ホーム / โรแมนติก / ดั่งหมาไร้เจ้าของ / CHAPTER 04 ลงโทษเด็กปากดี

共有

CHAPTER 04 ลงโทษเด็กปากดี

last update 公開日: 2026-06-26 12:39:54

CHAPTER 04 ลงโทษเด็กปากดี

“อื้อ เฮีย” ทักท้วงเขาได้เพียงแค่นั้น ร่างกายที่ร้อนรุ่มอยู่แล้วกลับร้อนกว่าเก่าเพราะสิ่งที่เขากำลังทำ มือหนาเลื่อนไต่ลงไปกลางกายสาว สอดมือเข้าไปใต้กระโปรงยาว เกี่ยวรั้งชั้นในลงจากนั้นก็ใช้นิ้วลูบวนตรงติ่งกระสัน

“เฮีย...”

“ติดเร็วดีนี่” เขาเหยียดยิ้มพอใจรับรู้ได้ถึงเมือกใสจากดอกไม้สวยไหลเยิ้มทั่วมือ “ปากของเธอที่ด่าฉัน เก็บไว้ครางดีกว่าหลินหลิน” ว่าจบก็สอดนิ้วร้อนเข้าไปในร่องคับแคบทีเดียวสามนิ้วจนสุดแรงจากนั้นก็หมุนวนควง เขารู้ว่าตรงไหนคือจุดที่เด็กน้อยรู้สึกมากที่สุด และเขาก็ทำมันอย่างช่ำชอง

“ร้องออกมาหลินหลิน” เมื่อเขาพูดเด็กน้อยกลับเม้มปากเอาไว้แน่นคล้ายต้องการดื้อดึง เขาย่นคิ้วเล็กๆ ไม่พอใจเลยสะกิดตรงส่วนที่เธอกระสันพร้อมทั้งกระแทกกระทั้นนิ้วเข้าออกตามจังหวะรัวเร็ว

ผิวกายละเอียดที่เห่อร้อนปลุกความรู้สึกแปลกใหม่ให้เขา ไม่ได้สนใจว่าเธอจะป่วยไหม สนใจเพียงแค่มือนุ่มนิ่ม ริมฝีปากร้อนนั้นคงจะพิเศษหากได้สัมผัส คิดได้อย่างนั้นเขาก็ถอดนิ้วออกจากร่องรักของคนตัวเล็ก ทั้งที่ก่อนหน้านี้ชักเข้าออกนำพาให้คนที่นอนอยู่ใต้ร่างใกล้เข้าสู่ประตูสวรรค์ หลินหลินหลุดจากห้วงความสุขคล้ายถูกกระชากตกลงมา ปรือตามองเขาเว้าวอน

“เฮีย”

“ยั่วฉันให้เก่งอย่างปากที่ด่าฉันสาวน้อย” บอกพร้อมกับหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาตั้งกล้องโดยที่ไม่ให้หญิงสาวรู้ตัว “ร้องขอฉัน”

“ไม่” สติเพียงน้อยนิดของหลินหลินกำลังประท้วง เมื่อครู่เขากำลังจะลงโทษที่เธอปากดี แต่เธอไม่ผิดอะไร เธอพูดความจริงทุกอย่าง

“ฮึ ไม่งั้นเหรอ” ว่าจบเขาก็เลื่อนมือลงไปลูบไล้กลางกายสาวอีกรอบ ใช้นิ้วสะกิดแกล้งให้อารมณ์คนใกล้เสร็จปะทุขึ้นมาอีกครา ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันพยายามกลั้นเสียง ทว่าไม่มีทางชนะเขาที่รู้จุดอ่อนของหลินหลินดี

“อย่ากลั้นเสียง ร้องดังๆ ให้เฮียได้ยิน ร้องขอเฮีย” เพียงเท่านั้นคนที่แพ้คำพูดหวานๆ ของเฮียลี่มาตลอดก็ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้คล้ายมีเขาคอยชักจูงอย่างไรอย่างนั้น

“อื้อเฮีย ช่วยหลินหน่อย” อาการพร่าเบลอจากฤทธิ์ไข้บวกกับการกระทำของเขาทำเอาหลินหลินไร้สติ พร่ำเพ้อหาแต่เขา

