Share

3

last update publish date: 2025-12-16 11:35:36

อาหารมื้อค่ำทำเอาพริมาตาโต เพราะล้วนแต่เป็นของโปรดของเธอแทบทั้งสิ้น กลิ่นอาหารหอมกรุ่น ไวน์เลิศรสและแสงเทียนสว่างไสวดูแล้วช่างโรแมนติกเป็นที่สุด

“วันนี้เฮียดูใจดีจังเลยค่ะ”

“เลี้ยงฉลองที่เรียนจบไง” เขายกแก้วไวน์ขึ้นชนกับเธอ พริมายิ้มก่อนจะชนแก้วกับเขาและดื่มไวน์ไปพร้อมกับรับประทานอาหาร

“ของโปรดของพรีมทั้งนั้นเลยค่ะ เฮียน่ารักที่สุดเลย”

“ก็วันนี้พรีมน่ารักกับเฮียไง คืนนี้ต้องจัดเต็มอีกนะ”

เธอทอดสายตามองเถื่อนด้วยแววหวานหยาดเยิ้ม นิ้วเรียวสวยสัมผัสเบา ๆ ไปกับปากแก้วเครื่องดื่มเลิศรส ก่อนจะช้อนสายตาขึ้นมองคนที่นั่งตรงข้ามกับเธอ

ท่าทียั่วยวนของเธอทำให้เขารู้สึกกระหายอยากเป็นที่สุด

“มาหาเฮียหน่อยสิ” เขาตบหน้าตักของตัวเองไปมา พลางเรียกเธอมาหา

คนถูกเรียกถึงกับสะท้าน ก่อนจะเดินไปทรุดตัวนั่งลงบนตักแกร่ง

มือหนาโอบเอวบางของเธอเอาไว้ พลางลูบไล้ไปตามสีข้างของเธอ

“เฮียคะ”

“ว่าไง”

“ไม่กินอาหารกันต่อเหรอคะ”

“ก็กินสิ เฮียว่าเฮียมีอะไรน่ากินกว่าอาหารอีกนะ” สายตาของเขาทำให้เธอร้อน ๆ หนาว ๆ เหลือประมาณ

“อะไรเหรอคะ” เธอเอ่ยถาม พลางกัดปากเบา ๆ

“ก็คนที่นั่งอยู่บนตักของเฮียไง น่ากินกว่าอาหารอีก”

“เฮียคะ” เธอจับมือของเขาเอาไว้

“ทำไม”

“ตรงนี้เลยเหรอคะ”

“ทำไม” เขาถามซ้ำ

“ก็เรากำลังกินข้าวกันอยู่”

“ทำยังกับไม่เคยกินกันตอนกินข้าว”

พริมาปรือตาตื่นขึ้นมาก็พบว่าตนเองนอนอยู่เพียงลำพัง เธอได้รับข้อความจากโทรศัพท์มือถือ จึงเปิดอ่าน พบว่าเป็นเงินที่โอนเข้ามาจำนวนห้าหมื่นบาทจากเถื่อน

“เฮียกลับทำไมไม่บอกพรีมล่ะคะ” เธอโทร. ไปถามเขาอย่างน้อยใจ

“เห็นนอนหลับสบายเลยไม่อยากปลุก”

“เฮียโอนเงินให้พรีมทำไมคะ”

“บอกว่าจะรับปริญญาไม่ใช่เหรอ”

“ใช่ค่ะ”

“เป็นค่าใช้จ่ายตอนรับปริญญา”

“ขอบคุณค่ะ” เขาพร้อมเปย์เสมอ พริมาถึงกับยิ้ม เธอไม่ต้องเอ่ยปากเขาก็ทราบความต้องการของเธอ

“ไม่พอก็ขอเพิ่มได้นะ”

“พอเยอะแยะไปค่ะ วันรับปริญญาของพรีม เฮียอย่าลืมมานะคะ” เธอบอกเขาอย่างตื่นเต้น อยากให้เขามาจริงๆ

“ถ้าว่างนะ” ประโยคนั้นทำให้เธอใจแป้วเล็กน้อย แต่ก็ปลอบใจตัวเองว่าเขาเองก็มีงานเยอะและค่อนข้างยุ่ง ถ้าเขาไม่ว่างก็ค่อยฉลองกันวันหลังก็ได้

