Mag-log in“ต่ำทราม!”
“สี่ปีที่ไม่เจอกัน ไปฝึกด่ามารึไงฮึ เดี๋ยวก็เลว เดี๋ยวก็ต่ำทราม ต่อไปคงชั่วช้าสินะ”
ติ้ง!
เมื่อลิฟต์มาถึงชั้นสิบแปด เท้าใหญ่ก็ก้าวออกจากลิฟต์พาไลลาเดินไปยังห้องตนเองแล้วกดรหัสปลดล็อกประตูอุ้มหญิงสาวเข้าห้องตัวเอง
ปึก!
ทันทีที่ประตูห้องปิดสนิท ปากน้อยก็ขยับพูดอีกครั้ง
“ปล่อยดิฉันลงได้หรือยังประธานแดน”
“ถึงเตียงหรือยังล่ะ?” เขาถามกลับพร้อมพาเดินตรงไปยังห้องนอนที่อยู่ด้านในสุดของห้องพัก
ตุ้บ!
พอถูกโยนลงเตียง ไลลาก็รีบตะเกียกตะกายคลานหนีจากเตียงอย่างรวดเร็ว แต่ทว่าช้ากว่าบุรุษอยู่ดี เขาเคลื่อนไหวเร็วกว่า คว้าจับเอวเล็กคอดเธอด้วยมือเดียวแล้วดึงรั้งกักไว้กับที่แล้วทิ้งตัวโถมลงมาคร่อมทับกักร่างเล็กสาวเจ้าไว้ใต้ร่างใหญ่หนักอึ้งด้วยน้ำหนักทั้งหมดของตน
“อย่านะ” เธอส่ายหน้าหนีเมื่อใบหน้าหล่อก้มลงมาหาแล้วซุกซบไซ้ซอกคอระหงของเธอ
“อือ...หอม อื้ม...” เขาพำพึมเสียงแหบพร่าลากลิ้นเลียลำคอระหงหอมรัญจวนลากไล้ปลายลิ้นสากอุ่นร้อนเปียกแฉะมายังแอ่งชีพจรที่กำลังเคลื่อนไหวตามจังหวะการเต้นของหัวใจ
“หยุดเดี๋ยวนี้นะ คุณรู้ไหมว่าคุณกำลังข่มเหงคู่หมั้นคนอื่นอยู่ อื้อ...” เธอพยายามห้ามและบิดส่ายหน้าหนี แต่ยิ่งส่ายหน้าหนีก็ยิ่งเป็นการเปิดทางให้ปลายจมูกโด่งซีอีโอหนุ่มซุกไซ้ถูไถซอกคอระหงเธอได้สะดวก
“ก็แค่คู่หมั้น แต่ที่คร่อมเธอตอนนี้กำลังจะเป็น ‘ผัว’ เธอ ไลลา ฉันจะทำให้เธอรู้ว่า ‘เซ็กซ์’ ของฉันดีกว่าไอ้คู่หมั้นนั่นของเธอจนเธออยากกลับไปถอนหมั้นมันเชียวแหละทูนหัว อะ...อื้อ” แล้วเขาก็เคลื่อนไล้ลากลิ้นสากชื้นแฉะจากลำคอระหงมาหยุดที่ปากจิ้มลิ้มสีแดงระเรื่อแล้วทาบทับบดขยี้กลีบปากอ่อนนุ่ม
“อะ...อื้อ” มันไม่ใช่จูบแรกของเขาและคนตัวเล็ก เมื่อครั้งคบกัน แดนเป็นคนสอนไลลาจูบและยังเป็นจูบแรกของสาวเจ้าด้วย แต่ไม่รู้ว่าหลังจากเลิกกันไป ไลลาได้นำบทเรียนนี้ไปใช้กับผู้ชายคนไหนไหม
“อะ...อื้อ” จูบแรกเป็นของคนเหนือร่างและวันนี้ก็ยังเป็นเขาเหมือนเดิมที่ได้บดจูบปากเธอ ครอบครองกลีบปากและเรียวลิ้นของเขาก็รุกล้ำเข้ามาในโพรงปากไล่ต้อนลิ้นเธอ ก่อนจะตวัดลิ้นรัดดูดคลึงเรียวลิ้นเล็กเธอหนักหน่วง
