ซ่อนอยู่ใต้เนื้อผ้าของขาล ก็แทบจะขุดเจาะความมั่นใจของฉันกับขนาดมาตรฐานของผู้ชายจนร่วงลงไปกองกับพื้น

ที่ได้ยินมา 52 คือขนาดมาตรฐานของชายไทย แค่นั้นก็ถือว่าน่ากลัวแล้ว

แล้ว 60 นี่มันจะใหญ่กี่เท่าจาก 52 ล่ะ?

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ช่างยนต์หลงกาวน์   ช่างยนต์หลงกาวน์ EP.21 ลูกสาวใจแตกกับผู้ชายสารเลว [1]

    “แฮ่ก... อย่าสิ”“แต่ผมไม่ไหว ทุกทีที่เห็นพี่เปลือย”น้ำเสียงแหบกร้าวของคนตัวสูงกว่าชิดท้ายทอย ฝ่ามือหนาหยาบกร้านกอบกุมทรวงอกมหึมาท่ามกลางฝักบัวขนาดใหญ่ที่น้ำสาดกระทบร่างกายของเราทั้งคู่ ฉันหอบหายใจ ทรงผมสั้นที่เปียกแนบลู่กับท้ายทอยขาว บั้นท้ายถูกขยำเหมือนอีกฝ่ายกำลังบีบลูกโป่งให้แตก มันเจ็บ แต่กลับรู้สึกดีช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาเช้าที่ฉันเหนียวตัวจนต้องเข้าไปชำระร่างกาย แต่คนตัวโตก็เกาะติดฉันไม่เคยห่าง เขาคลั่งฉัน และหลงใหลฉันจนอยากจะแทรกตัวอยู่กับทุกๆ กิจวัตรประจำวันของฉันซึ่งก็ไม่ได้รำคาญ ออกจะชอบด้วยซ้ำที่เขาสิโรราบต่อฉันแบบนี้เรามาอยู่ที่จอร์เจียได้อาทิตย์กว่าๆ แล้ว วันแรกที่มาที่นี่น้องขาลเบิกเงินจากคุณลุงมาสามหมื่นลารี และเราใช้ชีวิตอยู่ในอพาร์ทเม้นท์ใจกลางเมืองหลวงทบิลิซิร่วมกันแค่สองต่อสองแน่นอนว่ามีเซ็กซ์กันทุกวัน บางครั้งก็ทั้งวันทั้งคืนด้วยซ้ำ“เธอไม่ได้ทำเรื่องลาออกที่วิทยาลัยใช่มั้ย” ฉันกระซิบในตอนที่นอนเกยตัวเปลือยเปล่าอยู่บนท่อนแขนหนาที่เต็มไปด้วยรอยสักที่ฉันหลงใหล หลังจากที่อาบน้ำเสร็จเราก็นอนอ้อยอิ่งกันบนเตียง ฉันเขี่ยแผงอกเขา ส่วนน้องขาลก็วนนิ้วรอบลาดไหล่ของฉัน

  • ช่างยนต์หลงกาวน์   ช่างยนต์หลงกาวน์ EP.20 หนีไปด้วยกัน [3] จบตอน

    “ลบคลิปนั่น ถือว่าพี่ขอได้มั้ย” ฉันถอนหายใจหนักหน่วง กัดริมฝีปากจนห้อเลือดเมื่อตัวเองจำใจต้องออกปากขอร้องเขา“... ก็ได้ครับ” เหยี่ยวยังคงฉีกยิ้มอยู่ เขาปล่อยโทรศัพท์เครื่องหรูลงกับพื้นจนแตกกระจาย เมมโมรี่การ์ดกระเด็นออกมาจากชิ้นส่วนของโทรศัพท์ และคนตัวสูงก็กระแทกส้นเท้าลงไปจนมันหักเป็นสองท่อน“ขอบคุณ”“ไม่ ผมไม่ต้องการ”“...”“ผัวพี่อยู่ในรถอัลพาร์ด จะทำอะไรก็รีบทำซะ”ฉันเม้มริมฝีปากแน่น ก้มลงมองเมมโมรี่การ์ดที่แตกเป็นสองส่วน ยังมีสีหน้าไม่ไว้ใจตอนที่เดินเอี้ยวตัวหลบตัวสูงใหญ่ของเหยี่ยวไปทางรถครอบครัวคันโตปึง!!เสียงเซ็งแซ่ดังมาจากในตัวรถ ประตูรถถูกเปิดออกอย่างแรงด้วยส้นเท้าของใครสักคน การ์ดชุดดำที่ฉันเพิ่งเคยเห็นหน้าวันนี้กระเด็นออกมาจากตัวรถ คนที่กระโดดลงมาทั้งที่แขนข้างหนึ่งยังห้อยโตงเตงคือน้องขาล ฉันเบิกตากว้าง พอๆ กับที่ร่างหนาในสภาพสะบักสะบอมจะตรงเข้ามารวบขาฉันขึ้นอุ้มด้วยมือข้างเดียว“ไอ้ขาล! มึงจะทำอะไรวะ” เสียงเข้มของเหยี่ยวดังขึ้นด้านหลังโดยที่เจ้าของอ้อมแขนไม่ได้ให้ความสนใจ เขาใช้เท้าที่เปื้อนเลือดตรงหัวรองเท้าหนังสีน้ำตาลเข้มถีบผู้ชายที่นั่งหน้ารถจนพลัดตกลงมา“นะ... น้องข