“ช่วยยังไง” เขาแกล้งถามยื่นหน้าเข้าไปหาและนั้นทำให้เด็กน้อยบดเบียดริมฝีปากมาก่อนจนเขาตอบสนองกลับ จูบดูดดื่มบดเคล้าความรุนแรงที่เขาตั้งใจจะลงโทษนั้นทำเอาหลินหลินแทบหลอมละลาย ฉัตรเดชามอบจูบเร่าร้อนให้เพียงชั่วครู่ก็ผละตัวออก จากนั้นก็รวบแขนที่ตอนนี้กำลังโอบรัดเขาขึ้นไปไว้เหนือหัวอีกรอบ

“ฮึ แค่นี้ก็เคลิ้มแล้วเหรอ แต่ฉันไม่มีทางให้เธอมีความสุขขนาดนั้นหรอก” ว่าจบเขาก็หยัดตัวขึ้นปลดเข็มขัดพร้อมกับถอดกางเกงสแล็คโยนห่างจากตัว คนตัวเล็กที่ตอนนี้มีสติเพียงนิดก็หยัดตัวขึ้นมองการกระทำของเขาอย่างไม่เข้าใจ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์มุมปากนั้นหลินหลินรู้สึกไม่ปลอดภัยจนต้องถดตัวหนีทว่ากลับโดนคว้าเอวเอาไว้ก่อน

“จะไปไหน บอกแล้วไงว่าปากแบบเธอต้องโดนอะไรแข็งๆ กระแทก” ว่าจบก็จับหลินหลิน ดึงใบหน้าเธอเข้ามาหาเขากำลังนั่งคร่อมตัวคนตัวเล็ก มือหนาบีบปากของเธอให้อ้าออกอย่างไม่แรงมาก

“อื้อ”

“ให้ฉันแตกคาปากเธอให้ได้ฉันจะปล่อย” ว่าจบก็จับแก่นกายของตัวเองจ่อไปที่ปากเล็ก ยัดแท่งร้อนเข้าไปให้เธอครอบครองกัน จากนั้นเองกระแทกเข้าปากจนมิดด้าม

“อ้อกก กก”

“อาา ปากเธอนี่ดีจริงๆ ด้วย” เขาไม่ให้โอกาสเธอได้หนีกดแก่นกายระรัวเข้าออกอยู่อย่างนั้น จนมือเล็กตีที่ต้นขาของเขาถี่ๆ เขาสงสารจึงยอมถอยออกมา ให้เธอได้มีโอกาสหายใจหายคอ

“แค่กกก” เด็กน้อยหอบหายใจพร้อมกับไอออกมา ตัวตนของเขาทั้งยาวและใหญ่ ใครกันจะทนไหว นึกเคืองเขาที่เอาแต่ใจอยากทำอะไรก็ทำแบบนี้ “จะฆ่ากันหรือไง”

“เลียจนกว่าฉันจะเสร็จ ไม่อย่างนั้นฉันกระแทกจนปากเธอพรุนแน่หลินหลิน ฉันพูดจริงเธอก็รู้”

“เฮีย แต่หลินไม่สบายอยู่นะ หยุดแกล้งได้แล้ว”

“เธอปากดีเอง ดื้อก็ต้องโดนลงโทษนะครับ” ว่าจบเขาก็คว้าท้ายทอยของเธอ ขยำเบาๆ บ่งบอกให้เธอรู้ว่าตอนนี้เขาอดทนแทบไม่ไหวแล้ว “เร็วหลินหลิน” เด็กน้อยทำตามโดยไม่ทัดทานอะไรต่อ ในเมื่อเขาจะลงโทษเธอ…เธอก็จะทำบ้าง

มือเล็กชักแก่นกายเกินขนาดมาตรฐานของเขาขึ้นลง ส่งลิ้นร้อนตวัดตรงส่วนหัวสามสี่ครั้ง โลมเลียทั่วทั้งลำไล่ลงไปยังพวงองุ่นทั้งสองลูก เธอกลืนกินด้วยความรู้สึกอยากให้เขาต้องการเธอมากๆ จากนั้นก็จะแกล้งให้เขาค้างบ้าง

