MasukShare
บทที่ 9
Terakhir Diperbarui:
2026-01-26 21:30:34“จะไปไหนน่ะ”
ต้นรักเงยหน้าขึ้นจากข้าวสวยร้อนราดด้วยแกงกระหรี่ญี่ปุ่น ตากลมโตแก้มยุ้ยออกขณะเคี้ยวข้าว ข้อดีของเรือสำราญขนาดยักษ์คือพนักงานหลากหลายเชื้อชาติ อาหารการกินเองก็หลากหลายตามไปด้วย
“คริสชวนไปดูการแสดงดนตรีคืนนี้ที่ฮอลล์”
“คริส!! คริส! ระวังนะแพรี่ เวนดี้เขาจ้องคริสอยู่”
บุษบาจิ้มผักสดเข้าปากมองหน้าเพื่อนใหม่ที่กำลังพยักเพยิดใบหน้ากลมไปทางผู้หญิงท้ายห้อง
“โน้น เวนดี้กับผองเพื่อน ก๊วนสาวสวยประจำเรือชาวอเมริกันเหมือนคริส”
“เขาสวยดีนะ”
“แน่ล่ะ คงหมดเงินไปเยอะถึงได้สวยขนาดนี้ อีกอย่างหล่อนน่ะคลั่งไคล้บอสใหญ่อย่างกับอะไร บอสเดินผ่านไม่ได้เลยต้องร้องทัก”
“บอสใหญ่ มิคาอิลน่ะเหรอ”
“ใช่ อย่าเรียกแต่ชื่อสิ เรียกบอสใหญ่น่ะดีแล้ว แต่แม่เวนดี้ไม่ได้ขึ้นเตียงกับบอสง่าย ๆ หรอก คิวยาวไปหลายปี”
“คิวยาว?”
“ใช่แล้ว คราวก่อนเวนโรซ่า ไม่กี่วันถัดมาเป็นนางแบบฮ่องกงที่ชื่อซานดราแล้ว”
“ซานดรา?”
“เดี๋ยวก็เห็นเอง ถ้าแพรี่ได้ขึ้นไปข้างบนนะ เออ อันที่จริงก็ดีเหมือนกัน อย่างน้อยแพรี่จะได้เปิดหูเปิดตาบ้าง ตั้งแต่มาก็เอาแต่ทำงาน คลุกตัวอยู่แต่ในแผนกเบเกอรี่ เพียงแต่ระวังหน่อยแล้วกัน เจ้าคริสมือไม้ยาว ชอบจับถึงเนื้อถึงตัว”
“อืม จะจำไว้”
บุษบารับคำหลังจากฟังต้นรักสาธยายเสียยาวเหยียด
“แพรี่ อีกสองวันเรือออกท่าแล้ว และเป็นวันหยุดครั้งแรกตรงกับของต้นรักพอดี เดี๋ยวพาแพรี่ไปชอปปิ้งนะ”
“ทำไมต้องชอปปิ้งด้วยล่ะ”
ต้นรักกวาดตามองชุดเดรสแบบเรียบแม้ว่าชุดนี้จะส่งร่างของบุษบาให้ดูสง่าดั่งนางพญา แต่มันเรียบเกินไป
“ไปซื้อเสื้อผ้าใหม่ ๆ บ้าง แล้วชุดว่ายน้ำเอาติดมาบ้างหรือเปล่า”
“ไม่ได้เตรียมมา”
“งั้นซื้อบิกีนี่ด้วย”
“ทำไมต้องบิกีนี่ ชุดเต็มตัวดีแล้ว”
“แพรี่! นี่มันเรือสำราญ มีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ที่มีแต่นักท่องเที่ยวหล่อ ๆ อีกอย่าง ไม่มีใครใส่ชุดว่ายน้ำเต็มตัวยกเว้นพวกป้า ๆ”
“ก็ได้ นี่ใกล้เวลาแล้ว แพรี่ไปก่อนนะ กว่าจะกลับคงดึกไม่ต้องรอนอนก่อนได้เลยนะต้นรัก”
“จ้า โชคดี อย่าลืมคำเตือนล่ะ เจ้าคริสมือปลาหมึก”
สาวหน้าหวานร่างระหงหัวเราะออกมาก่อนจะลุกขึ้นด้วยมาดเรียบหรู เดินออกจากห้องทานอาหารสำหรับพนักงานเพื่อไปยังชั้นบนของเรือสำราญ
ห้องแสดงดนตรีขนาดย่อมในเรือสำราญจุคนได้ราวห้าร้อยคน รอบการแสดงเต็มทุกรอบและทุกที่นั่งเต็มไปด้วยผู้คน บุษบาและคริสโตเฟอร์ค่อยเดินเข้าไปนั่งในชั้นราคาปานกลาง
