FAZER LOGIN“อา…” ภาสกรร้องออกมาด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะเริ่มขยับกายเข้าออกหญิงสาวหนักสลับเบ
“ที่จริงคุณจะหันมามองก็ได้นะ ผมไม่ว่าอะไรหรอก”ภาสกรพูดด้วยรอยยิ้ม ยิ่งเรนิตาเขินอายมากเท่าไรเขายิ่งอยากดึงเธอเข้ามากอดให้หายมันเขี้ยวมากเท่านั้น“ฉันไม่อยากมอง เร็วๆ เลย” เรนิตาเสียงเขียวทันทีที่รู้ว่าชายหนุ่มต้องการจะพูดแกล้งให้เธออาย“โอเคๆ เสร็จแล้วครับ” ภาสกรยิ้มให้เรนิตาที่หันมามองเขาด้วยใบหน้าแดงก่ำ ก่อนจะเข้าไปหอมเธอหนึ่งฟอดเพื่อบอกลา“ผมไปก่อนนะ แล้วเดี๋ยวเจอกันตอนเที่ยง” ภาสกรพูดด้วยรอยยิ้มก่อนจะเดินออกจากห้องไปด้วยความรู้สึกมีความสุขเอ่อล้นเรนิตายิ้มตามหลังชายหนุ่ม ความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับเขามากขึ้นเรื่อยๆ จนเธอเองก็ตามไม่ทัน เธอไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้เรียกว่าอะไร แต่มันต่างจากที่เธอเคยรู้สึกกับพายุ ครั้งนี้เธอไม่ต้องรู้สึกฝืนหรือพยายามอะไร แต่เธอกำลังปล่อยหัวใจให้เป็นไปตามธรรมชาติของมันภาสกรเข้าห้องนอนของตนเองมาด้วยรอยยิ้ม เขาไม่เคยรู้สึกมีความสุขขนาดนี้มาก่อน มันไม่ใช่แค่เพราะว่าเขาได้เชยชมร่างกายและได้เรนิตามาครอบครองเพียงอย่างเดียว แต่มันเป็นเพราะว่าเรนิตาเองก็กำลั
“อา…” ภาสกรร้องออกมาด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะเริ่มขยับกายเข้าออกหญิงสาวหนักสลับเบาจนเรนิตาร้องออกมาด้วยความเสียวซ่าน“อา…คุณภาค”เรนิตาร้องออกมาอย่างลืมอาย ยามที่กายของชายหนุ่มกระแทกกระทั้นเข้าหาร่างกายเธอมันทำให้เธอเสียวจนแทบจะไปแตะขอบสวรรค์ไม่ต่างจากเมื่อคืนภาสกรหยัดกายขึ้นพร้อมกับใช้มือจับที่เอวคอดของหญิงสาวเพื่อกระแทกกายเข้าหาร่างเล็กได้สะดวกและหนักหน่วงมากขึ้น ชายหนุ่มมองภาพสาวใต้ร่างที่ตอนนี้หลับตาพริ้ม ริมฝีปากแดงเจ่อ หน้าอกกระเพื่อมตามแรงกระแทกของเขาด้วยความรู้สึกโหยหา เรนิตาสวยเสียจนเขาอยากจะกลืนกินเธอไปทั้งตัว ไม่แปลกที่ชายหนุ่มทุกคนจะหมายปองและอยากได้เธอไปครอบครอง และเขากำลังเป็นผู้ชายคนนั้น คนที่ทำให้เธอเสียวซ่านจนแทบจะสำลักความสุขนั้นออกมา“คุณสวย สวยเหลือเกินเรย์” ภาสกรพูดราวกับคนที่พร่ำเพ้ออยู่ ก่อนจะกระแทกร่างกายใส่หญิงสาวอย่างแรงด้วยความต้องการของตนเอง ตอนนี้เขาแทบอยากจะปลดปล่อยความต้องการออกมา แต่สมองกลับประท้วงว่ายังอยากเห็นสาวใต้ร่างร้องทรมานด้วยความเสียวซ่านอยู่“อย่าหยุดสิค