“อาาา อย่างนั้นหลิน” มือหนาบีบไหล่เล็กเบาๆ ระบายความรู้สึก เด็กน้อยกลั่นแกล้งโดยการไล่ลิ้นนุ่มนิ่มขึ้นมาตรงส่วนหัวสีชมพู ตวัดลิ้นรัวๆ ดูเม้มสลับเป็นระยะยิ่งได้ยินเสียงของเขาเธอก็ยิ่งพอใจ ทำซ้ำๆ ย้ำๆ จนน้ำสีขาวขุ่นเอ่อล้นออกมา

“เฮียก็ติดเร็วเหมือนกันนะคะ” พูดพร้อมช้อนตามองเขา แลบลิ้นตวัดเลียปลายหัวปริ่มน้ำยั่วยวน

“เธอนี่มัน” ไม่มีครั้งไหนเลยที่หลินหลินจะทำให้เขาเบื่อ เพราะแบบนี้ไงเขาถึงห้ามใจไม่ได้สักครั้งยามอยู่ใกล้ หลินหลินรู้ดีว่าทำยังไงให้เขาเสร็จ เธอครอบปากลงส่วนชูชัน ดูดดันชักเข้าออกรัวเร็วจนเขาเผลอกระแทกกายเข้าหา เป็นอยู่อย่างนั้นนานพอสมควรจนในที่สุดเขาก็ใกล้ถึงฝั่ง ทว่าหลินหลินกลับชักใบหน้าออก

“เฮียขา เฮียอยากกระแทกหลินไหม”

“ถามอะไร” เขาถามเสียงกระเส่าส่งสายตามองเด็กน้อยที่กล้ายั่วเย้ากัน ทว่าหลินหลินไม่ยอมตอบส่งลิ้นร้อนเลียแก่นกายเขาอย่างนุ่มนวล

“แบบนี้เฮียเสียวไหมคะ”

“หลิน อย่าแกล้งฉัน”

“ร้องขอสิคะ” ว่าจบเธอก็ใช้มือลูบไล้แก่นกายของเขาชักขึ้นลงเบาๆ

“ถ้าเธอแกล้งฉันอีกฉันจะกระแทกให้เธอเดินไม่ได้”

“หลินกลัวที่ไหน” ว่าจบหลินหลินก็โลมเลียตรงส่วนหัวของเขา ดูดกลืนน้ำที่ปริ่มออกมาจนหมด จากนั้นก็ครอบครองทั้งลำชักขึ้นลงจนเขาเกร็งตัวกระตุกพ่นน้ำรักออกมา จากนั้นเธอก็จัดการดูดกลืนจนชายหนุ่มกระตุกเกร็งตัวถี่พยายามผลักหัวของเธอให้ออกห่าง

“พอก่อน” ทว่าคนดื้อไม่ยอมฟังดูเม้มอยู่อย่างนั้น ฉัตรเดชารู้ดีว่าหลินหลินกำลังแกล้งเลยไม่ได้ทัดทานต่อ รอให้แก่นกายและอารมณ์ของเขาตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้ง เขาจะทำอย่างที่ปากว่า

...กระแทกเธอให้เดินไม่ไหว

ฉัตรเดชานอนนิ่งไม่มีปฏิกิริยาอะไรจนในที่สุดหลินหลินก็ผละใบหน้าออก ในเมื่อเขาเสร็จแล้วเธอก็จะไม่เดือดร้อนเปลืองตัว “เฮียออกไปจากห้องหลินได้แล้วค่ะ หลินจะพัก ปวดหัว”

“จะรีบไล่ฉันไปไหน” ว่าพร้อมคว้าตัวเด็กน้อยมากอดเอาไว้ ส่วนมือก็ซุกซนลุกไล่ตรงกลางกายสาว

“อื้อ...ก็เฮียเสร็จแล้ว”

“ใช่ ฉันเสร็จ”

“เสร็จแล้วก็ออกไปสิคะ” บอกเขาเสียงสั่นในขณะที่เขาบดเบียดนิ้วร้อนเข้าหาแยงเข้าออกเบาๆ

