บทที่ 1 เสียงเพรียก 2/2

ปัจจุบันเมื่อเติบโตร่างกายทนแสงแดดได้มากขึ้น แต่จะอย่างไรก็ไม่สามารถยืนให้ดวงตะวันแผดเผาได้เป็นเวลานานอยู่ดี

“เนฟหนอเนฟ อยู่ดีไม่ว่าดีก็เก็บเอาใครไม่รู้มาฝันทุกคืน เธอต้องการอะไรเนี่ย” เนเฟอร์จ้องมองเงาร่างในกระจกเขม็ง

การสื่อสารกับตนเองช่วยทำให้เข้าใจจิตใจของตัวเองได้ในระดับหนึ่ง ทั้งยังช่วยแยกแยะปัญหาและลดความวิตกกังวลได้อีกด้วย เนเฟอร์จึงค่อนข้างพูดคุยกับตนเองอยู่บ่อยครั้งเหมือนกัน

“แต่ฉันไม่ได้ต้องการอะไรนี่ ยิ่งอียิปต์แล้วด้วย ฉัน...” เธอหยุดชะงักทั้งที่ยังพูดไม่จบประโยค ดวงตากรอกไปมาอย่างครุ่นคิด

ถ้าเกี่ยวกับเรื่องอียิปต์ล่ะก็ มีสิ่งหนึ่งที่ติดอยู่ในใจเธอมานาน

พ่อและแม่ของเนเฟอร์ชื่นชอบเรื่องราวเกี่ยวกับอารยธรรมของอียิปต์โบราณ พวกเขามีของสะสมเกี่ยวกับเรื่องราวของที่นั่นเต็มบ้าน ทั้งยังไปเที่ยวอียิปต์ปีละหลายครั้ง แต่ด้วยโรคของเธอ บุพการีทั้งสองไม่เคยพาเธอไปดินแดนทะเลทรายแห่งนั้นเลยทั้งๆที่อยากให้ไปด้วยกันแค่ไหนก็ตาม

พอเนเฟอร์โตขึ้น ผิวที่แพ้แสงของเธอก็อาการดีขึ้นตามลำดับ พวกเขามาชวนเธอไปเที่ยวด้วยกันหลายครั้ง แต่เป็นเธอเองที่ติดเรียนจนไม่ว่างไปด้วยกันเสียอีก

‘หรือนี่อาจเป็นปมในใจที่ทำให้ฝันร้ายทุกคืน’ เนเฟอร์คิด

เช้าวันต่อมา เนเฟอร์นั่งลงหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง เธอหวีผมพร้อมกับคุยโทรศัพท์กับแม่ของเธอ ความคิดในหัวที่ตกผลึกได้เมื่อเช้ามืดที่ผ่านมาคือวิธีรักษาอาการฝันร้ายของตนเองด้วยการไปเผชิญหน้ากับของจริง

“เนฟจะไปกับคุณแม่จริง ๆ เหรอคะ” น้ำเสียงหวานหยดของสตรีวัยกลางคนดังผ่านปลายสายโทรศัพท์ออกมาปนด้วยความสงสัย เพราะดูเหมือนว่าคราวก่อนที่ชวนลูกสาวไป อีกฝ่ายเหมือนจะไม่ได้อยากไปด้วยเสียเท่าไหร่

“ค่ะ ก็ไม่กี่วันก่อนคุณแม่กับคุณพ่อให้แหวนโบราณของอียิปต์มาวงหนึ่งนี่คะ มันสวยมากเลย เนฟจึงอยากลองไปที่นั่นดูบ้างว่ามีอะไรสวยๆแบบนี้อีกไหม เดี๋ยวนี้ครีมกันแดดตัวแรงช่วยได้เยอะเลย พอกไว้หนา ๆ เนฟก็ออกไปข้างนอกได้สบายแล้ว” เจ้าของน้ำเสียงหวานหยดไม่แพ้กันตอบกลับ

ดวงตาสีเทาขาวหรี่ลง พยายามหาข้ออ้างสุดฤทธิ์เนื่องจากการที่เธอต้องการไปด้วยหลังจากที่ครอบครัวจัดทริปสองต่อสองไปแล้วแบบนี้อาจทำให้พวกเขาต้องวางแผนเดินทางกันใหม่

“ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวคุณแม่จะไปคุยกับคุณพ่อให้นะคะ” แม่ของเธอรับคำอย่างสุภาพ ซึ่งเป็นนิสัยติดตัวจากการเลี้ยงดูแบบลูกผู้ดีเก่าของบ้านฝั่งคุณยาย

ทุกวันนี้เนเฟอร์ยังสงสัยไม่หายว่าคุณผู้หญิงท่านนี้มาคบกับเจ้าของอู่ใหญ่ผู้มีนิสัยลุยดะไม่สนใครหน้าไหนแบบพ่อของเธอได้อย่างไร

