CEOบังคับรัก 7

“อะ...อื้อ” ปากหนาดูดเร่ากลืนกินยอดอกทั้งสองข้างไลลาสลับกันไปมา

“ซีอีโอชั่ว อะ...อื้อ”

ไลลารู้ชะตากรรมตัวเองว่ายังไงก็หนีไม่พ้นจากใต้ร่างใหญ่ แม้พยายามขัดขืนต่อต้าน แต่ร่างกายกลับอ่อนแรงเหลือเกิน เรี่ยวแรงถูกไฟราคะของเขาล้างผลาญดูดกินกลืนจนอ่อนระทวยหลอมเหลวบิดส่ายตอบสนองคนต่ำทราม

“เดี๋ยวก็จะเป็นผัวชั่วของเธอทูนหัว อื้ม...ดูดมันเป็นบ้า อ่า...”

ปากหนาดูดเต้าสลับข้างไปมาพร้อมมือใหญ่นวดคลึงหนักหน่วง ก่อนจะผละปากเคลื่อนลากลิ้นสากอุ่นร้อนเปียกแฉะผ่านร่องอกมายังหน้าท้องแบนราบแล้วใช้ปากกัดขอบกางเกงในสีเนื้อเข้าชุดกับยกทรงไลลากระชากดึง

            “อ่า...ให้ตายสิ อวบอูมเป็นบ้า”

เมื่อใช้ปากกัดดึงถอดกางเกงในของสาวสวยร่างกายชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อไคลก็ได้เห็นความสวยงามโหนกนูนเป็นสาวของไลลา

            “คุณมันเลวคุณแดน อะ...อื้อ” แล้วก็ต้องครางซ่านเสียวออกมาเมื่อเขาก้มลงกัดดึงเส้นขนดกอุยกลางหว่างขาตนเอง

            “น่ามันเขี้ยวเป็นบ้า ตอนนี้ฉันไม่ไหวกับเธอแล้วไลลา ฉันต้องการเธอ ฉันอยากกระแทกเธอแรงๆ ทูนหัว อ่า...ซี้ด”

แล้วเขาก็สูดปากก่อนจะตวัดลิ้นสากเลียริมฝีปากบนตัวเองแล้วผละออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเอง เพียงเวลาไม่กี่อึดใจ ซีอีโอหนุ่มก็เปลือยเปล่า ส่วนไลลาก็ถูกจัดการจนเปลือยเปล่าเช่นกัน กางเกงชั้นในก็ถูกถลกดึงออกทางปลายเท้าแล้วร่างใหญ่บุรุษก็โถมตัวทิ้งน้ำหนักทับกักร่างน้อยตรึงไว้ใต้ร่างเปลือยตน

            “คุณมันชั่วเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ ประธานแดน สารเลว! อะ...อื้อ” แล้วปากหนาคนสารเลวก็ทาบทับปิดกลืนลมหายใจของเธอบดจูบหนักหน่วงเอาแต่ใจ

            “อ่า...อื้อ” ความหวานของปากน้อยทำให้แดนไม่อยากผละปากออกห่าง อยากจูบดูดลิ้นสาวเจ้าจนลิ้นเปื่อยทีเดียว เอวหนาบดเบียดปลายความโอหังร้อนรุ่มตัวเองกับหน้าท้องแบนราบแล้วเสียดสีถูไถกับเนินอวบอูมกลางหว่างขาสาวเจ้า แขนแข็งแรงสอดกอดรั้งร่างน้อยยกขึ้นหาตัวเอง

            “อะ...อื้อ” ร่างกายของเธอกำลังทรยศคำสั่งการของสมอง ตอนนี้สองแขนโอบกอดร่างเปลือยบุรุษชั่วเหนือร่างแล้วก็แอ่นเด้งยกอกอวบอูมขึ้นเบียดเสียดสีหน้าอกแกร่ง ไม่พอยังจูบตอบปากโสมมซีอีโอเผด็จการด้วย

            แดนใช้มือหนึ่งข้างจับยกสะโพกกลมกลึงขึ้นแล้วกดแนบบดเบียดความแข็งแรงอุ่นร้อนกลางหว่างขาจอมผยองของตนกดกายหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับไลลา แต่แล้วก็ได้รู้ความจริงว่าความอุ่นร้อนภายในกายสาวยังคงบริสุทธิ์ผุดผ่องดังเดิมเหมือนเมื่อสี่ปีที่แล้ว

