บทที่ 2 พวงชมพู

1

พวงชมพู

เขาว่ากันว่าความรักมักจะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ มันจะมีอุปสรรคและขวากหนาม มีเรื่องแย่ ๆ มากมาย เข้ามาทดสอบความรักและความมั่นคงอยู่เสมอ

มีทุกข์มีสุขจนแทบสำลัก มีเศร้า มีเสียน้ำตา เจ็บปวดทุกข์ทรมาน จวนเจียนจะขาดใจ

แต่ทว่ามันก็คงจะเป็นบททดสอบชีวิตของคนอื่น เพราะชีวิตของพวงชมพู ความรักความสุขผลิบานโอบล้อมรอบตัว เมื่อเธอกับคนรักวางแพลนที่จะหมั้นหมายกันเมื่อเรียนจบ ซึ่งตอนนี้เธอก็เรียนจบแล้ว

พวงชมพูกับชาวีตั้งใจว่าหลังหมั้นหมายช่วยกันสร้างครอบครัว ทำงานหาเงินสร้างฐานะให้ดีมากกว่าเดิม

ที่จริงครอบครัวของเธอก็ไม่ได้ลำบากเรื่องเงินทอง ไม่ได้ร่ำรวยมากแต่ก็ค่อนข้างมีฐานะพอสมควร พ่อแม่เป็นเจ้าของบริษัทยักษ์ใหญ่ มีโรงงานผลิตอะไหล่รถยนต์หลายที่ มีเงินส่งเสียลูกสาวทั้งสองเรียนมหาวิทยาลัยดี ๆ แต่ถึงกระนั้น เธอก็อยากหาเงินสร้างฐานะ สร้างทุกอย่างด้วยมือของตัวเอง

เธอมีน้องสาวชื่อมะลิ สองพี่น้องรักกันมาก ไม่ว่าไปเที่ยวไปไหน จะหิ้วน้องสาวไปด้วย

“พี่ชมพู” มะลิวิ่งขึ้นบันได ในขณะที่พี่สาวกำลังแต่งหน้าแต่งตาสวยเป๊ะที่หน้ากระจก วันนี้เธอมีนัดไปเที่ยวทะเลฉลองการเรียนจบกับพี่ชาวี ผู้ชายที่เธอคบมาสองปี

เขาเป็นผู้ชายที่ดีมาก เสมอต้นเสมอปลาย สองปีที่คบกันมาเขาไม่เคยนอกลู่นอกทาง ไม่เคยทำให้เธอเสียใจเลย เขากลับทำให้เธอรู้สึกโชคดี

ชาวีจะเซอร์ไพรส์ข้าวของ พูดคำรัก แสดงออกว่ารักเธอ ทำให้เธอหลงรักเขาเต็มเป้า

“อะไรยัยมะลิ?” หันไปถาม เมื่อน้องสาวเปิดประตูเข้ามาในห้อง มะลิอยู่ชุดเดรสสีชมพูลายจุด เปียผมสองข้างเหมือนพจมาน เมื่อก่อนเธอชอบล้อน้องสาว ว่าเป็นยายเฉิ่ม พจมาน ไม่ว่าจะเป็นเมื่อก่อนหรือว่าตอนนี้มะลิก็ไม่เปลี่ยนไปจากเดิมเลย แต่ที่ผิดแผกแปลกไปบ้าง ก็เป็นหน้าตารูปร่างสะสวยขึ้น แต่เรื่องการแต่งตัวยังเฉิ่มเชยเหมือนเดิม

“พี่ชาวีมาแล้ว”

“มาแล้วก็ไปยกกระเป๋าขึ้นรถ เดี๋ยวพี่ไปช่วยยก”

“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวมะลิยกเอง กระเป๋าไม่ได้หนักหนาอะไร ดูสิ เบาหวิวเลย” มะลิรีบเดินไปลากกระเป๋าลงไปด้านล่าง พวงชมพูรีบเก้ายาว ๆ เดินตาม

“พ่อกับแม่ไปไหน?”

