ログイン“อื้อ...ข้าจักดูดให้ท่านแตกในปากข้าอาสี”
&
“อ่า...นางไม้เก่งมาก ฉันชอบแบบนี้ อ่า...” คงเทพตื่นเต้นกับบทรักกลางอากาศกับนางไม้คนงาม เขากอดรัดนางแน่นจนสองเต้าอวบแนบบดเบียดจนจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกันกับตน “อ่า...หากอยู่กับข้า เจ้าจักได้เจอความตื่นเต้นมากกว่านี้อีกพรานป่า อ่า...ไม่ไหวแล้ว เจ้าเด้งแรงกว่านี้ได้รึไม่คงเทพ โอว์...เสียว” “อ่า...ได้สิ ฉันทำได้แน่นอน ว่าแต่ฉันจะไม่ตกลงไปคอหักใช่ไหมแม่นางไม้ อูว์...แน่นเสียวเอ็นเหลือเกิน ซี้ด...” เอวสอบของนายพรานหนุ่มใหญ่เด้งเร่าหนักหน่วงเสียงกระทบกระทั่งเนื้อของทั้งสองดังกลางอากาศ สองกายชื้นแฉะไปด้วยเหงื่อ ไม่สนใจเสียงนกการ้องและนกที่บินผ่านร่างเปลือยที่หลอมรวมกันกลางอากาศ คงเทพไม่อิ่มเอม ทั้งๆ ที่เพิ่งผ่านบทรักกลางอากาศไปไม่นาน แต่เอ็นเนื้อของคงเทพยังคงแข็งตัว นายพรานป่าลุกขึ้นถอดถอนแก่นกายอุ่นร้อนที
“โอว์...เสียวเหลือเกินแม่นางไม้คนสวย อ่า...ดูดแรงอีก โอว์...ซี้ด...อื้ม” “อะ...อื้อ” นางไม้ดูดกลืนกินแท่งเนื้ออวบใหญ่เต็มปากเต็มคำรีดกินน้ำเสียวของมันที่กำลังหลั่งไหลออกมาจากปากแท่งเนื้อร้อนที่เบ่งบานของนายพรานป่า มือของนางก็เคล้นคลึงพวงสวรรค์ไปด้วย เส้นขนดกดำของนายพรานไม่ได้ทำให้นางรังเกียจหรือขยะแขยง แต่กลับทำให้นางหลงใหลและคลั่งไคล้เหลือเกิน อยากซุกซบหน้ากับตรงนี้จนไม่อยากผละถอยห่าง และอยากขย่มโยกกระแทกกลืนกินความใหญ่ที่ปากตัวเองครอบครองหนักหน่วงให้อีกฝ่ายร้องครวญครางลั่นป่า “อ่า...ไม่ไหวแล้ว ฉันไม่ไหวแล้วแม่นางไม้คนสวย อ่า...ดูดแรงอีก จะแตกแล้ว ซี้ด...เสียว” เอวสอบคงเทพแอ่นเด้งเร่าตอบสนองปากน้อยของนางไม้ที่กำลังดูดกลืนกินน้ำเสียวกับแท่งเนื้อร้อนของตนเอง มือใหญ่ก็จับหัวทุยเล็กโยกคลึงเป็นจังหวะตอบสนองกับเอวสอบตัวเองที่กำลังเด้งไหว&nb
“อุ๊ย! เจ้าทำให้ข้าพอใจได้ ข้าจักปล่อยเจ้าออกจากป่าของข้า ตอนนี้เจ้าต้องทำให้ข้าอิ่มเอมในกาม ร้อยกว่าปีมานี้ ข้ามิมีชายใดหลงเข้ามาหาข้าสักคน และเจ้าจักคือคนแรกของข้าในร้อยปีที่ผ่านมาของข้า”นางไม้เอ่ยเสียงพร่าพร้อมตวัดแขนโอบกอดลำคอหนาของคนเหนือร่าง “ฉันก็ไม่ได้ ‘เอา’ กับใครมาแปดปีแล้วเหมือนกันตั้งแต่เมียฉันตายจากไป จะเป็นคนหรือผีมันไม่ต่างกันใช่ไหม ฉันจะทำให้เธอพอใจจนร้องขอชีวิตเลยแหละแม่นางไม้คนงาม” จากที่หวาดกลัวก่อนหน้า ตอนนี้หาได้มีความหวาดกลัวไม่ มีเพียงความตื่นเต้นและความกระหายกามเต็มเปี่ยม มุมปากหนายกยิ้มแล้วก้มหน้าลงบดจูบปากน้อยอวบอิ่มสีระเรื่อของนางไม้ “อะ...