مشاركة

บทที่ 9

last update تاريخ النشر: 2026-01-26 21:30:34

จะไปไหนน่ะ

ต้นรักเงยหน้าขึ้นจากข้าวสวยร้อนราดด้วยแกงกระหรี่ญี่ปุ่น ตากลมโตแก้มยุ้ยออกขณะเคี้ยวข้าว ข้อดีของเรือสำราญขนาดยักษ์คือพนักงานหลากหลายเชื้อชาติ อาหารการกินเองก็หลากหลายตามไปด้วย

“คริสชวนไปดูการแสดงดนตรีคืนนี้ที่ฮอลล์”

“คริส!! คริส! ระวังนะแพรี่ เวนดี้เขาจ้องคริสอยู่”

บุษบาจิ้มผักสดเข้าปากมองหน้าเพื่อนใหม่ที่กำลังพยักเพยิดใบหน้ากลมไปทางผู้หญิงท้ายห้อง

“โน้น เวนดี้กับผองเพื่อน ก๊วนสาวสวยประจำเรือชาวอเมริกันเหมือนคริส”

“เขาสวยดีนะ”

“แน่ล่ะ คงหมดเงินไปเยอะถึงได้สวยขนาดนี้ อีกอย่างหล่อนน่ะคลั่งไคล้บอสใหญ่อย่างกับอะไร บอสเดินผ่านไม่ได้เลยต้องร้องทัก”

“บอสใหญ่ มิคาอิลน่ะเหรอ”

“ใช่ อย่าเรียกแต่ชื่อสิ เรียกบอสใหญ่น่ะดีแล้ว แต่แม่เวนดี้ไม่ได้ขึ้นเตียงกับบอสง่าย ๆ หรอก คิวยาวไปหลายปี”

“คิวยาว?”

“ใช่แล้ว คราวก่อนเวนโรซ่า ไม่กี่วันถัดมาเป็นนางแบบฮ่องกงที่ชื่อซานดราแล้ว”

“ซานดรา?”

“เดี๋ยวก็เห็นเอง ถ้าแพรี่ได้ขึ้นไปข้างบนนะ เออ อันที่จริงก็ดีเหมือนกัน อย่างน้อยแพรี่จะได้เปิดหูเปิดตาบ้าง ตั้งแต่มาก็เอาแต่ทำงาน คลุกตัวอยู่แต่ในแผนกเบเกอรี่ เพียงแต่ระวังหน่อยแล้วกัน เจ้าคริสมือไม้ยาว ชอบจับถึงเนื้อถึงตัว”

“อืม จะจำไว้”

บุษบารับคำหลังจากฟังต้นรักสาธยายเสียยาวเหยียด

“แพรี่ อีกสองวันเรือออกท่าแล้ว และเป็นวันหยุดครั้งแรกตรงกับของต้นรักพอดี เดี๋ยวพาแพรี่ไปชอปปิ้งนะ”

“ทำไมต้องชอปปิ้งด้วยล่ะ”

ต้นรักกวาดตามองชุดเดรสแบบเรียบแม้ว่าชุดนี้จะส่งร่างของบุษบาให้ดูสง่าดั่งนางพญา แต่มันเรียบเกินไป

“ไปซื้อเสื้อผ้าใหม่ ๆ บ้าง แล้วชุดว่ายน้ำเอาติดมาบ้างหรือเปล่า”

“ไม่ได้เตรียมมา”

“งั้นซื้อบิกีนี่ด้วย”

“ทำไมต้องบิกีนี่ ชุดเต็มตัวดีแล้ว”

“แพรี่! นี่มันเรือสำราญ มีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ที่มีแต่นักท่องเที่ยวหล่อ ๆ อีกอย่าง ไม่มีใครใส่ชุดว่ายน้ำเต็มตัวยกเว้นพวกป้า ๆ”

“ก็ได้ นี่ใกล้เวลาแล้ว แพรี่ไปก่อนนะ กว่าจะกลับคงดึกไม่ต้องรอนอนก่อนได้เลยนะต้นรัก”