“แต่เธอยังแฉะอยู่เลย อีกอย่างฉันยังไม่ได้กระแทกเธอให้เดินไม่ได้อย่างที่ปากว่า” พูดจบเขาก็จับแก่นกายของตัวเองถูไถที่ปากทางคับแคบ จากนั้นก็ดันตัวตนของเขากระแทกสวนเข้าไปรวดเดียวจนมิด

“อ๊ะะ” มือเล็กทุบไปที่ไหล่กว้าง ทั้งเจ็บและจุกจนพูดไม่ออก ทว่าแทนที่เขาจะให้เธอได้ปรับตัวกับความคับแน่นเขากลับชักแก่นกายออกจนเกือบสุดแล้วกระทุ้งเข้ามาแรงๆ ย้ำๆ

“อ๊าาา เฮีย ออกไป”

“ฉันจะออกได้ยังไง ในเมื่อร่างกายเธอชอบฉันขนาดนี้” บอกพร้อมควงสะโพกหมุนวน

“อื้ออ ไม่...หลินไม่ชอบ”

“มั่นใจ” เขาผุดยิ้มมุมปาก จากนั้นก็กระชับสะโพกเนียนดึงรั้งเข้าหาตัวเอง “ร่างกายของเธอมันไม่เคยปฏิเสธหรอก” เขากระแทกแก่นกายเข้าหาจนมิดตอกตรงย้ำๆ จนหลินหลินแอ่นสะโพกรับส่งเสียงครางระงมทั่วห้อง

“อ๊าาา เฮียย” เขาจับเธอพลิกขึ้นไปอยู่ด้านบน จับสะโพกเธอยกขึ้นเล็กน้อยจากนั้นก็กระหน่ำรัวกระแทกถี่ๆ “อ๊ะะะ ะะะ” น้ำตาเม็ดใสไหลลงอาบแก้มนวล ส่วนหนึ่งเจ็บแปลบๆ จากขนาดของเขา ส่วนหนึ่งนั้นกลับซ่านเสียวจนไม่อยากให้เขาหยุดการกระทำ

“เฮียขาา” เผลอส่งเสียงร้องหวานหูให้เขาได้ยิน นั้นทำให้ฉัตรเดชาพอใจ ค่อยๆ ลดความเร็วของตัวตน หยัดตัวขึ้นนั่งส่งมอบจูบเร่าร้อนให้ ส่วนมือบีบเคล้นหน้าอกอวบ ทว่าสะโพกก็หมุนควง

ทั้งสองคนบดจูบโดยที่แก่นกายนั้นเชื่อมต่อเป็นคนเดียวกันจนฉัตรเดชาเป็นฝ่ายทนไม่ไหว จับคนตัวเล็กพลิกตัวลงนอนใต้ร่าง รั้งเรียวขาพาดไว้ที่บ่าของตัวเองข้างหน้าจากนั้นตอกตรึงแท่งร้อนย้ำๆ ตรงจุดซ่านเสียว

“หลินหลิน” ว่าจบมือหนาก็คว้าที่ไหล่เล็กเหนี่ยวรั้งเธอเข้าหน้าตัว สะโพกหยัดกายเข้าหาเกร็งแน่นจนเห็นกล้ามเนื้อที่หน้าท้องนูนเด่น จากจังหวะเนิบนาบแปรเปลี่ยนเป็นรัวเร็วจนหลินหลินร้องเสียงหลง เฮียลี่เก่งจนเธอตามไม่เคยทัน ทุกการตอกตรึง ทุกการเหนี่ยวรั้งมันซ่านเสียวแทบทนไม่ไหว

“เฮียย อ๊าาา” ปากพร่ำเพ้อเรียกเขา ไม่เคยทนต่ออารมณ์ที่เขามอบให้ได้เลยสักครั้ง แม้เขาจะรุนแรงเพราะต้องการลงโทษกันแต่หลินหลินกลับชอบบทรักนี้มาก จนหยัดสะโพกเข้าหาให้จังหวะการกระแทกรุนแรงขึ้นไปอีกจนเสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นไปทั่วทั้งหมด