“เอากระเป๋าไปขึ้นรถแล้ว แต่แม่ไปก่อนเราแล้วค่ะ แม่จองที่พักให้เราเรียบร้อยแล้ว”

“อืม งั้นเรารีบไปกันดีกว่า เดี๋ยวสายอากาศร้อนจะเที่ยวไม่สนุก”

“ค่ะ” พยักหน้าแล้วเดินไปขึ้นรถนั่งเบาะข้าง ๆ คนขับ โดยมีมะลินั่งด้านหลัง พี่โอโซนเพื่อนพี่ชาวีและใครอีกหลายคนนั่งรถไปอีกคัน คนไปเยอะ ทริปเที่ยวครั้งนี้มันต้องสนุกมากแน่ ๆ

พอไปถึงทุกคนก็แยกย้ายกันไปที่พัก พวงชมพูกับน้องสาวได้พักที่บังกะโลไม่ไกลจากบังกะโลหลังของชาวี ส่วนแม่กับพ่อของเธอพักอยู่ถัดไป ซึ่งพวกท่านทั้งสองก็นอนพักผ่อนเอาแรงเพราะเหนื่อยล้าจากการนั่งรถมาทั้งวัน พอทุกอย่างเรียบร้อยสองพี่น้องก็ไปเปลี่ยนชุด ใส่ชุดว่ายน้ำ

“นี่ พี่เอามาเผื่อมะลิด้วย” โยนชุดว่ายน้ำลงบนเตียง

“ไม่เอาค่ะ มะลิไม่ใส่” ผู้เป็นน้องสาวส่ายหน้าไปมา พวงชมพูยิ้มเอ็นดูกับความไร้เดียงสาของน้องสาวมาก ยันเฉิ่มจอมซื่อบื้อ เป็นแบบนี้ทุกทีเลย

“ใส่เถอะน่า น้องพี่โตเป็นสาวแล้ว ต้องอวดกันหน่อยสิ” พวงชมพูคะยั้นคะยอให้น้องสาวใส่ชุดว่ายน้ำ มะลิกับเธออายุห่างกันแค่สองปีเอง นิสัยมะลิเหมือนเด็ก แต่ตัวไม่เด็กแล้ว

“ไม่เอา”

“งั้นไม่พาไปกินกุ้งเผา กุ้งแม่น้ำตัวใหญ่ ๆ ย่างไฟหอม ๆ มันกุ้งเยิ้ม ๆ”

“หูยพี่ชมพู” มะลิโอดครวญ พวงชมพูชอบเอาของกินที่หล่อนชอบมาบีบบังคับ

“ถ้าอยากกินก็ใส่เดี๋ยวนี้” พวงชมพูส่งสายตากดดัน มะลิชั่งใจอยู่นานก่อนจะพยักหน้าแล้วคว้าชุดว่ายน้ำเดินเข้าห้องน้ำ ไม่นานก็ออกมาในชุดว่ายน้ำอวดความงดงาม ร่างระหงตอนนี้สวยสะพรั่งเป็นสาวเต็มตัว

“มันแปลก ๆ” มะลิหน้าเจื่อน ทำตัวไม่ถูกเลย หล่อนไม่เคยใส่ชุดว่ายน้ำเลย พอได้มาใส่ หล่อนไม่มั่นใจเอาเสียเลย

“มาทะเลก็ต้องใส่ชุดว่ายน้ำ ชุดที่พี่เอามาให้ไม่โป๊มีกระโปรงปิดด้วย สวยจะตาย”

“อื้อ แต่มันก็ยัง…”

“ไม่ต้องยังอะไรทั้งนั้น ไปเล่นน้ำกัน” พวงชมพูดึงแขนน้องสาวให้เดินตาม ทั้งสองวิ่งไปตามชายหาด แต่มะลิไม่ยอมลงเล่นน้ำท่าเดียว

“พี่เล่นด้วย” ชาวีอยู่ในชุดกางเกงว่ายน้ำตัวเดียววิ่งตาม

“พี่ชาวี” พวงชมพูยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์มองไปที่มะลิที่ทำท่าทางกลัวน้ำเสียเต็มประดา