“ราคาไม่แพงอย่างที่คิดนะคะ”
“นี่เป็นราคาพนักงานได้ส่วนลดมากอยู่ครับ อันที่จริงผมบอกแล้วว่าจะเลี้ยงเลน่า”
บุษบายิ้มออกมาเมื่อได้ยินคริสโตเฟอร์พูดชื่อของน้องสาว ซึ่งเป็นชื่อเล่นที่คนบนเรือเรียกแทนชื่อภาษาไทย
“ไม่ดีกว่าค่ะ เลน่าซื้อเองถูกแล้ว”
“ถ้างั้นคราวหน้าผมขอเลี้ยงข้าวสักมื้อ”
“ค่ะ ถ้าว่างนะคะ”
แสงไฟในฮอลล์ยังสว่างเนื่องจากยังอีกสักพักกว่านักดนตรีจำทำการแสดง
“บอสใหญ่เราเปลี่ยนคนอีกแล้ว”
“คะ?”
“อ้อ ผมพูดถึงบอสใหญ่น่ะ เพิ่งเดินเข้ามานั่งชั้นวีไอพีด้านบนมุมขวา”
บุษบาแหงนใบหน้าขึ้นไปทางผนังของโถงฮอลล์ซึ่งทำเป็นช่องยื่นออกมาเป็นช่อง ๆ แยกจากกัน ที่นั่งวีไอพีสำหรับสี่คน
“คราวนี้นางแบบฮ่องกง ชื่อซานดรา เลน่าเคยเห็นไหม”
บุษบายังมองไปทางคนร่างสูงใหญ่ในชุดทักชิโด สาวสวยด้านข้างเอียงใบหน้าไปใกล้กระซิบบางอย่างจนหน้าแกร่งยิ้มออกมา เธอสะบัดหน้ากลับดวงตาเห่อร้อน พ่วงแก้มอุ่นจัดขึ้นมาทันควัน ฟังคริสโตเฟรอ์กำลังพูดเรื่องของมิคาอิลไม่รู้เรื่องแม้แต่คำเดียว
“เลน่า?”
“คะ?”
“เป็นอะไรหรือเปล่า คุณหน้าแดงมาก”
“ไม่ ไม่เป็นอะไรค่ะ เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะคะ”
“ผมพูดว่าช่วงนี้บอสคลั่งสาวผมดำเป็นพิเศษ แต่ช่างเถอะ ผมไม่อยากนินทาบอสแล้ว”
“ค่ะ แล้วที่มาด้วยอีกคนใครคะ”
“ชื่อจอห์น แบล็ค เพื่อนของบอส นัยว่าเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน”
บุษบาจำผู้ชายอีกคนได้ เขาอยู่ในผับคืนนั้นด้วย
“เขาปิดไฟแล้ว การแสดงจะเริ่มแล้วเลน่า”
บุษบาหันความสนใจกลับไปยังเวทีใหญ่ตรงหน้า นักดนตรีชื่อดังเดินทางมาจากอเมริกาเพื่อทำการแสดงที่เรือครูซนี้โดยเฉพาะสามวัน ซึ่งวันนี้เป็นวันสุดท้าย
บทเพลงทุกเพลงไพเราะจับใจแต่บุษบาไม่อาจรับรู้ได้แม้แต่น้อย ใจเธอยังมีภาพชายหนุ่มและหญิงสาวสวยคนนั้นหัวเราะต่อกระซิกกัน ทรวงอกแสบร้อนด้วยอาการบางอย่าง เป็นอาการซึ่งตัวเธอเองนั้นไม่เข้าใจ
มือวางบนตักกำแน่นต้องการหันกลับไปดูภาพนั้นซ้ำแล้วซ้ำอีก แต่หักห้ามจิตใจไว้ให้จดจ่อกับการแสดงดนตรี
รอยยิ้มบนหน้าหวานจืดเจื่อน มือสั่นเทาขณะยกขึ้นปรบมือหลังการแสดงเสร็จสิ้นลง
มิคาอิล ไม่ได้ไยดีหรือคิดถึงเราแม้แต่น้อย
Bab terbaru
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 43 จบ NC
