9

“เรย์จะบอกพี่เมญ่าคนแรกแน่นอนค่ะ แต่ก็ต้องรอให้พี่พายุขอก่อนนั่นแหละ” หญิงสาวพูดออกมาอย่างใจคิด หากพายุขอแต่งงานเมื่อไหร่ เธอแทบจะไม่ต้องลังเลเลย จริงอยู่ว่าชีวิตในวงการกำลังไปได้สวย แต่เรนิตาเชื่อว่า หากแต่งงานไปแล้ว เธอเองก็ยังสามารถทำงานในวงการได้อยู่ด้วยความสามารถที่มี

“โอเคค่ะ ถ้างั้นพี่ขอตัวก่อนนะ” เมญ่าโบกมือลานักแสดงสาว แล้วเดินไปที่รถของตัวเองทันที

เรนิตารอพายุเกือบสองชั่วโมง แม้คนรักบอกว่าจะรีบออกมาให้เร็วที่สุด แต่ความรู้สึกของคนรอนั้นกลับมองว่านานเสียเหลือเกิน ยิ่งนานความคิดถึงก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งชายหนุ่มโทร.เข้ามาบอกให้เธอออกมาพบที่จุดจอดรถรับผู้โดยสาร

“รอนานไหมครับ” พายุมองแฟนสาวด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“ไม่นานเท่าไรค่ะ แต่เรย์คิดถึงพี่พายุมากเลยแอบคิดว่ามันนานไปนิดนึง” เรนิตาพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อนแฟนหนุ่มอย่างที่เคยทำ แม้ว่าพักหลังมานี้ เขาจะดูเย็นชาแปลกๆ เธอก็ได้แต่คิดปลอบใจตนเองว่าคงเป็นเพราะว่าช่วงนี้คนรักทำงานหนัก

“ขอโทษนะ พอดีพี่ติดงาน ถ้าอย่างนั้น เย็นนี้ เราไปคอนโดพี่กันไหม”

พายุพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยอีกเช่นเคย แต่คำพูดของเขาอดทำให้คนฟังแปลกใจไม่ได้

“ไปที่คอนดโดพี่พายุ มีอะไรหรือเปล่าคะ”

เรนิตาเอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัย เพราะถึงจะคบหากันมาสองปี แต่ทั้งคู่ก็ไม่เคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน แม้พายุจะเคยเอ่ยปากขอหญิงสาวตรงๆ แต่เธอก็ปฏิเสธ ด้วยเหตุผลว่ายังไม่พร้อม ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่เคยบังคับขืนใจเธอเลย นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้ทั้งคู่ยังคบหากันมาจนถึงทุกวันนี้ สำหรับเธอพายุเป็นสุภาพบุรุษ

“วันนี้พี่มีเรื่องจะคุยกับเรย์นิดหน่อย”

พายุหันมามองหน้าเรนิตาด้วยสายตาจริงจังจนหญิงสาวไม่กล้าปฏิเสธ

“เรื่องอะไรคะ สีหน้าพี่พายุดูจริงจัง เข้าขั้นซีเรียส”

พายุเปิดประตูคอนโดฯ ของตนเองต้อนรับหญิงสาวที่เขาคุ้นเคย แม้เรนิตาจะไม่ค่อยได้มาที่นี่บ่อยๆ เนื่องด้วยทั้งคู่พยายามหลีกเลี่ยงสถานการณ์ใกล้ชิดกันสองต่อสองในที่แบบนี้ เพราะเขารู้ตัวดีว่าไม่สามารถหักห้ามใจได้หากต้องอยู่กับเรนิตาในห้อง และนี่ก็เป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่ชายหนุ่มต้องการจะพูดเรื่องบางอย่างกับเธอ

“ตามสบายนะครับเรย์”

พายุพูดพร้อมกับเชิญให้หญิงสาวนั่งที่โซฟารับแขก ก่อนที่เขาจะหายไปหยิบแก้วน้ำออกมาบริการให้กับเธออย่างดี

“ขอบคุณค่ะ ไม่ได้มาที่นี่นาน ห้องพี่พายุดูเป็นระเบียบขึ้นนะคะ”

