บทที่ 9 รับภารกิจที่ 1

ซุนจือหลินสะดุ้งตื่นทันทีหลังจากที่ท่านผู้มีแสงผลักนางออกมาจากถุงวิเศษ ในตอนนี้นางมีถุงวิเศษกับกระบอกน้ำวิเศษที่ท่านเทพให้มาดื่มและภารกิจที่นางจะต้องทำ และไม่สามารถที่จะยกเลิกภารกิจได้และหากทำภารกิจไม่สำเร็จจะถูกหักเงิน 50 อีแปะ หากติดลบดวงวิญญาณจะหายไป

ในการทำภารกิจจะได้เงิน 10 อีแปะ หากทำภารกิจสำเร็จในเวลาที่กำหนดไว้จะได้เงิน 40 อีแปะ ในภารกิจที่ 1 ที่นางได้รับมา แต่ภารกิจในอนาคตนั้นขึ้นอยู่กับความยากง่ายจำนวนเงินที่จะได้ก็จะมากขึ้น

ติ่ง ตึง ติ๋ง

"สวัสดีดีซุนจือหลิน ข้าเป็นระบบภารกิจของท่านข้าชื่อโฮสต์ ข้ามีหน้าที่ดูแลภารกิจของทุกอย่างที่ท่านจะต้องกระทำทั้งหมด ข้ามีหน้าที่มอบภารกิจและเก็บเงินภารกิจของท่านที่ท่านทำได้ ท่านจะสามารถถอนเงินออกมาได้อาทิตย์ละครั้งตามที่ท่านจะสะดวก"

"โฮสต์หรือ"

"เมื่อท่านเปิดถุงวิเศษถือว่าท่านเริ่มทำภารกิจ ของวิเศษของท่านผู้มีแสงที่ให้ท่านอยู่ข้างในถุงวิเศษท่านสามารถที่จะนำเอาออกมาได้ทันที"

"แล้วข้าจะติดต่อโฮสต์ได้อย่างไร"

"เมื่อท่านต้องการข้าขอเพียงเอ่ยชื่อเรียกข้าและเปิดปากถุงวิเศษข้าจะออกมาทันที"

ซุนจือหลินมองโฮสต์เป็นระบบเพราะโฮสต์ไม่ได้เป็นผู้ดูแลอย่างเดียวเขาจะเปรียบเสมือนเพื่อนของนางในอนาคตถ้าเราสนิทกันมากพอ

"ได้ทุกเมื่อหรือไม่"

"ท่านสามารถเรียกใช้ข้าได้ทุกเมื่อ ทุกเวลา แต่ทุกครั้งที่เรียกจะเสียเงิน 5 อีแปะ"

"เสีย 5 อีแปะ ข้าจะบ้าได้ข้ายังไม่มีเงินสักอีแปะด้วยซ้ำ ไหนภารกิจที่ข้าจะต้องทำอีก นี่ใครเป็นคนตั้งกฎขูดเลือดขูดเนื้อข้าเช่นนี้"

"ภารกิจที่ท่านจะต้องทำและกฎระเบียบของโฮสต์เพียงได้รับมอบหมายมาจากท่านผู้มีแสงเท่านั้น อีกอย่างท่านผู้มีเเสงนั้นมีภารกิจให้ท่านต้องทำนอกเหนือจากสามข้อที่ท่านจะต้องทำ"

"ท่านผู้มีแสงอีกแล้วหรือท่านลุงเฒ่านั่นเจ้าเล่ห์ยิ่งนัก"ซุนจือหลินนางมีเงินอยู่ 10 อีแปะ หากเริ่มทำภารกิจ แต่หากทำสำเร็จนางจะได้อีก 40 อีแปะ แต่หากต้องการพูดคุยกับโฮสต์ในช่วงเวลาที่โฮสต์นั้นไม่ได้ติดต่อมาเอง นางจะต้องเสียเงินให้โฮสต์ 5 อีแปะ

"ขอให้ท่านรับภารกิจตอนนี้"

"ข้าทราบแล้ว"ซุนจือหลินเปิดถุงวิเศษออกทันทีมีลำแสงสีฟ้าพุ่งออกจากภายในถุงวิเศษ ขึ้นเป็นจอสี่เหลี่ยมสีฟ้าน่าจะเป็นโฮสต์

"ซุนจือหลินรับทำภารกิจกดตกลงรับ 10 อีแปะ"

ซุนจือหลินกดตกลงทำภารกิจในภารกิจแรกคือนางจะต้องรักษาซุนกวางหวา ซึ่งป่วยหนักจากการทำงานหนักจากของวิเศษที่ท่านผู้วิเศษให้นางมาและต้องหาวิธีใช้และรักษาเองให้ได้"