            “อ่า...ให้ตายสิ ฉันเข้าไปไม่ได้ไลลา เธอ...อ่า...ขอบคุณทูนหัวที่ยังเก็บมันไว้ให้ฉัน” เขาผละออกมาเอ่ยบอกกับเธอ ก่อนจะจูบปากเธออีกครั้งด้วยความอ่อนโยนแล้วก็ค่อยๆ ขยับสะโพกบดเบียดทแยงดุ้นเนื้อใหญ่แข็งแรงยาวดุดันตัวเองเข้าหาร่างน้อย แต่ก็ยากเหลือเกิน

            “อื้อ...อ่า” ความเจ็บปวดกลางกายทำสาวเจ้าบิดส่ายเอวเล็กคอดหนีความโอหังซีอีโอหนุ่ม แต่ก็หนีไม่รอดเมื่อมือใหญ่ของเขากอดรั้งจับเอวเล็กคอดเธอรั้งไว้มั่น

            “อ่า...เจ็บใช่ไหม”

น้ำเสียงทุ้มอ่อนโยนบุรุษต่ำทรามเหนือร่างทำเอาหัวใจไลลาสั่นไหวเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ กับคู่หมั้นหนุ่ม เธอไม่เคยเป็นแบบนี้ คบหากัน หมั้นหมายกัน เพราะความดีของเขา แต่กับคนถ่อยเหนือร่าง มันกลับมีอิทธิพลกับการเต้นของหัวใจเธอเหลือเกิน

            ความคับแน่น ความบริสุทธิ์ของไลลาทำให้แดนเข้ายึดครองอำนาจภายในสาวเจ้าได้ลำบาก แต่ความลำบากในครั้งนี้ทำให้ต้นไม้ในใจของเขาแตกกิ่งก้านใบ เอวสอบกระแทกดุนดันความเกรี้ยวกราดโอหังตัวเองเข้าหาไลลาและครั้งนี้ก็สำเร็จ เขาเข้ายึดครองอำนาจภายในกายสาวเจ้าได้สำเร็จจนสุดโคนเนื้อ และทำแบบนี้เพื่อทำให้เธอเจ็บปวดน้อยลงด้วย หากค่อยๆ ทยอยทแยงยัดเยียดช้าๆ จะยิ่งทำให้เธอเจ็บนาน

            “อ่า...คับแน่นเป็นบ้าทูนหัว อื้ม...” ตอนนี้ไลลาหมดสิทธิ์ไปสวมแหวนแต่งงานกับผู้ชายคนอื่น หมดสิทธิ์เลือกชีวิตหลังจากนี้ เพราะหลังจากวันนี้ไป เขาจะบงการชีวิตของสาวเจ้าทุกอย่าง ชีวิตที่เหลือ ไลลาจะเป็นของเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น มีแค่เขาบงการได้เท่านั้น

            “เจ็บ!” ไลลาพูดสั้นๆ แล้วหลับตาปล่อยน้ำใสๆ ไหลออกทางหางตาระบายความเจ็บปวดกลางกายความเป็นสาวตนเอง

            “ชูว์...ไม่ต้องเกร็ง ผ่อนคลาย แล้วทุกอย่างผัวจะจัดการเองคนสวย อื้ม...”

น้ำเสียงทุ้มอ่อนโยนเอ่ยปลอบพร้อมจูบเปลือกตาสวยแล้วเคลื่อนไล้มาจูบปลายจมูก ก่อนมาหยุดที่ปากแล้วเริ่มขยับเคลื่อนไหวซอยเอวสอบ ด้วยไม่อาจนิ่งได้เมื่อภายในไลลาตอดรัดดูดคลึงจนปวดร้าวไปทั้งท่อนเนื้อบุรุษที่ฝากฝังแน่นในกายสาว

            “อ่า...อื้อ” เมื่อหนีไม่ได้ และไม่อาจแก้ไขได้ ตอนนี้ไลลาต้องจำใจยอมรับชะตากรรมของตนเอง ร่างเล็กปล่อยพลิ้วไหวไปตามจังหวะเคลื่อนไหวบดเอวสอบคนเป็นซีอีโอ สองแขนเล็กยกขึ้นโอบกอดยกร่างตนเองขึ้นเด้งรับแรงกระแทกอีกฝ่าย ส่วนปากน้อยก็ดูดคลึงเรียวลิ้นสากหนักหน่วง เขาดูดลิ้นเธอ เธอก็ดูดกลับไม่ยอมเสียเปรียบ

            “อ่า...อื้อ” เสียงครางอู้อี้ดังลอดออกมาจากปากทั้งสองประสานกับเสียงผิวเนื้อกระทบกระทั่งกัน ความใหญ่โตของเขาอัดแน่นซอยเข้าออกลึกเข้าหาไลลาหนักหน่วงดุดัน