เรนิตาออกปากชมแฟนหนุ่ม เพราะก่อนหน้านี้ที่เคยมาที่นี่ เธอจำได้ว่าต้องช่วยชายหนุ่มเก็บห้อง แต่มาคราวนี้กลับสะอาดเรียบร้อยจนดูผิดหูผิดตา

“เอ่อ พี่จ้างแม่บ้านมาทำความสะอาดถี่ขึ้นน่ะ” พายุนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนที่จะตอบหญิงสาวออกมา

“จริงเหรอคะ ไม่เห็นเล่าให้เรย์ฟังเลย แต่ก็ดีแล้วค่ะ แล้วส่งยิ้มให้แฟนหนุ่มอย่างอ่อนหวานเหมือนที่เธอชอบทำ แต่คราวนี้กลับได้รับเพียงความนิ่งเฉยกลับมา

“ไปทำงานมาเป็นไงบ้าง เหนื่อยไหม?” พายุทิ้งตัวลงข้างๆ ก่อนจะถามเรื่องงานของเรนิตา ราวกับเกริ่นก่อนเข้าเรื่องจริงจังที่เขาอยากจะพูดกับเธอ

“ก็ดีค่ะ เชียงใหม่อากาศดีมากค่ะ แต่เสียดายตื่นไม่ทันดูพระอาทิตย์ขึ้น ไว้ครั้งหน้า เราไปด้วยกันนะคะพี่พายุ” ตอนแรก เธอก็เสียดายที่ไม่ได้ดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ดอยม่อนแจ่ม แต่เมื่อมาคิดดีๆ ก็ดีเหมือนกัน จะได้ดูพระอาทิตย์ขึ้นครั้งแรกกับคนรัก

“เอ่อ เรย์ พี่มีเรื่องอยากจะคุยกับเรย์ครับ”

พายุพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่คนฟังแอบใจหายไม่ได้ มันมีลางสังหรณ์แปลกๆ ตั้งแต่เจอหน้ากันในวันนี้แล้ว

“มีอะไรหรือเปล่าคะพี่พายุ” เรนิตาถามด้วยน้ำเสียงนิ่งเช่นกัน ตั้งแต่คบกับพายุมา เขาแทบไม่เคยนิ่งและทำน้ำเสียงจริงจังใส่เธอมากเท่านี้มาก่อน บ่งบอกให้รู้ว่าเรื่องที่คนรักจะพูดเป็นเรื่องจริงจังมาก

“คือ...พี่ขอโทษนะ” พายุถอนหายใจออกมา พยายามจะพูดในสิ่งที่เขาไม่อยากจะพูดมัน

“ขะ ขอโทษอะไรคะ เกิดอะไรขึ้นพี่พายุ” ดาราสาวเริ่มใจไม่ดีกับท่าทีของหนุ่มคนรัก

“พี่กำลังจะแต่งงาน”

พายุพูดพร้อมสบตาหญิงสาวตรงหน้า ขณะที่เธอได้แต่มองเขานิ่งๆ ราวกับทบทวนคำพูดเมื่อครู่นี้ ภายในใจเวลานี้มันเต้นระรัวไปหมด

‘กรี้ดด พี่พายุกำลังขอเราแต่งงาน’

‘เซอร์ไพร์สนักมาก’

“พี่พายุหมายความว่าไงคะ แต่งงาน? หมายถึง พี่ขอเรย์แต่งงานเหรอ8t?” หญิงสาวก็ยิ้มกว้างออกมาด้วยความดีใจ เพราะเขาไม่เคยมีทีท่าหรือสิ่งใดบ่งบอกเป็นสัญญาณว่าจะพูดเรื่องแต่งงานมาก่อน

“เรย์ฟังพี่ก่อน…” เขาไม่อยากดับฝันของหญิงสาวแค่เห็นประกายตาคู่หวานก็รู้แล้วว่าเรนิตาจินตนาการผิดๆ ไปไกล แต่จำเป็นต้องพูดมันก่อนที่เธอจะเข้าใจผิดไปมากกว่านี้