อื้อ” ปากหนาอุ่นร้อนและเรียวลิ้นสากกร้านของคงเทพดุนดันเข้าไปในโพรงปากน้อยของนางไม้คนงาม มือใหญ่สากกร้านก็ลูบไล้ผิวกายนวลเนียนนุ่มน่าสัมผัสของนางพร้อมปลดเปลื้องชุดใบไม้ของนางที่ปกปิดเพียงส่วนลั
จึก! เสียงลูกดอกหน้าไม้ปักต้นไม้ใหญ่ตรงหน้า เพราะกระต่ายตัวน้อยวิ่งหลบทัน ทำให้นายพรานหนุ่มใหญ่ขบกรามแน่นวิ่งมาดึงลูกดอกตัวเองออกจากต้นไม้ แล้วก็มีเสียงร้องโหยหวนดังตามมา โอ๊ย! เสียงร้องเจ็บปวดทำให้นายพรานคงเทพ วัยสี่สิบห้าปี หยุดมือที่จับกำลูกดอกหน้าไม้ที่เพิ่งดึงออกจากต้นยางนาแล้วมองหาเจ้าของเสียงที่ร้องโอดครวญเจ็บปวด “ข้าเจ็บ!”นั่นคือเสียงที่ได้ยินดังต่อมาพร้อมกับมีร่างเล็กเพรียวระหงปรากฏตัวขึ้นอยู่ตรงหน้าตัวเองตรงที่ลูกดอกของเขาปักก่อนหน้านี้ “มิต้องสงสัย ข้าคือนางไม้ที่อาศัยอยู่ในต้นยางนาที่เจ้ายิงลูกดอกปักเมื่อกี้”นางบอกตอบ
เผียะ! มือเล็กฟาดตีต้นแขนพ่อของลูกทันทีเมื่อลูกดูดนมจนเผลอหลับคนเป็นพ่อก็ดันหัวลูกออกแล้วจะดูดแทน “ตีพี่ทำไมนาง” “แล้วจะทำอะไรล่ะ ลูกเพิ่งหลับเดี๋ยวก็ตื่นหรอก” ตอนนี้ไอ้แท่งอายุได้สามเดือนแล้ว และพ่อมันก็หิวมาก รอเวลาจะได้ปั๊มน้องให้ไอ้แท่ง อยากมีลูกสาวน่ารักแบบแม่ “ขอดูดนมหน่อยสิ ลูกหลับแล้วไม่ตื่นหรอก ไอ้แท่งมันหลับลึกนางก็รู้นี่ ป้อนนมผัวนะ ผัวหิว” “เดี๋ยวเถอะ สักพักได้ไหม ยังไงวันนี้พี่เทืองก็ได้เอาฉันแน่นอนเพราะมดลูกเข้
สมกับนวลปลื้มมากที่ในที่สุดนางก็ตัดสินใจเลือกไอ้เทืองมาเป็นคู่ชีวิตและมาเป็นลูกเขยของตน เมื่อทำพิธีผูกข้อไม้ข้อมือตามประเพณีของหมู่บ้านและสู่ขวัญเสร็จแล้วทั้งสองก็ให้พรกับคู่บ่าวสาว และวันที่ไอ้เทืองพาสุขแม่ของมันมาสู่ขอที่บ้านในตอนบ่ายเมื่อวันก่อนนั้นนางตกใจมากที่รู้เรื่องพร้อมกับตัวเองกำลังจะเป็นคุณตาและคุณยาย และสุขเองก็ตกใจไม่แพ้กันที่อยู่ๆ ลูกมาบอกตัวเองมาขอ ‘เมีย’ ให้ แถมบอกอีกว่ากำลังจะเป็นย่าคนเหมือนกัน อารมณ์ดีใจและตกใจมันผสมกันไปหมด “แม่ฝากน้องด้วยนะต่อไปนี้” นวลเอ่ยกับลูกเขยที่นั่งพับเพียบตรงหน้าตัวเองและข้างๆ มีนางลูกสาวตน ส่วนแขกคนอื่นๆ ก็พากันทยอยกลับบ้านไปหมดแล้วหลังจากสู่ขวัญผูกแขนให้คู่บ่าวสาวเสร็จ “ครับแม่นวล” ไอ้เทืองรับปากพร้อมก้มลงกราบแทบตักแม่ยาย “พ่อเองก็ฝากน