ไม่ใช่เธอจะไม่รู้ว่าเถื่อนมีผู้หญิงมากมายรอบกาย เขาไม่เคยขาดแคลนผู้หญิง แค่ว่าเธอเป็นปิ่นโตเถาเดียวที่เขากินนานที่สุด แต่ลึกๆ เธอก็หวั่นใจว่าเขาจะเบื่อและตีจากในเร็ววัน ไปหาปิ่นโตเถาใหม่ที่น่ากินและอร่อยกว่า

เคยคิดเสมอว่าอยากเป็นปิ่นโตเถาเดียวให้เขากินไปตลอดชีวิต แต่คนแบบเถื่อนมีตัวเลือกมากมาย เขาคงไม่ลงเอยที่ใครง่ายๆ พอคิดเรื่องนี้ก็ทำให้พริมาหัวใจห่อเหี่ยวทุกครั้ง

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ซีรีส์เมียเฮีย   105

    สิงห์เห็นภรรยาเป็นแบบนั้น เขาจึงชวนเธอไปทำกิจกรรมในไร่ เก็บผลไม้บ้าง ทำอาหารเลี้ยงคนงานบ้าง ออกกำลังกายบ้าง และเขาก็มีของขวัญพิเศษที่จะให้เธอด้วย“คุณแม่คะ เมื่อไหร่เสี่ยสมศักดิ์จะโอนเงินส่วนต่างที่เหลือจากการขายที่ให้คุณแม่สักทีล่ะคะ” กชกรเอ่ยถามมารดา เพราะย้ายมาอยู่กับเสี่ยสมศักดิ์พักใหญ่แล้ว มีแค่เงินทองให้ใช้จ่ายเพียงเล็กน้อย กับที่หลับที่นอนและอาหาร เงินก้อนโตยังไม่ได้รับเลยสักสตางค์แดงเดียว“เสี่ยเขาเอาเงินไปหมุนจ้ะ เขาลงทุนกับธุรกิจใหม่เลยต้องรอไปก่อน”“ไม่ใช่เขาหลอกเราหรอกนะคะคุณแม่”“ไม่หรอกจ้ะ” แรกๆ ดาวาดก็เชื่อใจเสี่ยสมศักดิ์ แต่พอหลัง ๆ นางก็เริ่มที่จะหวาดระแวงเพราะว่านางเองก็ไม่ได้อยู่ในฐานะเมียที่เชิดหน้าชูตา เป็นแค่คนอาศัยเท่านั้น อีกทั้งคนในบ้านก็ไม่ค่อยให้ความยำเกรงสักเท่าใดนัก ด้วยว่าเสี่ยสมศักดิ์นั้นมีผู้หญิงมากหน้าหลายตานั่นเอง“แต่ดูเหมือนคุณแม่จะไม่คิดแบบนั้นนะคะ”“ก็เสี่ยสมศักดิ์บอกว่าจะมีคนมาซื้อไร่แทนเสี่ยเขาน่ะ”“หมายความว่ายังไงเหรอคะ นี่แสดงว่าเสี่ยสมศักดิ์ไม่มีเงินเหรอคะ คุณแม่ทำเรื่องโอนไปแล้วแบบนี้ ถ้าเสี่ยสมศักดิ์โกงขึ้นมาจะทำยังไงคะ”“คงไม่หรอก แต่เสี่

  • ซีรีส์เมียเฮีย   104

    “เจ็บใจจังเลยค่ะคุณแม่ ไม่น่าให้คุณสิงห์รู้ความจริงเลย ให้เขาเกลียดนังลินอยู่แบบนั้นก็ดีแล้ว”“แล้วจะทำยังไงได้ ก็เขารู้ไปแล้ว” ดาวาดเองก็เจ็บใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้“มีผู้ใหญ่อยากพบกับลินน่ะ” สิงห์เอ่ยบอกภรรยาหลังจากเดินมาได้สักระยะ“ใครเหรอคะ” เธอเงยหน้าขึ้นไปเอ่ยถามเขา เขาไม่พูดเรื่องสองแม่ลูก เธอก็ไม่อยากพูดถึงเหมือนกัน แค่คิดถึงก็ยังรู้สึกหงุดหงิดและไม่สบายใจ ถึงแม้สามีจะรู้ความจริง แต่สองแม่ลูกก็โกงไร่ของบิดาไปแล้ว ทุกอย่างไม่มีทางแก้ไขอะไรได้อีก“ภรรยาของผู้ว่าครับ” ประโยคของเขาทำให้เธอหยุดเดิน ก่อนจะมองเขาตาโต“อยากเจอลินทำไมคะ”“ลินอยากเปิดร้านอาหารไม่ใช่เหรอ คุณนายจิตราเขาสนิทกับครอบครัวเรา เขาเลยจะขายที่ทำเลดี ๆ ให้ สนใจไหม”“จริงเหรอคะ”“เป็นที่ดินติดทะเลที่สงขลาน่ะ” เขาดึงเธอให้เดินตามไปอีก แต่พิมาลินรั้งข้อมือของเขาเอาไว้พลางหยุดเดิน“ทำไม” เขาเลิกคิ้วขึ้นถามอย่างสงสัย“เฮียรู้ได้ยังไงคะว่าลินอยากเปิดร้านอาหาร”“ก็เห็นตั้งใจเรียนทำอาหารกับป้าแม่ครัวของไร่ขนาดนั้น” ป้าแม่ครัวที่เขาพูดถึงจริง ๆ เป็นเชฟร้านอาหารชื่อดัง แต่มีปัญหาในที่ทำงานเพราะโดนกลั่นแกล้ง ท่านเลยมาเป็นแม่ครัว