“เธอนี่มัน” เขาว่าเสียงดุทว่ากลับพอใจ กระแทกสวนเข้ามิดด้ามมือขยำหน้าอกอวบ

“อาาา เฮียแรงอีก” เธอร้องขออย่างนั้นเขาก็ไม่ขัดทำตามอย่างที่ได้ยิน เหนี่ยวรั้งสะโพกขาวจนผิวเนียนขึ้นสีแดงเห่อเพราะรอยมือ “แรงอีกค่ะ อ๊ะะ ใกล้แล้ว” เหงื่อผุดซึมทุกอณูขุมขนทว่าสองคนยังไม่ขึ้นสวรรค์ ฉัตรเดชาก็เคยร่วมรักกับผู้หญิงมามากทว่าไม่มีใครทำให้เขาได้ถึงใจแบบนี้สักครั้ง นิ้วเรียวจิกเกร็งที่แผ่นหลังของเขา หลับตาพริ้มบ่งบอกว่าใกล้ถึงสวรรค์ ฉัตรเดชาก็เช่นกันกำลังจะสุขสม

“อาาหลิน” เขาร้องเรียกชื่อเธอพร้อมกระแทกตัวต้นเข้าหาสามสี่ครั้งจากนั้นทั้งคู่ก็กระตุกเกร็งพร้อมกับเขาที่ฉีดพ่นน้ำสีขาวขุ่นเข้าไปด้านในตัวตนของเธอจนหมดทุกหยาดหยด

“ไม่สบายแต่เธอก็ทำได้ดีนี่” เขาว่ายิ้มๆ จากอาการโกรธในตอนแรกกลับหายไปจนหมดกลับกลายเป็นคำพูดหยอกล้อแทน

“เฮียออกไป อึดอัด” ตีไปที่แขนของเขาแก้เขิน

“บอกอึดอัดแต่ก่อนหน้านี้บอกให้ฉันพูดแรงๆ”

“เฮีย”

“เธออยากได้ยินเสียงของตัวเองไหมล่ะ” ว่าจบก็คว้ามือถือที่วางถ่ายไว้ชูให้เธอดู

“เฮีย ลบทิ้งนะคะ อย่าทำแบบนี้”

“ฉันจะทำ ถ้าเธอปากดีใส่ฉันอีกคนได้เห็นกันทั่วแน่” ในเมื่อยื้อแย่งจากเขาไม่ได้เลยนึกโมโหไม่อยากมองหน้าเขา “มองตาฉันหลินหลิน” เขาจับใบหน้าเด็กน้อยให้มองตัวเอง “อย่าดื้อกับฉัน อย่าปากดีใส่ฉัน เพราะเธอต้องเป็นของเล่นแบบนี้ไปเรื่อยๆ” ว่าจบเขาก็ขยับตัวตนของตัวเองเขาออกอีกรอบ

“อ๊ะะ เฮียย”

“ร้องดังๆ ถ้าเสียวก็บอกว่าเสียว ไม่อย่างนั้นฉันปล่อยคลิปที่เธอยั่วฉันแน่” ว่าจบเขาก็วางมือถือตั้งถ่ายเอาไว้อีกรอบ คราวนี้หลินหลินทำอะไรไม่ได้จริงๆ ได้แต่ส่งเสียงร้องตามอารมณ์อย่างที่เขาว่า อาการป่วยไม่ยอมทุเลาแต่เขากลับรังแกกันทั้งคืนจนเสียงเธอแหบแห้งไม่เหลือชิ้นดี