“คุณแม่น่ารักที่สุดเลยค่ะ” ริมฝีปากสีสดตัดกับแก้มขาวฉีกยิ้มกว้างเมื่อได้คำตอบที่พอใจ

“อย่าลืมไปขอวีซ่าไว้ด้วยนะคะ” คุณแม่พูดทิ้งท้าย

“ได้เลยค่ะคุณผู้หญิง” หญิงสาวลากเสียงยาวอย่างน่ารักก่อนจะบอกลาและวางสายไป

เนเฟอร์หน้าตาออกไปทางสวยหวานเหมือนคุณแม่ แต่นิสัยกลับไปทางชอบลุยเหมือนพ่อของเธอแทน แต่ด้วยร่างกายที่ออกไปลุยกลางแสงแดดนาน ๆ ไม่ได้จึงทำได้แค่กิจกรรมในร่ม กิจกรรมที่เธอชอบที่สุดคือการปีนภูเขาจำลอง ด้วยการออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอเธอจึงค่อนข้างแข็งแรงพอดู

หญิงสาววางโทรศัพท์และหวีลงบนโต๊ะก่อนจะเอื้อมไปหยิบยางรัดผม แต่ก็สะดุดตาเข้ากับกล่องแหวนเล็กๆด้านข้างจึงได้เปลี่ยนทิศทางไปหยิบมันขึ้นมา สิ่งนี้เป็นของขวัญครบรอบอายุยี่สิบสามปีของเธอที่เพิ่งได้รับเมื่อไม่กี่วันก่อน

แหวนทองคำรูปงูเห่าดวงตาสีแดงที่ตวัดหางเป็นวงกลมให้กลายเป็นตัวเรือน ตัวแหวนค่อนข้างใหญ่ ดูไปแล้วไม่ใช่สำหรับนิ้วมือของผู้หญิง น่าเสียดายที่รอยแตกเล็กๆในส่วนปลายหางของงูทำให้มันกลายเป็นตำหนิ

ความจริงเครื่องประดับรูปสัตว์กึ่งจริงแบบนี้ค่อนข้างถูกรสนิยมของเนเฟอร์มากทีเดียว แต่ขนาดที่ใหญ่เกินไปแบบนี้เธอสามารถสวมได้เพียงแค่ในส่วนของข้อนิ้วโป้งเท่านั้น อีกทั้งเครื่องประดับชิ้นนี้ไม่ได้เข้ากับการแต่งกายตามสมัยนิยมในปัจจุบัน มันจึงเป็นได้เพียงของสะสมในบ้าน

จะว่าไปแล้ว ครั้งแรกที่ได้รับแหวนมาเธอก็จับมันขึ้นมาวางบนฝ่ามือเพื่อชื่นชมทันที แต่มันกลับร้อนจนลวกมือในขณะที่ถือ เธอจึงสะบัดมันทิ้งลงพื้นจนตัวแหวนเกิดรอยร้าวเล็ก ๆ อย่างตอนนี้ แต่หลังจากนั้นมันก็ไม่ได้ร้อนแบบนั้นอีก จึงยังเป็นข้อสงสัยเล็กๆว่าทำไมมันถึงเป็นเช่นนั้น

จู่ๆเนเฟอร์เพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่าเธอเริ่มฝันถึงเรื่องราวของบุคคลที่ส่งเสียงเพรียกปริศนาก็หลังจากที่ได้รับแหวนวงนี้มา แต่ก่อนที่จะได้คิดอะไรเพิ่มก็มีเสียงแจ้งเตือนของโทรศัพท์ดังขึ้นมาขัดจังหวะ

ติ๊ด ๆ

เสียงโทรศัพท์ทำให้เนเฟอร์ละความสนใจจากแหวนหันไปมองข้อความที่ส่งเข้ามา เมื่อเห็นว่าเป็นข้อความจากแม่จึงรีบเปิดอ่านทันทีก่อนจะยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เพราะเนื้อหาระบุว่าพ่อของเธอยินยอมให้ตามไปด้วยในการท่องเที่ยวครั้งนี้แล้ว

การเดินทางจะเกิดขึ้นในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า สิ่งที่เธอต้องทำคือรีบเตรียมเอกสารไปขอวีซ่าก่อนเป็นอันดับแรกไม่เช่นนั้นจะไม่ทันกำหนดการเดินทาง เธอจึงได้ลุกขึ้นแล้วทำตามในสิ่งที่คิดทันทีตามนิสัยที่คิดแล้วทำเลยอย่างที่เธอเป็น

เนเฟอร์เก็บแหวนเข้ากล่องไว้ตามเดิม

แต่ก่อนที่ฝากล่องจะปิดลงเธอกลับไม่ทันได้เห็นว่าดวงตาสีแดงสดของงูกระพริบวาบขึ้นมาครั้งหนึ่ง