  • ซีรีส์เมียเฮีย   103

    คำพูดของเสือและปาริมาก็ทำให้เขาได้รับรู้เรื่องราวบางมุมที่ไม่เคยรู้มาก่อน เรื่องการวางยาในค่ำคืนนั้นเป็นฝีมือของกชกร ไม่ใช่พิมาลินพิมาลินพูดจริงว่าเธอช่วยเขากจากสองแม่ลูก แต่ตอนนั้นเขาแค่ไม่อยากจะเชื่อเท่านั้นเอง“ลินต้องไปด้วยเหรอคะ” พิมาลินเอ่ยถาม เธอไม่ทะเลาะเบาะแว้งอะไรกับสิงห์อีก อาจเพราะเธอเหนื่อย และมีความซาบซึ้งใจที่เขาคอยช่วยเหลือเธอมาตลอดหลายวันที่ดูแลบิดาอยู่เช่นนี้“ไปสิ เป็นการให้เกียรติท่านผู้ว่า เฮียเถื่อน เฮียปืน เฮียเสือก็ไป” เขารู้ว่าเธอสนิทกับปาริมา หากรู้ว่าเสือไปด้วย ปาริมาก็ต้องไปด้วย พิมาลินคงดีใจที่จะได้เจอกับปาริมา“ค่ะ”“ส่วนคุณพ่อเฮียจะให้คนมาดูแลเอง” ประโยคของเขาทำให้เธอต้องเงยหน้ามอง เพราะสรรพนามที่เขาใช้มันให้ความรู้สึกเป็นกันเองและสนิทสนมดังเก่าก่อน“ลินถามเฮียหน่อยสิคะ”“ถามว่า”“เฮียหายโกรธลินแล้วเหรอคะ”“หายโกรธเรื่องอะไร”“เรื่องวันนั้นไงคะ เหตุการณ์คืนนั้นทำให้เฮียต้องแต่งงานกับลิน ทั้ง ๆ ที่เฮียอาจจะได้แต่งงานกับผู้หญิงคนอื่นที่ดีกว่า”“รู้ได้ยังไงว่าตัวเองไม่ดีเหมือนคนอื่น”“ไม่รู้สิคะ ก็เฮียทำเหมือนไม่รัก และตอนนี้ก็ไม่รู้ว่ารักหรือเปล่า” การได้