この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード

最新チャプター

  • ดั่งหมาไร้เจ้าของ   ตอนพิเศษ 4 ของขวัญวันเกิด

    ตอนพิเศษ 4 ของขวัญวันเกิดค่ำคืนวันเกิดอายุครบสามสิบสามปีของรตา บรรยากาศภายในเพนต์เฮาส์หรูถูกเนรมิตให้กลายเป็นดินแดนแห่งความโรแมนติก แสงเทียนหอมอโรมาเรียงรายตลอดทางเดินตั้งแต่ประตูห้องไปจนถึงห้องนอนใหญ่ กลีบกุหลาบสีขาวและสีแดงโรยประดับบนพื้นพรมอย่างวิจิตรบรรจงรตาเพิ่งกลับมาจากการทานมื้อค่ำฉลองวันเกิดกับครอบครัว หญิงสาวอยู่ในชุดเดรสเข้ารูปสีดำเปิดไหล่ ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาในห้อง ภาพความสวยงามตรงหน้าทำเอาเธอเบิกตากว้างด้วยความตื่นเต้นนายแพทย์ปัณณ์ยืนรอเธออยู่ที่ปลายเตียง ชายหนุ่มอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมบน กางเกงสแลคสีเข้ม รอยยิ้มอบอุ่นประดับบนใบหน้าหล่อเหลา"สุขสันต์วันเกิดครับ รตา" ปัณณ์ก้าวเข้ามาหา สอดท่อนแขนโอบรัดเอวคอดของเธอเข้ามาแนบชิด ประทับจูบลงบนหน้าผากเนียนอย่างทะนุถนอม"ขอบคุณค่ะ ปัณณ์... คุณจัดเตรียมทั้งหมดนี่เองเลยเหรอคะ" รตากวาดสายตามองไปรอบห้องด้วยความซาบซึ้งใจ"ผมอยากให้วันเกิดปีนี้ของคุณพิเศษที่สุด" ปัณณ์กระซิบชิดใบหู "แล้ว... ของขวัญวันเกิดปีนี้ คุณอยากได้อะไรเป็นพิเศษไหมครับ"รตาสบตากับเขา นัยน์ตาคู่สวยพราวระยับไปด้วยความปรารถนาที่ซ่อนอยู่ลึกๆ หญิงสาวยกสองม

  • ดั่งหมาไร้เจ้าของ   ตอนพิเศษ 3 บททดสอบความหวง

    ตอนพิเศษ 3 บททดสอบความหวงบรรยากาศภายในสตูดิโอถ่ายภาพขนาดใหญ่เต็มไปด้วยความวุ่นวายของการทำงาน คลินิกสุขภาพและความงามของรตากำลังถ่ายทำแคมเปญโฆษณาตัวใหม่สำหรับไตรมาสสุดท้ายของปี เพื่อขยายฐานลูกค้ากลุ่มวัยรุ่นและคนเริ่มทำงาน ทางทีมการตลาดจึงเสนอให้ใช้พรีเซนเตอร์เป็นนายแบบหนุ่มดาวรุ่งที่กำลังเป็นกระแส'นที' คือนายแบบหนุ่มวัยยี่สิบสองปี รูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาวจัด และมีรอยยิ้มขี้เล่นที่ละลายใจสาวๆ ได้อย่างง่ายดายรตาในฐานะผู้บริหารลงมาควบคุมการถ่ายทำด้วยตัวเอง หญิงสาวสวมชุดเดรสสูทสีขาวสะอาดตา นั่งไขว่ห้างอยู่หน้าจอมอนิเตอร์ คอยตรวจเช็กความเรียบร้อยของภาพและให้คำแนะนำทีมงานเป็นระยะ"ภาพเซตนี้แสงยังแข็งไปนิดนึงนะคะ ขอซอฟต์บ็อกซ์เพิ่มทางซ้ายอีกตัว" รตาเอ่ยสั่งงานตากล้อง"ได้ครับคุณรตา" ตากล้องรับคำ ก่อนจะหันไปสั่งผู้ช่วยการถ่ายทำดำเนินไปจนถึงช่วงพักเบรกครึ่งวัน นทีในชุดเสื้อเชิ้ตเปิดอกปลดกระดุมโชว์แผงอกขาวเนียนเดินตรงเข้ามาหารตาที่หน้าจอมอนิเตอร์ รอยยิ้มขี้เล่นถูกจุดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา"รูปออกมาเป็นยังไงบ้างครับ พี่รตา" นทีเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงออดอ้อน จงใจใช้สรรพนามเรียกขานที่สนิทสนมเกินกว่าสถา