“อะ...อื้อ” แม้จะมีคู่หมั้นคู่หมาย แต่เธอก็ไม่เคยให้เขาจูบสักครั้ง สำหรับเธอกับคู่หมั้นหนุ่มคบกันด้วยใจบริสุทธิ์ ต่างฝ่ายต่างหัวโบราณกันและเฝ้าคอยวันแต่งงานกัน แต่พอถูกซีอีโอหนุ่มบดจูบขยี้กลีบปาก เธอก็รู้ทันทีว่าตัวเองโหยหาสัมผัสหนักหน่วงจากคนต่ำทรามมาตลอด แม้จะหมั้นหมาย แต่ใจของเธอก็แอบซ่อนแดนไว้ในส่วนลึกของหัวใจตลอดมา
“อ่า...อื้ม” ปากน้อยจูบตอบสนอง แถมยังโอบกอดลำคอหนายกร่างขึ้นบดเบียดร่างใหญ่ของเขาด้วย ซีอีโอหนุ่มบดขยี้ดูดคลึงลิ้นเล็กเร่าร้อนกลืนกินความหวานโพรงปากน้อยหนักหน่วง แม้จะผ่านมาสี่ปี แต่แดนก็จำรสหวานของปากน้อยได้ดี พอคิดว่าหลังเลิกราแยกทางกันไป ไลลาไปจูบกับคนอื่นก็โกรธฉุนขึ้นมาจนเผลอกัดปากสาวเจ้า
อุ๊ย!
อยู่ๆ เขาก็กัดปากเธอจนเจ็บจนเลือดออก เพราะเธอสัมผัสได้ถึงรสเค็มของเลือด
“นอกจากฉันแล้วมีผู้ชายกี่คนได้จูบปากหวานๆ ของเธอ ไลลา”
“ป่าเถื่อน! ปล่อยดิฉันกลับเดี๋ยวนี้ประธานแดน”
“ไม่ได้ยินที่ถามหรือไง หรือมันเยอะจนบอกฉันไม่ได้ไลลา” เขาพูดเองตอบเองแล้วก็โกรธเอง
“คุณเป็นไบโพลาร์รึเปล่าคุณแดน พูดเองเออเองหมด ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ ฉันจะกลับ” เธอผละมือที่กอดลำคอหนาออกมาผลักไหล่กว้าง แต่ร่างใหญ่ไม่เคลื่อนไหวตามแรงผลักแม้แต่น้อย
“บอกมาไลลาว่ามีใครบ้างที่ได้จูบปากเธอ” เขาตะโกนใส่หน้าสวยชื้นเหงื่อแล้วคว้าจับมือน้อยทั้งสองข้างรวบไว้ในมือเดียวตนเองแล้วดึงรั้งไปไว้เหนือหัว
หัวใจซีอีโอหนุ่มมันตายด้านไปตั้งแต่เมื่อห้าปีก่อน เมื่อรักแรกหลุดมือตกไปเป็นของชายอื่น เมื่อหัวใจของกิรณาไม่มีตนเอง เขาก็ไม่คิดจะรั้งหญิงสาวไว้ และวันนี้ก็ยินดีกับเธอและสามีที่ได้มีครอบครัวที่น่ารักด้วยกัน ส่วนเขาน่ะเหรอ นับตั้งแต่เลิกรากับกิรณาก็ไม่เคยเชื่อในความรัก จากผู้ชายอ่อนโยน แสนดี ก็เปลี่ยนเป็นผู้ชายเย็นชาไร้ใจ สำหรับเขาแล้วผู้หญิงก็แค่คู่นอน ที่ระบายความเครียดของตนเท่านั้น ใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศมาหลายปี พอกลับมารับช่วงบริหารธุรกิจของครอบครัว ต้องรับผิดชอบพนักงานหลายร้อยชีวิต