"ซุนจือหลินรับเงิน 10 อีแปะ จากระบบโฮสต์"

"โฮสต์แล้วของที่ท่านผู้มีแสงให้ข้าล่ะ"

"เชิญท่านกดที่กล่องของขวัญ"

"หน่อกล้วยหรือ"ซุนจือหลินกดตรงกล่องของขวัญระบบก็พาไปที่ขวัญสะสมว่านางนั้นมีอะไรบ้าง ในระบบนางนั้นมีหน่อกล้วย 3 หน่อ นางจะต้องหาวิธีใช้หน่อกล้วยรักษาซุนกวางหวาให้หาย

"หน่อกล้วย 3 หน่อ นี้ เกี่ยวข้องกับภารกิจท่าจจะต้องทำภารกิจในสำเร็จภายใน 3 เดือน"

"หน่อกล้วยทั้งหมดท่านจะรับเลยหรือไม่"

"เอ่อ โฮสต์หากข้าจะเอาหน่อกล้วยออกมาวันอื่นได้หรือไม่ หากเป็นในสถานการณ์ตอนนี้ข้าคงจะไม่สะดวก"

"ได้ จะไม่เสียค่าบริการในระบบหากเป็นการถอนเงินหรือของขวัญออกจากระบบ หากเรียกใช้โฮสต์นอกเหนือจากนี้จะเสียค่าบริการระบบโฮสต์ 5 อีแปะ"

"ได้ ๆ ตกลง"ซุนจือหลินใจชื้นขึ้นมาหน่อยคิดว่าจะต้องเสียเงินอีก 5 อีแปะ เสียอีกระบบโฮสต์ของท่านผู้มีแสงยิ่งเคี่ยวอยู่ด้วย

"ขอบคุณที่เรียกใช้ระบบโฮสต์"

ซุนจือหลินรูดปิดปากถุงวิเศษทันทีหลังจากที่โฮสต์เข้าไปในถุงเป็นที่เรียบร้อย "หน่อกล้วย 3 หน่อ ยังไงก็จะต้องนำไปปลูกก่อนเป็นอย่างแรก ส่วนขั้นตอนต่อไปค่อยคิดแล้วกัน"

ซุนจือหลินเก็บถุงวิเศษไว้ใต้หมอนนอนเพราะตอนนี้คงจะต้องอยู่ในห้องอีกหลายวันจนกว่าแผลและอาการของนางนั้นจะขาดดี ส่วนกระบอกน้ำวิเศษหลังจากที่ดื่มไปกระบอกน้ำก็หายไปจากในมือเองก็ดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องหาที่แอบ เพราะหากท่านแม่เล็กเห็นก็อาจจะถามเพราะท่านแม่เล็กเป็นคนที่ขี้สงสัยและสังเกตสิ่งรอบข้างอยู่เสมอ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"ซุนจือหลินเจ้าตื่นหรือยัง"

"ข้าตื่นได้สักพักแล้วเจ้าค่ะท่านแม่เล็ก"

"เย็นแล้วเดี๋ยวข้าจะเช็ดตัวให้เจ้า เพราะเจ้ายังขยับตัวไปไหนมากไม่ได้เช็ดตัวเอาก็พอ"ซุนอีเหยียบเช็ดตัวให้ซุนจือหลินก็ออกจะบ่อยไม่รู้ครั้งนี้ซุนจือหลินนางจะอายอะไรใบหน้าถึงแดงเป็นลูกตำลึงสุกได้

"อายอะไรกัน"

"ท่านแม่เล็กข้าโตแล้วเจ้าค่ะ ข้าอายท่านแม่เจ้าค่ะ"

"ฮ่า ๆ ข้าก็เช็ดให้เจ้าออกบ่อยตอนที่เจ้าไม่สบายอีกอย่างข้าเช็ดตัวให้ท่านพ่อของเจ้าเขาไม่เห็นจะอายเลยออกจะชอบด้วยซ้ำ"ซุนกวางหวาออกจะชอบตอนที่เช็ดตัวให้หรือยามอาบน้ำให้เขาซุนกวางยิ่งตอนนี้เขาไม่สามารถที่จะอาบน้ำเองได้ไม่รู้ว่าเสียใจหรือดีใจกันแน่ที่ไม่ต้องอาบน้ำเอง เพราะทุกวันนี้นางเป็นคนทำหน้าที่นี้เอง

"แต่ท่านแม่กับท่านพ่อเป็นสามีภรรยานี่เจ้าคะอาบน้ำให้กันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร"