  • ดั่งหมาไร้เจ้าของ   ตอนพิเศษ 2 ตรวจร่างกาย

    ตอนพิเศษ 2 ตรวจร่างกายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่ผู้คนทั่วไปได้ใช้เวลาพักผ่อน ทว่าสำหรับบุคลากรทางการแพทย์แล้ว มันคือวันทำงานที่หลีกเลี่ยงไม่ได้นายแพทย์ปัณณ์มีตารางเข้าเวรตรวจที่แผนกศัลยกรรมผู้ป่วยนอกตั้งแต่ช่วงเช้า บรรยากาศภายในโรงพยาบาลเอกชนค่อนข้างเงียบเหงากว่าวันธรรมดา หลังจากตรวจคนไข้รายสุดท้ายเสร็จสิ้น ชายหนุ่มก็นั่งเคลียร์เอกสารประวัติการรักษาอยู่ภายในห้องตรวจส่วนตัวก๊อก ก๊อกเสียงเคาะประตูดังขึ้นเบาๆ ปัณณ์ละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ ขมวดคิ้วเล็กน้อยเพราะพยาบาลหน้าห้องเพิ่งแจ้งว่าคิวตรวจหมดแล้ว"เชิญครับ"บานประตูถูกผลักเปิดออก ร่างบางของรตาก้าวเข้ามาภายในห้องตรวจ หญิงสาวอยู่ในชุดเดรสเข้ารูปสีเบจความยาวกรอมเข่า สวมทับด้วยเสื้อคลุมเบลเซอร์สีขาวดูภูมิฐาน ในมือของเธอมีถุงกระดาษบรรจุกล่องอาหารกลางวันจากร้านโปรดของเขาติดมาด้วย"คนไข้หมดแล้วเหรอคะ คุณหมอ" รตาส่งยิ้มหวานให้ เดินนำอาหารไปวางไว้บนโต๊ะปัณณ์ระบายยิ้มกว้างทันทีที่เห็นหน้าคนรัก ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินตรงไปที่บานประตู จัดการกดล็อกกลอนอย่างแน่นหนา ก่อนจะเลื่อนปิดมู่ลี่หน้าต่างกระจกใสที่กั้นระหว่างห้องตรวจและโถงทางเดิน

  • ดั่งหมาไร้เจ้าของ   ตอนพิเศษ 1 ปราบพยศคุณหมอ

    ตอนพิเศษ 1 ปราบพยศคุณหมอเข็มนาฬิกาบนผนังห้องนั่งเล่นชี้บอกเวลาเกือบห้าทุ่ม บรรยากาศภายในเพนต์เฮาส์หรูเงียบสงบ มีเพียงแสงไฟสลัวจากโคมไฟมุมห้องที่เปิดทิ้งไว้ต้อนรับเจ้าของพื้นที่เสียงปลดล็อกประตูดิจิทัลดังขึ้นเบาๆ ก่อนที่บานประตูไม้เนื้อหนาจะถูกผลักเปิดออก นายแพทย์ปัณณ์ก้าวเข้ามาด้านในด้วยความเหนื่อยล้า ชายหนุ่มเพิ่งลงจากการผ่าตัดเคสอุบัติเหตุฉุกเฉินที่ลากยาวมาตั้งแต่ช่วงบ่าย เสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้มยับย่น เนคไทถูกปลดออกหลวมๆ พาดไว้บนบ่า รอยคล้ำใต้ดวงตาสีรัตติกาลบอกให้รู้ว่าเขาต้องการการพักผ่อนอย่างเร่งด่วนปัณณ์วางกระเป๋าเอกสารลงบนโต๊ะกระจกหน้าโซฟา ชายหนุ่มปลดกระดุมคอเสื้อออกสองเม็ดเพื่อคลายความอึดอัด ก้าวเดินตรงไปยังห้องนอนใหญ่ด้วยความเชื่องช้า หวังเพียงจะได้ทิ้งตัวลงบนเตียงหนานุ่มและกอดผู้หญิงของเขาให้ชื่นใจทว่าทันทีที่ผลักบานประตูห้องนอนเปิดออก ความเหนื่อยล้าทั้งหมดก็ปลิวหายไปในชั่วพริบตาแสงเทียนหอมอโรมากลิ่นวานิลลาสาดส่องกระทบร่างของคนที่กำลังนั่งรออยู่บนปลายเตียง รตาไม่ได้อยู่ในชุดนอนผ้าฝ้ายตัวเก่งเหมือนทุกคืน แต่วันนี้หญิงสาวสวมชุดนอนผ้าลูกไม้สีดำเนื้อบางเบา ความสั้นของชายกระโ