แน่นอนว่างานที่ทำมันเครียด เขาจึงต้องมีสาวๆ บนเตียงทุกคืนไม่เคยขาด ตื๊ด! ตื๊ด! ตื๊ด! เสียงสั่นเตือนโทรศัพท์ข้างโต๊ะหัวเตียงสั่นดังไม่หยุดจนทำให้ต้องลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงแล้วยกมือเสยผมที่ตกมาปิดตาขึ้นอก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสาย “มีอะไรรึเปล่าแยม?” เขาถามคนในสายเมื่อกดรับสาย
ห้าเดือนต่อมา กิรณาท้องโตขึ้นจนเห็นได้ชัด ส่วนคนแพ้ท้องแทนเมียก็หายดีเป็นปกติ แถมยังขี้อ้อน ขี้หวง เสพติดแม่ของลูกมากขึ้นทุกวัน จนทำให้ธวัฒน์หมั่นไส้ความติดเมียของลูกชาย “แยม” “ขา” “วันนี้อยากกินอะไร ฉันเข้าครัวทำให้” “ให้พี่นิ่มทำให้ก็ได้ค่ะ ทำงานกลับมาเหนื่อยๆ ยังมาเข้าครัวอีกเหรอคะ” “ก็ฉันอยากทำให้เธอกับลูกกินนี่” “แล้วไม่คิดจะทำให้พ่อกินมั่งเหรอธงรบ” “ผมทำเผื่อน่าพ่อ” “อือ...งั้นฉันไปอ่านหนังสือในห้องทำงานก่อนแล้วกัน พ่อไปนะหนูแยม” &ldq
“ฉันชอบ ไม่สิ ฉัน ‘รัก’ เธอ ที่ทำทั้งหมดก็เพราะฉันอยากเป็นเจ้าของเธอคนเดียว อยากเป็นเจ้าของตัวเธอและหัวใจเธอ แต่หัวใจคงไม่มีสิทธิ์ใช่ไหม เพราะเธอเกลียดฉันไปแล้วแยม” นี่เขา ‘รัก’ เธองั้นเหรอ ย้อนกลับไปเมื่อตอนเธออายุสิบหกปี เธอได้รู้จักความรักและการแอบรักครั้งแรก แต่เพราะอายุที่ต่างกัน และเขายังเป็นลูกชายผู้มีพระคุณ แถมตอนนั้นเขายังมีแฟนด้วย เธอจึงตัดใจและเก็บซ่อนความรู้สึกที่มีกับเขาไว้ในส่วนลึกของหัวใจ แต่ไม่ว่าจะผ่านมากี่ปี กิรณาก็รู้ดีว่าความรู้สึก ‘รัก’ ที่มีต่อธงรบยังคงอยู่ จะพยายามซ่อนไว้ลึกแค่ไหนของหัวใจก็ตาม สุดท้ายมันก็ถูกปลุกให้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง ตอนนี้เหมือนมีลูกไฟเป็นร้อยลูกระเบิดอยู่ในอกจนเธอไม่รู้จะพูดออกมายังไง “ว่าไง ตอบฉันได้รึยังว่าเกลียดฉันมากขนาดไหนแยม” เขาพูดพร้อมผละหน้าออกจากไหล่เล็กแล้วจับกิรณาหมุนตัวให้หันมาเผชิญหน้ากับตนเอง&n
