ตอนที่ 6

“ไอรีน เธอก็มีลูกคงเข้าใจความรู้สึกของคนเป็นพ่อแม่ว่ารักลูกตัวเองแค่ไหน พี่เพิ่งรู้ว่ามีน้องเอื้อเมื่อพี่ได้พบกับสิตา พี่อยากดูแลลูกอยากให้ลูกอยู่พร้อมหน้าครอบครัวเหมือนคนอื่นๆ ถ้าพี่พรากลูกมาจากแม่เขาลูกพี่จะมีความสุขเหรอ อีกอย่าง...”

โอลิเวอร์พยายามใจเย็น อธิบายให้น้องสาวยอมรับ เขากลืนก้อนขมที่แล่นมาจุกคอให้หายไป เมื่อจำเป็นต้องเปิดเผยถึงสิ่งเลวร้ายที่เขาทำกับสิตาภา แม้ไม่อยากเล่าถึงสิ่งที่ผ่านมาแล้วแต่หากเก็บไว้เขาคงหาข้ออ้างในการรับผิดชอบสองแม่ลูกไม่ได้ เขามองหน้าพี่ชายก่อนจะสารภาพบาปด้วยน้ำเสียงแผ่วพร่า

“พี่เอริก... เมื่อห้าปีก่อนผมข่มขืนสิตา ผมทำร้ายเธอ... ก่อนที่เธอจะหนีหายไปหลังจากที่ยิงพี่ สิตามีน้องเอื้อติดท้องไปเพราะถูกผมข่มเหง แต่เธอยังเก็บลูกไว้และเลี้ยงดูลูกของผู้ชายเลวๆ ที่ทำร้ายเธออย่างดี” เขาหันมาสบตากับวาสินี อย่างลุแก่โทษ

“สิตายอมให้กำเนิดน้องเอื้อ และยังบอกให้ลูกรู้ว่ามีผมเป็นพ่อโดยไม่ใส่ความเกลียดชังในหัวลูกสักนิด ผมคงแย่มากหากทอดทิ้งลูกชายที่เฝ้ารอพ่อของแกมาตลอดไป หรือแย่งชิงแกมาจากแม่ที่ดูแลแกมาตั้งแต่เกิด ผมอยากดูแลสิตาอยากดูแลลูก พี่เอริกโปรดให้อภัยสิตา โปรดให้โอกาสน้องชายของพี่ได้รับผิดชอบหลานของพี่ด้วยเถอะครับ”

ร่างสูงของโอลิเวอร์ ทรุดลงคุกเข่าขอร้องพี่ชาย สร้างความตกใจให้เอริกและคนที่อยู่ตรงนั้น และยิ่งตกใจมากขึ้นเมื่อเห็นวาสินีลงมาคุกเข่าข้างๆ โอลิเวอร์

“คุณเอริกคะ หากสิ่งใดที่สิตาเคยทำร้ายคุณไว้ ฉันขอกราบขอโทษคุณด้วย ได้โปรดยกโทษให้สิตานะคะ ฉันยินดีใช้ชีวิตของฉัน ชดใช้สิ่งที่สิตาได้ทำไว้ ขอเพียงคุณยกโทษให้สิตา” วาสินีพนมมือก้มลงกราบเท้าเอริก

เอริกย่นคิ้วเมื่อได้ยินคำขอโทษ ที่ดูเหมือนคนพูดจะใช้คำแทนตัวเองทั้งชื่อตัวและคำว่าฉันสลับกันไปหมด แต่น้ำเสียงและการกระทำไม่ได้เสแสร้งแกล้งทำสักนิด แววตาที่ทอดมาบ่งบอกว่าเสียใจจริงๆ จากที่ตั้งใจจะต่อต้านเริ่มรู้สึกเห็นใจ ยิ่งเมื่อภรรยาส่งสายตาและพยักหน้าให้ในทำนองบอกว่าให้ยอมรับคำขอโทษ อดีตจอมมารร้ายจำต้องยอมทำตาม

“ก็ได้ ฉันยอมยกโทษให้เธอ เพื่อเห็นแก่น้องชายและหลานชายของฉัน แต่ถ้าเธอทำผิดอีกครั้งเธอจะไม่มีสิทธิ์ได้รับการยกโทษอีกต่อไป” เอริกบอกเสียงเข้ม แต่ไม่ยอมละท่าทีไว้ตัวเหมือนกึ่งจำยอม

“ขอบคุณมากค่ะ ขอบคุณที่ยอมให้อภัยสิตา” วาสินีเงยหน้าขึ้นพร้อมรอยยิ้มขอบคุณ

หากสิตาภารู้ว่าเอริกยอมให้อภัย พี่สาวของเธอคงดีใจและหายจากความรู้สึกผิดที่ค้างคาใจมาเนิ่นนาน วันหนึ่งเธอจะบอกเรืองนี้ให้สิตาภารู้ วาสินีรู้สึกโล่งใจที่เอริกยอมให้อภัย