"เดี๋ยวเจ้ามีครอบครัวก่อนเถอะจะรู้ว่ามันแปลกตรงที่สามีชอบนั่นแหละ"

"ท่านแม่ข้าจะแต่งงานออกเรือนจริง ๆ หรือเจ้าคะ"ไม่ใช่ไม่รู้ว่าจะต้องแต่ง แต่ในใจยังห่วงคนทั้งสองที่ต้องอยู่กันสองคน

"สัญญานี้ข้าเองก็ไม่เคยรู้เพราะเป็นช่วงที่ท่านแม่ของเจ้าอยู่ตั้งแต่เจ้ายังไม่เกิด เพราะบ้านมู่มีลูกคนแรกเป็นลูกชายทั้งสองครอบครัวจึงได้ให้คำมั่นสัญญาต่อกัน เพียงไม่ได้ระบุว่าลูกสาวบ้านซุนจะแต่งกับลูกชายคนไหนของบ้านมู่ แต่มีมู่ซงหยวนที่ยังโสดอยู่ผู้เดียว เพราะทั้งมู่ฉวนก็แต่งงานแล้ว มู่จื่วชิวคนรองก็แต่งแล้วเช่นกัน"

"ข้าเข้าใจแล้วเจ้าค่ะท่านแม่เล็ก"

"ท่านลุงมู่ต๋าเขาให้คำมั่นสัญญาว่ามู่ซงหยวนนั้นเป็นคนดี ถึงเขาจะ…"

"ถึงเขาจะเป็นเช่นไรข้าก็รับได้เจ้าค่ะขอแค่เขาเป็นคนดีก็พอเจ้าค่ะ"ซุนจือหลินเองก็ไม่ได้อยากได้สามีที่ตบตีภรรยา หรือคนเจ้าชู้ให้เจ็บช้ำน้ำใจ ถึงมู่ซงหยวนจะพิการอย่างน้อยเขาก็จะมีนางแค่คนเดียวเท่านั้น

"ขอบใจเจ้าที่เข้าใจนะซุนจือหลิน"แค่นี้ซุนอีเหยียนก็ดีใจแล้วที่ซุนจือหลินรับสภาพความเป็นจริงของมู่ซงหยวนได้ เพราะทั้งนางและซุนกวางหวานั้นรับและไม่ได้รังเกียจมู่ซงหยวนเลย

"ท่านแม่เล็กหากข้าแต่งออกเรือนไปข้ามาหาท่านกับท่านพ่อบ่อย ๆ ได้หรือไม่เจ้าคะ"

"ได้สิแต่งงานหรือยังไงไม่แต่งเจ้าก็คือคนบ้านซุนจะมาบ่อยแค่ไหนก็ได้ตามใจเจ้า"ซุนอีเหยียนเองก็เป็นห่วงซุนจือหลินและก็เป็นห่วงซุนเพ่ยหนิงที่ตอนนี้ก็ไม่ได้ส่งข่าวคราวมาได้สักพักแล้ว ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นเช่นไรบ้าง

"ท่านแม่เล็กท่านมีเรื่องไม่สบายใจหรือเปล่าเจ้าคะ"ซุนจือหลินสังเกตเห็นแววตาเศร้าและคิดถึงใครบางคนอยู่ในแววตาของท่านแม่เล็ก แต่ถ้าให้เดาก็อาจจะเป็นซุนเพ่ยหนิงเพียงนางออกเรือนไปช่วงแรก ๆ มีติดต่อกลับมาบ้าง แต่หลัง ๆ นางเงียบหายไปเลยท่านแม่เล็กคงจะเป็นห่วงนาง

"ซุนเพ่ยหนิงไม่ได้ส่งข่าวคราวมาได้สักพักแล้วตอนนี้เลยไม่รู้ว่านางเป็นอยู่อย่างไร"ซุนอีเหยียบเลี้ยงลูกมาจึงรู้ว่าทั้งซุนจือหลินและซุนเพ่ยหนิงมีนิสัยที่ต่างกัน ซุนเพ่ยหนิงมีนิสัยที่ไม่ยอมคนนางจะยอมแค่พี่สาวของนางคนเดียวคือซุนจือหลิน

ส่วนซุนจือหลินมีนิสัยที่ยอมคนและนางเป็นคนซื่อ ๆ ตามคนไม่ค่อยจะทัน แต่นิสัยเล่านี้เป็นอดีตไปแล้วเมื่อเทียบกับซุนจือหลินในตอนนี้ช่างต่างกันราวฟ้ากับเหว