  • ซีรีส์เมียเฮีย   102

    “ไม่ท้องอย่างนั้นเหรอ” สิงห์เลิกคิ้วพลางเอ่ยถามเหมือนไม่เชื่อถือ“ใช่ค่ะ เป็นแค่โรคกระเพาะอาหารเท่านั้น” เธอยังไม่บอกเขาว่าท้อง จนกว่าจะแน่ใจว่าเขารักเธอจริงๆ ไม่ใช่แค่อยากได้ลูกไปต่อรองรับที่ดินจากเถื่อนที่จะยกให้เขาร้อยไร่เศษเมื่อรู้ว่าเขามีลูกกับเธอคำรักไม่เคยมี ความสัมพันธ์ที่เกิดจากความไม่เข้าใจกัน และยังระหองระแหงกันอยู่ เธอจึงไม่มีความมั่นใจว่าหากเขารู้ว่ามีลูก เขาจะยินดีกับเธอจริง ๆ หรือจะเอาแค่ลูกและเฉดหัวเธอทิ้ง“ไหนเอายามาดูหน่อยซิ” สิงห์ที่รออยู่ที่รถเอ่ยถามเมื่อเห็นภรรยาเดินมาขึ้นรถ เธอยื่นยารักษาโรคกระเพาะอาหารให้เขาพิมาลินขอยารักษาแผลในกระเพาะอาหารมาด้วยเพราะจะเอามาให้สิงห์ดู คุณหมอหนุ่มซึ่งเป็นรุ่นพี่ของเธอก็จัดให้ เพียงเพราะเธอบอกว่าปวดและแสบท้องเวลารับประทานอาหาร“เป็นโรคกระเพาะจริงๆ น่ะเหรอ” เขาถามซ้ำ มองยาในมือเหมือนไม่เชื่อถือ“เฮียก็เห็น” พิมาลินมองหน้าเขานิ่ง พยายามข่มใจเอาไว้อย่างที่สุดที่จะไม่แสดงพิรุธให้เขาได้เห็น“ไปเยี่ยมพ่อของเธอไหม” ประโยคของเขาทำให้เธอรีบพยักหน้า อยากรู้ว่าตอนนี้บิดามีอาการเป็นอย่างไรบ้างบิดาออกจากโรงพยาบาลไปพักฟื้นที่บ้านนั่นคือสิ่งท

  • ซีรีส์เมียเฮีย   101

    ร่างกายแข็งแกร่งของเขาบดเบียดแนบชิดเข้ามาหาร่างน้อยอ่อนหวานของเธอ ร่างของพิมาลินเด้งขึ้นรับด้วยความสะท้านหวั่นไหว พร้อมด้วยหยาดหยดแห่งความเสียวซ่านที่เอ่อท้นออกมาต้อนรับการฝากฝังที่แสนรัญจวนเสียงครวญครางของเธอดังเล็ดลอดออกมาให้คนที่นอนอยู่ห้องข้าง ๆ เจ็บใจมากกว่าเดิม สีแพรกำหมัดแล้วกระแทกกับที่นอนระรัว ก่อนจะยกมือขึ้นปิดหูทำให้ในรุ่งเช้าของวันใหม่ สองสามีภรรยาไม่เห็นหน้าแขกไม่ได้รับเชิญอีก เพราะเธอพาตัวเองระเห็จกลับไปตั้งแต่เช้าตรู่ โดยคนขับรถของหล่อนมารับด้วยตัวเองสิงห์ตื่นขึ้นมาก็รู้สึกหงุดหงิดเป็นอันมาก ซึ่งปกติแล้วภรรยาอย่างพิมาลินจะเอาใจเขาทุกอย่าง จัดนั่นจัดนี่เอาไว้ให้เขาในตอนเช้า“หิวน้ำ” พอเจอหน้ากันเขาก็เรียกหาน้ำดื่มหลังตื่นนอนจากภรรยา พิมาลินที่กำลังจะเดินผ่านร่างสูงของสามีไปชะงักเล็กน้อย ก่อนจะเดินหนีไปทำกับข้าวในครัวสิงห์หน้าเหวอเมื่อโดนเมียเมิน เขาหงุดหงิดปนไปด้วยความกรุ่นโกรธ อาจเพราะรู้สึกว่าเธอไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาอีก“ที่ไม่เอาใจฉันเหมือนเคยเพราะว่ามีที่หมายใหม่ล่ะสิ คงเป็นไอ้หมอหน้าอ่อนนั่นสินะ” สิงห์ประชดแดกดัน“วันนี้ลินทำข้าวต้มกุ้งค่ะ เฮียจะรับเลยไหมคะ”“ฉั