“จ้า โชคดี อย่าลืมคำเตือนล่ะ เจ้าคริสมือปลาหมึก”

สาวหน้าหวานร่างระหงหัวเราะออกมาก่อนจะลุกขึ้นด้วยมาดเรียบหรู เดินออกจากห้องทานอาหารสำหรับพนักงานเพื่อไปยังชั้นบนของเรือสำราญ

ห้องแสดงดนตรีขนาดย่อมในเรือสำราญจุคนได้ราวห้าร้อยคน รอบการแสดงเต็มทุกรอบและทุกที่นั่งเต็มไปด้วยผู้คน บุษบาและคริสโตเฟอร์ค่อยเดินเข้าไปนั่งในชั้นราคาปานกลาง

“ราคาไม่แพงอย่างที่คิดนะคะ”

“นี่เป็นราคาพนักงานได้ส่วนลดมากอยู่ครับ อันที่จริงผมบอกแล้วว่าจะเลี้ยงเลน่า”

บุษบายิ้มออกมาเมื่อได้ยินคริสโตเฟอร์พูดชื่อของน้องสาว ซึ่งเป็นชื่อเล่นที่คนบนเรือเรียกแทนชื่อภาษาไทย

“ไม่ดีกว่าค่ะ เลน่าซื้อเองถูกแล้ว”

“ถ้างั้นคราวหน้าผมขอเลี้ยงข้าวสักมื้อ”

“ค่ะ ถ้าว่างนะคะ”

แสงไฟในฮอลล์ยังสว่างเนื่องจากยังอีกสักพักกว่านักดนตรีจำทำการแสดง

“บอสใหญ่เราเปลี่ยนคนอีกแล้ว”

“คะ?”

“อ้อ ผมพูดถึงบอสใหญ่น่ะ เพิ่งเดินเข้ามานั่งชั้นวีไอพีด้านบนมุมขวา”

บุษบาแหงนใบหน้าขึ้นไปทางผนังของโถงฮอลล์ซึ่งทำเป็นช่องยื่นออกมาเป็นช่อง ๆ แยกจากกัน ที่นั่งวีไอพีสำหรับสี่คน

“คราวนี้นางแบบฮ่องกง ชื่อซานดรา เลน่าเคยเห็นไหม”

บุษบายังมองไปทางคนร่างสูงใหญ่ในชุดทักชิโด สาวสวยด้านข้างเอียงใบหน้าไปใกล้กระซิบบางอย่างจนหน้าแกร่งยิ้มออกมา เธอสะบัดหน้ากลับดวงตาเห่อร้อน พ่วงแก้มอุ่นจัดขึ้นมาทันควัน ฟังคริสโตเฟรอ์กำลังพูดเรื่องของมิคาอิลไม่รู้เรื่องแม้แต่คำเดียว

“เลน่า?”

“คะ?”

“เป็นอะไรหรือเปล่า คุณหน้าแดงมาก”

“ไม่ ไม่เป็นอะไรค่ะ เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะคะ”

“ผมพูดว่าช่วงนี้บอสคลั่งสาวผมดำเป็นพิเศษ แต่ช่างเถอะ ผมไม่อยากนินทาบอสแล้ว”

“ค่ะ แล้วที่มาด้วยอีกคนใครคะ”

“ชื่อจอห์น แบล็ค เพื่อนของบอส นัยว่าเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน”

บุษบาจำผู้ชายอีกคนได้ เขาอยู่ในผับคืนนั้นด้วย

“เขาปิดไฟแล้ว การแสดงจะเริ่มแล้วเลน่า”

บุษบาหันความสนใจกลับไปยังเวทีใหญ่ตรงหน้า นักดนตรีชื่อดังเดินทางมาจากอเมริกาเพื่อทำการแสดงที่เรือครูซนี้โดยเฉพาะสามวัน ซึ่งวันนี้เป็นวันสุดท้าย

บทเพลงทุกเพลงไพเราะจับใจแต่บุษบาไม่อาจรับรู้ได้แม้แต่น้อย ใจเธอยังมีภาพชายหนุ่มและหญิงสาวสวยคนนั้นหัวเราะต่อกระซิกกัน ทรวงอกแสบร้อนด้วยอาการบางอย่าง เป็นอาการซึ่งตัวเธอเองนั้นไม่เข้าใจ