“ไม่มีอะไรจะพูดงั้นเหรอ แล้วไปหาหมอกับแฟนเก่าเนี่ยนะ เลิกกับมันแล้ว ทำไมไม่บอกฉัน ทำไมให้ฉันรู้จากคนอื่นแยม เรานอนด้วยกันทุกวันแทนที่เธอจะบอกฉันว่าเธอไม่ได้คบกับมัน เธอปล่อยให้ฉันเข้าใจเธอกับมันผิดๆ ทำไมกัน เธอทำแบบนี้ทำไม” “ก็ไม่เห็นมีความจำเป็นต้องบอกนี่คะ เราสองคนก็แค่มี ‘เซ็กซ์’ กันเท่านั้น แยมเป็นแค่ของเล่นใกล้มือคุณธงรบเท่านั้น ทำไมแยมต้องใส่ใจด้วยคะ” เธอพูดพร้อมแกะมือสากกร้านออกจากแขนตัวเองเดินไปตู้เสื้อผ้าเพื่อจะแต่งตัว ธงรบเดินตามไปสวมกอดคนตัวเล็กจากทางด้านหลัง เขาเกยคางกับไหล่เล็กคนตรงหน้าพร้อมกับเอ่ย “ที่เรานอนด้วยกันทุกคืน มันแค่ ‘เซ็กซ์’ งั้นเหรอแยม” เงียบ! เธอไม่ตอบ เขาจึงพูดต่อ “สำหรับฉันไม่ใช่นะ เธอไ
เมื่อมองดูเวลาเป็นเวลาเลิกงาน ธงรบก็ปิดโน้ตบุ๊ก ปิดไฟในห้องทำงาน หยิบกุญแจรถกับโทรศัพท์ออกจากห้องทำงานด้วยความเร่งรีบ เพราะกลัวว่าจะไม่ทันกิรณา แต่พอออกมาเห็นแค่เพ็ญพร ผู้ช่วยหลักของตนอยู่หน้าห้องคนเดียว “แยมกลับแล้วเหรอคุณเพ็ญพร?” “น้องแยมลาช่วงบ่ายค่ะท่านประธาน” เพ็ญพรตอบซีอีโอของตน “ทำไมผมไม่รู้ว่าแยมลา แล้วบอกไหมว่าลาไปทำไมช่วงบ่าย” “เห็นว่าไปโรงพยาบาลค่ะ น้องแยมบอกว่าประจำเดือนไม่มาเลยจะไปหาหมอ” เพ็ญพรเอ่ยตามที่ตนได้พูดคุยกับกิรณาก่อนหน้านี้ “ประจำเดือนไม่มา คงไม่ได้ท้องหรอกนะ แล้วไปกับใครครับ” “ดิฉันก็คิดว่าน่าจะท้องค่ะ แต่จะท้องกับใครคะ เพราะว่าน้องแยมไม่มีแฟน” เพ็ญพรเอ่ย “ท้องได้
ธงรบดีใจกับเพื่อนรักที่จะได้เป็นพ่อ และก็ขำเพื่อนสุดๆ ที่ภรรยาแพ้ท้องเหม็นสามี เห็นหน้าก็อาเจียน ได้กลิ่นก็อาเจียนจนต้องแยกห้องนอนกัน คิดแล้วก็สมน้ำหน้าเพื่อนนัก “รักเมียไม่มากพอเลยไม่แพ้ท้องแทนเมีย” ธงรบพูด ส่วนคนฟังที่มีหน้าเศร้าคอตกก็ได้แต่ถอนหายใจออกมา เฮ้อ! “ใครบอกว่าฉันรักไม่มากพอธงรบ แกเถอะ กับน้องแยมยังไงกัน นี่น้องแยมก็มาทำงานเป็นผู้ช่วยแกสองเดือนแล้วนะธงรบ” “ก็อย่างที่แกเห็นนั่นแหละ เด็กนั่นมีแฟน แต่มีฉันเป็นผัว” ธงรบบอกเพื่อน จริงๆ เขารู้อยู่แล้วว่าไทม์นั้นรู้เรื่องตัวเองกับกิรณามาพอสมควร ถึงไม่เล่า ไทม์ก็พอจะมองออก “คู่นอนเถอะไม่ใช่ผัว ถ้าผัวต้องแบบฉันกับญาดาเว้ย แต่ก็นั่นแหละ เด็กสมัยนี้เขาไม่สนใจกันแล้วธงรบว่าจะนอนกับใครหรือไม่นอนกับใคร อย่างน้องแยมนอนกับแก แต่มีแฟน สงสัยจะรักแ