“ครับ”

“จัดการยัยมะลิช่วยชมพูที ยัยมะลิอิดออดไม่อยากลงน้ำ”

“ได้เลย”

“ว๊าย!” มะลิกรีดร้องดังลั่น เมื่อร่างบอบบางถูกรวบขึ้น เธอดิ้นขลุกขลักในอ้อมแขนแกร่งของชาวี ใบหน้าของเธอแดงซ่าน ตั้งแต่เด็กจนกระทั่งเติบโตเป็นสาว นอกจากบิดาแล้ว เธอก็ไม่เคยแนบชิดกับผู้ชายคนไหนมากเท่าแฟนของผู้เป็นพี่สาวเลย

ตู้มมม

“อ๊ายยยย พี่ชมพูกับพี่ชาวีชอบแกล้งมะลิ” มะลิผุดขึ้นจากน้ำ หลังจากที่โดนชาวีโยนลง เธอตีน้ำใส่ทั้งสองรัว ๆ ในขณะที่พี่สาวกับคนรักตีน้ำใส่เธอคืนเช่นกัน

“ฮ่า ๆ” พวงชมพูหัวเราะดังลั่น ก่อนที่ร่างบอบบางของเธอจะถูกรวบไปกอด

“พี่รักชมพูนะ” ชาวีเอ่ยคำบอกรัก มองคนตัวเล็กด้วยความรู้สึกที่มี

“ค่ะ ชมพูก็รักพี่” พวงชมพูยิ้ม ริมฝีปากบางเล็กถูกบดจูบ พวงชมพูมีความสุขเหลือเกินที่มีผู้ชายที่ชื่อชาวีเป็นคนรักของเธอ เขาทำให้หล่อนรู้สึกโชคดี ที่ได้มีเขาอยู่ข้าง ๆ

“เหม็นความรัก”

“อิจฉาล่ะสิ”

“เปล่าอิจฉาสักหน่อย”

“หาแฟนสิ จะได้ไม่ต้องมาอิจฉาคนอื่น” ชาวีแกล้งพูดเย้าแหย่ มะลิหน้ามุ่ยทันที ก่อนจะเดินขึ้นจากน้ำอย่างไม่สบอารมณ์

“อ้าวมะลิ ทำไมรีบขึ้นล่ะ”

“ไม่อยากอยู่เป็นกขค”

“กขค อะไร?”

“พี่กับพี่ชาวีไง?”

“สำหรับน้องสาวของพี่ มะลิไม่ใช่ กขค ของพี่กับพี่ชาวีเลย แต่มะลิคือน้องสาวที่พี่จะพาไปด้วยทุกที่”

“….”

“พี่ว่า เราจัดการคนขี้น้อยใจกันดีกว่า” ชาวีหัวเราะ มองมะลิอย่างมีเลศนัย ก่อนรีบเข้าไปประชิดตัวลากลงทะเล

“ว๊าย พี่ชาวี พี่ชมพู ไม่ทำแบบนี้นะคะ”

“ฮ่า ๆ”

หลังจากที่เล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน ทั้งสามก็รีบกลับมาเปลี่ยนเสื้อผ้า พอทุกอย่างเรียบร้อย ชาวีกับเพื่อน ๆ ก็พามะลิกับพวงชมพูไปทานบุฟเฟ่ต์ร้านไม่ไกลจากที่พัก มะลิเป็นคนชอบทานกุ้งเผา ไม่ว่าจะไปกินหมูกะทะหรือบุฟเฟต์ที่ไหนหล่อนจะเลือกรับประทานอาหารประเภทนี้

“นี่ หมึกย่างของชมพู ส่วนนี่กุ้งเผาของมะลิ”

“ขอบคุณค่ะพี่ชาวี”

“บริการดีเชียวนะมึง” โอโซนเพื่อนของชาวีค่อนขอด เมื่อเห็นเพื่อนบริการแฟนกับน้องสาวอย่างดีเยี่ยม