“ขอบคุณมากครับพี่เอริก”

โอลิเวอร์รีบขอบคุณพี่ชาย เขารู้ว่าเอริกต้องใจอ่อนหากได้รับคำขอโทษ ชายหนุ่มหันมายิ้มให้วาสินีแล้วดึงร่างบางของหญิงสาวมากอดไว้ด้วยความดีใจพร้อมกับหอมแก้มเธออย่างลืมตัว ทำเอาวาสินีอายจนหน้าแดงจัดแต่ไม่กล้าดิ้นหนีเพราะได้รับปากเขาไว้แล้วว่าจะแกล้งแสดงละครเวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่น จำต้องยอมให้ชายหนุ่มกอดหอมอยู่แบบนั้น

ไอรีนย่นจมูก ทำเสียง ฮึ ในคอ ไม่พอใจที่พี่ชายยอมยกโทษให้คนร้ายง่ายไปหน่อย แต่ก็อดแปลกใจกับท่าทางเหนียมอายของผู้หญิงในอ้อมกอดของโอลิเวอร์ไม่ได้ เมื่อก่อนเธอจำได้ว่ายามที่ถูกโอลิเวอร์นัวเนีย สิตาภาไม่เคยแสดงอาการเขินอายจนหน้าแดงแก้มแดงแบบนี้มาก่อน บางครั้งเธอยังเห็นสายตาอีกฝ่ายเหมือนจะรำคาญด้วยซ้ำ ห้าปีที่ผ่านมาสิตาภาเปลี่ยนไปจนน่าสงสัยราวกับไม่ใช่สิตาภาคนเดิม ไอรีนได้แต่ซ่อนความกังขาไว้ในใจ ก่อนจะเดินหนีไปหาลูกและสามีเพราะไม่อยากเสวนากับว่าที่พี่สะใภ้คนใหม่ต่อ

อาการของวาสินีไม่รอดพ้นสายตาของสองสามีภรรยาเช่นกัน โรสิตาที่คบหาใกล้ชิดกับกับสิตาภามากกว่าใคร รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงราวกับคนละคนของอดีตเพื่อนสาว ท่าทางแววตาตลอดจนการใช้น้ำเสียงของสิตาภาคนนี้ไม่คุ้นตาเธอเลย อะไรบางอย่างบอกเธอว่าสิตาภาคนที่เห็นไม่ใช่สิตาภาคนเก่า แต่รูปร่างหน้าตาไม่ผิดเพี้ยนจากสิตาภาคนเดิมทำให้โรสิตาปัดความคิดนี้ออกจากหัว

เอริกเองก็สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของสิตาภา เขาบอกไม่ถูกว่าทำไมถึงไม่รู้สึกเกลียดชังผู้หญิงคนนี้มากเท่าในอดีต และรู้สึกว่าเธอมีบางอย่างไม่เหมือนสิตาภาคนที่เขาเกลียด บางทีเวลาอาจจะทำให้เลสเบี้ยนกลับใจมาเป็นหญิงแท้ก็ได้ เขาหาเหตุผลให้ความรู้สึกของตัวเอง

“พี่เอริกครับ ผมคิดว่าผมจะจัดงานแต่งงานกับสิตาในวันพรุ่งนี้ครับ”

โอลิเวอร์ยิ้มกว้างที่สุดในรอบห้าปีที่ผ่านมา หลังจากที่เขาแทบจะไม่มีรอยยิ้มประดับบนใบหน้าอีกเลย หลังจากคืนที่ทำร้ายสิตาภา

เอริกยกคิ้วสูง ก่อนจะพยักหน้ารับ “โอเค แกจะทำอะไรก็ตามใจ แต่ต้องโทรไปบอกคุณพ่อคุณแม่ให้รับรู้ก่อน” เขายอมตามใจน้องชาย แต่โรสิตากลับคัดค้าน

“มันไม่เร็วไปหน่อยหรือคะพี่โอลิเวอร์ ทำแบบนี้มันเหมือนมัดมือชกคุณสิตาเกินไป”

โรสิตาหันไปมองหน้าว่าที่เจ้าสาวอย่างเห็นใจ สิตาภาเป็นเลสเบี้ยนคงจะอึดอัดใจที่ถูกบังคับให้แต่งงานกับผู้ชาย แม้จะมีความสัมพันธ์จนมีลูกด้วยกัน ก็ใช่ว่าจะเปลี่ยนรสนิยมทางเพศได้ง่ายๆ