“จะทำอะไรของคุณ!” เรนิตาเอ่ยถามด้วยความตกใจเมื่อตอนนี้ภาสกรทาบทับร่างกายเปลือยเปล่าของเธอ ในขณะที่แก่นกายของชายหนุ่มก็เริ่มแข็งขันดุดันอยู่ที่บริเวณต้นขาเธอ“ไม่อยากให้ไปเลย…” ภาสกรพูดด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ พร้อมจับจ้องที่ริมฝีปากของหญิงสาว“มะ ไม่ได้นะ ฉันต้องลุกแล้ว เดี๋ยวป้าเพ็ญมาเห็น” เรนิตาพยายามหาเหตุผลมาอ้าง พร้อมกับใจที่เต้นรัวเพราะสายตาของชายหนุ่มฉายแววชัดเจนว่าเขากำลังต้องการอะไรจากเธอ!“ก็ได้ แต่มีข้อแม้ว่าขอผมจูบคุณก่อนได้ไหม” ภาสกรขอออกไปดื้อๆ และหากเธอไม่ยอมเขาก็ไม่มีทางปล่อยให้เธอกลับไปเด็ดขาด“คุณภาค มันจะมากไปแล้วนะ” เรนิตาพูดเสียงเขียวด้วยความเขินอาย นี่เขาจะขอกันง่ายๆ แบบนี้เลยหรือ!“ไม่มากไปหรอก แค่จูบเอง ถ้ามากต้องแบบเมื่อคืน” ภาสกรพูดพร้อมกับก้มหน้าลงเอาปลายจมูกถูไถที่แก้มนวลเนียนของหญิงสาวด้วยความถวิลหา กลิ่นกายของเธอมันทำให้ตัวตนของเขาลุกชันขึ้นมาอีกครั้ง ภาพบทรักอันร้อนแรงเมื่อคืนมันทำให้ชายหนุ่มต้องการเธอ“พอแล้ว…จูบเดียวนะ&rd
“ถ้าคุณไม่อยากเล่าเรื่องส่วนตัวก็ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ ยิ้มอะไรของคุณ” เรนิตาทำเสียงเขียวทันทีเมื่อเห็นว่าภาสกรมีรอยยิ้มจางๆ อยู่บนใบหน้า ในขณะที่เธอกำลังเครียดอยู่“ที่ผมยิ้มเพราะผมกำลังรู้สึกว่าคุณหึงผมไงล่ะ” ภาสกรตอบออกมาด้วยความรู้สึกดีใจ ก่อนจะกอดเรนิตาแน่นขึ้นกว่าเดิมด้วยความมันเขี้ยว“ปล่อยฉันได้แล้ว” เรนิตาเริ่มขัดขืนด้วยความเขินอายปนเปไปกับความกรุ่นโกรธที่ชายหนุ่มทำเหมือนเรื่องนี้เป็นเรื่องตลก“คุยกันให้จบก่อน สัญญานะว่าถ้าผมเล่าแล้วคุณจะต้องเชื่อผม” ภาสกรถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง เพราะแน่นอนว่าเรื่องที่เขากำลังจะเล่าน้อยคนคงจะเชื่อ“คุณก็เล่ามาก่อนสิ ฉันถึงจะตอบได้” เรนิตาไม่รับปาก เพราะเธอกลัวว่าชายหนุ่มจะหาเรื่องมาโกหกเธอจริงๆ“โอเค เมื่อคืนนี้ลี่บอกผมว่ามีเรื่องจะคุยกับผมและขอเข้าไปคุยในบ้านเพราะลี่อยากจบกับผมด้วยดี ผมก็เลยยอมเข้ามาคุยกับลี่ แต่พอมาถึงก็ไม่ได้เป็นอย่างที่คิด เพราะลี่ตั้งใจให้ผมเข้าไปในบ้านเพื่อ…เพื่อทำให้ผมอยากมีอะไรกับเธอ” ภาสกรไม่รู้จะสรรหาคำพู