มือวางบนตักกำแน่นต้องการหันกลับไปดูภาพนั้นซ้ำแล้วซ้ำอีก แต่หักห้ามจิตใจไว้ให้จดจ่อกับการแสดงดนตรี

รอยยิ้มบนหน้าหวานจืดเจื่อน มือสั่นเทาขณะยกขึ้นปรบมือหลังการแสดงเสร็จสิ้นลง

มิคาอิล ไม่ได้ไยดีหรือคิดถึงเราแม้แต่น้อย

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 43 จบ NC

    เสียงเปิดประตูกระทันหันทำให้สองหนุ่มสาวที่นั่งกอดกันมองไปทางประตูเป็นตาเดียว ร่างสาวสวยสูงโปร่งในชุดทันสมัยกระโปรงสั้นรองเท้าส้นสูงราคาแพง เดินอาด ๆ เข้ามาในห้อง กวาดตามองโดยรอบจนเห็นคนทั้งคู่“มิคาอิล!! คุณไล่ฉันกลับ”ผู้หญิงคนนั้นเปิดฉากส่งเสียงหวานแหลมสูงใส่ทันทีเมื่อมองเห็นถนัดตา บุษบาผละตัวออกยืดแผ่นหลังตรงสังเกตได้ว่ามิคาอิลเองก็ยืดตัวตรงเช่นกันนางแบบสาวผมดำสนิทเช่นเดียวกับเธอเดินส่ายสะโพกน้อย ๆ มาทางโซฟามองเหยียดหญิงสาวที่นั่งตักมิคาอิล สวมชุดหลวมโพรกคล้ายคนท้องใบหน้าซีดเซียว“เดี๋ยวนี้คุณเลือกผู้หญิงแบบนี้เหรอคะมิคาอิล”“โรซี่!!”“ทำไมคะ ถึงฉันเป็นนางแบบ แต่ฉันก็มีศักดิ์ศรี จู่ ๆ คุณเรียกตัวฉันมา ฉันก็ทิ้งงานบินมาเพื่ออยู่เป็นเพื่อนคุณ แล้วพอคุณมีคนใหม่ คุณก็เฉดหัวฉันกลับ ไม่ง่ายไปหน่อยเหรอคะ”ดวงหน้าหวานซึ้งเอี้ยวกลับไปมองคนร่างโตที่นั่งขยุกขยิกไม่อยู่สุขอย่างผิดสังเกต ก่อนที่คำพูดของผู้หญิงคนนั้นจะซึมซาบเข้าไปสู่สมองแล้วประมวลผลจนเข้าใจ“มิคาอิล คุณมีคนใหม่แล้ว?”เสียงหวานนุ่มของคนบนตักทำให้มิคาอิลหน้าเปลี่ยนส

  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 42 เป็นเมียยังไงล่ะ

    แซคสะดุ้งตกใจทันทีเมื่อเห็นเจ้านายประคองหญิงสาวที่หายไปหน้านานหลายเดือน สีหน้าของทั้งคู่ตึงเครียด ทั้งหน้าหวานซึ้งยังเปื้อนคราบน้ำตาเป็นทาง“บอส”บอดี้การ์ดทักด้วยเสียงเข้มก้มมองเธอแปลกประหลาดใจก่อนจะถอยห่างจากประตูเพื่อให้คนทั้งสองเข้าไป“บอสครับ แล้ว แล้ว”“ให้เธอกลับไปสะ”“ครับ บอส”บุษบามองตามแซคคิ้วขมวดสงสัย ห้องพักเดิมเหมือนเดิมอย่างที่เธอจำได้ เพียงแค่กลิ่นซิการ์อบอวลมากกว่าเดิมจนเธอกระแอมไอออกมา“กลิ่นซิการ์”แว่วเสียงสบถจากคนร่างสูงก่อนจะเห็นเขาเดินไปเปิดหน้าต่างออกหมดทุกบานรวมไปถึงประตูออกระเบียง“นั่งสิแพรี่ หวังว่าคุณจะชื่อแพรี่นะ”บุษบาหน้าม้านเฝือดเผือดสีลงทันตา แต่เธอไม่อาจว่าเขาได้ในเมื่อมันคือเรื่องจริง“ค่ะ ฉันชื่อแพร หรือ แพรี่ ชื่อจริงบุษบา”“บุษบา?”“เป็นชื่อนางในวรรณคดีค่ะ”มิคาอิลเดินเข้าห้องครัวรินน้ำเปล่าก่อนจะเปิดตู้เย็นซึ่งพบเพียงความว่างเปล่า ก็แน่ล่ะหลายเดือนที่ผ่านมาเขาแทบไม่ค่อยกินอะไรนอกจากเหล้า ชายร่างสูงถอนหายใจก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมา“แ

