4

ปราชญ์มองคลิปวิดีโอที่ลูกน้องส่งมาให้อย่างเดือดดาล น้ำเพชรออกไปเที่ยว แถมยังไปเต้นคลอเคลียกับผู้ชายอีก

เห็นเขาเป็นอะไรกันนะ!

ใจเขาร้อนยิ่งกว่าไฟ อยากจะกลับไปหักคอสวยๆ ของหล่อนนัก

“ขับรถเร็วๆ หน่อย” คนสั่งเสียงเครียดอยู่ในรถ ลูกน้องของปราชญ์     ขับรถเร็วกว่าพายุเสียอีกเพื่อให้ทันใจเจ้านายหนุ่ม

ปราชญ์ลงจากรถก็ตรงไปยังห้องของน้ำเพชรทันที เธอนอนคว่ำหน้าหมดเรี่ยวหมดแรงอยู่บนเตียง เขากระชากทีเดียวร่างเล็กลอยหวือขึ้นมาทันที

คนขี้เซาตื่นเต็มตามองเขาอย่างงุนงง

“อะไรของอาปราชญ์คะ จู่ๆ มากระชากกันแรงๆ แบบนี้ เจ็บนะ!”

เธอแหวใส่ ดึงมือหนี แต่เขายิ่งกำแน่นขึ้น

“ไปทำอะไรมา!” ปราชญ์กระชากเสียงถาม

“อาปราชญ์รู้แล้วยังถามอีกนะคะ คนแก่นี่แปลกนะ ชอบพูดจาซ้ำซาก”

เธอพูดยียวนกวนประสาท รู้ว่าพูดแบบนี้เขาจะโกรธ ก็ดี... ปล่อยให้เขาโกรธไปเลย

เธออธิบายตั้งหลายครั้งแล้วว่าไม่ได้ตั้งใจ มันเป็นอุบัติเหตุ นับดาวถึง   ที่ตายเอง เขาก็ยังจะโกรธเธอเป็นฟืนเป็นไฟ

“น้ำเพชร!” เสียงดุดันตวาดคับห้อง น้ำเพชรเอามือปิดหูแทบไม่ทัน

“เรียกเบาๆ เพชรก็ได้ยินค่ะ เพชรไม่ได้หูหนวกนะคะ ตวาดแบบนี้     แสบแก้วหูรู้ไหม” เธอยังยียวนกวนประสาท เขาอยากทำให้เธอเป็นทุกข์      เป็นกังวลใจเองนี่นา

“เถียงคำไม่ตกฟาก”

“เถียง?” เธอทวนคำ ทำหน้างง

“ใครอนุญาตให้ออกไปเที่ยว หรือคิดถึงกิ๊กเก่า จัดไปกี่คนล่ะ”

“หลายคนเลยค่ะ” เธอสะบัดเสียงใส่ มองเขาอย่างเอาเรื่อง เขาอยาก  ยัดเยียดข้อหาอะไรให้ เธอก็ประชดกลับเสียเลย ถึงยังไงเธอก็ไม่ดีอยู่แล้วในสายตาของเขานี่นา

“เดี๋ยวนี้กล้ามองอาแบบนี้เหรอ”

“ทำไมคะ อาปราชญ์ยังมองเพชรแบบนี้ได้เลย” เธอลงจากเตียงมาเผชิญหน้ากับเขา ร่างเล็กแต่แสนอวบอิ่มอยู่ในชุดนอนวาบหวิวบางเบา        ทำเอาปราชญ์ต้องเมินหน้าหนี

“ห้ามออกไปไหนโดยที่อาไม่อนุญาตอีก”

“มีสิทธิ์อะไรมาสั่ง อายังออกไปคลอเคลียกับสาวๆ พวกนั้นได้เลย”

“ที่ทำแบบนี้อยากประชดใช่ไหม” เขาเอ่ยถาม

“สำคัญตัวเองไปหรือเปล่าคะ ใครจะอยากทำแบบนั้นเพื่อประชดคนแก่ หนุ่มๆ น่ากินกว่าคุณอาตั้งเยอะ” เธอพูดยั่ว เขาสำคัญตัวเองน่ะถูกแล้ว         แต่เธอไม่อยากยอมรับ มีอะไรไหม?