เรนิตาตื่นมาด้วยความรู้สึกหนักที่บริเวณศีรษะ เธอค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกหนักอึ้งบริเวณช่วงตัว หญิงสาวมองไปยังต้นเหตุที่ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายตัว ก่อนจะตกใจเมื่อภาพที่เห็นคือภาสกรกำลังนอนรั้งร่างกายของเธอให้ซุกอยู่ที่หน้าอกของเขา เมื่อคืนเธอกับเขา...ภาพเหตุการณ์ต่างๆ ไหลเข้าสู่ความทรงจำของหญิงสาวอย่างรวดเร็ว เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์และความบ้าบิ่นของเธอแท้ๆ ทำให้ตอนนี้เธอต้องเสียสิ่งที่ตนเองพยายามรักษาให้คนที่รักมาตลอด“ฮึกๆ” เรนิตาไม่ได้ดิ้นหรือขัดขืนแต่อย่างใด เธอได้แต่ร้องไห้ซบอกแกร่งอยู่อย่างนั้น ภาสกรคงมองว่าเธอเป็นผู้หญิงใจง่าย หรือเป็นผู้หญิงใจแตกที่ถูกแฟนทิ้งเลยปล่อยตัวแบบนี้ ยิ่งคิดหญิงสาวก็ยิ่งเกลียดตัวเอง“อืม…เรย์! คุณร้องไห้ทำไม” ภาสกรตื่นมาด้วยความสะลึมสะลือ แต่เมื่อเห็นว่าหญิงสาวในอ้อมกอดกำลังร้องไห้อย่างหนัก หัวใจของเขาก็รู้สึกราวกับหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม“ฉัน…” เรนิตาพูดไม่ออก หากเธอบอกว่าเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นมันคงจะดูปลอมในสายตาชายหนุ่ม เพราะเธอคนเมื่อคืน คือคนที่เข้าไปยั่วยวนจนเขาทนไม่ไหวต่า
ชายหนุ่มค่อยๆ ลูบไล้ที่เนินเนื้อสาว ในขณะที่ปากก็ยังคงรุกรานหน้าอกสาวอย่างไม่รู้จักเบื่อหน่าย มือของชายหนุ่มค่อยๆ สำรวจกลีบกุหลาบสาวอย่างแผ่วเบาด้วยรู้ว่าถึงแม้เธอจะแสดงออกว่ามีความต้องการเขาอย่างไม่เขินอาย แต่ถึงอย่างไรเรนิตาก็ยังไม่เคยผ่านประสบการณ์การมีเซ็กซ์มาก่อน เขาควรจะอ่อนโยนกับเธอให้มากที่สุด“อือ…เรย์อึดอัด” เรนิตาบิดร่างกายไปมาเมื่อถูกแตะต้องของสงวน มือร้ายของชายหนุ่มรุกรานเธอมากขึ้น และความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นก็มากขึ้นกว่าตอนที่เขารุกรานที่หน้าอกของเธอ ตอนนี้หญิงสาวรู้แต่เพียงว่าเธออึดอัดและต้องการปลดปล่อยอะไรบางอย่างให้เร็วที่สุด“ผมก็อึดอัดไม่แพ้คุณเลยเรย์” ภาสกรพูดขึ้น ก่อนจะจัดการทำให้หญิงสาวหายอึดอัดด้วยการรุกรานกายสาวมากขึ้น พร้อมกับเข้าไปจูบหญิงสาวอีกครั้ง เธอจูบตอบเขาอย่างรุนแรงบ่งบอกให้รู้ว่าตอนนี้เรนิตากำลัง ‘อยาก’ มากเสียจนไร้การควบคุมตัวเอง“อ๊ะ ฉันไม่ไหวแล้ว….”เรนิตารู้สึกราวกับหลุดลอยอยู่ในท้องอากาศ เธอไม่รู้ว่าสิ่งที่ภาสกรทำให้เธอเรียกว่าอะไร ในคราแรกเธอรู้สึกอึดอัดแ