  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 41 แพรต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำ

    ภาพในความทรงจำหลั่งไหลดั่งสายน้ำกระแทกเข้าใส่เธอจนตั้งตัวไม่ติดถอยหลังแต่มือของอัคคีช่วยรั้งไว้ดวงตาเข้มข้นล้ำลึกของมิคาอิลมองกลับมา ตวัดตาลงมองหน้าท้องที่ยังแบนราบ เธอมองเห็นความเจ็บปวดรวดร้าวในแววตาก่อนที่เขาจะสะบัดกลับไปก้าวเท้าออกจากลานเมอร์ไลออน“บอส!!”เสียงอุณากรรณตะโกนลั่นพร้อมกับวิ่งแทรกคนไปตามชายร่างสูงใหญ่ไปยืนขวางตรงหน้า ใช้มือกางกั้นไว้ไม่ให้เขาหนีไป บุษบารีบเดินตามไปทันที“บอสจะยังไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น”มิคาอิลก้มลงมองหญิงสาวร่างระหงอีกคนผมสีดำยาวสยายดัดลอนเล็กน้อย ดวงตากลมโตดั่งกวาง ริมฝีปากกระจับ พ่วงแก้มสีชมพูระเรื่อด้วยเครื่องสำอาง แต่งตัวแบรนด์เนมหรูหราราคาแพง นัยน์ตาเหยี่ยวเบิกกว้าง“เลน่า!!”“ใช่บอส นี่เลน่า ส่วนคนโน้น”มือเล็กจับต้นแขนบอสใหญ่ให้หันไปทางบุษบาที่เดินเข้ามาใกล้ก่อนที่ร่างในชุดคลุมท้องจะหยุดลงทิ้งห่างพอสมควร“คนนั้น แพรี่ พี่สาวของเลน่าเอง”มือแกร่งสั่นเทาเมื่อยกขึ้นลูบหน้าเปิดตาขึ้นมองอีกครั้งสลับกันไปมา“พวกคุณเป็นแฝด”“ใช่บอส ฉันเป็นน้องสาว ส่วนแพรี่เกิดก่อนเป็นพี

