CEOบังคับรัก 8

เวลาหกโมงเย็น ในห้องเริ่มมืดสลัว ส่วนไลลาก็หลับสนิท ซีอีโอหนุ่มก็ขยับตัวลุกขึ้นจากเตียงหยิบกางเกงที่กองกับพื้นข้างเตียงมาล้วงหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วหยิบบุหรี่กับไฟแช็กในลิ้นชักโต๊ะข้างหัวเตียงเดินออกไประเบียงห้องต่อบุหรี่ดูดและต่อสายหาผู้ช่วยของตนเองเพื่อสั่งงาน

            “พรุ่งนี้ไปเชิญนายทะเบียนด้วยหวัน”

แดนกรอกเสียงเข้มสั่งงานแล้วปล่อยควันสีเทาลอยออกปากแล้วเขี่ยบุหรี่กับที่เขี่ยบุหรี่ที่วางบนราวระเบียงห้อง

            ‘เชิญมาทำไมครับท่านประธาน?’

            “จดทะเบียนสมรส และนายไปเอาทะเบียนบ้านของไลลากับแม่เธอมาด้วยล่ะ” น้ำเสียงเยือกเย็นส่งไปในสาย

            ‘จดทะเบียนสมรส แล้วผมจะเอาทะเบียนบ้านเธอมาได้ยังไงครับ?’ ผู้ช่วยหนุ่มถามกลับด้วยไม่รู้จะไปเอามายังไง

            “มันเรื่องของนาย พรุ่งนี้ฉันต้องได้จดทะเบียนสมรส ถ้าคิดไม่ออกก็โทรหาไอ้สิงห์ ให้มันช่วย ไปแต่งเรื่องสร้างเรื่องอะไรก็ได้ แต่พรุ่งนี้ฉันต้องได้จดทะเบียนสมรส”

            ‘แล้วคุณไลลา เธอ...’ หวันยังพูดไม่จบความ เสียงเข้มห้วนก็แทรกตัดประโยคส่งมาในสาย

            “ห่วงเธอทำไม ส่วนพยาน นายก็หามาก็แล้วกัน เพราะต้องใช้พยานสองคน อีกอย่างตอนนี้ซื้อมื้อเย็นมาส่งด้วย เอามาแขวนไว้หน้าประตูห้อง”

            ‘ครับ ท่านประธาน’

            พอผู้ช่วยรับคำสั่ง ซีอีโอหนุ่มก็กดวางสายแล้วดูดบุหรี่ในมือต่อ ก่อนจะทิ้งบุหรี่ในมือกับที่เขี่ยบุหรี่แล้วเดินกลับเข้าไปในห้องเพื่อนอนกอดคนหมดแรงหลับบนเตียงต่อ

ร้อนถึงสิงห์ต้องโกหกแม่ของไลลา ผู้ช่วยส่วนตัวของตนว่าตัวเองต้องการทะเบียนบ้านของเธอเพื่อไปประกอบกับเอกสารของบริษัท ส่วนตอนนี้เลขาเขานั้นถูกส่งไปทำงานต่างจังหวด เธอทำงานเสร็จก็จะกลับบ้านเอง และบอกท่านไม่ต้องเป็นห่วงลูกสาว หากติดต่อไม่ได้ไม่ต้องกังวล ที่นั่นสัญญาณไม่ดีหรือไม่ก็งานยุ่งอยู่เลยไม่สะดวกรับสายท่าน เมื่อได้ทะเบียนบ้าน ผู้ช่วยมาก็ส่งให้ผู้ช่วยของเพื่อนรักที่มากับตนด้วยวันนี้

            “ประธานนายทำฉันปวดหัว เจอเมื่อวาน วันนี้จับเขาจดทะเบียนสมรส สมกับเป็นมันจริงๆ”

            “ขอบคุณครับคุณสิงห์ แต่ผมรบกวนอีกอย่างได้ไหมครับ ไปเป็นพยานให้ท่านประธานผมอีกได้ไหมครับ เพราะต้องใช้พยานสองคนถึงจะจดทะเบียนสมรสได้”

            “แล้วฉันปฏิเสธได้ไหมล่ะ”

            “จดทะเบียนที่ไหน?”

            “คอนโดท่านประธานครับ”

            “อืม...งั้นเจอกันที่นั่น”

            “ครับ เดี๋ยวผมจะไปรับนายทะเบียนแล้วจะตามไปครับ อ้อ...คุณสิงห์เตรียมสำเนาบัตรประชาชนไปด้วยนะครับ เพราะต้องใช้”

            อืม!

