บทที่ 6: รสรักกลางสายฝน

ความตึงเครียดหลังจากงานประมูลเพชรเมื่อคืนยังไม่ทันจางหาย รินรดาก็ต้องเผชิญกับความอึดอัดระลอกใหม่เมื่ออนันต์ออกคำสั่งในช่วงสายของวันถัดมา ชายวัยกลางคนติดธุระด่วนกับกลุ่มการเมืองท้องถิ่น แต่มีเอกสารสำคัญและแบบร่างโครงการอสังหาริมทรัพย์ชิ้นใหม่ที่ต้องนำไปส่งให้สถาปนิกชื่อดังที่สตูดิโอส่วนตัวในต่างจังหวัดหน้างาน

"ภัทร... แกขับรถพารินรดาเอาแบบไปส่งให้คุณเกริกที ฉันนัดเขาไว้บ่ายสอง" อนันต์เอ่ยสั่งหลานชายขณะกำลังผูกเนคไทเตรียมออกจากบ้าน "รินรดาจัดการเรื่องเอกสารให้เรียบร้อย อย่าให้ขาดตกบกพร่องล่ะ"

"ค่ะ คุณอนันต์" รินรดารับคำเสียงแผ่ว เธอไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นสบตากับภัทรที่ยืนอยู่ข้างๆ

ทว่าในใจของหญิงสาวกลับเต้นรัวด้วยความหวาดหวั่น... การต้องออกไปต่างจังหวัดกับหลานชายสามีสองต่อสองในรถยนต์คันหรู มันไม่ต่างอะไรกับการยื่นเนื้อเข้าปากเสือ

รถยุโรปคันหรูแล่นทะยานไปบนถนนสายหลักมุ่งสู่ชานเมือง บรรยากาศภายในห้องโดยสารเงียบสนิทมีเพียงเสียงเพลงคลาสสิกเปิดคลอเบาๆ รินรดานั่งตัวลีบชิดประตูรถฝั่งผู้โดยสาร สายตาเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง ท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้มและมีเค้าลางของพายุฝนที่กำลังจะตกลงมาในไม่ช้า

หมับ

ความเงียบถูกทำลายลงเมื่อฝ่ามือหนาอันร้อนผ่าวของคนขับละสายตาจากพวงมาลัย คว้าหมับเข้าที่ต้นขาเนียนละเอียดของอาสะใภ้สาว รินรดาสะดุ้งสุดตัวรีบปัดมือเขาออกตามสัญชาตญาณ

"ภัทร! ทำอะไรคะ ขับรถอยู่ตัดใจหน่อยสิ" รินรดาเอ่ยเตือนเสียงดุ

"ทำไมต้องตัดใจล่ะครับ ในเมื่อน้าอนันต์เป็นคนประเคนคุณมาให้ผมถึงที่เอง" ภัทรหัวเราะในลำคอ น้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงความเจ้าเล่ห์ สายตาคมกริบเหลือบมองใบหน้าหวานที่ขึ้นสีระเรื่อ "เมื่อคืนคุณเบี้ยวผมนะริน... งานประมูลเลิกดึกคุณก็แกล้งหลับ แถมยังล็อกห้องนอนอีก คิดว่าผมจะยอมปล่อยไปง่ายๆ เหรอ"

"ริน... รินเหนื่อยค่ะ และรินก็คิดว่าเราควรจะหยุดเรื่องบ้าๆ นี่ได้แล้ว"

"หยุดงั้นเหรอ?" ภัทรเหยียดยิ้ม คราวนี้นิ้วแกร่งของเขาจงใจลูบไล้สูงขึ้นเรื่อยๆ ผ่านเนื้อผ้ากระโปรงขึ้นไปจนถึงโคนขาอ่อน "คุณหยุดความต้องการของตัวเองได้จริงๆ เหรออาริน... ร่างกายคุณมันไม่เคยโกหกผมเลยนะ"

ยังไม่ทันที่รินรดาจะเอ่ยปากเถียง สายฝนเม็ดใหญ่ก็กระหน่ำเทลงมาอย่างบ้าคลั่ง เสียงฝนตกกระทบหลังคารถดังสนั่น ทัศนวิสัยเบื้องหน้ามืดมนจนแทบมองไม่เห็นทาง ภัทรตัดสินใจหักเลี้ยวรถเข้าจอดข้างทางในมุมอับใต้ร่มไม้ใหญ่ของปั๊มน้ำมันร้างแห่งหนึ่งเพื่อความปลอดภัย... หรืออาจจะเป็นข้ออ้างเพื่อทำตามใจปรารถนา

แกรก... ฟุ่บ!

ทันทีที่รถจอดสนิท ภัทรก็จัดการปรับเอนเบาะนั่งของรินรดาลงทันที ชายหนุ่มขยับตัวข้ามเพลากลางรถมาทาบทับร่างบางไว้ทั้งตัวอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายบุรุษเพศผสมกลิ่นฝนสร้างบรรยากาศให้ดูลึกลับและวาบหวาม

"ภัทร... อื้อ!"