“หาว่าอาแก่เหรอ” ปราชญ์เข้ากระชากแขนขาวผ่องของเธอ น้ำเพชรพยายามสะบัดหนี เขายิ่งหงุดหงิด

“แตะไม่ได้เพราะมีผู้ชายอื่นเด็ดกว่าหรือไง” เขากัดกรามกรอด ไม่ชอบให้เธอสนใจผู้ชายหน้าไหนทั้งนั้น

“ใช่! แล้วจะทำไม”

“ทำไมน่ะเหรอ” เขาผลักเธอลงบนเตียงกว้าง น้ำเพชรพลิกกายหนี   ในขณะที่คุณอาหนุ่มตะครุบร่างลงมาหา

“ปล่อยนะคะ เกลียดกันนักใช่ไหม เกลียดกันก็ปล่อยสิ” เขาไม่ตอบ     แต่ดึงเนกไทมัดข้อมือของเธอเอาไว้กับหัวเตียง

“ปล่อยนะคะ อาปราชญ์รักยายนับดาวมากก็ไปสมสู่กับผีเลย”

เธอตะโกนใส่หน้าเขา พูดด้วยความโมโห

“เด็กร้ายกาจ”

“ยายนั่นก็ร้ายกาจ ต่อหน้าอาปราชญ์ทำเป็นคนดี แต่ลับหลังยายนั่นร้ายกาจกับเพชร เสแสร้งทั้งนั้น” เธอพูดอย่างอัดอั้นตันใจ ก็เธอไม่ได้ผิด      ทำไมต้องมายัดเยียดความผิดทุกอย่างให้เธอด้วย

“หยุดว่าคนอื่นสักที เขาตายไปแล้ว”

“จะว่าๆๆ อือ...” เขากระแทกจูบริมฝีปากอิ่มสวย

เธอดิ้นหนีแต่ไม่หลุด เขาจับคางสวยเอาไว้ บดจูบหนักหน่วง สอดแทรกลิ้นเข้าไปสัมผัสกับความอุ่นร้อนภายใน

“มาดูกันว่าลีลากิ๊กเก่ากับอา ใครจะเด็ดกว่ากัน”

“ต่อให้อาเป็นผู้ชายคนเดียวในโลก เพชรก็ไม่คิดว่าอาเด็ดกว่าแน่นอน”

เขาพูดจาดูถูกหาว่าเธอไปนอนกับคนอื่น เธอไม่เคยทำแบบนั้นเลย     สักครั้งเดียว

“เด็กปากร้าย”

“ปากร้ายก็อย่ามายุ่ง ว่าเพชรปาวๆ อาก็อยากจะกระแทกเพชรให้     จมเตียงเหมือนกัน แบบนี้เรียกอะไรคะ เกลียดตัวกินไข่ เกลียดปลาไหลกิน    น้ำแกงรึเปล่า” ปราชญ์กระชากชุดนอนบางเบาของเธอออก ทรวงอกอวบใหญ่ล้นทะลัก เนินโหนกอวบอูมรับกับสะโพกผาย เขาปลดกระดุมเสื้อของตัวเอง มองเธอไม่วางตา ปากว่าเธอก็จริง แต่เขาไม่เคยต้านทานอารมณ์พิศวาสที่มีต่อเธอได้เลย

“ไหนดูซิ บอกว่ากิ๊กเก่าดีกว่า แล้วกับอาไม่มีอารมณ์เลยรึไง”

“อาปราชญ์ อ๊า...” น้ำเพชรครางเสียงหลงเมื่อเขาแยกขาของเธอออก   จนกว้าง ก่อนจะซุกหน้าเข้าไปปาดเลียหนักหน่วง

ลิ้นสากๆ ของเขากระตุ้นน้ำหวานจากโพรงสวาทได้เป็นอย่างดี         เธอเกลียดการพ่ายแพ้ที่สุด

ร่างน้อยแต่แสนอวบอัดดิ้นหนี เขายึดสะโพกเอาไว้ ก่อนจะสอดนิ้วกลางยาวเหยียดไปภายในความชุ่มฉ่ำ

“อ๊ะ อ๊า... คนบ้า”

“เสียวไหมล่ะ อย่าหวังเลยว่าวันนี้จะได้ลุกจากเตียง” เขาชอบ        ปราบพยศเธอ ยิ่งเธอต่อต้าน เขายิ่งอยากเอาชนะ ปราชญ์ขยับนิ้วเข้าออก     ในซอกทางรักฉ่ำเยิ้มไม่หยุดหย่อน ก่อนจะเพิ่มเป็นสองนิ้ว

น้ำเพชรร้องครางเสียงหลงกับความแข็งกระด้างที่สอดแทรกเข้ามาถึงสองนิ้ว เธอหยัดสะโพกโยกรับอย่างเสียวซ่าน

เขาดึงนิ้วออกห่าง มองอย่างเป็นต่อ เธอร้องประท้วง ในขณะที่เขาดึงนิ้วมาดูด มองคนที่ดิ้นไปมาอย่างชอบใจ