LOGIN“ ขอโทษครับ พอดีผมไม่ระวัง... ”“ ไม่เป็นไร มาสอบสัมภาษณ์เหรอ ”“ ครับ ”น้ำเสียงหวานที่ได้ยินทำให้คนตัวโตกว่าคิ้วกระตุก รู้สึกคุ้นหูเหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อนแต่ก็นึกไม่ออก กลิ่นอายอะไรบางอย่างของเด็กคนนี้ ที่ก้มหน้างุดนั้นทำให้อยากเอื้อมมือไปเชยคางใบหน้ามนนั้นให้เงยขึ้นมาสบตากัน“ คุณจอมทัพคะ ที่
“ พี่จอม ผมมาแล้ว ”กรเดินเข้ามาในห้องของพี่ชายตนเอง พ่วงด้วยตำแหน่งผู้จัดการแผนกการตลาด ร่างสูงส่งยิ้มให้พี่ชายก่อนที่จะเดินมาทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาราคาแพงในส่วนที่ต้องเอาไว้รับรองแขก“ มึงมาเร็วไปมั้ยไอ้กร ”“ ผมเบื่อ ๆ ก็เลยออกมาก่อน พี่ทำงานไปก่อนเลยผมรอได้ ”“ งั้นมึงก็รอไปก่อน กูมีเอกสารที่ต้องเ
ตอนที่ ๓สุดท้ายเราอาจจะได้พบกัน...เคยเป็นมั้ยที่ตื่นขึ้นมาแล้วชีวิตเหมือนมีอะไรหายไปบางอย่าง...ตั้งแต่ที่ผมฝันประหลาดครั้งนั้น ทุกเช้าที่ตื่นมาก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป แม้จะมีความสุขอยู่กับพ่อแม่แต่ก็เป็นความสุขที่มันไม่เต็มอิ่ม ผมได้แต่เฝ้าถามกับตัวเองว่าเพราะอะไร แต่มันก็ไม่เคยมีคำตอบ“ ตื่นแล้ว
" เจ้าคะหลวงพี่ "" พี่มิได้หายหน้าไปไหน มิต้องร้องไห้ดอก หากอยากมาเยี่ยมมาหา ก็มาทำบุญเสียที่วัดนะโยมน้อง "" เจ้าค่ะหลวงพี่ รักษาเนื้อรักษาตัวด้วยนะเจ้าคะ รำพึงจะมาทำบุญที่วัดบ่อย ๆ นะเจ้าคะ "หลวงพี่รักษ์อมยิ้มน้อย ๆ ให้กับน้องสาว ก่อนที่จะมองทุกคนที่อยู่ตรงเบื้องหน้า บ่าวไพร่ในเรือนที่เห็นหน้าค่
" ข้าอยากบวชไม่สึก... "" กระไรนะขอรับ "ไอ้จอมดวงตาเบิกกว้างเมื่อได้ยินสิ่งที่พ่อรักษ์เอ่ยมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย" เอ็งกลับมาอยู่ที่เรือนนี้เถิดนะไอ้จอม ถือว่าข้าขอร้อง แล้วข้าเองก็จะนับว่าเอ็งเป็นพี่ชายของข้า "" คุณรักษ์...แต่ข้า "" ข้ามองมิเห็นทางใดที่ข้าจะใช้ชีวิตโดยปราศจากความทุกข์ได้ดีเท่ากา
" ข้าขอโทษเอ็งจริง ๆ นะไอ้จอม หากข้ายอมปล่อยพ่อกลิ่นไป พ่อกลิ่นก็คงไม่ต้องตายไปแบบนี้ "" ... "" หากข้าไม่เห็นแก่ตัว พ่อกลิ่นก็คงจะมีความสุขอยู่ที่ใดสักที่ไปแล้ว "น้ำเสียงสั่นเครือดวงตาคลอไปด้วยน้ำตาที่อัดอั้นเอาไว้มานานแสนนาน ความรู้สึกผิดต่าง ๆ ที่เคยเก็บเอาไว้ บัดนี้ได้ถูกระบายออกมาหมดสิ้นไม่เห
“ มึงเป็นใคร ”ลุงมั่นจับดาบที่อยู่ใกล้มือชี้ไปที่หน้าของคนมาใหม่ ป้าแช่มเองก็ดูจะตื่นกลัวเมื่อเห็นคนแปลกถิ่นมายังหมู่บ้านที่แทบจะไม่มีผู้ใดรู้จัก“ ลุงมั่นใช่หรือไม่ ”“ เอ็งเป็นใคร แล้วเอ็งรู้จักข้าได้อย่างไร ”“ ฉันรักษ์จ้ะ ไอ้จอมเป็นคนบอกให้ฉันมาที่นี่ พ่อกลิ่นอยู่ที่ใดหรือลุงมั่น ”“ ข้าจะเชื่อ
ฉึก!!ดาบด้ามยาวปักลงบนดินห่างจากตัวของเจ้ากลิ่นเพียงคืบ เจ้ากลิ่นหันกลับไปมองทันที ร่างสูงคุ้นตาย่างสามขุมเข้ามา“ ว่าอย่างไรไอ้บ่าวคู่กายของไอ้รักษ์ ”“ อ...ไอ้เชิด ”“ จำกูได้ด้วยรึ แล้วนี้นายมึง ไม่ใช่สิ ผัวมึงไปไหนเสียล่ะ ถึงปล่อยให้เมียวิปลาสอย่างมึงอยู่คนเดียวเยี่ยงนี้ ”“ ฉันกับคุณรักษ์มิได้
เสียงผู้คนจอแจไปทั่วบริเวณ ทุกสิ่งทุกอย่างในสายตาของเจ้ากลิ่นยังคงเหมือนเดิม มีเพียงเสียงหัวใจของมันเท่านั้นที่เต้นรัวเร็วมากกว่าเดิม“ ตรงนี้ก็แล้วกันพ่อกลิ่น พ่อกลิ่น ”เสียงเรียกของหญิงชราทำให้เจ้ากลิ่นหลุดออกจากภวังค์“ เป็นกระไรหรือพ่อกลิ่น สีหน้าไม่ดีเลย เจ็บไข้กงไหนหรือพ่อ ”“ ปะ...เปล่าจ้ะป้
เคร้ง!!!พ่อรักษ์ล้มลงไปบนสำรับอาหาร ทำให้แม่นวลที่หลับอยู่สะดุ้งตื่นขึ้นมา ก่อนที่จะเข้าไปหาพ่อรักษ์ด้วยความตกใจ มือนิ่มประคองแขนแกร่งด้วยความทุลักทุเล“ คุณพี่เจ้าคะ เป็นกระไรเจ้าคะ เหตุใดเหงื่อถึงไหลออกมามากมายเยี่ยงนี้เจ้าคะ ”“ แม่นวลปล่อยข้า...แล้วรีบลงจากเรือนไปเสีย แฮ่กๆๆ ”“ คุณพี่เป็นกระไร
![เพียงชั่ววูบเดียว [MPREG]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