ริมฝีปากหยักพุ่งลงมาบดขยี้ปากบางอย่างโหยหาและรุนแรง ลิ้นหนาสอดแทรกเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกวาดต้อนความหวานในโพรงปากอย่างชำนาญ สองมือหนาไม่ปล่อยให้เสียเวลา เขาจัดการปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีอ่อนของอาสะใภ้ออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นบราเซียลูกไม้สีดำสนิทที่โอบอุ้มทรวงอกอวบอิ่มขาวผ่องเอาไว้

"ซี้ด... สวยเหลือเกินริน" ภัทรครางพร่า ดวงตาคมวาววับ ชายหนุ่มก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาว ขบเม้มสร้างรอยรักซ้ำลงบนรอยเดิมจนรินรดาครางกระเส่า สองมือเรียวที่เคยผลักไสเปลี่ยนเป็นจิกขยำเสื้อเชิ้ตของเขาแน่น

ความเย็นจากแอร์ในรถสวนทางกับความร้อนระอุของเนื้อกายที่บดเบียดกัน ภัทรเอื้อมมือไปด้านหลัง จัดการปลดตะขอบราของเธอออกอย่างง่ายดาย ทรวงอกอวบหยุ่นชูชันเด่นหราต่อสายตา ชายหนุ่มอ้าปากครอบครองยอดปทุมถันสีหวาน ดูดดึงระเลงลิ้นสลับไปมาจนเกิดเสียงชื้นแฉะ รินรดาบิดเร้ากายสะท้าน ความเสียวซ่านแล่นริ้วลงสู่ใจกลางความเป็นหญิงจนเธอทนไม่ไหว

"ภัทร... รินเสียว... อ๊า... อย่าทำแรง..."

ชายหนุ่มเลื่อนมือลงต่ำ ถกกระโปรงทรงเอของเธอขึ้นไปกองที่เอว ก่อนจะเกี่ยวแพนตี้ตัวจิ๋วให้หลุดพ้นเรียวขาสลวย นิ้วแกร่งสอดแทรกลึกเข้าไปในดอกไม้งามที่บัดนี้ฉ่ำเยิ้มหลั่งน้ำหวานออกมาจนเปียกชุ่ม ภัทรขยับนิ้วเข้าออกถี่รัว บดขยี้จุดกระสันจนอาสะใภ้สาวครางลั่นรถ แผ่นหลังบางแอ่นหยัดขึ้นรับสัมผัสอย่างไร้ยางอาย

"อาริน... คุณแฉะไปหมดแล้ว... ซี้ด... โคตรตึงมือเลย"

ภัทรไม่ปล่อยให้ตัวเองทรมานอีกต่อไป ชายหนุ่มรีบจัดการปลดกางเกงของตนเองออก เผยให้เห็นตัวตนอันขึงขังขยายใหญ่เต็มคราบ ร้อนผ่าวจนเส้นเลือดปูดโปน ชายหนุ่มจับเรียวขาทั้งสองข้างของอาสะใภ้ให้แยกออกกว้าง พาดขาข้างหนึ่งไว้กับคอนโซลหน้ารถ ก่อนจะกดสะโพกสอบยัดเยียดความยิ่งใหญ่เข้าใส่ช่องทางรักอันร้อนผ่าวในคราเดียว!

สวบ!

"กรี๊ดดด! ภัทร... อื้อ!" รินรดาเบิกตากว้าง หน้าหงายไปกับเบาะรถ มือหนาของภัทรเอื้อมาปิดปากเธอไว้เพื่อกันเสียงเล็ดลอด ความคับแน่นและใหญ่โตตรึงอยู่ภายในท้องน้อยจนเธอสั่นสะท้าน ผนังเนื้ออุ่นนุ่มตอดรัดแก่นกายชายถี่รัว

"อืม... แน่นชะมัด... ริน... โคตรดีเลยครับ... ซี้ด..."

ภัทรเริ่มขยับสะโพกเข้าออกเป็นจังหวะหนักหน่วง แรงกระแทกกระทั้นซอยถี่รัวสะท้อนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่น ผสมผสานกับเสียงสายฝนภายนอกที่ยังคงตกลงมาอย่างไม่ขาดสาย พื้นที่อันจำกัดในรถยนต์ยิ่งบังคับให้ทุกสัมผัสบดเบียดแนบชิด รินรดาทำได้เพียงกอดรัดคอแกร่งของหลานชายไว้แน่น แอ่นสะโพกรับแรงกระแทกอันป่าเถื่อนที่มอบความสุขสมให้อย่างปฏิเสธไม่ได้

จังหวะรักดำเนินไปอย่างบ้าคลั่งและเร่าร้อน จนกระทั่งความเสียวซ่านพุ่งทะยานถึงขีดสุด ภัทรกระทุ้งสะโพกเน้นๆ หนักๆ เข้าไปอีกสามสี่ครั้ง ก่อนที่ร่างสูงใหญ่จะเกร็งกระตุก ปลดปล่อยธารน้ำรักอุ่นร้อนเข้าสู่ร่างกายของอาสะใภ้สาวจนล้นทะลัก

"อ๊าาาา/อ่าส์... ริน!" ทั้งสองครางกระเส่าพร้อมกัน รินรดากระตุกรัวเสร็จสมตามชายหนุ่มไปในทันที ร่างบางอ่อนซบลงบนแผงอกแกร่งที่เต็มไปด้วยเหงื่อ หายใจหอบเหนื่อยรวยริน ท่ามกลางเสียงพายุฝนที่ยังคงกระหน่ำซัด... รสรักกลางสายฝนช่างหอมหวานและบาปหนา จนยากจะหาทางกลับคืนสู่ความถูกต้องได้อีกต่อไป