  • ช่างยนต์หลงกาวน์   ช่างยนต์หลงกาวน์ EP.20 หนีไปด้วยกัน [2]

    การกินข้าวเช้านั้นดำเนินไปอย่างน่าประหวั่นพรั่นพรึง เมื่อป๊ามานั่งคุมฉันในห้องนอนด้วยตัวเอง และนั่งทอดสายตามองฉันในชุดเดรสสั้นและเสื้อกาวน์สีขาวเข้ากับชุดด้านใน พอบอกป๊าว่าวันนี้อยากกลับไปทำงาน ท่านไม่ได้ต่อว่าหรือห้ามปรามอย่างที่คิดไว้ แต่กลับมานั่งเฝ้าฉันด้วยตัวเอง“หวังว่าจะไม่แอบดอดไปหามันอีกนะ” ท่านเอ่ยขึ้นอย่างสงบเงียบเมื่อเห็นว่าฉันดูท่าทางปกติดี ไม่มีอาการคร่ำครวญมาหลายวันหลังจากที่ป๊าขังฉันไว้ในห้องนอน คิดว่าท่าทางนั้นอาจทำให้ท่านย่ามใจขึ้นมาบ้าง“อย่างที่ป๊าบอกเลยค่ะ... เด็กคนนั้นไม่มีดีอะไรเลย หมี่ไม่ได้จริงจังกับเขาหรอก” ฉันพูดด้วยท่าทางที่นิ่งกว่าทุกครั้ง แม้ว่าอัตราการเต้นของหัวใจจะค่อนข้างถี่จนน่ากลัว ฉันเป็นคนที่โกหกเก่ง แต่บางครั้งแรงกดดันของป๊าก็ทำให้ฉันประหม่า“ดีแล้ว มันไม่เหมาะสมกับหนูหรอก หนูเป็นแพทย์หญิงดีเด่น เป็นผู้หญิงที่เพียบพร้อมยิ่งกว่าใคร ป๊าเลี้ยงดูหนูให้เติบโตมาอย่างงดงาม หนูควรเลือกผู้ชายได้ดีกว่านี้” ท่านฉีกยิ้มอย่างพึงพอใจในท่าทางอันแสนเยือกเย็นของฉัน เหมือนกับว่าจะบังคับฉันได้เหมือนในวันวาน มือที่มีริ้วรอยเหี่ยวย่นเล็กน้อยเพราะป๊าเป็นคนที่ค่อนข้างดู

  • ช่างยนต์หลงกาวน์   ช่างยนต์หลงกาวน์ EP.20 หนีไปด้วยกัน [1]