  • ซีรีส์เมียเฮีย   100

    “พอกินได้ไหม” สิงห์เอ่ยถาม เมื่อเห็นว่าแขกที่ไม่ได้รับเชิญ เงียบกริบไม่วิจารณ์ว่าอาหารที่กินเข้าไปเป็นอย่างไรบ้าง“พอกินได้น่ะค่ะ รสชาติก็งั้น ๆ” เหมือนเพิ่งได้สติจึงรีบพูดสบประมาทออกไปเช่นนั้น พิมาลินไม่ได้สนใจคนทั้งคู่ เธอรับประทานอาหารเงียบ ๆอาการก้มหน้าก้มตารับประทานอาหารโดยไม่สนใจใครเลยของภรรยาทำให้สิงห์รู้สึกหงุดหงิดใจไม่น้อยหลังจากรับประทานอาหารเสร็จสิ้น พิมาลินก็จัดการกับจานชามและเดินตัวปลิวขึ้นห้อง เธอทำเหมือนกับว่าในบ้านหลังนี้ไม่มีสิงห์กับสีแพรอยู่ด้วย หลังจากอาบน้ำอาบท่าเสร็จแล้วเธอก็ทิ้งตัวลงนอนในที่ของเธอเอง ในขณะที่สิงห์กำลังเอาตัวรอดจากสีแพรอยู่ และกำลังหงุดหงิดที่เมียของเขาไม่มีอาการหึงหวง หรือปกป้องเขาจากผู้หญิงคนอื่นเลย“เฮียว่าแพรควรนอนได้แล้ว” สิงห์กดร่างของสีแพรลงบนเตียงในห้องนอนอีกห้องก่อนจะถอนใจเฮือกใหญ่ เขาไม่เคยมีอารมณ์กับผู้หญิงคนไหนมานานแล้ว ตั้งแต่มีพิมาลิน แต่ไม่อยากยอมรับใจตัวเอง“เฮียนอนเป็นเพื่อนแพรหน่อยสิคะ แพรไม่กล้านอนคนเดียวค่ะ เมียของเฮียไม่ว่าอะไรหรอกค่ะ ดูสิคะเดินหนีเข้าห้องนอนไปแล้ว ไม่เห็นมาสนใจอะไรเฮียเลย”“แต่มันก็ไม่ดีนะครับ เฮียแต่งงานแล

  • ซีรีส์เมียเฮีย   2

    “เขาไม่มีวันเปลี่ยนใจไปชอบคนอื่นหรอก” เถื่อนพูดอย่างมั่นใจ คนปากหนักทำเอาน้องชายทั้งสามมองสบตากัน แล้วพูดในใจว่าจะคอยดูเถื่อนขับรถเข้าเมืองไปรับพริมาในเย็นของอีกวันหนึ่ง ร่างบอบบางในชุดนักศึกษารีบเดินมาขึ้นรถที่จอดรออยู่ เธอจำรถคันหรู ราคาแพงลิ่วของเขาได้ดี“รอนานไหมคะเฮีย” พริมาเอ่ยถาม ก่อนจะยิ้ม

  • ซีรีส์เมียเฮีย   5

    “วิ”“ว่าไงเหรอจ๊ะภัส”“พวกเมียเก็บนี่มันเป็นแบบนี้ทุกคนรึเปล่า”“เป็นยังไงเหรอ”“ชอบอ่อยผู้ชายไม่เลือก ยอมอ้าแขนอ้าขาให้เขาเอาเพื่อให้ได้เงิน พวกเอาตัวเข้าแลกน่ะ”“ต้องเป็นแบบนี้ทุกคนอยู่แล้วละจ้ะ”พริมากำหมัดแน่น เธอหยุดชะงักระหว่างจะเดินไปตบนังสองตัวนั่นกับสงบสติอารมณ์เอาไว้ เธอควรสงบสติอารมณ์เอ

  • ซีรีส์เมียเฮีย   4

    พริมาได้รับไลน์จากกลุ่มเพื่อนสนิทของเธอ ก่อนที่จะอาบน้ำแต่งตัวออกไปข้างนอกเพื่อจัดการกับเรื่องรับปริญญาในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ก่อนรับจริง จะมีการซ้อมใหญ่ก่อน และหลังจากนั้นก็จะกำหนดพระราชทานปริญญาบัตร ซึ่งห่างกันไม่มากนักทุกอย่างผ่านพ้นไปได้ด้วยดี เมื่อมาถึงวันรับปริญญาพริมาก็ชะเง้อคอมองเถื่อนแต่ก

  • ซีรีส์เมียเฮีย   1

    ณ ไร่ อันกว้างใหญ่ไพศาล ร่างสูงสง่าของเถื่อน อภิกานต์ กำลังควบม้าพันธุ์ดีสีดำสนิทมุ่งตรงมายังกลุ่มของหนุ่มหล่อที่กำลังนั่งจิบไวน์กันอย่างออกรสเพื่อชมพระอาทิตย์ตกดินที่สวยงามตรงริมหน้าผาที่มองเห็นภูเขาสูงเสียดฟ้า และวิวทิวทัศน์อันสวยงามของสวนดอกไม้นานาพันธุ์น้อง ๆ ของเถื่อนทุกคนกำลังรอพี่ชายคนโตเหม

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status