            แล้วซีอีโอหนุ่มก็เดินไปขึ้นรถคันหรูราคาสิบล้านของตนเองแล้วติดเครื่องยนต์ขับออกไป ส่วนหวันก็เดินไปยังรถเก่าๆ ตัวเองเพื่อจะขับไปรับนายทะเบียนไปคอนโดเจ้านาย

            เมื่อคืนเธอขอกลับ เขาก็ไม่ยอมให้กลับ เขากักขังเธอไว้กับเตียง แม้แต่ข้าวก็ยังทานบนเตียง พอทานอิ่ม เขาก็อุ้มไปอาบน้ำ ไม่ใช่แค่อาบน้ำอย่างเดียว เขายังลวนลามหาความสุขจากร่างกายอ่อนเพลียของเธอด้วย พอตื่นเช้ามา เขาก็ไม่ยอมปล่อยกลับ แม้แต่โทรหาแม่ก็ไม่ยอมให้โทร ป่านนี้ท่านคงเป็นห่วงเธอแล้ว

            “ประธานแดนต้องการอะไรอีกคะ”

            “จดทะเบียนสมรส”

            “ฮะ!”

            “ได้ยินไม่ผิดหรอกทูนหัว ตอนนี้นายทะเบียนกับพยานกำลังเดินทางมา”

            “คุณกำลังบังคับฉันอยู่นะคุณแดน”

            “ถ้าไม่บังคับจะได้เมียเหรอ อยากออกจากห้องก็ต้องจดทะเบียนสมรสกันก่อน”

            “ดิฉันไม่มีทะเบียนบ้าน” เธอรู้ขั้นตอนการจดทะเบียนสมรสว่าต้องใช้เอกสารอะไรจึงเอ่ยอ้างขึ้น

            “ทำไมจะไม่มี แม่เธอเอาให้เองกับมือ”

            “ไม่จริง!”

            “จริงไม่จริงเดี๋ยวรู้กันตอนนายทะเบียนกับพยานทั้งสองมาถึง”

            “ชั่วที่สุด!”

ไลลากำมือแน่นเข้าหากันด้วยความเดือดดาล ดวงตาสวยมองจ้องคนตัวสูงที่ยืนยิ้มข้างเตียงมองตัวเอง อยากจะกระโจนเข้าหาแล้วฉีกปากที่ยิ้มของเขานัก

            “อยากกินผัวเหรอถึงมองจ้องขนาดนี้ แต่คืนนี้นะเข้าหอ อ้อ...ไอ้คู่หมั้นน่ะ ไปบอกเลิกมันซะ อย่าให้รู้ล่ะว่าติดต่อกับมันอยู่ ตอนนี้เธอเป็นของฉัน ไลลา”

เขาเดินเข้ามาโน้มตัวก้มหน้าลงมาใกล้ดวงหน้าสวยแล้วใช้มือจับคางเล็กบีบเชยขึ้นให้แหงนเงยรองรับแรงบดขยี้จากปากหนาตน

            “อะ...อื้อ” ซีอีโอหนุ่มแค่อยากตอกย้ำกับไลลาเท่านั้นว่าตอนนี้ตัวเองเป็นเจ้าของเธอ และเธอก็ไม่มีสิทธิ์ไปเป็นของใคร

            “จำไว้! ตอนนี้เธอเป็นของฉัน ไลลา ไม่ว่าใครก็อย่าคิดจะได้ครอบครองเธอ ไอ้หนุ่มที่หมั้นด้วยแหวนทองกระจอกนั่นก็ไปเลิกกับมันซะ!”

            “ป่าเถื่อน!”

มือน้อยยกผลักอกแกร่ง พอร่างใหญ่ขยับห่างก็ยกมือขึ้นลูบเช็ดปากที่เพิ่งถูกบดจูบดุดันก่อนหน้า

            “เมื่อกี้เธอไม่ได้รังเกียจนะ เธอจูบตอบฉันด้วยซ้ำไลลา” เมื่อเห็นเธอลูบเช็ดเหมือนกับว่าจูบของเขามันน่าขยะแขยงจนต้องลูบเช็ดปาก

            ไลลาเม้มปากแน่นมองจ้องซีอีโอถ่อยตรงหน้าตัวเองแล้วลุกขึ้นจากเตียงนอนที่นั่งเดินเข้าห้องน้ำเพื่อล้างหน้าดับความโกรธของตนเอง

            ปึก!

            แดนมองดูประตูห้องน้ำปิดสนิทก็ยกยิ้มมุมปาก ก่อนล้วงกระเป๋ากางเกงหยิบโทรศัพท์ที่สั่นเตือนในกางเกงออกมากดรับสายพร้อมทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงแทนที่ไลลา

            “ครับแม่?” เป็นแม่ของเขาเองที่โทรหา