    น้องขาลเงียบไป ภายใต้ความเงียบงัน ห้องที่ถูกเปิดให้สว่างเป็นสีเหลืองนวลอ่อนสะท้อนเสี้ยวหน้าที่เต็มไปด้วยอารมณ์ของเขา“ผมยอมรับ... ว่าผมรักพี่” เขาโพล่งขึ้นมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่คาดเดาอารมณ์ได้ยาก แววตาคมหลบตาลงมองมือของตัวเองที่ยกขึ้นมา “ผมรักพี่มาก มากพอที่จะทำให้พี่รู้ว่าผมโคตรคลั่ง และหลงพี่มากแค่ไหน”“...”“พี่หมี่ เราจะหนีไปด้วยกัน” เขาหันกลับมาสบตาฉัน แววตาคมปลาบนั้นเต็มไปด้วยความแน่วแน่ มั่นคง เขาบอกฉันให้รู้ว่าในสายตาของน้องขาลมีเพียงแค่ฉันคนเดียวในนั้น “ถ้าที่นี่ไม่มีใครที่เข้าถึงเราได้ ก็ทำให้โลกนี้เหลือแค่เราสองคนก็พอ”ฉันคลี่ยิ้มออกมา ฝ่ามือหนากอบกุมฝ่ามือเล็กของฉันแนบแน่น น้องขาลฉีกยิ้มกลับ เขาเลื่อนฝ่ามือหนามาเล่นเส้นผมสั้นประบ่าสีชมพูอ่อนของฉัน สางมันเบาๆ อย่างทนุถนอม ผิดแผกกับเวลาที่เราอยู่ร่วมกันบนเตียงอย่างสิ้นเชิงเขามักจะรุนแรงจนทำให้คลั่ง แต่ในขณะเดียวกันก็ทนุถนอมเหมือนฉันเป็นเจ้าหญิง“พี่สวยเหลือเกิน พี่หมี่” เขาชมเชย ราวกับว่านี่จะเป็นการให้กำลังใจกับชีวิตของฉันรวมทั้งเส้นผมที่จะไม่เหมือนเดิม เรามีปณิธานอันแรงกล้าที่จะหนีไปด้วยกันจากสถานที่ที่จำกัดตัวตนของเรา

  • ช่างยนต์หลงกาวน์   ช่างยนต์หลงกาวน์ EP.19 ถูกล้างสมองครั้งที่สอง [2] จบตอน

    [พาร์ท : ขาล]ผมลอบเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ของพี่หมี่ผ่านทางบ้านรกร้างข้างๆ ปีนต้นไม้อีกฝั่งขึ้นมาด้วยตัวคนเดียว กระโจนลงสู่ราวระเบียง สะเดาะกลอนประตูบานกระจก แล้วแทรกตัวเข้ามาในห้องนอนของเธอได้ยินเสียงราดฝักบัวกระทบเนื้อหนั่นในห้องน้ำในตัวห้อง ผมถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไป แล้วก็พบกับภาพที่ไม่คุ้นตาพี่หมี่ในลุคผมสั้นประบ่า... เธอกำลังช่วยตัวเองในอ่างทันทีที่เห็นผมพี่หมี่ก็สะอื้นออกมา มันช่างน่ารักซะจนต้องเข้าไปกอดเอาไว้แน่นๆ และอุ้มเธอมาวางบนเตียงนอน เช็ดตัวให้ เป่าผมให้เป็นลำดับถัดไป โดยที่พยายามปัดความคิดเรื่องที่พี่หมี่พยายามยั่วยวนผม ทั้งที่สภาพเธอตอนนี้ผอมลงและอิดโรยเพราะไม่ได้กินข้าวมาเป็นอาทิตย์ผมเธอสั้นเหมือนถูกตัดและเล็มอีกทีจนเท่ากัน ผมพินิจลุคของเธอในวันนี้ที่แตกต่างออกไป ในขณะที่ร่างเปลือยเปล่าที่ขาวผ่องไปทั้งตัวนั่งเม้มริมฝีปากอยู่หน้ากระจก เหมือนเธอไม่ค่อยอยากมองตัวเองเท่าไหร่“เป็นอะไรไป” ผมถามตอนที่สางเส้นผมสีชมพูอ่อนของเธอ แล้วพี่หมี่ก็หันหน้าหนี“... ก็มันไม่สวย” เธอกัดริมฝีปากแน่น ตีความว่าตัวเองที่ถูกตัดผมออกเหมือนขาดอะไรไปสักอย่างแต่สำหรับผมเธอสวยมาก ไม่ว่าจะเป็นช

  • ช่างยนต์หลงกาวน์   ช่างยนต์หลงกาวน์ EP.19 ถูกล้างสมองครั้งที่สอง [1]