  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 40 มิคาอิล

    ชายร่างสูงใหญ่ยืนนิ่งมองท้องทะเลยามเย็น เรือสำราญเดินสมุทรขนาดใหญ่เฮฟเว่นครูซกำลังเดินทางใกล้ถึงสิงคโปร์อีกครั้ง“มิคาอิลคะ”เสียงหวานนุ่มดังขึ้นด้านหลัง เขาหันกลับไปมองนางแบบสาวซึ่งเขาเรียกตัวมา เธอเคยทำให้เขาใจเต้นแรงด้วยท่วงท่าการเดิน ผมดำยาวปล่อยสยายราวกับแพรไหมแพรี่ในช่วงเวลาหลายเดือนนับจากหญิงสาวคนนั้นจากไปเขาเปลี่ยนคู่ควงใหม่ราวกับเปลี่ยนถุงเท้า แต่มันไม่มีคู่ไหนที่ใช่เลยสำหรับเขา“คุณไม่ต้องรอผมก็ได้ ออกไปทานก่อนได้เลย”“ค่ะ”เขาผ่านพ้นวันนรกแตกมาแล้ว เจ็ดวันเสมือนเขาไปเยือนเทพเฮดิส ร้อนดั่งไฟเผา ทุรนทุรายจนไม่อาจทนลืมตาได้ต้องใช้แอลกอฮอล์กำจัดภาพเหล่านั้นออกไปจากใจให้หมด จนทุกวันนี้เขาเองยังไม่แน่ใจว่าเขาได้ขจัดหมดไปหรือยังแอ๊ด!เสียงเปิดประตูทำให้เขาหันไปมองอีกครั้งก่อนจะนั่งลงตรงเก้าอี้เล็กตรงระเบียงห้องด้านนอก ยกเท้าพาดโต๊ะหยิบซิการ์ขึ้นจุดรอมารดาบังเกิดเกล้าเดินออกมาเทศนาอีกครั้งในรอบสามสิบห้าปี ซึ่งดูราวกับว่าเธอกลายเป็นมารดาอย่างแท้จริงเสียทีหลังจากทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ เขามาตลอดตั้ง

  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 39 วางแผน

    “ลูกลองขึ้นไปพูดกับแพรให้ไปหาหมอ และถ้าแพรท้องจริง ๆ แม่กับพ่อก็ไม่ว่า ดีสะอีกจะมีเด็ก ๆ วิ่งเล่นในบ้าน”อุณากรรณพยักหน้ารับสะท้อนในใจ รีบเดินขึ้นบ้านไปหาพี่สาวฝาแฝดก๊อก ก๊อก “แพร”บุษบาพลิกตัวกลับมาเมื่อได้ยินเสียงน้องสาวฝาแฝดเอ่ยเรียก ค่อยพยุงร่างขึ้นนั่งหลังจากเอนหลังนอนกลางวัน“พลอย”“เป็นไงบ้าง”อุณากรรณนั่งลงขอบเตียงขยับตัวไปใกล้ จับมือแพรขึ้นมากุมไว้แน่น พี่สาวฝาแฝดของเธอดูซูบผอมลงไปมาก ทั้ง ๆ ที่กลับมาจากเดินทางได้สองเดือนแล้ว แต่ท่าทียังไม่ดีขึ้น“แพรสบายดี”“แม่บอกว่าแพรไม่สบาย”“ก็แค่คลื่นไส้ อาจจะอาหารเป็นพิษ”“แล้วไปหาหมอหรือยัง”“ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวก็หาย ช่วงนี้เป็นทุกเช้าเลย ไม่รู้เป็นอะไร สงสัยแพรเปลี่ยนที่บ่อยมั้ง”อุณากรรณนิ่งงันก้มหน้าลงมองหน้าท้องของพี่สาวยังแบนราบก่อนจะมองหน้าหวานซึ้งที่เหมือนเธอ“แพร ประจำเดือนมาหรือยัง”เสียงคำถามจากน้องสาวฝาแฝดทำให้บุษบาแหงนหน้าขึ้นทันที ดวงตากลมโตหวานซึ้งจ้องเข้าไปในดวงตาเดียวกันกับเธอ แต่อุณากรรณเจิดจ้าเปล่งประ