เสียงเปิดประตูกระทันหันทำให้สองหนุ่มสาวที่นั่งกอดกันมองไปทางประตูเป็นตาเดียว ร่างสาวสวยสูงโปร่งในชุดทันสมัยกระโปรงสั้นรองเท้าส้นสูงราคาแพง เดินอาด ๆ เข้ามาในห้อง กวาดตามองโดยรอบจนเห็นคนทั้งคู่“มิคาอิล!! คุณไล่ฉันกลับ”ผู้หญิงคนนั้นเปิดฉากส่งเสียงหวานแหลมสูงใส่ทันทีเมื่อมองเห็นถนัดตา บุษบาผละตัวออกยืดแผ่นหลังตรงสังเกตได้ว่ามิคาอิลเองก็ยืดตัวตรงเช่นกันนางแบบสาวผมดำสนิทเช่นเดียวกับเธอเดินส่ายสะโพกน้อย ๆ มาทางโซฟามองเหยียดหญิงสาวที่นั่งตักมิคาอิล สวมชุดหลวมโพรกคล้ายคนท้องใบหน้าซีดเซียว“เดี๋ยวนี้คุณเลือกผู้หญิงแบบนี้เหรอคะมิคาอิล”“โรซี่!!”“ทำไมคะ ถึงฉันเป็นนางแบบ แต่ฉันก็มีศักดิ์ศรี จู่ ๆ คุณเรียกตัวฉันมา ฉันก็ทิ้งงานบินมาเพื่ออยู่เป็นเพื่อนคุณ แล้วพอคุณมีคนใหม่ คุณก็เฉดหัวฉันกลับ ไม่ง่ายไปหน่อยเหรอคะ”ดวงหน้าหวานซึ้งเอี้ยวกลับไปมองคนร่างโตที่นั่งขยุกขยิกไม่อยู่สุขอย่างผิดสังเกต ก่อนที่คำพูดของผู้หญิงคนนั้นจะซึมซาบเข้าไปสู่สมองแล้วประมวลผลจนเข้าใจ“มิคาอิล คุณมีคนใหม่แล้ว?”เสียงหวานนุ่มของคนบนตักทำให้มิคาอิลหน้าเปลี่ยนส
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 42 เป็นเมียยังไงล่ะ
แซคสะดุ้งตกใจทันทีเมื่อเห็นเจ้านายประคองหญิงสาวที่หายไปหน้านานหลายเดือน สีหน้าของทั้งคู่ตึงเครียด ทั้งหน้าหวานซึ้งยังเปื้อนคราบน้ำตาเป็นทาง“บอส”บอดี้การ์ดทักด้วยเสียงเข้มก้มมองเธอแปลกประหลาดใจก่อนจะถอยห่างจากประตูเพื่อให้คนทั้งสองเข้าไป“บอสครับ แล้ว แล้ว”“ให้เธอกลับไปสะ”“ครับ บอส”บุษบามองตามแซคคิ้วขมวดสงสัย ห้องพักเดิมเหมือนเดิมอย่างที่เธอจำได้ เพียงแค่กลิ่นซิการ์อบอวลมากกว่าเดิมจนเธอกระแอมไอออกมา“กลิ่นซิการ์”แว่วเสียงสบถจากคนร่างสูงก่อนจะเห็นเขาเดินไปเปิดหน้าต่างออกหมดทุกบานรวมไปถึงประตูออกระเบียง“นั่งสิแพรี่ หวังว่าคุณจะชื่อแพรี่นะ”บุษบาหน้าม้านเฝือดเผือดสีลงทันตา แต่เธอไม่อาจว่าเขาได้ในเมื่อมันคือเรื่องจริง“ค่ะ ฉันชื่อแพร หรือ แพรี่ ชื่อจริงบุษบา”“บุษบา?”“เป็นชื่อนางในวรรณคดีค่ะ”มิคาอิลเดินเข้าห้องครัวรินน้ำเปล่าก่อนจะเปิดตู้เย็นซึ่งพบเพียงความว่างเปล่า ก็แน่ล่ะหลายเดือนที่ผ่านมาเขาแทบไม่ค่อยกินอะไรนอกจากเหล้า ชายร่างสูงถอนหายใจก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมา“แ
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 41 แพรต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำ
