LOGINขาของเธอถูกชายหนุ่มตวัดขึ้นพาดแขน โดยมีขาข้างหนึ่งยืนอยู่ประคองร่างตัวเองเอาไว้ "อ๊า... พี่ครอส อือ ชมพูท้องอยู่นะคะ" “ท้องก็ทำได้ครับ ว่าแต่ ทำในห้องน้ำก็ดีนะ" ครอสผละจากอกอวบแล้วคลอเคลียกับซอกคอหอมกรุ่น “แต่…” “ไม่เป็นไร ทำได้ พี่โทรถามพวกไอ้คาเตอร์แล้ว ทำได้ไม่เป็นไร” "งั้น จัดมาเลยค
"มีความสุขมากๆนะ ขอให้มีความสุขจับมือกันไปจนถึงไม้เท้ายอดทองตระบองยอดเพชรนะคะ" "ขอบคุณค่ะ" "ฝากน้องด้วยนะครอส รักและเอ็นดูชมพูด้วย" "ครับแม่พันทิวา" "รักและให้เกียรติซึ่งกันและกัน รับฟังเหตุผลของกันและกันให้มากขึ้น ถ้าชมพูไม่ชอบสิ่งใดในตัวพี่เขาชมพูก็ต้องบอก แต่ถ้าครอสไม่ชอบสิ่งไหนในตัวขอ
“จริง วัน ๆ ไม่อะไรกับใคร งานการมันก็ไม่ค่อยจะทำ ทำตัวลอยไปลอยมา ไม่สนห่าอะไรนอกจากพ่อชาตรี หรือว่า….” คาเตอร์ลูบหน้าตัวเอง “ว่า” “มันชอบพ่อชาตรี” “บ้าน่ะ นั่นพ่อมันนะ เขาเลี้ยงมันมาตั้งแต่เด็ก ๆ มันจะคิดเรื่องแบบนั้นได้ยังไง?” เควิลเอ่ยแทรก “พ่อที่เลี้ยงมาน่ะใช่ แต่ก็ไม่ใช่พ่อแท้ ๆ หรือเปล่าวะ”
32จบบริบูรณ์“พี่ชมพูสวยมากเลย” มะลิเอ่ยชมพี่สาวที่อยู่ในชุดไทยสีชมพู ใบหน้าถูกประทินโฉมด้วยเครื่องสำอางราคาแพง “จริงเหรอมะลิ พี่รู้สึกไม่มั่นใจเอาเสียเลย” ว่าแล้วหมุนตัวไปมา มองกระจกบานใหญ่ทีส่องสะท้อนตัวตนของตัวเอง มือของเธอสั่นไปหมดจนต้องเอามาประสานกันไว้ มะลิมองพี่สาวก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ เธอ
32 มีลูกกันไหม? “หยุดทำมือยุกยิกแบบนี้ได้แล้วค่ะ” “ชมพูตัวหอมจัง” ว่าแล้วก็ถูจมูกไปตามซอกคอ “ชมพูหิวข้าวค่ะ ชมพูไม่เล่นนะพี่ครอส” เธอพยายามเอียงตัวหนี “พี่ก็ไม่เล่น” เขาไม่แกะถุงอาหารแต่เลื่อนมือมากุมเต้าเต่งตึงสองข้าง “ทำลูกกันไหม?” “บ้าน่ะ” ชมพูค้อนเขา “มาทำลูกกันอะไร มันไม่ใช่เวลาทำลูก ตอนน
31 ชมพูมีสิทธิ์รักพี่ชาวี @ไร่คีตะ ฝนยังคงตกลงมาเรื่อย ๆ แรงบ้างหยุดบ้าง ทำให้พื้นคอนกรีตเจิ่งนองไปด้วยน้ำฝน บรรยากาศที่ส้มมองไปทางไหนก็เขียวขจี ต้นไม้ดอกไม้ที่มีน้ำฝนมาราดรด ก็ต่างอวดความงดงาม ชาวีกลับมายังที่พัก แล้วนอนเอนกายลงบนเตียง ไล่ความหนักอึ้งทั้งหมดที่มี สมองของเขายังคงวนเวียนกับทุกๆ
“ไปได้แล้วพี่โง่!” ครอสอมยิ้มแล้วผลักศีรษะพี่สาว “นั่นแน่!” ชมพูสิรินชี้หน้าอีกครั้ง “ไป ๆ มัวแต่พูดอยู่นั่นแหละ แขกเราจะมาถึงกี่โมง” “เพิ่งขึ้นเครื่องเอง” “งั้นมีเวลา รีบไปเถอะ” “ไม่สั่งคนงานไว้เหรอ?” “มาทันอยู่หรอก รีบไปซื้อของมาไว้ต้อนรับด้วย ส่วนเรื่องที่พักเรื่องอะไรเดี๋ยวกู LINEบอกป้ามน
19 หวนเจอ ครืด !ครืด! โทรศัพท์ของพวงชมพูแผดเสียงดังขึ้นในกลางดึก เธอลุกขึ้นอย่างัวเงียแล้วกดรับ “ฮัลโหล” (“ชมพู”) “พะ…พี่ชาวี” เธอพูดเสียงแผ่วเบา บล็อคทุกช่องทางแล้ว เบอร์โทรศัพท์ก็เปลี่ยนใหม่ แล้วเขามีเบอร์โทรของเธอได้อย่างไร (“ชมพูเป็นยังไงบ้าง?”) “พี่จะโทรมาทำไม เราควรต่างคนต่างอยู่ พี่ม
18 แบบนี้ไหมNc + “ไม่ค่ะ” พวงชมพูรีบลุกขึ้นแต่ก็เหมือนเดิมเขากดตัวของหล่อนแน่นกับตักแกร่ง “แต่ผมอยาก” เธอเบิกตากว้างกับคำโจ่งครึ่มของเขา “ไม่ค่ะคุณครอส พอแล้วค่ะ แค่นี้ฉันก็เข้าหน้าคุณไม่ติดแล้ว” พวงชมพูหน้าแดงก่ำ “ทำบ่อย ๆ จะได้ชิน เรามีอะไรกันบ่อย ๆ คุณจะได้ไม่เขิน” “ไม่เอาค่ะ” พวงชมพูส่ายห
16 กันและกันNC“….” พวงชมพูไม่ได้ตอบ แต่ครอสก็ไม่อาจจะรั้งรออะไรได้อีกแล้ว อารมณ์เขามาเต็ม ต่อให้เธอบอกให้เขาหยุดเขาก็คงทำไม่ได้ ทุกอย่างมันมาไกล จนกว่าจะหยุดได้แล้ว “ชมพู” เขาถูไถจมูกไปตามพวงแก้ม ซุกไซ้ลงต่ำ จูบไล้ลงไปเรื่อย เธอไม่ต่อต้านแต่ตอบสนองเขาอย่างน่าอาย “คุณครอส” ภายในกายร้อนจนเหมือนมี