  • ดั่งหมาไร้เจ้าของ   บทที่ 32 มากกว่าคำว่ารัก

    บทที่ 32 มากกว่าคำว่ารักสายลมยามเย็นพัดพากลิ่นอายความเค็มของน้ำทะเลเข้ามาปะทะใบหน้า เสียงคลื่นสาดซัดกระทบหาดทรายขาวละเอียดเป็นจังหวะสม่ำเสมอ บรรยากาศเงียบสงบของรีสอร์ตส่วนตัวระดับวีไอพีในแถบจังหวัดภูเก็ต ช่างแตกต่างจากความวุ่นวายของเมืองหลวงอย่างสิ้นเชิงปัณณ์จัดการจองวิลล่าหรูหลังใหญ่สุดที่ตั้งอยู่สุดปลายหาด เพื่อฉลองความสำเร็จและเป็นการให้รางวัลสำหรับการทำงานหนักของรตาตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาแสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า สาดสีส้มอมชมพูแต่งแต้มผืนน้ำทะเลให้ดูโรแมนติกจับตา รตากำลังเดินทอดน่องด้วยเท้าเปล่าเหยียบย่ำลงบนผืนทรายนุ่มละเอียด หญิงสาวอยู่ในชุดเดรสชีฟองสายเดี่ยวสีขาวพริ้วไหว ปล่อยเส้นผมสีดำขลับให้สยายไปตามสายลมอย่างเป็นธรรมชาติ ไร้ซึ่งเครื่องสำอางหนาเตอะหรือเกราะป้องกันความเข้มแข็งใดๆนายแพทย์ปัณณ์เดินเคียงข้างเธอมาติดๆ ชายหนุ่มสวมเพียงกางเกงผ้าลินินสีเข้มและเสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมบนสามเม็ด มือหนาของเขาสอดประสานเข้ากับมือบางของรตาอย่างแนบแน่น ไม่ยอมปล่อยให้ห่างตัวแม้แต่วินาทีเดียว

  • ดั่งหมาไร้เจ้าของ   บทที่ 31 ยารักษาอาการรัก

    บทที่ 31 ยารักษาอาการรักแสงแฟลชจากกล้องถ่ายภาพนับสิบตัวสว่างวาบขึ้นอย่างต่อเนื่องภายในห้องแกรนด์บอลรูมของโรงแรมหรูใจกลางเมือง งานแถลงข่าวความสำเร็จของโปรเจกต์ความร่วมมือระหว่างคลินิกสุขภาพและความงามระดับแนวหน้ากับโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำ ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่และได้รับความสนใจจากสื่อมวลชนหลากหลายสำนักบนเวทีที่ตกแต่งอย่างเรียบหรู รตายืนเด่นสง่าอยู่ในชุดเดรสสูทสีขาวสะอาดตา ตัดเย็บเข้ารูปขับเน้นสัดส่วนโค้งเว้าอย่างพอดี เส้นผมสีดำขลับถูกรวบตึงเป็นหางม้าเรียบเนี้ยบ ใบหน้าสวยเฉี่ยวประดับด้วยรอยยิ้มเปี่ยมความมั่นใจ หญิงสาวจับไมโครโฟนตอบคำถามสื่อมวลชนด้วยน้ำเสียงฉะฉานและเป็นมืออาชีพ"ตัวเลขผลประกอบการและยอดผู้ใช้บริการในไตรมาสล่าสุดที่พุ่งสูงขึ้นกว่าสามสิบเปอร์เซ็นต์ เป็นเครื่องพิสูจน์แล้วค่ะว่ามาตรฐานการดูแลรักษาร่วมกันระหว่างบุคลากรทางการแพทย์และทีมผู้เชี่ยวชาญด้านความงามของเรา สามารถตอบโจทย์และสร้างความพึงพอใจสูงสุดให้กับผู้รับบริการได้จริง" รตากล่าวสรุปพร้อมรอยยิ้มกว้างเสียงปรบมือดังเกรียวกราวไปทั่วทั้งห้องโถ

続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status