ภาพในความทรงจำหลั่งไหลดั่งสายน้ำกระแทกเข้าใส่เธอจนตั้งตัวไม่ติดถอยหลังแต่มือของอัคคีช่วยรั้งไว้ดวงตาเข้มข้นล้ำลึกของมิคาอิลมองกลับมา ตวัดตาลงมองหน้าท้องที่ยังแบนราบ เธอมองเห็นความเจ็บปวดรวดร้าวในแววตาก่อนที่เขาจะสะบัดกลับไปก้าวเท้าออกจากลานเมอร์ไลออน“บอส!!”เสียงอุณากรรณตะโกนลั่นพร้อมกับวิ่งแทรกคนไปตามชายร่างสูงใหญ่ไปยืนขวางตรงหน้า ใช้มือกางกั้นไว้ไม่ให้เขาหนีไป บุษบารีบเดินตามไปทันที“บอสจะยังไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น”มิคาอิลก้มลงมองหญิงสาวร่างระหงอีกคนผมสีดำยาวสยายดัดลอนเล็กน้อย ดวงตากลมโตดั่งกวาง ริมฝีปากกระจับ พ่วงแก้มสีชมพูระเรื่อด้วยเครื่องสำอาง แต่งตัวแบรนด์เนมหรูหราราคาแพง นัยน์ตาเหยี่ยวเบิกกว้าง“เลน่า!!”“ใช่บอส นี่เลน่า ส่วนคนโน้น”มือเล็กจับต้นแขนบอสใหญ่ให้หันไปทางบุษบาที่เดินเข้ามาใกล้ก่อนที่ร่างในชุดคลุมท้องจะหยุดลงทิ้งห่างพอสมควร“คนนั้น แพรี่ พี่สาวของเลน่าเอง”มือแกร่งสั่นเทาเมื่อยกขึ้นลูบหน้าเปิดตาขึ้นมองอีกครั้งสลับกันไปมา“พวกคุณเป็นแฝด”“ใช่บอส ฉันเป็นน้องสาว ส่วนแพรี่เกิดก่อนเป็นพี
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 40 มิคาอิล
ชายร่างสูงใหญ่ยืนนิ่งมองท้องทะเลยามเย็น เรือสำราญเดินสมุทรขนาดใหญ่เฮฟเว่นครูซกำลังเดินทางใกล้ถึงสิงคโปร์อีกครั้ง“มิคาอิลคะ”เสียงหวานนุ่มดังขึ้นด้านหลัง เขาหันกลับไปมองนางแบบสาวซึ่งเขาเรียกตัวมา เธอเคยทำให้เขาใจเต้นแรงด้วยท่วงท่าการเดิน ผมดำยาวปล่อยสยายราวกับแพรไหมแพรี่ในช่วงเวลาหลายเดือนนับจากหญิงสาวคนนั้นจากไปเขาเปลี่ยนคู่ควงใหม่ราวกับเปลี่ยนถุงเท้า แต่มันไม่มีคู่ไหนที่ใช่เลยสำหรับเขา“คุณไม่ต้องรอผมก็ได้ ออกไปทานก่อนได้เลย”“ค่ะ”เขาผ่านพ้นวันนรกแตกมาแล้ว เจ็ดวันเสมือนเขาไปเยือนเทพเฮดิส ร้อนดั่งไฟเผา ทุรนทุรายจนไม่อาจทนลืมตาได้ต้องใช้แอลกอฮอล์กำจัดภาพเหล่านั้นออกไปจากใจให้หมด จนทุกวันนี้เขาเองยังไม่แน่ใจว่าเขาได้ขจัดหมดไปหรือยังแอ๊ด!เสียงเปิดประตูทำให้เขาหันไปมองอีกครั้งก่อนจะนั่งลงตรงเก้าอี้เล็กตรงระเบียงห้องด้านนอก ยกเท้าพาดโต๊ะหยิบซิการ์ขึ้นจุดรอมารดาบังเกิดเกล้าเดินออกมาเทศนาอีกครั้งในรอบสามสิบห้าปี ซึ่งดูราวกับว่าเธอกลายเป็นมารดาอย่างแท้จริงเสียทีหลังจากทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ เขามาตลอดตั้ง
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 39 วางแผน