“พี่กับสิตาตกลงกันแล้ว ใช่ไหมครับสิตา” โอลิเวอร์ถามว่าที่เจ้าสาวของเขาเสียงนุ่ม แต่แฝงไปด้วยความคาดคั้นในที ริมฝีปากหยักสวยกระตุกยิ้มพอใจเมื่อเห็นศีรษะได้รูปพยักรับ

“ค่ะ ฉันอยากให้น้องเอื้อมีความสุขพร้อมหน้าพ่อแม่ลูกค่ะ”

วาสินีพยักหน้ารับอย่างฝืดฝืน การรับบทเป็นสิตาภาไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ยิ่งต้องมารับบทว่าที่เจ้าสาวของผู้ชายมือไวอย่างโอลิเวอร์ เธอคงหัวใจหล่นไปกองตาตุ่มทุกชั่วโมง ก็เขาขยันค้ากำไรจากเธออยู่ตลอดเวลา หากไม่ติดข้อตกลงที่รับปากไว้ เธอคงไม่ยอมให้เขานัวเนียเป็นปลาหมึกเกาะเสาแบบนี้ ดูเหมือนชายหนุ่มจะหาเรื่องกอดหอมเธอไม่เลิกราราวกับอยากแกล้งให้เธอหัวใจวายตาย

“น่ารักจริงๆ เจ้าสาวของผม”

โอลิเวอร์กดจมูกบนแก้มนุ่มหอมแรงๆ เขาติดใจกลิ่นหอมกับความนุ่มเนียนของแก้มสาว จนทนไม่ไหวต้องหาโอกาสหอมบ่อยๆ แม้จะรู้ว่าเธอไม่ชอบให้เขาแตะต้องร่างกาย แต่ช่างปะไรเขาจะหอมซะอย่าง ไม่ได้ทำอย่างอื่นขอหอมก็ยังดี

“ผมจะจัดงานแต่งงานเล็กๆ ที่ชายหาด เชิญเจ้าหน้าที่มาจดทะเบียน และมีงานเลี้ยงสังสรรค์นิดหน่อยก็พอแล้ว ให้ที่นี่จัดเตรียมงานให้คงไม่ยุ่งยากอะไร” โอลิเวอร์บอกแผนการแต่งงานของเขาให้พี่ชายพี่สะใภ้รับรู้

“ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวโรสช่วยคุณสิตาเตรียมเสื้อผ้าดีไหมคะ” โรสิตาอาสา แต่ถูกสามีคัดค้าน

“ปล่อยให้เขาจัดการกันเองเถอะโรส ฉันไม่อยากให้เธอไปยุ่งเรื่องของพวกเขามาก”

เอริกกดเสียงหนักในตอนท้าย ถึงเขาจะให้อภัยสิตาภา แต่ก็ใช่จะยอมให้อีกฝ่ายมาใกล้ชิดกับโรสิตาได้อีก ความระแวงยังเต็มหัวใจมีหรือจะยอมเปิดโอกาสให้คนเคยร้ายได้เข้าใกล้ดวงใจของเขา

“ขอบคุณนะคะคุณโรส ฉันดูแลเรื่องนี้เองได้ งานไม่ได้จัดใหญ่โตอะไร คงไม่ต้องแต่งตัวเยอะ”

วาสินีรีบบอกปัดอย่างสุภาพ ด้วยเกรงจะทำให้เอริกขุ่นใจอีก ตอนนี้เธอรู้อีกอย่างแล้วว่าการอยู่ห่างโรสิตาจะทำให้เธอไม่ต้องถูกเขม่น สิตาภาเคยพร่ำเพ้อให้เธอฟังถึงความรู้สึกที่มีต่อโรสิตา ต้นเหตุที่ทำให้พี่สาวฝาแฝดของเธอต้องทำเรื่องร้ายกาจลงไปเพื่อหาทางครอบครองผู้หญิงคนนี้ สุดท้ายสิตาภาต้องรับกรรมจากการกระทำของตัวเองอย่างสาหัส

“เดี๋ยวผมจัดการเรื่องเตรียมงานกับเตรียมชุดให้คุณเอง คุณแค่เตรียมตัวให้พร้อมเป็นเจ้าสาวของผมก็พอ”

โอลิเวอร์รับจัดการทุกอย่างเอง เพื่อความสบายใจของทุกคน โดยเฉพาะพี่ชายของเขาที่ต้องรักษาน้ำใจให้มากที่สุด ด่านแรกสำเร็จลงไปอย่างง่ายดาย เหลือด่านหินด่านสุดท้ายคือบิดามารดาของเขา ท่านจะยอมรับสะใภ้คนนี้ได้ไหมเมื่อมีสะใภ้ในดวงใจที่เคยคิดจับเขาคลุมถุงชนมาแล้วแต่เขาปฏิเสธไป