    ฉันยืนจ้องหน้าป๊าอยู่หน้าประตูบ้านของน้องขาลท่านหรี่ตาลงมองสภาพของฉัน รวมถึงสภาพของร่างสูงกำยำที่ยืนอยู่ด้านหลังของฉันด้วยผ้าเช็ดตัวผืนเดียว ร่างกายที่เต็มไปด้วยรอยกัดและรอยจ้ำคงพอทำให้ป๊ารู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นระหว่างเราสองคนท่านกำชับแว่นสายตาขึ้นเล็กน้อย รู้สึกได้ถึงทั้งตัวของท่านที่สั่นเทิ้ม“ป๊า...!” ฉันเรียกชื่อท่าน จนมารู้สึกตัวอีกทีตอนที่ป๊าผลักฉันออกจากหน้าประตู เดินไปใกล้กับร่างสูงใหญ่ของน้องขาล ท่านกระซิบเสียงลอดไรฟันกับหูเขาโดยที่ฉันไม่ได้ยิน แต่สีหน้าของน้องขาลตึงเครียดขึ้นทันทีตอนที่พ่อของฉันผละออกมาหมับ“ติรานา มากับป๊า” เสียงทุ้มที่น่าประหวั่นพรั่นพรึงของป๊าพร้อมกับแรงกระชากที่แขนจนเซทำให้ฉันต้องเดินไปตามแรงของท่านอย่างช่วยไม่ได้ เหลียวหลังไปมองภาพของหมายักษ์ของฉันที่ยืนอยู่หน้าประตูอย่างอาลัยอาวรณ์จนฉันถูกกระชากลากถูเข้ามาในบ้านหลังโตของป๊าที่อยู่กับแม่บ้านสามสี่คน ถึงได้รู้ว่าท่านเองถึงขนาดลงทุนเดินข้ามฟากมาที่บ้านของน้องขาล ถัดมาจากบ้านเราแค่สองซอยป๊าออกกำลังกายบ่อยก็จริง แต่ตั้งแต่ที่คุณลุงพ่อของน้องขาลกลับต่างประเทศในตอนที่เขาอายุสิบห้าปี ป๊าก็ไม่เคยเข้าไปย่างกร

  • ช่างยนต์หลงกาวน์   ช่างยนต์หลงกาวน์ EP.12 สงครามคนคลั่งรัก [3] จบตอน

    น้องขาลนิ่งไปทันที เขาเอียงคอไปมองโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานของฉัน แววตาคมปลาบหันกลับมาสบตากับฉัน เย็นเยียบจนรู้สึกสั่นกลัวน้องขาลไม่เหมือนเดิมมาตั้งแต่เมื่อวาน และฉันก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร“งั้นขอเช็คโทรศัพท์หน่อยสิครับพี่หมี่”ฉันเม้มริมฝีปาก ฉันแค่คิดนะ เหมือนว่าเขาจะไม่ไว้ใจฉันเลย ไม่รู้สิ แค่รู้สึกว่า

  • ช่างยนต์หลงกาวน์   ช่างยนต์หลงกาวน์ EP.12 สงครามคนคลั่งรัก [1]

    เหยี่ยวจ้องมองภาพของผู้ชายคนนั้นที่ลงทุนกรีดเนื้อหลังมือของตัวเองเพื่อเรียกร้องความสนใจจากแฟนสาว แววตาคมกริบจ้องไปที่ภาพบาดตาบาดใจ อย่างเช่นที่ว่าพี่หมี่พุ่งตรงเข้ามาดูแผลของมันทันที พร้อมกับสีหน้าที่แสดงถึงความเป็นห่วงเป็นใยอย่างสุดซึ้งเป็นภาพที่เหยี่ยวได้รับรู้ในทันทีว่าหัวใจพี่หมี่ไม่ใช่ของเขาอ

  • ช่างยนต์หลงกาวน์   ช่างยนต์หลงกาวน์ EP.11 ลองขึ้นขี่ [4] จบตอน

    [พาร์ท : ขาล]โคตรรู้สึกไม่สบอารมณ์เผลอทำตัวไม่เป็นมิตรกับมันต่อหน้าแฟนตัวเองจนได้ ทั้งที่คิดว่าก่อนหน้านี้หลังจากเป็นแฟนกับพี่หมี่จะพยายามเข้าใจ ไม่แสดงอาการหึงหวงมากเกินไป และเชื่อใจเธอให้มากกว่านี้แต่ไม่ ในใจลึกๆ ผมไม่เข้าใจ ไม่เชื่อใจเธอเลยสักนิด ผมมีความรู้สึกกลัวว่าพี่หมี่จะทิ้งผมอยู่ตลอดเว

  • ช่างยนต์หลงกาวน์   ช่างยนต์หลงกาวน์ EP.11 ลองขึ้นขี่ [3]

    ผู้ชายเรือนผมสีเทาทรงมัลเล็ตรากไทร พร้อมด้วยแววตาประดุดเหยี่ยวนกที่กำลังยืนจ้องคอนโดตึกของลูกพี่ลูกน้องของตัวเองอยู่เนิ่นนาน เขาเพิ่งกลับมาจากจีน และทันทีที่กลับมาที่ไทย ก็เร่งรุดมาหาเธอโดยเร็วที่สุดผู้หญิงที่เป็นแสงสว่างให้เขาตลอดมา เธอที่สวยดั่งเทพีที่ตกลงมาจากสวรรค์‘เหยี่ยว’ คือชื่อของเขา เขาผ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status