“ลูกลองขึ้นไปพูดกับแพรให้ไปหาหมอ และถ้าแพรท้องจริง ๆ แม่กับพ่อก็ไม่ว่า ดีสะอีกจะมีเด็ก ๆ วิ่งเล่นในบ้าน”อุณากรรณพยักหน้ารับสะท้อนในใจ รีบเดินขึ้นบ้านไปหาพี่สาวฝาแฝดก๊อก ก๊อก “แพร”บุษบาพลิกตัวกลับมาเมื่อได้ยินเสียงน้องสาวฝาแฝดเอ่ยเรียก ค่อยพยุงร่างขึ้นนั่งหลังจากเอนหลังนอนกลางวัน“พลอย”“เป็นไงบ้าง”อุณากรรณนั่งลงขอบเตียงขยับตัวไปใกล้ จับมือแพรขึ้นมากุมไว้แน่น พี่สาวฝาแฝดของเธอดูซูบผอมลงไปมาก ทั้ง ๆ ที่กลับมาจากเดินทางได้สองเดือนแล้ว แต่ท่าทียังไม่ดีขึ้น“แพรสบายดี”“แม่บอกว่าแพรไม่สบาย”“ก็แค่คลื่นไส้ อาจจะอาหารเป็นพิษ”“แล้วไปหาหมอหรือยัง”“ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวก็หาย ช่วงนี้เป็นทุกเช้าเลย ไม่รู้เป็นอะไร สงสัยแพรเปลี่ยนที่บ่อยมั้ง”อุณากรรณนิ่งงันก้มหน้าลงมองหน้าท้องของพี่สาวยังแบนราบก่อนจะมองหน้าหวานซึ้งที่เหมือนเธอ“แพร ประจำเดือนมาหรือยัง”เสียงคำถามจากน้องสาวฝาแฝดทำให้บุษบาแหงนหน้าขึ้นทันที ดวงตากลมโตหวานซึ้งจ้องเข้าไปในดวงตาเดียวกันกับเธอ แต่อุณากรรณเจิดจ้าเปล่งประ
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 38 แพรคิดถึงคุณ
ร่างระหงบอบบางดูซูบซีดลงอีกทั้ง ๆ ที่เพิ่งผ่านมาไม่กี่วัน ป้าเมย์ยืนมองหลานสาวจากในครัวขณะที่บุษบาเผลอนั่งเหม่อออกไปนอกหน้าต่างใบหน้าป้าเมย์เครียดกังวลเรื่องหลานสาวแต่จนปัญญาจะช่วยเหลือ เรื่องของหัวใจมีทางเดียวที่จะรักษาได้คือ เวลา“แพร”บุษบาผินหน้ากลับมาตามเสียงเรียก ดูเหมือนนัยน์กลมหวานซึ้งจะรื้นชื้นด้วยน้ำตาจนป้าเมย์ถอนหายใจ“ทานผลไม้หน่อยนะลูก”“ขอบคุณค่ะ”“แล้วนี่จะกลับบ้านเมื่อไร”“คงต้องกลับเลยค่ะ แพรถือวีซ่าทำงานบนเรือ ถ้าขืนอยู่ต่อจะมีปัญหา”“แล้วบอกที่บ้านหรือยัง”“ยังเลยค่ะ”ป้าเมย์วางจานผลไม้ลงบนโต๊ะเล็กก่อนจะนั่งลงข้างหลานสาว“แล้วพลอยว่ายังไงบ้าง”“แพรยังไม่ได้คุยกับพลอยเลยค่ะ”“แพร”“คะ”“อย่าหาว่าป้ายุ่งเรื่องส่วนตัวเลยนะ แพรมีปัญหากับมิคาอิลใช่ไหมลูก”บุษบาเบือนหน้าหนีดวงตาค้นหาของป้าเมย์ แสร้งจิ้มผลไม้เข้าปากค่อยเคี้ยวเชื่องช้า“ค่ะ”“เรื่องอะไร บอกป้าได้ไหม”“เขากำลังจะแต่งงานค่ะ”“คุณพระช่วย!”
Anda juga akan menyukai
สตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M Dibacaยั่ว
มังกรเล่นน้ำ142.8K Dibacaบทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋86.5K Dibacaห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน126.0K DibacaApex of My Heart ปลายทางฝัน สนามรัก
ชา-ชีส Chaa Cheese131 Dibacaหัวใจทักษกร
ฐิญาดา61 Dibacaเล่ห์รักหลงกล
paiinara8 Dibacaหย่าหวนรัก
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว603 Dibaca