  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 38 แพรคิดถึงคุณ

    ร่างระหงบอบบางดูซูบซีดลงอีกทั้ง ๆ ที่เพิ่งผ่านมาไม่กี่วัน ป้าเมย์ยืนมองหลานสาวจากในครัวขณะที่บุษบาเผลอนั่งเหม่อออกไปนอกหน้าต่างใบหน้าป้าเมย์เครียดกังวลเรื่องหลานสาวแต่จนปัญญาจะช่วยเหลือ เรื่องของหัวใจมีทางเดียวที่จะรักษาได้คือ เวลา“แพร”บุษบาผินหน้ากลับมาตามเสียงเรียก ดูเหมือนนัยน์กลมหวานซึ้งจะรื้นชื้นด้วยน้ำตาจนป้าเมย์ถอนหายใจ“ทานผลไม้หน่อยนะลูก”“ขอบคุณค่ะ”“แล้วนี่จะกลับบ้านเมื่อไร”“คงต้องกลับเลยค่ะ แพรถือวีซ่าทำงานบนเรือ ถ้าขืนอยู่ต่อจะมีปัญหา”“แล้วบอกที่บ้านหรือยัง”“ยังเลยค่ะ”ป้าเมย์วางจานผลไม้ลงบนโต๊ะเล็กก่อนจะนั่งลงข้างหลานสาว“แล้วพลอยว่ายังไงบ้าง”“แพรยังไม่ได้คุยกับพลอยเลยค่ะ”“แพร”“คะ”“อย่าหาว่าป้ายุ่งเรื่องส่วนตัวเลยนะ แพรมีปัญหากับมิคาอิลใช่ไหมลูก”บุษบาเบือนหน้าหนีดวงตาค้นหาของป้าเมย์ แสร้งจิ้มผลไม้เข้าปากค่อยเคี้ยวเชื่องช้า“ค่ะ”“เรื่องอะไร บอกป้าได้ไหม”“เขากำลังจะแต่งงานค่ะ”“คุณพระช่วย!”

  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 26 ผมอยากให้คุณหึง

    “แพรี่”บุษบาเอี้ยวหน้ากลับไปมองบอสใหญ่ของเรือสำราญเฮฟเว่นครูซ ส่งยิ้มอ่อนหวานให้เขา“ค่ะ”“มาเถอะ ทานข้าว”เธอวางมือลงมือใหญ่ที่ยื่นออกมารอ มือเล็กเธอหายเข้าไปในอุ้งมือร้อนจัดสีเข้ม เขาดึงเธอสวมกอด“พรุ่งนี้แล้วใช่ไหม”“ค่ะ พรุ่งนี้”“ดี ไปทานข้าวกัน”บุษบาถูกจูงมือเข้าไปในห้องทานข้าว มีพนักงานใหม

    last updateآخر تحديث : 2026-03-17
  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 35 โอ้ว่าอนิจจาความรัก

    เสียงดังกัมปนาทดังขึ้นเหนือศีรษะเธอพร้อมน้ำเหนียวเหนอะหนะกระเด็นเปรอะเปื้อนไปทั่วใบหน้าหวานซึ้งเธอยังจ้องสบตาดวงตาสีฟ้าจัด นัยน์ตาสะท้อนภาพใบหน้าตื่นกลัวของเธอกำลังเบิกโพลงของชายด้านบน ขณะที่เลือดไหลออกเป็นทางหยดลงตัวเธอดั่งถังน้ำรั่ว“แพรี่!!”เสียงมิคา

    last updateآخر تحديث : 2026-03-17
  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 36 คู่นอน คู่ขา แฟน หรือมากกว่านั้น

    เสียงเปิดประตูห้องทำให้เธอเหลียวหน้าไปดู เห็นมิคาอิลเดินเข้ามาพร้อมถุงขนมที่ช่วงนี้มักซื้อติดมือมาให้เธอเสมอ เขาเลิกคิ้วโก่งเมื่อมองเธอคุยโทรศัพท์จากนั้นใบหน้าคล้ำลงดูโกรธเกรี้ยว“พลอย เท่านี้ก่อนนะ”“อ้าว ยังไม่ทันได้คุยอะไรเลย”“มีคนเข้ามา”“ใคร?”“บอสใหญ่”

    last updateآخر تحديث : 2026-03-17
  • ดอกไม้ในมือมาร   บทที่ 33 คริส

    “แพรี่”“อ้าว ต้นรัก”บุษบาหยุดเท้าขณะที่เดินเข้างานในเช้าวันต่อมา พรุ่งนี้จะถึงท่าเรือซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียอีกครั้ง เธอต้องเตรียมขนมปังไว้จำนวนมาก เพราะรอบนี้มีนักท่องเที่ยวจองทัวร์ไว้หลายคณะ“มีเรื่องน่ะ”“เรื่องอะไร?”ต้นรักดึงมือบุษบาให้หยุดแอบตร

    last updateآخر تحديث : 2026-03-17
فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status