“ธรรมดา กูมันพวกมีแฟน น้องแฟนก็เหมือนน้องสาวกู”

“เออ ให้มันจริง กูหวังว่ามึงจะไม่เป็นพญาเทครัว”

“ไม่มีทาง กูรักชมพูคนเดียว”

“เถียงอะไรกัน ดื่มกันดีกว่า” ลูกหมูยกแก้วขึ้น

“มะลิไม่ดื่มเหล้านะคะ” มะลิรีบปฏิเสธ ปกติเธอไม่ดื่มเหล้าอยู่แล้ว เธอไม่ชอบดื่ม เพราะรสชาติมันแย่

“เอาน่าาา ดื่มไปเหอะ ลองกินดูไม่เสียหายอะไร”

“ใช่ ดื่มไปเหอะครับคุณมะลิ น้องสาวคนสวยของพวงชมพู”

“….” มะลิหันไปมองหน้าพี่สาว สลับกับแก้วเหล้าที่ลูกหมูยื่นให้ ก่อนจะตัดสินใจรับแล้วยกขึ้นมาจิบ หล่อนแทบจะคายมันทิ้ง เมื่อรสชาติที่หล่อนได้ดื่ม มันไม่อร่อยเอาเสียเลย มันขมเฝื่อนลิ้น แต่เธอก็พยายามฝืนดื่มจนหมดแก้ว

“ห้ามดื่มกันดึกนะ” ผู้เป็นมารดาเอ่ยปราม เพราะกลัวมะลิจะเมาหนัก ส่วนพวงชมพูเธอไม่ห่วง ปกติลูกสาวคนโตของเธอดื่มเป็นประจำอยู่แล้ว

“ค่ะ”

“เราไปทานอาหารร้านโน้นดีกว่าคุณไตร ทิวาไม่ค่อยชอบบุฟเฟต์” พันทิวาควงสามีเดินไปที่ร้านอาหาร ปล่อยให้เด็ก ๆ นั่งดื่มพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน

พอนั่งดื่มไปสักพักก็มีกิจกรรมหมุนขวด มะลิมองชาวีอยู่หลายครั้ง ก่อนจะก้มหน้ามองเหล้าในมือของตัวเอง หล่อนมีความรู้สึกที่ถูกเก็บซ่อนเอาไว้ แต่ก็พยายามหักห้ามใจ และพยายามเก็บงำความรู้สึกเอาไว้

มะลิรู้ว่ามันผิด แต่ความคิดมันก็ถลำลึก จนใจเจ็บทุกครั้งที่เห็นความรักของพี่สาวสวยงาม ส่วนเธอทำได้แค่เก็บซ่อนมัน

“ไม่สนุกเหรอมะลิ?” ชาวีถามเมื่อเห็นผู้เป็นน้อแงสาวของแฟนสาวเงียบ ไม่พูดไม่จา ชาวียิ้มให้เธออย่างอบอุ่น รอยยิ้มของเขาทำให้หัวใจเธอเต้นแรง

“สนุกค่ะ”

“หมุนขวดดีกว่า” ลูกหมูหมุนขวด มันหมุนอย่างแรงก่อนจะไปหยุดที่ตรงพวงชมพู

“กูถามเอง” หนุ่ม ๆ แย่งกันถาม

“เสือกกูถามเอง” โอโซนแทรกขึ้นมา ทำให้พวงชมพูหัวเราะพอใจ

“ชมพูรักชาวีมากไหม?​“

“รักที่สุดเลยค่ะ”

“ถ้าไอ้ชาวีนอกใจล่ะ”

“ไอ้นี่” ชาวีมองค้อนเพื่อน

“ชมพูคิดว่า น่าจะไม่มีวันนั้นหรอกค่ะ”

“อะไรทำให้ชมพูมั่นใจ”

“ไม่รู้สิคะ การกระทำของพี่ชาวี ทำให้ชมพูรู้สึกแบบนั้น”

“รักที่สุดเลยครับ”